Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Ampitar to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający substancję czynną – ampicylinę. Jest to antybiotyk z grupy penicylin, który działa poprzez eliminację bakterii powodujących zakażenia. Ampitar jest stosowany przede wszystkim w leczeniu zakażeń bakteryjnych wywołanych przez mikroorganizmy wrażliwe na ampicylinę. Lek ten znajduje zastosowanie w terapii różnych dolegliwości, takich jak ostre nasilenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, odmiedniczkowe zapalenie nerek, bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc czy zakażenia w obrębie jamy brzusznej.
Ulotka Ampitar dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Ampitar – antybiotyk do leczenia zakażeń bakteryjnych
Ampitar to lek na receptę zawierający ampicylinę – antybiotyk z grupy penicylin o rozszerzonym spektrum działania. Preparat dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu, który podaje się w formie zastrzyków lub wlewów dożylnych. Jedna fiolka zawiera 2 gramy ampicyliny w postaci ampicyliny sodowej. Lek działa bakteriobójczo, co oznacza, że zabija bakterie wywołujące zakażenie poprzez hamowanie budowy ich ściany komórkowej.
W jakich zakażeniach stosuje się Ampitar?
Ampitar jest wskazany do leczenia różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci. Lek stosuje się w następujących przypadkach:
- Ostre nasilenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – nagłe pogorszenie stanu u osób cierpiących na przewlekłe problemy z oskrzelami.
- Odmiedniczkowe zapalenie nerek – poważne zakażenie nerek wymagające szybkiego leczenia.
- Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – groźne zakażenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy.
- Pozaszpitalne zapalenie płuc – szczególnie gdy standardowa penicylina nie działa lub z innych powodów nie może być zastosowana.
- Zakażenia w obrębie jamy brzusznej – infekcje dotyczące narządów wewnętrznych w jamie brzusznej.
- Bakteriemia – obecność bakterii we krwi związana z powyższymi zakażeniami.
- Zapalenie wsierdzia – zarówno w leczeniu, jak i zapobieganiu tej infekcji wewnętrznej błony serca.
Jak stosować Ampitar?
Dawkowanie leku zależy od wieku pacjenta, rodzaju zakażenia oraz jego nasilenia. Lek może być podawany na różne sposoby:
Dawkowanie u dorosłych
- Zastrzyki domięśniowe: 500 mg cztery razy na dobę.
- Zastrzyki dożylne: od 500 mg do 2 g podawane 4-6 razy na dobę. Dawkę 2 g należy wstrzykiwać powoli przez co najmniej 3-4 minuty.
- Ciągły wlew dożylny: od 6 do 12 gramów na dobę, najlepiej z użyciem pompy infuzyjnej.
- Przerywany wlew dożylny: 2 g podawane 4-6 razy na dobę.
- Zapobieganie zapaleniu wsierdzia: można podać jednorazowo 2 g dożylnie na 30-60 minut przed zabiegiem.
Dawkowanie u dzieci
- Zastrzyki domięśniowe: 50 mg na kilogram masy ciała dziennie, podzielone na cztery dawki co 6 godzin. U noworodków i wcześniaków zaleca się 25-50 mg/kg w dwóch dawkach.
- Zastrzyki dożylne: 100-200 mg na kilogram masy ciała dziennie w ciężkich zakażeniach. W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych dawkę można zwiększyć do 400 mg/kg dziennie.
- Zapobieganie zapaleniu wsierdzia: 50 mg/kg dożylnie w pojedynczej dawce na 30-60 minut przed zabiegiem.
Pacjenci z problemami z nerkami
U osób z prawidłową czynnością nerek nie jest konieczne dostosowanie dawki. Jednak w przypadku ciężkiej niewydolności nerek należy zmniejszyć dawkowanie:
- Przy klirensie kreatyniny od 20 do 30 ml/min – zmniejszyć dawkę do ⅔ zwykłej dawki.
- Przy klirensie kreatyniny poniżej 20 ml/min – zmniejszyć dawkę do ⅓ zwykłej dawki.
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie należy przekraczać dawki 1 gram co 8 godzin.
Kiedy nie wolno stosować leku Ampitar?
Leku nie można stosować w przypadku:
- Nadwrażliwości (alergii) na ampicylinę – jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Cię reakcja alergiczna na ten składnik.
- Alergii na inne antybiotyki beta-laktamowe – dotyczy to innych penicylin oraz cefalosporyn, ponieważ istnieje zjawisko alergii krzyżowej między tymi grupami antybiotyków.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Alergia krzyżowa
Jeśli jesteś uczulony na penicyliny, istnieje duże prawdopodobieństwo, że będziesz również uczulony na cefalosporyny. Koniecznie poinformuj lekarza o wszelkich wcześniejszych reakcjach alergicznych na antybiotyki.
