Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lerivon to lek dostępny na receptę zawierający substancję czynną z grupy leków o działaniu przeciwdepresyjnym — mianseryny chlorowodorek. Wskazaniem do stosowania tego produktu leczniczego jest leczenie objawów depresyjnych o różnym podłożu, w których wskazane jest leczenie farmakologiczne.
Ulotka Lerivon dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Lerivon i kiedy się go stosuje?
Lerivon to lek przeciwdepresyjny zawierający mianserynę, substancję, która pomaga w leczeniu objawów depresji o różnym podłożu. Działa inaczej niż klasyczne leki przeciwdepresyjne – zamiast podstawowego łańcucha bocznego, charakterystycznego dla starszych leków, mianseryna ma unikalną strukturę chemiczną należącą do grupy piperazynoazepin. Dzięki temu lek jest lepiej tolerowany i wywołuje mniej niepożądanych działań ubocznych.
Produkt jest szczególnie przydatny u osób, u których depresja współwystępuje z lękiem i problemami ze snem. Mianseryna nie tylko poprawia nastrój, ale również pomaga w osiągnięciu głębszego i dłuższego snu, co ma ogromne znaczenie w procesie powrotu do zdrowia.
Jak działa Lerivon?
Lerivon wpływa na pracę mózgu poprzez oddziaływanie na specjalne punkty kontaktowe komórek nerwowych, zwane receptorami. Lek blokuje receptory alfa-2 adrenergiczne, co zwiększa przekazywanie sygnałów nerwowych w mózgu. Dodatkowo hamuje zwrotny wychwyt noradrenaliny – substancji odpowiedzialnej za regulację nastroju i energii.
Substancja czynna leku oddziałuje również z receptorami serotoninowymi, co przyczynia się do poprawy samopoczucia. Właściwości uspokajające produktu wynikają z blokowania receptorów histaminowych H1 oraz adrenergicznych alfa-1. To właśnie te mechanizmy sprawiają, że Lerivon pomaga nie tylko w depresji, ale także łagodzi lęk i poprawia jakość snu.
Ważną zaletą leku jest to, że w dawkach leczniczych praktycznie nie wywiera działania antycholinergicznego. Oznacza to, że nie powoduje typowych dla starszych leków przeciwdepresyjnych objawów, takich jak nadmierna suchość w ustach, problemy z widzeniem czy trudności z oddawaniem moczu.
Co zawiera jedna tabletka?
Każda tabletka powlekana zawiera 10 miligramów mianseryny chlorowodorku jako substancji czynnej. Tabletki są okrągłe, wypukłe i białe, oznaczone napisem „Organon” z jednej strony oraz kodem „CT/4″ z drugiej strony.
Oprócz substancji czynnej tabletka zawiera substancje pomocnicze niezbędne do prawidłowego działania leku: skrobię ziemniaczaną, krzemionkę koloidalną bezwodną, magnezu stearynian, metylocelulozę oraz wapnia wodorofosforan dwuwodny. Otoczka tabletki składa się z hypromellozy, makrogolu 8000 i tytanu dwutlenku.
Jak stosować Lerivon?
Tabletki należy przyjmować doustnie, nie rozgryzając ich, popijając odpowiednią ilością płynu. Dawkowanie musi być dostosowane indywidualnie do każdego pacjenta, dlatego zawsze należy stosować się do zaleceń lekarza.
Dawkowanie u dorosłych
Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 30 miligramów na dobę. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę co kilka dni, aż do osiągnięcia odpowiedniej reakcji organizmu. W zależności od nasilenia depresji dawka może wynosić od 60 do 90 miligramów na dobę.
Dawkowanie u osób starszych
U pacjentów w podeszłym wieku również rozpoczyna się od dawki 30 miligramów na dobę, jednak zazwyczaj mniejsza dawka niż u młodszych dorosłych jest wystarczająca do uzyskania zadowalającej poprawy. Dawkę można zwiększać co kilka dni pod kontrolą lekarza.
Sposób podawania
Dawkę dobową można przyjmować w dawkach podzielonych lub jednorazowo na noc. Przyjmowanie leku wieczorem jest często zalecane ze względu na korzystny wpływ na sen.
Czas trwania leczenia
Leczenie odpowiednią dawką zazwyczaj powoduje pozytywną reakcję w ciągu 2 do 4 tygodni. Jeśli poprawa jest niezadowalająca, lekarz może zwiększyć dawkę. W przypadku braku reakcji w ciągu kolejnych 2 do 4 tygodni leczenie należy przerwać. Po uzyskaniu poprawy klinicznej celowe jest kontynuowanie leczenia jeszcze przez 4 do 6 miesięcy, aby utrwalić efekt terapeutyczny.
