Popularne

Amikacin B. Braun to antybiotyk, którego głównym składnikiem jest amikacyna. Lek ten jest stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych, na które wrażliwa jest amikacyna. Może być używany w przypadku zakażeń płuc, dolnych dróg oddechowych, jamy brzusznej, nerek, dróg moczowych, pęcherza moczowego, skóry i tkanek miękkich, a także bakteryjnego zapalenia wsierdzia. Amikacin B. Braun może być również stosowany do leczenia stanów zapalnych narządów wewnętrznych powiązanych z powyższymi zakażeniami. Lek działa poprzez niszczenie bakterii odpowiedzialnych za zakażenie.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Amikacin B. Braun to nowoczesny preparat antybiotykowy z grupy aminoglikozydów, stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Lek ten zawiera substancję czynną amikacynę w postaci siarczanu, która wykazuje silne działanie przeciwbakteryjne. Preparat dostępny jest w postaci gotowego do użycia roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, co oznacza, że każdy mililitr roztworu zawiera 2,5 mg amikacyny.
Amikacyna to półsyntetyczny antybiotyk, który powstał jako pochodna kanamycyny. Jej działanie polega na zahamowaniu produkcji białek w komórkach bakteryjnych. Lek wiąże się z rybosomami bakterii i przerywa proces tworzenia białek, które są niezbędne do życia drobnoustrojów. Dzięki temu amikacyna nie tylko hamuje wzrost bakterii, ale skutecznie je zabija, co nazywamy działaniem bakteriobójczym.
Ważną cechą amikacyny jest jej odporność na działanie wielu enzymów bakteryjnych, które mogą unieczynniać inne antybiotyki z tej grupy. Dlatego lek ten pozostaje skuteczny nawet wobec szczepów bakterii opornych na inne aminoglikozydy.
Lek jest przeznaczony do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych, gdy inne, mniej toksyczne antybiotyki nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Amikacin B. Braun stosuje się w następujących sytuacjach:
Lek może być również stosowany w leczeniu bakteriemii, czyli obecności bakterii we krwi, związanej z którymkolwiek z wymienionych zakażeń. Amikacin B. Braun zwykle podaje się w połączeniu z innymi odpowiednimi antybiotykami, aby zapewnić kompleksowe działanie na bakterie wywołujące zakażenie.
Amikacin B. Braun podaje się wyłącznie dożylnie, w postaci infuzji. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz określa masę ciała pacjenta, ponieważ na jej podstawie oblicza się prawidłową dawkę leku. Dokładne podanie dawki jest możliwe przy użyciu pompy infuzyjnej.
U osób dorosłych oraz młodzieży powyżej 12 roku życia z prawidłową czynnością nerek zalecana dawka wynosi 15 mg na kilogram masy ciała na dobę. Można ją podać jako pojedynczą dawkę dobową lub podzielić na dwie równe dawki po 7,5 mg/kg podawane co 12 godzin. Całkowita dobowa dawka nie powinna przekraczać 1,5 grama.
U dzieci w wieku od 4 tygodni do 12 lat zalecana dawka wynosi od 15 do 20 mg/kg masy ciała na dobę. Można ją podawać jako pojedynczą dawkę dobową lub co 12 godzin w dawce 7,5 mg/kg. U noworodków stosuje się początkową dawkę nasycającą 10 mg/kg, a następnie 7,5 mg/kg co 12 godzin. U wcześniaków zalecana dawka to 7,5 mg/kg co 12 godzin.
U dorosłych preferowany czas podawania jednej infuzji wynosi 30 minut, ale można go wydłużyć do 60 minut. U dzieci lek powinien być podawany w infuzji trwającej od 30 do 60 minut, a u niemowląt od 1 do 2 godzin.
Całkowity czas leczenia należy ograniczyć do 7-10 dni, w zależności od ciężkości zakażenia. Jeśli leczenie trwa dłużej niż 10 dni, konieczne jest regularne kontrolowanie stężenia leku we krwi oraz monitorowanie czynności nerek, słuchu i narządu równowagi.
Podczas stosowania Amikacin B. Braun bardzo ważne jest regularne kontrolowanie stanu pacjenta. Lekarz powinien oceniać czynność nerek przed rozpoczęciem leczenia oraz codziennie w trakcie jego trwania. W miarę możliwości należy oznaczać stężenie amikacyny w surowicy, aby upewnić się, że osiągnięte stężenie jest odpowiednie, ale nie nadmiernie wysokie.