Biegunka podczas leczenia
Wystąpienie biegunki w trakcie przyjmowania Ampitaru może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelit – poważnego powikłania wywoływanego przez bakterie Clostridioides difficile. Jeśli zauważysz uporczywą lub ciężką biegunkę, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Zawartość sodu
Jedna fiolka Ampitaru zawiera 140,4 mg sodu, co stanowi 7% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu dla dorosłych. Maksymalna dawka dobowa produktu zawiera ponad 42% tej zalecanej ilości. Jest to szczególnie istotne dla osób stosujących dietę niskosodową. Jeśli lek zostanie rozpuszczony w roztworze soli fizjologicznej, należy również uwzględnić dodatkową ilość sodu z rozpuszczalnika.
Badania moczu
Wysokie stężenie ampicyliny w moczu może powodować fałszywie dodatnie wyniki niektórych testów na obecność glukozy w moczu.
Długotrwałe leczenie
W przypadku stosowania leku dłużej niż 2-3 tygodnie konieczne jest regularne monitorowanie czynności wątroby i nerek oraz kontrola morfologii krwi.
Interakcje z innymi lekami
Ampitar może wchodzić w interakcje z niektórymi lekami, co może wymagać dostosowania dawkowania:
Allopurynol
Jednoczesne stosowanie allopurynolu (leku stosowanego w leczeniu dny moczanowej) z ampicyliną zwiększa ryzyko wystąpienia skórnych reakcji alergicznych.
Metotreksat
Penicyliny, w tym ampicylina, mogą hamować wydalanie metotreksatu przez nerki, co może prowadzić do wystąpienia ciężkich reakcji toksycznych. Jeśli stosujesz metotreksat, koniecznie poinformuj o tym lekarza.
Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych wydawanych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Ciąża
Wieloletnie doświadczenie kliniczne wskazuje, że ampicylina wiąże się z niewielkim ryzykiem dla ciąży, płodu i noworodka. Lek może być stosowany w okresie ciąży, jeśli lekarz uzna, że korzyści dla matki przewyższają potencjalne zagrożenia dla dziecka. Jednak nie przeprowadzono kontrolowanych badań na dużą skalę z udziałem kobiet w ciąży.
Karmienie piersią
Ampicylina w niewielkich ilościach (około 1 mikrogram na mililitr po podaniu 2-4 gramów) przenika do mleka matki. U niemowląt karmionych piersią mogą wystąpić:
- Reakcje nadwrażliwości (alergiczne).
- Biegunka.
- Infekcje grzybicze błon śluzowych (drożdżyca).
W niektórych przypadkach może być konieczne przerwanie karmienia piersią. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia należy podjąć wspólnie z lekarzem.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Ampitar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęstsze działania niepożądane
- Wysypka skórna – występuje u około 5% leczonych pacjentów. Jest to najczęstsze działanie niepożądane.
- Luźne stolce – mogą pojawić się w trakcie leczenia.
Częste działania niepożądane
- Zapalenie języka.
- Zapalenie jamy ustnej.
- Nudności.
- Wymioty.
- Zapalenie jelit.
- Biegunka.
- Pokrzywka.
Rzadsze działania niepożądane
- Rzekomobłoniaste zapalenie jelit.
- Zaburzenia krwi: niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek krwi, zwiększenie liczby eozynofili, zmniejszenie liczby białych krwinek.
- Reakcja anafilaktyczna (ciężka reakcja alergiczna).
- Złuszczające zapalenie skóry.
- Rumień wielopostaciowy.
Szczególne sytuacje
U osób z mononukleozą zakaźną lub białaczką częstość występowania wysypki jest znacznie wyższa.
Miejscowe działania niepożądane
Po zastrzyku domięśniowym może wystąpić ból w miejscu wstrzyknięcia. Zwiększenie aktywności enzymu AST może wynikać z miejscowego uwolnienia leku w miejscu wstrzyknięcia i nie musi oznaczać zaburzeń czynności wątroby.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy sugerujące reakcję alergiczną (wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła), natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się na izbę przyjęć.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Duże dawki ampicyliny są zazwyczaj dobrze tolerowane, jednak u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub zaburzoną barierą krew-płyn mózgowy mogą wystąpić objawy toksyczne.
Możliwe objawy przedawkowania
- Nudności, wymioty, biegunka.
- Zaburzenia elektrolitów.
- Obniżenie świadomości.
- Drgania mięśni.
- Skurcze.
- W ciężkich przypadkach: śpiączka.
- Reakcja anafilaktyczna (może wystąpić w ciągu 20-40 minut).
Postępowanie
W przypadku podejrzenia przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala. Leczenie jest objawowe. W ciężkich przypadkach może być konieczna hemodializa lub hemoperfuzja. W przypadku reakcji anafilaktycznej stosuje się epinefrynę, hydrokortyzon i inne leki ratujące życie.
Jak działa Ampitar?
Ampicylina należy do grupy penicylin o rozszerzonym spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa bakteriobójczo, co oznacza, że nie tylko hamuje wzrost bakterii, ale je zabija. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia.
Na jakie bakterie działa Ampitar?
Lek jest skuteczny przeciwko wielu rodzajom bakterii, w tym:
- Bakterie wrażliwe: pneumokoki, paciorkowce, enterokoki, Listeria monocytogenes, meningokoki, Haemophilus influenzae (niewyrtwarzający beta-laktamaz), Proteus mirabilis, beztlenowe paciorkowce.