Odstawianie leku
Nagłe odstawienie produktu Lerivon bardzo rzadko powoduje objawy odstawienne, niemniej jednak zawsze należy konsultować zakończenie leczenia z lekarzem.
Kiedy nie wolno stosować Lerivonu?
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Jeśli jesteś uczulony na mianserynę lub którykolwiek inny składnik leku.
- Jeśli cierpisz na manię, czyli stan nadmiernego pobudzenia i euforii.
- Jeśli masz ciężką niewydolność wątroby.
- Jeśli obecnie przyjmujesz leki z grupy inhibitorów monoaminooksydazy, czyli tak zwane IMAO, takie jak moklobemid, tranylcypromina czy linezolid. Między zakończeniem stosowania IMAO a rozpoczęciem leczenia Lerivonem musi upłynąć co najmniej dwa tygodnie. Podobnie, po zakończeniu stosowania Lerivonu należy odczekać około dwa tygodnie przed rozpoczęciem terapii lekami IMAO.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie u dzieci i młodzieży
Lerivon nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne wykazały, że u młodych pacjentów leczonych lekami przeciwdepresyjnymi częściej występują zachowania samobójcze, myśli samobójcze oraz wrogość w porównaniu do grupy otrzymującej placebo. Ponadto brak jest długoterminowych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u młodych osób w kontekście wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i zachowań.
Ryzyko samobójstwa
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych, samookaleczenia i samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej poprawy stanu zdrowia. Ponieważ poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia, pacjenci muszą być uważnie obserwowani do czasu wystąpienia poprawy. Szczególnie niebezpieczny jest wczesny etap powrotu do zdrowia, kiedy ryzyko samobójstwa może wzrosnąć.
Pacjenci z zachowaniami samobójczymi w przeszłości lub wykazujący przed rozpoczęciem leczenia znaczne skłonności samobójcze należą do grupy zwiększonego ryzyka i wymagają ścisłej obserwacji. Jeśli zauważysz nasilenie objawów depresji, pojawienie się myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Ze względu na możliwość samobójstwa, szczególnie na początku leczenia, lekarz może przepisać ograniczoną liczbę tabletek.
Zahamowanie czynności szpiku kostnego
Podczas leczenia Lerivonem obserwowano przypadki zahamowania czynności szpiku kostnego, występujące zwykle jako granulocytopenia lub agranulocytopenia. Jest to stan, w którym organizm produkuje zbyt mało białych krwinek odpowiedzialnych za walkę z infekcjami. Objawy występują najczęściej po 4 do 6 tygodniach leczenia i zwykle ustępują po odstawieniu leku. Jeśli wystąpią takie objawy jak gorączka, ból gardła, zapalenie jamy ustnej lub inne oznaki zakażenia, należy natychmiast przerwać leczenie i wykonać badanie krwi.
Ryzyko hipomanii
Lerivon, podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, może wywoływać hipomanię u pacjentów z dwubiegunową chorobą afektywną. Hipomania to łagodniejsza forma manii charakteryzująca się nadmiernym pobudzeniem, euforią i zwiększoną aktywnością. W takich przypadkach należy przerwać stosowanie leku.
Zaburzenia rytmu serca
Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano przypadki wydłużenia odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym oraz komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z czynnikami ryzyka, takimi jak wrodzony zespół wydłużonego QT, wiek powyżej 65 lat, płeć żeńska, organiczna choroba serca, zaburzenia czynności lewej komory serca, choroby nerek lub wątroby. Przed leczeniem należy skorygować zaburzenia elektrolitowe, takie jak hipokaliemia czy hipomagnezmia.
Inne schorzenia wymagające ostrożności
Pacjenci z cukrzycą, niewydolnością serca, wątroby lub nerek wymagają szczególnej ostrożności podczas leczenia. Należy również uważnie monitorować pacjentów z jaskrą z wąskim kątem przesączania lub przerostem gruczołu krokowego, chociaż Lerivon nie wywiera typowego działania antycholinergicznego.
Kiedy przerwać leczenie
Leczenie należy natychmiast przerwać w przypadku wystąpienia żółtaczki lub drgawek.
Interakcje z innymi lekami i substancjami
Alkohol
Lerivon może wzmagać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy. Dlatego w czasie leczenia należy unikać spożywania napojów alkoholowych.
