Glucosum 40%

Glukoza 40 Braun to koncentrowany roztwór do infuzji zawierający 400 mg glukozy w każdym mililitrze. Jest to lek na receptę przeznaczony do podawania dożylnego, który stanowi ważne źródło energii dla organizmu i pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu cukru we krwi.

Każdy litr roztworu zawiera 440 gramów glukozy jednowodnej, co odpowiada 400 gramom czystej glukozy. Jest to roztwór hipertoniczny, czyli bardziej zagęszczony niż naturalne płyny ustrojowe. Roztwór jest przezroczysty i bezbarwny lub może mieć lekko żółtawy odcień. Dostarcza organizmowi aż 1600 kilokalorii energii w każdym litrze.

Glukoza 40 Braun jest wykorzystywana w trzech głównych sytuacjach:

• Dostarczanie energii – gdy organizm potrzebuje dodatkowej energii w postaci glukozy, a nie można jej dostarczyć drogą pokarmową.
• Żywienie pozajelitowe – stanowi składnik węglowodanowy w żywieniu dożylnym, szczególnie gdy pacjent ma zwiększone zapotrzebowanie energetyczne lub gdy należy ograniczyć ilość podawanych płynów.
• Leczenie niskiego poziomu cukru – pomaga w szybkim podniesieniu poziomu glukozy we krwi przy hipoglikemii.

Glukoza jest naturalnym paliwem dla komórek naszego organizmu. Dostarcza około 4 kilokalorii energii z każdego grama. Jest szczególnie ważna dla mózgu, czerwonych krwinek i nerek, które potrzebują jej do prawidłowego funkcjonowania. Prawidłowe stężenie glukozy we krwi na czczo wynosi od 60 do 100 miligramów na 100 mililitrów krwi.

Po podaniu dożylnym glukoza najpierw trafia do naczyń krwionośnych, a następnie jest przenoszona do wnętrza komórek. Organizm wykorzystuje ją do produkcji energii oraz do tworzenia glikogenu, który jest formą zapasową węglowodanów. W warunkach normalnych glukoza jest całkowicie spalana do dwutlenku węgla i wody, które są naturalnie wydalane przez płuca i nerki.

Glukoza 40 Braun jest podawana wyłącznie jako infuzja do żył centralnych przez wykwalifikowany personel medyczny. Ze względu na wysokie stężenie, nie wolno jej podawać do żył obwodowych.

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 15 lat

Maksymalna dawka dobowa wynosi 15 mililitrów na kilogram masy ciała, co odpowiada 6 gramom glukozy na kilogram. Maksymalna szybkość infuzji to 0,25 mililitrów roztworu na kilogram masy ciała na godzinę. Dla osoby ważącej 70 kilogramów oznacza to około 43 mililitrów na godzinę, co dostarcza 17,5 grama glukozy na godzinę.

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie u dzieci jest bardziej złożone i zależy od wieku oraz masy ciała dziecka. U wcześniaków początkowa dawka nie powinna przekraczać 12 gramów glukozy na kilogram masy ciała na dobę. U noworodków urodzonych o czasie i dzieci do 2 roku życia maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 18 gramów na kilogram.

Lekarz ustala dawkę indywidualnie, stopniowo zwiększając ją w kolejnych dniach leczenia, uwzględniając również całkowitą ilość płynów potrzebnych dziecku w ciągu doby.

Ważne informacje o podawaniu

Nagłe przerwanie szybkiej infuzji glukozy może prowadzić do gwałtownego spadku poziomu cukru we krwi. Dlatego infuzję należy zmniejszać stopniowo przez 30-60 minut przed całkowitym zakończeniem podawania.

Glukoza 40 Braun nie może być podawana w następujących sytuacjach:

• Wysoki poziom cukru we krwi, który nie reaguje na insulinę podawaną w dawkach do 6 jednostek na godzinę.
• Majaczenie drżenne u odwodnionych pacjentów.
• Ostre stany wstrząsu lub zapaści.
• Kwasica metaboliczna – zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.
• Przewodnienie – nadmiar wody w organizmie.
• Obrzęk płuc – gromadzenie się płynu w płucach.
• Ciężka niewydolność serca.

Ryzyko zaburzeń elektrolitowych

Podawanie tego roztworu może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitów w organizmie, szczególnie do obniżenia poziomu sodu we krwi (hiponatremia). Jest to szczególnie niebezpieczne u dzieci, kobiet w wieku rozrodczym oraz osób z uszkodzeniem mózgu, ponieważ może prowadzić do obrzęku mózgu.

