Popularne

Urotrim to lek w formie tabletek powlekanych, który zawiera 200 mg aktywnego składnika. Jego głównym zadaniem jest działanie bakteriostatyczne, co oznacza, że hamuje wzrost i rozwój bakterii w organizmie. Urotrim jest często stosowany w leczeniu infekcji układu moczowego. Działa poprzez zahamowanie procesów życiowych bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Urotrim to lek przeciwbakteryjny dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierający trimetoprim jako substancję czynną. Preparat występuje w dwóch mocach: 100 mg i 200 mg. Trimetoprim to chemioterapeutyk z grupy pochodnych diaminopirymidyny, który działa poprzez hamowanie rozwoju bakterii odpowiedzialnych za zakażenia. Tabletki mają charakterystyczny żółty kolor (jasnożółty dla dawki 100 mg, żółty dla dawki 200 mg) i są wypukłe z linią podziału, co pozwala na łatwe dzielenie dawki.
Lek znajduje zastosowanie w kilku istotnych przypadkach zakażeń bakteryjnych:
Urotrim jest szczególnie skuteczny w leczeniu ostrych niepowikłanych zakażeń dróg moczowych, wywołanych przez wrażliwe bakterie, takie jak Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae oraz koagulazo-ujemne gronkowce, w tym Staphylococcus saprophyticus. Lek ten jest również stosowany w zapobieganiu nawracającym zakażeniom dróg moczowych, co jest szczególnie ważne dla osób borykających się z powtarzającymi się infekcjami.
Preparat może być również wykorzystywany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, pod warunkiem że są one wywołane przez szczepy bakterii wrażliwe na trimetoprim.
Trimetoprim zawarty w leku działa poprzez hamowanie syntezy mukoprotein bakteryjnych. W praktyce oznacza to, że blokuje on działanie specjalnego enzymu w komórkach bakterii – reduktazy kwasu foliowego. Ten enzym jest niezbędny bakteriom do prawidłowego funkcjonowania i rozmnażania się. Co istotne, trimetoprim znacznie silniej wiąże się z tym enzymem w komórce bakteryjnej niż w komórce ludzkiej – jego powinowactwo do enzymu bakteryjnego jest około 50 000 razy większe niż do enzymu w komórkach człowieka.
Dzięki temu mechanizmowi lek może działać bakteriobójczo (zabijając bakterie) lub bakteriostatycznie (hamując ich wzrost), w zależności od warunków. Trimetoprim łatwo przenika do wnętrza komórek bakteryjnych oraz do płynu mózgowo-rdzeniowego, co zwiększa jego skuteczność.
Dawkowanie leku zależy od rodzaju zakażenia oraz wieku pacjenta. Tabletki należy przyjmować doustnie, popijając niewielką ilością płynu, nie rozgryzając ani nie ssąc ich.
U osób z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Jeśli klirens kreatyniny (wskaźnik funkcji nerek) wynosi od 15 do 30 ml/min, dawkę należy zmniejszyć o połowę. Przy klirensie poniżej 15 ml/min lek jest przeciwwskazany.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest absolutnie zabronione:
Trimetoprim może wywoływać reakcje alergiczne, w tym poważne stany takie jak reakcje anafilaktyczne (ciężka reakcja alergiczna całego organizmu), rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Jeśli pojawią się jakiekolwiek objawy alergiczne, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
W pojedynczych przypadkach może wystąpić nadwrażliwość skóry na światło słoneczne. Dlatego podczas przyjmowania Urotrimu należy unikać intensywnego promieniowania słonecznego i nie korzystać z solarium.
Jeśli leczenie trwa kilka miesięcy, konieczne jest regularne badanie morfologii krwi co 4 tygodnie, aby monitorować stan zdrowia pacjenta.
Szczególną ostrożność należy zachować u:
Podczas stosowania produktów przeciwbakteryjnych może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, objawiające się biegunką. Jeśli pojawi się ten objaw, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u osób z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Urotrim może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub nasilać skutki uboczne. Ważne interakcje obejmują:
Trimetoprim nasila działanie tolbutamidu (lek stosowany w cukrzycy) oraz może zwiększać ekspozycję na repaglinid, co może prowadzić do hipoglikemii (zbyt niskiego poziomu cukru we krwi).