Inhibitory MAO
Mianseryna nie może być podawana równocześnie z inhibitorami monoaminooksydazy, takimi jak moklobemid, tranylcypromina czy linezolid. Między zakończeniem stosowania jednego z tych leków a rozpoczęciem drugiego musi upłynąć co najmniej dwa tygodnie.
Leki przeciwnadciśnieniowe
Lerivon nie wykazuje interakcji z większością leków przeciwnadciśnieniowych, takimi jak betanidyna, klonidyna, metyldopa, guanetydyna czy propranolol. Niemniej jednak zaleca się regularne kontrolowanie ciśnienia krwi u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwnadciśnieniowe.
Leki przeciwpadaczkowe
Jednoczesne leczenie lekami przeciwpadaczkowymi będącymi induktorami enzymu CYP3A4, takimi jak fenytoina lub karbamazepina, może spowodować obniżenie stężenia mianseryny w organizmie. Może to wymagać dostosowania dawki Lerivonu.
Leki przeciwzakrzepowe
Podobnie jak inne leki przeciwdepresyjne, Lerivon może wpływać na metabolizm pochodnych kumaryny, takich jak warfaryna. Podczas jednoczesnego stosowania tych leków konieczna jest szczególna ostrożność i regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.
Leki wydłużające odstęp QT
Ryzyko zaburzeń rytmu serca jest zwiększone w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków, które wydłużają odstęp QTc w zapisie elektrokardiograficznym, takich jak niektóre leki przeciwpsychotyczne i antybiotyki. Przed rozpoczęciem takiego leczenia należy zapoznać się z informacją o innych przyjmowanych lekach.
Ciąża, karmienie piersią i płodność
Badania na zwierzętach oraz ograniczone dane dotyczące ludzi wskazują, że mianseryna nie ma szkodliwego działania na płód lub noworodka. Substancja czynna leku wydzielana jest z mlekiem matki tylko w bardzo małych ilościach.
Niemniej jednak decyzję o stosowaniu Lerivonu w czasie ciąży lub karmienia piersią należy podjąć po starannym rozważeniu korzyści wynikających z leczenia w stosunku do możliwego ryzyka dla dziecka. Zawsze należy skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku w czasie ciąży lub karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Przez pierwszych kilka dni leczenia Lerivon może zaburzać reakcje psychomotoryczne, czyli szybkość i precyzję ruchów oraz zdolność do szybkiego reagowania. Osoby z depresją leczone lekami przeciwdepresyjnymi powinny unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku terapii. Po ustabilizowaniu leczenia i ocenie indywidualnej reakcji na lek można rozważyć powrót do tych czynności po konsultacji z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Lerivon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Warto pamiętać, że u pacjentów z depresją występują również objawy związane z samą chorobą, takie jak suchość w jamie ustnej, zaparcia czy zaburzenia widzenia. Dlatego czasami trudno jest określić, które objawy są następstwem choroby, a które wynikają z leczenia.
Zaburzenia krwi
Może wystąpić nieprawidłowy skład krwi, zwykle objawiający się jako granulocytopenia lub agranulocytopenia. Są to stany, w których organizm produkuje zbyt mało białych krwinek odpowiedzialnych za obronę przed infekcjami.
Zaburzenia metaboliczne
Podczas leczenia może wystąpić zwiększenie masy ciała.
Zaburzenia psychiczne
U niektórych pacjentów może wystąpić hipomania, czyli stan łagodnego pobudzenia i euforii.
Zaburzenia układu nerwowego
Na początku leczenia może wystąpić uspokojenie, które zmniejsza się wraz z kontynuacją terapii. Ważne jest, aby nie zmniejszać dawki w celu zredukowania tego efektu, ponieważ może to zagrozić skuteczności leku. Rzadziej mogą wystąpić drgawki, hiperkineza, czyli zespół niespokojnych nóg, lub złośliwy zespół neuroleptyczny.
Zaburzenia serca i naczyń krwionośnych
Po podaniu dawki początkowej może wystąpić spowolnienie akcji serca, czyli bradykardia. Zgłaszano również przypadki wydłużenia odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym oraz częstoskurczu komorowego typu „torsade de pointes”. Może również wystąpić niedociśnienie.
Zaburzenia wątroby
Może wystąpić zwiększenie stężenia enzymów wątrobowych, żółtaczka, zapalenie wątroby lub nieprawidłowa czynność wątroby.
Zaburzenia skóry
U niektórych pacjentów może pojawić się wysypka skórna.
Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
Mogą wystąpić bóle stawów.
Inne działania niepożądane
Może wystąpić obrzęk.