- Bakterie o pośredniej wrażliwości: niektóre szczepy Escherichia coli i Acinetobacter.
- Bakterie oporne: gronkowce, Moraxella catarrhalis, Haemophilus influenzae wytwarzający beta-laktamazy, wiele bakterii Gram-ujemnych (Klebsiella, Enterobacter, Serratia, Pseudomonas), Clostridioides difficile, Bacteroides fragilis, Mycoplasma, Chlamydia.
Oporność bakterii
Niektóre bakterie wykształciły mechanizmy oporności na ampicylinę, głównie poprzez wytwarzanie enzymów zwanych beta-laktamazami, które rozkładają antybiotyk. Oporność może się różnić w zależności od regionu geograficznego, dlatego lekarz może zlecić badania w celu określenia wrażliwości bakterii na lek.
Co dzieje się z lekiem w organizmie?
Po podaniu 2 gramów ampicyliny w postaci wlewu dożylnego maksymalne stężenie leku w surowicy krwi wynosi około 100 mikrogramów na mililitr. Po około 4 godzinach stężenie spada do około 4 mikrogramów na mililitr. Biologiczny okres półtrwania (czas, w którym stężenie leku zmniejsza się o połowę) wynosi 55-60 minut.
Ampicylina lepiej przenika przez barierę krew-płyn mózgowo-rdzeniowy w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Średnie stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi wtedy 10-35% stężenia w surowicy krwi.
Jak przechowywać Ampitar?
- Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
- Brak specjalnych wymagań dotyczących przechowywania produktu przed rekonstytucją.
- Roztwór po przygotowaniu należy zużyć natychmiast – nie przechowuj go na później.
Skład i postać leku
Jedna fiolka zawiera 2 gramy ampicyliny w postaci ampicyliny sodowej. Lek nie zawiera substancji pomocniczych. Produkt ma postać proszku barwy białej do jasnożółtej, z którego przygotowuje się roztwór do wstrzykiwań lub infuzji.
Opakowanie
Lek dostępny jest w fiolkach ze szkła bezbarwnego zamkniętych korkami gumowymi i aluminiowymi wieczkami. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek.
Przygotowanie i podawanie leku
Ampitar jest lekiem przeznaczonym wyłącznie do użytku w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych pod nadzorem wykwalifikowanego personelu medycznego. Roztwór przygotowuje się bezpośrednio przed podaniem zgodnie z instrukcją zawartą w Charakterystyce Produktu Leczniczego.
Przed podaniem należy sprawdzić wygląd roztworu – powinien być przejrzysty i praktycznie wolny od cząstek. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Najważniejsze informacje
- Ampitar to antybiotyk na receptę podawany w postaci zastrzyków lub wlewów.
- Stosowany jest w leczeniu różnych poważnych zakażeń bakteryjnych.
- Nie należy stosować leku w przypadku alergii na penicyliny lub cefalosporyny.
- Lek zawiera znaczną ilość sodu – ważne dla osób na diecie niskosodowej.
- Najczęstszym działaniem niepożądanym jest wysypka skórna.
- W przypadku wystąpienia biegunki należy skonsultować się z lekarzem.
- Poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach ze względu na możliwe interakcje.
Zamienniki Ampitar
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Ampitar, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, 2 g | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Ampitar dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Ampitar stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Ampitar to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2 g |
| Postać | proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji |
| Producent | Producentem Ampitar jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Ampitar
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Ampitar w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Ampitar
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Ampitar?
FAQ
Czy Ampitar można stosować w ciąży?
Ampicylina może być stosowana w okresie ciąży, jeśli lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne zagrożenia. Wieloletnie doświadczenie wskazuje na niewielkie ryzyko dla płodu, jednak decyzję powinien podjąć lekarz prowadzący.
Jak długo trwa leczenie Ampitarem?
Czas leczenia zależy od rodzaju i nasilenia zakażenia. W przypadku terapii dłuższej niż 2-3 tygodnie konieczne jest regularne monitorowanie czynności wątroby, nerek oraz morfologii krwi.
Co zrobić gdy wystąpi wysypka podczas stosowania Ampitaru?
Wysypka jest częstym działaniem niepożądanym występującym u około 5% pacjentów. Należy natychmiast skonsultować się z lekarzem, który oceni czy jest to łagodna reakcja czy objaw poważnej alergii wymagającej przerwania leczenia.
Czy podczas leczenia Ampitarem można karmić piersią?
Ampicylina w niewielkich ilościach przenika do mleka matki. U niemowląt mogą wystąpić reakcje alergiczne, biegunka lub infekcje grzybicze. Decyzję o kontynuowaniu karmienia należy podjąć wspólnie z lekarzem.
Dlaczego Ampitar podaje się w szpitalu?
Ampitar to lek podawany dożylnie lub domięśniowo, który wymaga przygotowania roztworu bezpośrednio przed podaniem oraz monitorowania pacjenta przez wykwalifikowany personel medyczny, dlatego jest stosowany w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych.
Nie daj się jesieni
