Cozaar

Cozaar to lek na receptę zawierający losartan potasowy, substancję należącą do grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg losartanu potasowego. Produkt jest dostępny w postaci białych tabletek powlekanych, które można łatwo połykać. Lek działa poprzez blokowanie działania angiotensyny II – hormonu, który powoduje zwężanie naczyń krwionośnych i podnoszenie ciśnienia tętniczego.

Cozaar jest stosowany w leczeniu kilku poważnych schorzeń układu sercowo-naczyniowego:

• Pierwotne nadciśnienie tętnicze – lek może być stosowany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci oraz młodzieży w wieku od 6 do 18 lat.
• Choroby nerek u pacjentów z cukrzycą typu 2 – Cozaar pomaga chronić nerki u osób z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2 i białkomoczem (gdy w moczu wykrywa się co najmniej 0,5 grama białka na dobę).
• Przewlekła niewydolność serca – lek jest stosowany u dorosłych pacjentów, gdy leczenie inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę nie jest możliwe ze względu na złą tolerancję (na przykład uporczywy kaszel) lub przeciwwskazania.
• Zmniejszenie ryzyka udaru mózgu – u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i przerostem lewej komory serca potwierdzonym w badaniu EKG.

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie Cozaaru zależy od schorzenia, które jest leczone:

W leczeniu nadciśnienia tętniczego: Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 50 mg raz na dobę. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się w ciągu 3 do 6 tygodni od rozpoczęcia leczenia. U niektórych pacjentów lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz na dobę, przyjmowaną rano.

U pacjentów z cukrzycą typu 2 i białkomoczem: Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg raz na dobę. Po pierwszym miesiącu leczenia lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg raz na dobę, w zależności od wartości ciśnienia tętniczego.

W niewydolności serca: Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 12,5 mg raz na dobę. Następnie dawkę zwiększa się stopniowo w odstępach jednotygodniowych (12,5 mg, 25 mg, 50 mg, 100 mg, aż do maksymalnej dawki wynoszącej 150 mg raz na dobę), jeśli jest ona dobrze tolerowana przez pacjenta.

W celu zmniejszenia ryzyka udaru mózgu: Leczenie rozpoczyna się od dawki 50 mg raz na dobę. W zależności od uzyskanej zmiany wartości ciśnienia tętniczego, lekarz może dodać hydrochlorotiazyd w małej dawce lub zwiększyć dawkę losartanu do 100 mg raz na dobę.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci w wieku od 6 do 18 lat dawkowanie zależy od masy ciała:

• Dzieci o masie ciała od 20 do 50 kg: Zalecana dawka wynosi 25 mg raz na dobę. W wyjątkowych przypadkach lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 50 mg raz na dobę.
• Dzieci o masie ciała powyżej 50 kg: Zazwyczaj stosowana dawka wynosi 50 mg raz na dobę. W wyjątkowych przypadkach można zwiększyć dawkę maksymalnie do 100 mg raz na dobę.

Nie zaleca się stosowania Cozaaru u dzieci poniżej 6. roku życia ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w tej grupie wiekowej.

Sposób przyjmowania

Tabletki należy połykać w całości, popijając szklanką wody. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu.

Nie wolno stosować tego leku, jeśli:

• Jesteś uczulony na losartan potasowy lub którykolwiek inny składnik tego leku.
• Jesteś w drugim lub trzecim trymestrze ciąży – lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku.
• Masz ciężkie zaburzenia czynności wątroby.
• Masz cukrzycę lub zaburzenia czynności nerek i jednocześnie przyjmujesz leki zawierające aliskiren.

Kiedy zachować szczególną ostrożność?

Przed rozpoczęciem stosowania Cozaaru poinformuj lekarza, jeśli:

• Masz zaburzenia czynności wątroby – może być konieczne zastosowanie mniejszej dawki. Lek jest całkowicie przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.
• Masz zaburzenia czynności nerek – lekarz powinien regularnie kontrolować czynność nerek podczas leczenia. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy doprowadzającej krew do jedynej czynnej nerki lek należy stosować ze szczególną ostrożnością.
• Przyjmujesz duże dawki leków moczopędnych lub masz zmniejszoną objętość płynów w organizmie (na przykład z powodu biegunki, wymiotów lub diety z ograniczeniem soli) – może wystąpić nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego, szczególnie po pierwszej dawce leku.
• Masz niewydolność serca – istnieje ryzyko wystąpienia ciężkiego niedociśnienia tętniczego i zaburzeń czynności nerek.
• Masz zwężenie zastawki aortalnej lub mitralnej lub kardiomiopatię przerostową ze zwężeniem drogi odpływu – należy zachować szczególną ostrożność.
• Masz chorobę niedokrwienną serca – nadmierne obniżenie ciśnienia może zwiększyć ryzyko zawału serca.

Zaburzenia równowagi elektrolitowej

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwłaszcza z współistniejącą cukrzycą, często występują zaburzenia równowagi elektrolitowej. Lekarz powinien regularnie kontrolować stężenie potasu w osoczu oraz czynność nerek, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania Cozaaru z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas, suplementami potasu lub substytutami soli kuchennej zawierającymi potas, ponieważ mogą one zwiększyć stężenie potasu w surowicy krwi.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy rozpoczynać leczenia Cozaarem podczas ciąży. Jeśli planujesz ciążę, lekarz powinien zmienić leczenie na inny, bezpieczniejszy lek. W przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać stosowanie Cozaaru, ponieważ lek może poważnie zaszkodzić rozwijającemu się dziecku, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze ciąży.

Nie zaleca się stosowania Cozaaru podczas karmienia piersią ze względu na brak informacji dotyczących bezpieczeństwa stosowania w tym okresie.

Poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, przyjmowałeś lub możesz przyjmować. Szczególnie ważne jest poinformowanie o stosowaniu:

• Innych leków przeciwnadciśnieniowych – mogą nasilać działanie obniżające ciśnienie tętnicze.
• Leków moczopędnych oszczędzających potas (takich jak amiloryd, triamteren, spironolakton) lub suplementów potasu – mogą zwiększyć stężenie potasu w surowicy krwi.
• Niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) – mogą osłabiać działanie przeciwnadciśnieniowe Cozaaru i zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.
• Litu – Cozaar może zwiększać stężenie litu w surowicy krwi, co może prowadzić do objawów zatrucia litem. Konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia litu.
• Flukonazolu – może zmniejszać stężenie czynnego metabolitu losartanu o około 50 procent.
• Ryfampicyny – może powodować zmniejszenie stężenia czynnego metabolitu o 40 procent.
• Inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE) lub aliskirenu – jednoczesne stosowanie z Cozaarem nie jest zalecane, ponieważ zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii oraz zaburzeń czynności nerek.

Ważna informacja: Należy unikać picia soku z grejpfruta podczas przyjmowania Cozaaru, ponieważ może on zmniejszać działanie terapeutyczne leku.

Jak każdy lek, Cozaar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Najczęściej występującym działaniem niepożądanym są zawroty głowy. Inne często występujące działania niepożądane to:

• Niedokrwistość (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek).
• Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego.
• Zaburzenia czynności nerek i niewydolność nerek (szczególnie u pacjentów z grupy ryzyka).
• Hiperkaliemia (zwiększone stężenie potasu we krwi) – szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub cukrzycą.
• Zwiększenie stężenia mocznika, kreatyniny i potasu w surowicy krwi.
• Hipoglikemia (obniżenie poziomu cukru we krwi).

Niezbyt często występujące działania niepożądane

• Senność, ból głowy, zaburzenia snu.
• Kołatanie serca, dławica piersiowa.
• Niedociśnienie (w tym niedociśnienie ortostatyczne – nagłe obniżenie ciśnienia po wstaniu).
• Duszność, kaszel.
• Ból brzucha, zaparcie, biegunka, nudności, wymioty.
• Pokrzywka, świąd, wysypka.
• Osłabienie, zmęczenie, obrzęk.

Rzadko występujące działania niepożądane

• Parestezje (uczucie mrowienia lub drętwienia).
• Omdlenie, migotanie przedsionków, udar naczyniowy mózgu.
• Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (enzym wątrobowy).

Działania niepożądane o nieznanej częstości występowania

• Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi).
• Reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może utrudniać oddychanie lub przełykanie).
• Depresja, migrena, zaburzenia smaku, szum uszny.
• Zapalenie trzustki.
• Nadwrażliwość na światło.
• Ból mięśni, ból stawów, rabdomioliza (poważne uszkodzenie mięśni).
• Zaburzenia erekcji.
• Złe samopoczucie, hiponatremia (obniżone stężenie sodu we krwi).

Kiedy skontaktować się z lekarzem?

Jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych działań niepożądanych lub inne objawy, które Cię niepokoją, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Szczególnie pilnie skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• Objawy obrzęku naczynioruchowego (obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła).
• Silne zawroty głowy lub omdlenia.
• Ból w klatce piersiowej.
• Objawy zaburzeń czynności nerek (zmniejszona ilość moczu, obrzęki).

Najbardziej prawdopodobnymi objawami przedawkowania są nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego i przyspieszone bicie serca. W rzadszych przypadkach może wystąpić spowolnione bicie serca.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Jeśli to możliwe, zabierz ze sobą opakowanie leku.

• Przechowywać lek w miejscu niedostępnym dla dzieci.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem i wilgocią.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 50 mg losartanu potasowego.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, laktoza jednowodna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian, hydroksypropyloceluloza, hipromeloza, wosk carnauba, tytanu dwutlenek.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Każda tabletka Cozaar 50 mg zawiera laktozę jednowodną. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Cozaar zawiera losartan potasowy, który należy do grupy leków nazywanych antagonistami receptora angiotensyny II. Angiotensyna II to naturalny hormon w organizmie, który powoduje zwężanie naczyń krwionośnych, co prowadzi do podwyższenia ciśnienia tętniczego. Angiotensyna II działa poprzez wiązanie się z receptorami AT1 znajdującymi się w różnych tkankach organizmu.

Losartan selektywnie blokuje te receptory AT1, zapobiegając w ten sposób działaniu angiotensyny II. Dzięki temu naczynia krwionośne się rozszerzają, a ciśnienie tętnicze obniża się. Dodatkowo losartan zmniejsza wydzielanie aldosteronu – hormonu, który powoduje zatrzymywanie soli i wody w organizmie.

Ważną zaletą losartanu jest to, że nie hamuje on aktywności enzymu konwertującego angiotensynę (znanego również jako kininaza II), który rozkłada bradykininę. Dzięki temu nie występują działania niepożądane związane z akumulacją bradykininy, takie jak uporczywy suchy kaszel, który często pojawia się podczas stosowania inhibitorów ACE.

Działanie przeciwnadciśnieniowe Cozaaru utrzymuje się przez całą dobę po przyjęciu jednej dawki, co pozwala na wygodne stosowanie leku raz dziennie. Maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe pojawia się w ciągu 3 do 6 tygodni od rozpoczęcia leczenia.

Podczas leczenia Cozaarem mogą wystąpić zawroty głowy lub senność, szczególnie na początku terapii lub po zwiększeniu dawki. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn do czasu, aż poczujesz się lepiej. Jeśli zawroty głowy lub senność utrzymują się, skonsultuj się z lekarzem.