Levoxa

Levoxa to lek przeciwbakteryjny dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocy 250 mg. Zawiera substancję czynną lewofloksacynę, która należy do grupy leków zwanych fluorochinolonami. Działa poprzez eliminację bakterii wywołujących zakażenia w organizmie.

Tabletki Levoxa są różowe, owalne i obustronnie wypukłe, z linią podziału po jednej stronie i oznaczeniem „L” po drugiej. Można je dzielić na równe dawki, co ułatwia dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb.

Levoxa jest stosowana w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych. Lek przepisuje się, gdy zakażenie zostało wywołane przez bakterie wrażliwe na lewofloksacynę.

Główne wskazania do stosowania

Levoxa jest szczególnie skuteczna w leczeniu następujących zakażeń:

• Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek – ciężkie zakażenie nerek wymagające skutecznego leczenia antybiotykiem.
• Powikłane zakażenia układu moczowego – zakażenia, które są trudniejsze do wyleczenia ze względu na dodatkowe czynniki komplikujące.
• Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego – długotrwałe zakażenie prostaty wymagające przedłużonej terapii.
• Płucna postać wąglika – stosowana zarówno w zapobieganiu po kontakcie z bakteriami, jak i w leczeniu.

Dodatkowe wskazania

W niektórych sytuacjach Levoxę stosuje się, gdy inne powszechnie zalecane antybiotyki okazują się niewłaściwe. Dotyczy to:

• Ostrego bakteryjnego zapalenia zatok – zakażenia zatok przynosowych.
• Ostrego nasilenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli – gdy dochodzi do pogorszenia przewlekłej choroby płuc.
• Pozaszpitalnego zapalenia płuc – zakażenia płuc nabytego poza szpitalem.
• Powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich – ciężkich zakażeń wymagających skutecznej antybiotykoterapii.
• Niepowikłanego zapalenia pęcherza moczowego – prostych zakażeń dolnych dróg moczowych.

Levoxę należy stosować dokładnie według zaleceń lekarza. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz stanu zdrowia pacjenta.

Ogólne zasady przyjmowania

• Tabletki należy połykać w całości, popijając odpowiednią ilością płynu.
• Można je dzielić wzdłuż linii podziału, jeśli lekarz zaleci mniejszą dawkę.
• Można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno w trakcie jedzenia, jak i między posiłkami.
• Należy zachować co najmniej 2-godzinną przerwę przed lub po przyjęciu niektórych leków (sole żelaza, cynku, leki zobojętniające sok żołądkowy, sukralfat).

Typowe dawkowanie

Lekarz ustali odpowiednią dawkę i czas trwania leczenia. Przykładowe schematy dawkowania to:

• Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego – zazwyczaj 250 mg raz dziennie przez 3 dni.
• Ostre zakażenia dróg oddechowych – często 500 mg raz lub dwa razy dziennie przez 7-14 dni.
• Zakażenia układu moczowego – zwykle 500 mg raz dziennie przez 7-14 dni.
• Przewlekłe zapalenie prostaty – 500 mg raz dziennie przez 28 dni.

Pacjenci z problemami zdrowotnymi

U osób z zaburzeniami czynności nerek lekarz może zmniejszyć dawkę lub wydłużyć odstępy między dawkami. U pacjentów w podeszłym wieku dostosowanie dawkowania jest konieczne głównie ze względu na czynność nerek.

Istnieją sytuacje, w których nie można stosować Levoxy. Należą do nich:

• Nadwrażliwość na lewofloksacynę, inne chinolony lub którykolwiek składnik leku.
• Padaczka – lek może obniżać próg drgawkowy i wywoływać napady.
• Zapalenie ścięgna w przeszłości związane ze stosowaniem fluorochinolonów.
• Dzieci i młodzież w okresie wzrostu – lek może uszkadzać chrząstki stawowe.
• Ciąża – ze względu na brak wystarczających danych o bezpieczeństwie.
• Karmienie piersią – lewofloksacyna może przenikać do mleka matki.

Zapalenie i zerwanie ścięgna

Jednym z poważnych działań niepożądanych związanych ze stosowaniem Levoxy jest ryzyko zapalenia i zerwania ścięgna, szczególnie ścięgna Achillesa. Problem ten może wystąpić już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia lub nawet kilka miesięcy po jego zakończeniu.

Szczególnie narażeni są:

• Pacjenci w podeszłym wieku.
• Osoby z zaburzeniami czynności nerek.
• Pacjenci po przeszczepie narządu.
• Osoby stosujące jednocześnie kortykosteroidy.

Jeśli pojawi się ból, obrzęk lub stan zapalny ścięgna, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Nie należy obciążać dotkniętej kończyny.

Długotrwałe i potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane

U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, które utrzymują się przez długi czas (miesiące lub lata) i mogą być nieodwracalne. Dotyczą one różnych układów organizmu i obejmują:

• Zapalenie i zerwanie ścięgien.
• Ból stawów i mięśni.
• Neuropatie (uszkodzenie nerwów) z mrowienie, drętwienie, bólem.
• Zaburzenia psychiczne (depresja, lęk).
• Zaburzenia pamięci i snu.
• Zaburzenia wzroku, słuchu, smaku i węchu.

Po wystąpieniu pierwszych objawów należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Reakcje psychiczne

Levoxa może wywoływać zaburzenia psychiczne, w tym omamy, lęk, depresję, a w bardzo rzadkich przypadkach myśli samobójcze. Jeśli zauważysz u siebie niepokojące zmiany w nastroju lub myśleniu, natychmiast poinformuj o tym lekarza.

