Popularne

Lincocin to lek w postaci kapsułek, którego substancją czynną jest linkomycyna. Związek ten należy do grupy antybiotyków linkozamidowych i wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Jest wskazany do stosowania ogólnego w leczeniu zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na linkomycynę, m.in. w zakażeniu górnych i dolnych dróg oddechowych, ucha środkowego, skóry i tkanek miękkich, kości i stawów oraz w posocznicy.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Lincocin to lek przeciwbakteryjny dostępny w postaci kapsułek, zawierający 500 mg linkomycyny w każdej kapsułce. Linkomycyna to antybiotyk wytwarzany przez bakterie Streptomyces lincolnensis, który skutecznie zwalcza określone rodzaje zakażeń bakteryjnych. Kapsułki mają charakterystyczny niebiesko-granatowy kolor z białym napisem.
Lincocin jest lekiem zarezerwowanym do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych, gdy inne antybiotyki nie przynoszą oczekiwanych rezultatów, są niewłaściwe lub przeciwwskazane. Lek działa na bakterie beztlenowe (które nie potrzebują tlenu do życia) oraz na niektóre gronkowce i paciorkowce.
Ważne: Ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, lekarz zawsze najpierw rozważy możliwość zastosowania innych antybiotyków.
Linkomycyna zawarta w leku Lincocin działa poprzez hamowanie produkcji białek w komórkach bakteryjnych. Wiąże się z elementami bakterii zwanymi rybosomami, które są odpowiedzialne za wytwarzanie białek niezbędnych do życia bakterii. Bez tych białek bakterie nie mogą się rozwijać i rozmnażać.
W zależności od stężenia leku i rodzaju bakterii, Lincocin może:
Lincocin należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Nie wolno samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej.
Lincocin w postaci kapsułek nie jest zalecany do stosowania u dzieci, ponieważ kapsułki nie pozwalają na precyzyjne dostosowanie dawki do potrzeb dziecka.
Aby lek był jak najlepiej wchłaniany, należy przyjmować kapsułki na pusty żołądek. Oznacza to, że:
Kapsułki należy popijać dużą ilością wody.
Czas leczenia ustala lekarz w zależności od rodzaju zakażenia. W zakażeniach paciorkowcami (np. zapalenie migdałków) leczenie powinno trwać co najmniej 10 dni, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej. Jest to niezbędne, aby całkowicie wyeliminować bakterie i zapobiec nawrotom choroby.
U osób z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby lek działa dłużej i może się gromadzić w organizmie. W takich przypadkach lekarz może zmniejszyć częstość przyjmowania dawek. Nigdy nie należy samodzielnie modyfikować dawkowania – zawsze należy skonsultować się z lekarzem.
Lincocin jest przeciwwskazany (nie wolno go stosować) w następujących sytuacjach:
Najpoważniejszym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem Lincocinu jest rzekomobłoniaste zapalenie jelit. To groźne powikłanie może wystąpić w trakcie leczenia lub nawet kilka tygodni po jego zakończeniu.
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem, jeśli wystąpi:
Ważne: Jeśli wystąpi biegunka, nie wolno stosować leków przeciwbiegunkowych (np. loperamidu) bez konsultacji z lekarzem, ponieważ mogą one pogorszyć stan.
Lincocin może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, w tym:
W razie wystąpienia objawów alergicznych (wysypka, świąd, obrzęk, trudności w oddychaniu) należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Należy zachować szczególną ostrożność u osób, które w przeszłości chorowały na zapalenie jelita grubego lub inne choroby jelit.
Linkomycyna może osłabiać przewodzenie nerwowo-mięśniowe. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z miastenią (chorobą powodującą osłabienie mięśni) lub przyjmujących leki rozluźniające mięśnie.
U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek lek może działać dłużej i gromadzić się w organizmie. Lekarz może zalecić:
Stosowanie antybiotyków może prowadzić do zakażeń grzybiczych (np. drożdżyca), ponieważ antybiotyk niszczy nie tylko bakterie chorobotwórcze, ale także pożyteczną florę bakteryjną organizmu.
Każda kapsułka Lincocinu zawiera 605 mg laktozy. Osoby z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.
Lincocin nie przenika wystarczająco do płynu mózgowo-rdzeniowego, dlatego nie należy go stosować w leczeniu zapalenia opon mózgowych.
Przed rozpoczęciem stosowania Lincocinu należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach.
Lincocin może nasilać działanie leków stosowanych podczas znieczulenia ogólnego, które rozluźniają mięśnie. Jeśli planowana jest operacja, należy poinformować lekarza o stosowaniu Lincocinu.
Preparaty przeciwbiegunkowe zawierające kaolin i pektynę mogą znacznie zmniejszyć wchłanianie Lincocinu (nawet o 90%). Jeśli konieczne jest ich stosowanie, należy je przyjmować:
Bakterie oporne na klindamycynę są również oporne na linkomycynę. Jeśli wcześniejsze leczenie klindamycyną było nieskuteczne, Lincocin prawdopodobnie też nie zadziała.
Linkomycyna przenika przez łożysko i dostaje się do krwiobiegu płodu, choć w mniejszym stężeniu niż we krwi matki. Badania kliniczne nie wykazały szkodliwego wpływu na rozwój płodu, jednak dane są ograniczone. Lincocin można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyżają potencjalne ryzyko.
Linkomycyna przenika do mleka kobiecego. Ze względu na ryzyko działań niepożądanych u niemowlęcia, nie należy stosować Lincocinu podczas karmienia piersią. Jeśli leczenie jest konieczne, należy przerwać karmienie piersią.
Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu Lincocinu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak ze względu na możliwe działania niepożądane (np. zawroty głowy), należy zachować ostrożność.
Jak każdy lek, Lincocin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Ważne: Jeśli wystąpi jakiekolwiek działanie niepożądane, w tym niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
W razie przyjęcia zbyt dużej dawki Lincocinu mogą wystąpić:
W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub szpitalem. Nie ma specyficznego antidotum na linkomycynę. Lekarz może zalecić wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka. Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu linkomycyny z organizmu.
Substancja czynna: Każda kapsułka zawiera 500 mg linkomycyny w postaci chlorowodorku linkomycyny.
Substancje pomocnicze:
Wygląd: Niebiesko-granatowe kapsułki z białym napisem „P&U 500″.
Opakowanie: 12 kapsułek w 2 blistrach po 6 kapsułek.
Lincocin to lek wydawany na receptę. Nie należy go stosować samodzielnie bez konsultacji z lekarzem. Przed rozpoczęciem leczenia należy dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania i w razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku pytań dotyczących tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lincocin, kapsułki, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lincocin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lincocin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lincocin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | Kapsułki |
| Producent | Producentem Lincocin jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie, każda kapsułka Lincocinu zawiera 605 mg laktozy, dlatego osoby z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.
Lincocin należy przyjmować na pusty żołądek – nie należy jeść przez 1-2 godziny przed i po przyjęciu leku, aby zapewnić optymalne wchłanianie.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, ponieważ biegunka może być objawem poważnego powikłania – rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Nie wolno stosować leków przeciwbiegunkowych bez konsultacji z lekarzem.
Lincocin można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyżają potencjalne ryzyko. Linkomycyna przenika przez łożysko, dlatego decyzję o leczeniu musi podjąć lekarz.
W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące (np. zapalenie migdałków) leczenie powinno trwać co najmniej 10 dni, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej.
Nie, Lincocin działa tylko na określone bakterie – głównie na bakterie beztlenowe oraz niektóre gronkowce i paciorkowce. Nie działa na bakterie oporne na linkomycynę ani na wirusy.

Nie daj się jesieni