Kto wymaga szczególnej ostrożności?

Lek należy podawać bardzo ostrożnie osobom z:

• Nadmiarem płynów w organizmie.
• Niewydolnością nerek lub serca.
• Zwiększonym stężeniem substancji rozpuszczonych w osoczu.
• Cukrzycą lub nietolerancją węglowodanów.

Monitorowanie podczas leczenia

Podczas podawania tego leku konieczne jest regularne kontrolowanie:

• Poziomu cukru we krwi.
• Stężenia elektrolitów (szczególnie sodu i potasu).
• Bilansu płynów w organizmie.
• Równowagi kwasowo-zasadowej.

Zespół ponownego odżywienia

U pacjentów w stanie niedożywienia zbyt szybkie rozpoczęcie żywienia może prowadzić do niebezpiecznych spadków poziomu potasu, magnezu i fosforanów. Dlatego u takich osób żywienie należy rozpoczynać stopniowo i uzupełniać odpowiednie elektrolity.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci po udarze mózgu – nie zaleca się podawania roztworów glukozy, ponieważ mogą one pogłębić uszkodzenia mózgu.

Dzieci poniżej 2 roku życia – są szczególnie narażone na gwałtowny spadek cukru po nagłym przerwaniu infuzji.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na działanie glukozy lub zwiększać ryzyko obniżenia poziomu sodu we krwi.

Do leków, które mogą nasilać działanie wazopresyny (hormonu wpływającego na gospodarkę wodną organizmu) i zwiększać ryzyko hiponatremii, należą między innymi:

• Karbamazepina i okskarbazepina – leki przeciwpadaczkowe.
• Niektóre leki przeciwpsychotyczne.
• Leki moczopędne.
• Niektóre leki przeciwbólowe z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych.
• Desmopresyna, oksytocyna i inne hormony.

Ciąża – lek można stosować w czasie ciąży, jeśli jest to konieczne. Należy jednak regularnie kontrolować poziom cukru we krwi. Szczególną ostrożność należy zachować podczas porodu, zwłaszcza gdy jednocześnie podawana jest oksytocyna, ze względu na zwiększone ryzyko obniżenia poziomu sodu.

Karmienie piersią – glukoza przenika do mleka matki, ale przy zachowaniu prawidłowych dawek nie powinno to wpływać na karmione dziecko. Lek można stosować u matek karmiących piersią zgodnie ze wskazaniami lekarza.

Jeśli lek jest stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza, działania niepożądane występują rzadko. Możliwe jest jednak wystąpienie:

• Hiponatremia – obniżenie poziomu sodu we krwi związane z leczeniem szpitalnym.
• Encefalopatia hiponatremiczna – uszkodzenie mózgu wywołane niskim poziomem sodu, które może prowadzić do nieodwracalnych zmian, a nawet zgonu.

W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy natychmiast poinformować o tym personel medyczny.

Zbyt duża dawka glukozy może prowadzić do:

• Wysokiego poziomu cukru we krwi (hiperglikemia).
• Obecności cukru w moczu (cukromocz).
• Zwiększonego stężenia substancji rozpuszczonych w krwi, co może prowadzić do śpiączki.
• Odwodnienia.
• W przypadku bardzo dużego przedawkowania możliwe jest stłuszczenie wątroby.

Nadmierna ilość płynów może spowodować przewodnienie, obrzęki, w tym obrzęk płuc i mózgu.

Leczenie przedawkowania polega na zmniejszeniu lub zatrzymaniu infuzji oraz podawaniu insuliny i uzupełnianiu elektrolitów zgodnie z potrzebami.

Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności w nienaruszonym opakowaniu wynosi 3 lata. Produkt jest dostarczany w szklanych butelkach lub pojemnikach polietylenowych po 500 mililitrów.

Po zmieszaniu z innymi składnikami roztwór należy użyć natychmiast. Jeśli nie jest stosowany od razu, może być przechowywany maksymalnie 24 godziny w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza.

Produkt jest przeznaczony wyłącznie do jednorazowego użytku. Niewykorzystaną zawartość pojemnika należy wyrzucić – nie wolno podłączać ponownie częściowo zużytych pojemników.

Roztwór można stosować tylko wtedy, gdy jest przejrzysty i bezbarwny lub lekko żółtawy, a opakowanie i zamknięcie są nieuszkodzone.

Ze względu na kwaśny odczyn pH roztwór może być niezgodny z niektórymi innymi lekami. Nie wolno podawać go przez ten sam zestaw do infuzji, co krew, ze względu na ryzyko pseudo-aglutynacji krwinek.