Pożądane jest oznaczanie zarówno maksymalnego stężenia leku we krwi (30-90 minut po wstrzyknięciu), które nie powinno przekraczać 35 μg/ml, jak i minimalnego stężenia (bezpośrednio przed podaniem kolejnej dawki), które nie powinno przekraczać 10 μg/ml.
Amikacin B. Braun jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na amikacynę, inne aminoglikozydy lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie. Jeśli w przeszłości wystąpiły reakcje nadwrażliwości lub ciężkie działania toksyczne związane ze stosowaniem aminoglikozydów, może to stanowić przeciwwskazanie do zastosowania jakiegokolwiek antybiotyku z tej grupy, ze względu na znaną nadwrażliwość krzyżową.
Podczas stosowania Amikacin B. Braun należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, uszkodzeniem narządu słuchu lub równowagi, oraz u osób z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi, takimi jak miastenia czy choroba Parkinsona.
Aminoglikozydy mogą uszkadzać nerki, dlatego podczas leczenia pacjenta należy dobrze nawodnić. Przed rozpoczęciem terapii oraz codziennie w jej trakcie należy oceniać czynność nerek. Jeśli wystąpią objawy zaburzenia czynności nerek, takie jak białko w moczu, zmniejszenie ilości oddawanego moczu czy wzrost poziomu kreatyniny we krwi, konieczne jest zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.
Amikacyna może uszkadzać nerw przedsionkowo-ślimakowy, co prowadzi do zaburzeń słuchu i równowagi. Ryzyko to jest większe u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u osób przyjmujących lek dłużej niż 5-7 dni. Jako pierwszy pojawia się niedosłuch wysokich częstotliwości, który można wykryć tylko w badaniu audiometrycznym. Mogą także wystąpić silne zawroty głowy wskazujące na uszkodzenie nerwu przedsionkowego. Toksyczne działanie na słuch jest zwykle nieodwracalne.
Zgłaszano przypadki blokady przewodnictwa nerwowo-mięśniowego i porażenia mięśni oddechowych po podaniu aminoglikozydów. Ryzyko to jest szczególnie wysokie u pacjentów otrzymujących jednocześnie inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe lub u osób z zaburzeniami nerwowo-mięśniowymi.
Amikacin B. Braun może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie istotne są następujące:
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Amikacin B. Braun nie powinien być stosowany w okresie ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne ze względu na stan zdrowia kobiety. Aminoglikozydy przenikają przez łożysko i mogą powodować uszkodzenie płodu. Donoszono o całkowitej, nieodwracalnej, obustronnej wrodzonej głuchocie u dzieci, których matki otrzymywały aminoglikozydy w okresie ciąży.
Nie wiadomo, czy amikacyna przenika do mleka ludzkiego. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią podczas leczenia należy podjąć po rozważeniu korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.
Jak każdy lek, Amikacin B. Braun może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najważniejszych działań niepożądanych należą:
Mogą wystąpić uszkodzenia kanalików nerkowych, ostra niewydolność nerek, zmniejszenie ilości oddawanego moczu, wzrost stężenia kreatyniny we krwi oraz obecność białka lub krwinek w moczu. Zaburzenia czynności nerek zwykle ustępują po odstawieniu leku.
Mogą pojawić się szumy uszne, niedosłuch, głuchota, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego lub ośrodkowego oraz zaburzenia równowagi. Uszkodzenie nerwu ślimakowego może obejmować niedosłuch wysokich częstotliwości i zwykle rozwija się, zanim ubytek słuchu może być wykryty w zwykłych warunkach.
Mogą wystąpić reakcje alergiczne, nudności, wymioty, wysypka, świąd, ból głowy, drżenie, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, skurcze mięśni czy bóle stawów. W rzadkich przypadkach możliwe jest porażenie czynności oddechowej.
Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów niepokojących, takich jak szumy uszne, zawroty głowy, zmniejszenie ilości oddawanego moczu czy trudności w oddychaniu, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawkowania. Można to osiągnąć przez wydłużenie odstępów między dawkami przy zachowaniu zwykłej dawki jednorazowej lub przez zmniejszenie dawki przy zachowaniu zwykłych odstępów czasowych. Schematy dawkowania oparte są na klirensie kreatyniny lub stężeniu kreatyniny w surowicy pacjenta.