Myśli samobójcze
Zgłaszano przypadki myśli i zachowań samobójczych podczas leczenia mianseryną, a także w krótkim czasie po odstawieniu leku. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów niepożądanych, w tym jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Objawy ostrego przedawkowania Lerivonem ograniczają się zazwyczaj do dłużej utrzymującego się uspokojenia. Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca, drgawki, ostre niedociśnienie i niewydolność oddechowa. Zgłaszano również wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym oraz częstoskurcz komorowy typu „torsade de pointes”.
Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie mianseryny. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie polega głównie na płukaniu żołądka w połączeniu z odpowiednim leczeniem objawowym i podtrzymującym czynności życiowe. Należy monitorować zapis elektrokardiograficzny.
Warto wiedzieć, że w przypadku przedawkowania Lerivon wykazuje słabsze działanie kardiotoksyczne, czyli mniejszy negatywny wpływ na serce, niż starsze trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne.
Jak organizm przetwarza Lerivon?
Po przyjęciu doustnym mianseryna jest szybko i dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie substancji czynnej we krwi osiągane jest w ciągu trzech godzin od przyjęcia tabletki. Biodostępność leku, czyli ilość substancji, która dociera do krwiobiegu, wynosi około 20 procent.
Mianseryna wiąże się z białkami osocza w około 95 procentach. Okres półtrwania w fazie eliminacji, czyli czas potrzebny do zmniejszenia stężenia leku we krwi o połowę, wynosi od 21 do 61 godzin. Jest to wystarczająco długi czas, aby lek można było podawać w jednorazowej dawce dobowej. Stężenia leku w osoczu w stanie stacjonarnym, czyli stabilne poziomy, osiągane są w ciągu sześciu dni stosowania.
Mianseryna jest metabolizowana w wątrobie i wydalana z moczem oraz kałem w ciągu 7 do 9 dni. Główne szlaki metaboliczne to demetylacja i utlenianie, a następnie sprzęganie z innymi substancjami.
Jak przechowywać Lerivon?
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 30 stopni Celsjusza, w miejscu chronionym od światła i wilgoci. Produkt należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 5 lat.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.
Zawartość opakowania i inne informacje
Lerivon dostępny jest w opakowaniach zawierających 30 tabletek powlekanych po 10 miligramów. Tabletki znajdują się w blistrach z folii aluminiowej i PVC, umieszczonych w tekturowym pudełku.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Zamienniki Lerivon
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lerivon, tabletki powlekane, 10 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lerivon dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lerivon stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lerivon to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Lerivon jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Lerivon są Deprexolet, Miansec i Miansegen |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Lerivon
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Lerivon w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Lerivon?
FAQ
Jak długo trzeba czekać na efekty leczenia Lerivonem?
Leczenie odpowiednią dawką zazwyczaj powoduje pozytywną reakcję w ciągu 2 do 4 tygodni. Jeśli poprawa jest niezadowalająca, lekarz może zwiększyć dawkę, a w przypadku braku reakcji w ciągu kolejnych 2 do 4 tygodni może zdecydować o przerwaniu leczenia.
Czy Lerivon można stosować u osób starszych?
Tak, Lerivon może być stosowany u osób starszych. Zazwyczaj stosuje się mniejsze dawki niż u młodszych dorosłych, a leczenie rozpoczyna się od dawki 30 mg na dobę. Lek jest dobrze tolerowany przez pacjentów w podeszłym wieku.
Czy podczas leczenia Lerivonem można pić alkohol?
Nie, w czasie leczenia Lerivonem należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ lek może wzmagać hamujące działanie alkoholu na ośrodkowy układ nerwowy.
Czy Lerivon wpływa na sen?
Tak, Lerivon korzystnie wpływa na sen poprzez jego pogłębienie i wydłużenie. Dlatego często zaleca się przyjmowanie dawki dobowej wieczorem, co ma szczególne znaczenie u osób z zaburzeniami snu towarzyszącymi depresji.
Czy można nagle odstawić Lerivon?
Nagłe odstawienie Lerivonu bardzo rzadko powoduje objawy odstawienne, jednak zawsze należy konsultować zakończenie leczenia z lekarzem. Po uzyskaniu poprawy klinicznej zaleca się kontynuowanie leczenia jeszcze przez 4 do 6 miesięcy.
Czy Lerivon wywołuje uzależnienie?
Nie ma danych wskazujących na to, że Lerivon wywołuje uzależnienie. Lek bardzo rzadko powoduje objawy odstawienne po nagłym przerwaniu stosowania.
Nie daj się jesieni