Neuropatia obwodowa

Niektórzy pacjenci mogą odczuwać zaburzenia czucia – mrowienie, pieczenie, drętwienie lub osłabienie. Te objawy mogą wskazywać na uszkodzenie nerwów obwodowych. W takim przypadku należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, aby zapobiec rozwojowi nieodwracalnej choroby.

Problemy z sercem

Levoxa może wydłużać odstęp QT w zapisie EKG, co zwiększa ryzyko zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z:

• Wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT.
• Chorobami serca (niewydolność serca, zawał, bradykardia).
• Zaburzeniami elektrolitowymi (niedobór potasu, magnezu).
• Przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT.

Zgłaszano również przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty oraz niedomykalności zastawek serca u pacjentów przyjmujących fluorochinolony. W razie nagłego bólu brzucha, klatki piersiowej, pleców lub trudności w oddychaniu należy niezwłocznie zgłosić się na oddział ratunkowy.

Zaburzenia poziomu cukru we krwi

Levoxa może powodować zarówno hipoglikemię (zbyt niski poziom cukru), jak i hiperglikemię (zbyt wysoki poziom cukru). Pacjenci z cukrzycą powinni regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi podczas leczenia.

Problemy z wątrobą

Odnotowano przypadki ciężkiego uszkodzenia wątroby, w tym ostrą niewydolność wątroby zakończoną zgonem. Jeśli wystąpią objawy choroby wątroby (jadłowstręt, żółtaczka, ciemny mocz, świąd, ból brzucha), należy przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Biegunka

Ciężka, utrzymująca się lub krwawa biegunka podczas lub po zakończeniu leczenia może wskazywać na poważne zakażenie jelitowe (rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego). W takim przypadku należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Nie wolno stosować leków hamujących perystaltykę jelit.

Nadwrażliwość na światło

Podczas leczenia Levoxą należy unikać intensywnego nasłonecznienia i sztucznego promieniowania UV (solarium, lampy słoneczne). Lek może zwiększać wrażliwość skóry na światło i powodować oparzenia słoneczne.

Zaostrzenie miastenii

U pacjentów z miastenią (choroba powodująca osłabienie mięśni) Levoxa może nasilać objawy. Nie zaleca się stosowania leku u osób z tym schorzeniem.

Levoxa może wchodzić w interakcje z innymi lekami, co może wpływać na skuteczność leczenia lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Leki zmniejszające wchłanianie Levoxy

Należy zachować co najmniej 2-godzinną przerwę przed lub po przyjęciu Levoxy, jeśli stosujesz:

• Sole żelaza i cynku – suplementy minerałów.
• Leki zobojętniające sok żołądkowy zawierające magnez lub glin.
• Sukralfat – lek na wrzody żołądka.
• Dydanozynę z glinem i magnezem – lek przeciwwirusowy.

Leki zwiększające ryzyko działań niepożądanych

• Kortykosteroidy – zwiększają ryzyko zapalenia i zerwania ścięgna.
• Leki wydłużające odstęp QT (niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, antybiotyki makrolidowe) – zwiększają ryzyko zaburzeń rytmu serca.
• Teofilina, niesteroidowe leki przeciwzapalne – mogą obniżać próg drgawkowy.
• Warfaryna i inne antagoniści witaminy K – Levoxa może nasilać ich działanie przeciwzakrzepowe, co zwiększa ryzyko krwawień. Konieczna jest regularna kontrola parametrów krzepnięcia.

Inne interakcje

• Cyklosporyna – Levoxa może wydłużać jej okres półtrwania.
• Probenecyd i cymetydyna – mogą zmniejszać wydalanie Levoxy przez nerki.

Jak każdy lek, Levoxa może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące działania niepożądane

• Biegunka, nudności, wymioty.
• Ból głowy, zawroty głowy.
• Bezsenność, niepokój.
• Wysypka, świąd.

Niezbyt często występujące

• Zakażenia grzybicze (np. kandydoza).
• Ból brzucha, niestrawność, zaparcia.
• Senność, drżenie mięśniowe, zaburzenia smaku.
• Ból stawów, ból mięśni.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Drgawki – szczególnie u osób z obniżonym progiem drgawkowym.
• Zapalenie i zerwanie ścięgna – wymaga natychmiastowego przerwania leczenia.
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• Wstrząs anafilaktyczny – ciężka reakcja alergiczna.
• Zaburzenia rytmu serca, wydłużenie odstępu QT.
• Neuropatia obwodowa – uszkodzenie nerwów z mrowienie, drętwienie, osłabienie.
• Zaburzenia psychiczne – omamy, depresja, myśli samobójcze.
• Ciężkie uszkodzenie wątroby, żółtaczka.
• Pancytopenia, agranulocytoza – zaburzenia krwi.

Co robić w przypadku działań niepożądanych?

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza te wymienione jako poważne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na oddział ratunkowy. Nie należy lekceważyć nawet pozornie niewielkich objawów, takich jak ból ścięgna czy mrowienie w kończynach.

• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 250 mg lewofloksacyny (w postaci lewofloksacyny półwodnej).

Substancje pomocnicze: Laktoza jednowodna (3,84 mg w tabletce 250 mg), sodu stearylofumaran, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, kopowidon, celuloza mikrokrystaliczna krzemowana oraz substancje w otoczce tabletki (hypromeloza, tytanu dwutlenek, triacetyna, barwniki).

Uwaga dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

• Levoxa jest lekiem wydawanym na receptę.
• Należy zawsze stosować się do zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania leczenia.
• Nie należy przerwać leczenia wcześniej, nawet jeśli poczujesz się lepiej – może to prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii.
• Przed rozpoczęciem leczenia poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach i chorobach, na które cierpisz.
• Jeśli masz wątpliwości dotyczące stosowania leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.