U osób starszych może być konieczne podawanie mniejszych dawek podtrzymujących, ponieważ często mają oni zaburzoną czynność nerek, co może nie być widoczne w rutynowych badaniach. Szczególnie istotne jest kontrolowanie czynności nerek podczas leczenia aminoglikozydami u pacjentów w podeszłym wieku.
U pacjentów otyłych dawkę oblicza się na podstawie zmodyfikowanej masy ciała, ponieważ amikacyna słabo rozpuszcza się w tkance tłuszczowej.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania przed otwarciem. Po otwarciu pojemnika produkt należy zużyć natychmiast. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, nie należy go przechowywać dłużej niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C.
Amikacin B. Braun zawiera 354 mg sodu na 100 ml roztworu, co odpowiada 17,7% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej dla dorosłych. Pacjenci na diecie niskosodowej powinni wziąć to pod uwagę.
Przed podaniem należy sprawdzić, czy roztwór jest klarowny, bezbarwny i nie zawiera cząstek stałych. Roztwór jest gotowy do użycia i nie należy go rozcieńczać. Jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użycia – niewykorzystany roztwór należy usunąć.
Amikacin B. Braun to skuteczny antybiotyk stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. Jego stosowanie wymaga ścisłego nadzoru medycznego ze względu na możliwe działania toksyczne na nerki, słuch i równowagę. Lek podaje się wyłącznie dożylnie w warunkach szpitalnych, a dawkowanie jest ściśle dostosowane do masy ciała pacjenta i stanu jego nerek. Regularne monitorowanie stężenia leku we krwi oraz funkcji nerek i słuchu jest kluczowe dla bezpieczeństwa terapii. Pacjent powinien ściśle przestrzegać zaleceń lekarza i natychmiast zgłaszać wszelkie niepokojące objawy.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Amikacin B. Braun, roztwór do infuzji, 2,5 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Amikacin B. Braun dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Amikacin B. Braun stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Amikacin B. Braun to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2,5 mg/ml |
| Postać | roztwór do infuzji |
| Producent | Producentem Amikacin B. Braun jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Całkowity czas leczenia należy ograniczyć do 7-10 dni, w zależności od ciężkości zakażenia. W ciężkich i powikłanych zakażeniach, gdy okres leczenia przekracza 10 dni, konieczne jest kontrolowanie stężenia leku we krwi oraz monitorowanie czynności nerek, słuchu i narządu równowagi.
Tak, amikacyna może działać toksycznie na nerw przedsionkowo-ślimakowy, co prowadzi do zaburzeń słuchu i równowagi. Jako pierwszy występuje niedosłych wysokich częstotliwości, mogą także pojawić się szumy uszne i zawroty głowy. Toksyczne działanie na słuch jest zwykle nieodwracalne, dlatego podczas leczenia konieczne jest regularne kontrolowanie słuchu.
Tak, lek może być stosowany u dzieci, ale wymaga odpowiedniego dostosowania dawki w zależności od wieku i masy ciała. U niemowląt i wcześniaków stosuje się mniejsze dawki ze względu na niedojrzałość nerek i wydłużony okres półtrwania leku. Infuzję u dzieci podaje się wolniej niż u dorosłych – przez 30-60 minut, a u niemowląt przez 1-2 godziny.
Podczas leczenia konieczne jest regularne kontrolowanie czynności nerek przez oznaczanie stężenia kreatyniny i klirensu kreatyniny oraz badanie moczu. Należy także kontrolować stężenie amikacyny we krwi, aby zapewnić jej odpowiednie, ale nie toksyczne stężenie. U pacjentów wysokiego ryzyka zaleca się wykonywanie audiogramów w celu wykrycia ewentualnych uszkodzeń słuchu.
Jeśli podczas leczenia wystąpią szumy uszne, zawroty głowy lub subiektywna utrata słuchu, należy natychmiast poinformować o tym lekarza. Leczenie amikacyną należy przerwać, jeśli wystąpią takie objawy lub jeżeli audiogramy kontrolne wykazują znaczącą utratę odpowiedzi na dźwięki o wysokiej częstotliwości. Uszkodzenie słuchu wywołane przez aminoglikozydy jest zwykle nieodwracalne.

Nie daj się jesieni