Altabactin

Altabactin to lek w postaci maści do stosowania miejscowego na skórę. W jego skład wchodzą dwie substancje czynne o działaniu przeciwbakteryjnym – bacytracyna i neomycyna. Dzięki skojarzonemu działaniu tych substancji lek ma szeroki zakres działania przeciwbakteryjnego. Bacytracyna działa przede wszystkim na bakterie Gram-dodatnie, a neomycyna zarówno na bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne. Altabactin nie działa na grzyby i wirusy.

Altabactin stosuje się w miejscowym leczeniu bakteryjnych zakażeń małych powierzchni skóry, takich jak:

• Zakażone niewielkie rany
• Zadrapania
• Zakażenie skóry w przebiegu odmrożeń
• Zakażenie skóry w przebiegu oparzeń

Substancjami czynnymi są:

• Bacytracyna – 250 IU (jednostek międzynarodowych) w 1 g maści
• Neomycyna – 5 mg w 1 g maści

Substancje pomocnicze: lanolina i parafina ciekła.

Lek przeznaczony do stosowania miejscowego na skórę.

• Cienką warstwę maści należy nakładać na umyty i osuszony obszar zainfekowanej skóry oraz delikatnie wmasować.
• Stosować 2-3 razy na dobę.
• W razie potrzeby można przykryć opatrunkiem.
• Nie stosować dłużej niż 7 dni.
• Jeśli po upływie 7 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza.
• Nie należy stosować więcej niż 1 g neomycyny na dobę (co odpowiada 200 g leku Altabactin).

Nie stosować leku Altabactin:

• Jeśli pacjent jest uczulony na bacytracynę, neomycynę, inne antybiotyki aminoglikozydowe lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Na duże powierzchnie skóry, w ciężkich uszkodzeniach skóry oraz długotrwale, ze względu na ryzyko toksycznego działania leku na nerki i słuch, z utratą słuchu włącznie.
• Jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności serca lub nerek.
• Jeśli u pacjenta stwierdzono wcześniej uszkodzenie narządu słuchu (przedsionka lub ślimaka).
• Jeśli pacjent ma przedziurawioną błonę bębenkową (perforacja), nie należy stosować maści do ucha zewnętrznego.
• Do oczu i na błony śluzowe.
• Na rany głębokie lub kłute, sączące zmiany chorobowe.
• Na ciężkie oparzenia.
• Na duże powierzchnie uszkodzonej skóry.
• U dzieci poniżej 12. roku życia.

• Jeśli w trakcie stosowania leku Altabactin wystąpi reakcja uczuleniowa lub wtórne zakażenie, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zwrócić się do lekarza.
• Pacjenci uczuleni na którykolwiek lek z grupy antybiotyków aminoglikozydowych (takich jak streptomycyna, gentamycyna, tobramycyna) mogą być również uczuleni na lek Altabactin.
• Lek można stosować tylko na małej powierzchni skóry lub ran. Nie należy stosować leku w dużych dawkach, gdyż substancje czynne leku wchłonięte do krwi mogą spowodować uszkodzenie nerek i słuchu.
• Jeśli pacjent ma choroby narządu słuchu lub zaburzenia słuchu, przed zastosowaniem tego leku należy skontaktować się z lekarzem.
• Należy unikać przebywania na słońcu oraz opalania się (w tym także w solarium) podczas stosowania leku, ponieważ może on powodować uczulenie na światło słoneczne i reakcje fototoksyczne.

Jak każdy lek, Altabactin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bacytracyna z neomycyną stosowane zewnętrznie na skórę i błonę śluzową są na ogół dobrze tolerowane.

Działania niepożądane występujące rzadko (mogą występować rzadziej niż u 1 na 1000 osób):

• Reakcje alergiczne, głównie w postaci kontaktowego zapalenia skóry; u 50% osób uczulonych na neomycynę występuje uczulenie na inne antybiotyki aminoglikozydowe.

Działania niepożądane występujące z nieznaną częstością:

• Reakcje uczuleniowe, takie jak rumień (czerwono-sine plamy na skórze, niekiedy z pęcherzami), nadmierna suchość i łuszczenie skóry, wysypka skórna i świąd.
• Szkodliwe działanie na nerki, narząd słuchu lub układ nerwowy (uszkodzenie nerwu przedsionkowego, blokada nerwowo-mięśniowa).

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, zwłaszcza jeśli pacjent:

• Ma otrzymać leki do znieczulenia ogólnego.
• Stosuje inne antybiotyki, leki moczopędne, opioidowe leki przeciwbólowe lub leki zwiotczające mięśnie.

Nie stosować leku jednocześnie z:

• Lekami mogącymi uszkadzać nerki i narząd słuchu, jak silnie działające leki moczopędne, np. furosemid, kwas etakrynowy.
• Lekami mogącymi uszkadzać nerki, jak cefalosporyny lub antybiotyki aminoglikozydowe.