Lek nasila działanie leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny (np. warfaryny) oraz hamuje metabolizm warfaryny, co wymaga szczególnej ostrożności.
U pacjentów w podeszłym wieku może nastąpić zwiększenie stężenia digoksyny (leku stosowanego w chorobach serca) w surowicy.
Trimetoprim wydłuża okres półtrwania fenytoiny (leku przeciwpadaczkowego) i nasila jej działanie, dlatego konieczna jest ścisła obserwacja pacjenta i oznaczanie stężenia fenytoiny w surowicy.
Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leków mogących wywołać hiperkaliemię (zbyt wysokie stężenie potasu we krwi), takich jak: inhibitory ACE, blokery receptora angiotensynowego, diuretyki oszczędzające potas (np. spironolakton).
Zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych wydawanych bez recepty oraz suplementach diety.
Trimetoprim przenika przez łożysko, a jego bezpieczeństwo u kobiet w ciąży nie zostało w pełni ustalone. Badania kliniczne wykazały możliwy związek między narażeniem na działanie antagonistów kwasu foliowego (do których należy trimetoprim) a występowaniem uszkodzeń płodu u ludzi. Badania na zwierzętach również wykazały zaburzenia rozwojowe płodu.
Nie należy stosować Urotrimu w okresie ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, chyba że jest to absolutnie konieczne. Jeśli lek musi być zastosowany u kobiety w ciąży, należy rozważyć jednoczesne podawanie kwasu foliowego.
Trimetoprim przenika do mleka matki. Nie należy stosować leku u kobiet karmiących piersią.
Jak każdy lek, Urotrim może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Mogą wystąpić: małopłytkowość (zmniejszona liczba płytek krwi), leukopenia (zmniejszona liczba białych krwinek), neutropenia (zmniejszona liczba neutrofilów), niedokrwistość megaloblastyczna, methemoglobinemia.
Rzadko mogą pojawić się reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna zagrażająca życiu).
Możliwe jest wystąpienie: hiperkaliemii (podwyższone stężenie potasu), hiponatremii (obniżone stężenie sodu), braku łaknienia.
Rzadko może wystąpić aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
Może wystąpić zapalenie błony naczyniowej oka.
Możliwe objawy to: nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu, biegunka. Rzadko występuje zapalenie języka, możliwe jest także zapalenie trzustki.
Może wystąpić żółtaczka cholestatyczna (rodzaj żółtaczki związany z zaburzeniem odpływu żółci).
Możliwe reakcje skórne obejmują: wysypkę, pokrzywkę, świąd, nadwrażliwość na światło, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
Rzadko może wystąpić gorączka oraz zwiększone stężenie bilirubiny, kreatyniny i azotu mocznikowego, a także zwiększona aktywność aminotransferaz.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę. Możesz również zgłosić działania niepożądane bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji.
Przewlekłe zatrucie (przy długotrwałym stosowaniu) objawia się zaburzeniami hematologicznymi (dotyczącymi krwi).
Ostre przedawkowanie (po spożyciu 1 grama lub więcej) może powodować: wymioty, zawroty i bóle głowy, zaburzenia świadomości oraz zaburzenia hematologiczne. Możliwe jest także zahamowanie czynności szpiku kostnego.
W przypadku przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Leczenie obejmuje płukanie żołądka i leczenie objawowe. Trimetoprim może być usuwany podczas hemodializy. Zakwaszenie moczu może zwiększyć wydalanie leku przez nerki. Jeśli nastąpi zahamowanie czynności szpiku, należy odstawić lek i podać kwas folinowy.
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Okres ważności wynosi 2 lata. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Substancja czynna: trimetoprim. Jedna tabletka zawiera 100 mg lub 200 mg trimetoprimu.
Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, krospowidon, magnezu stearynian. Otoczka tabletki zawiera: hypromolozę, laktozę jednowodną (1,32 mg w tabletce 100 mg; 2,64 mg w tabletce 200 mg), triacetynę, tytanu dwutlenek, makrogol 3000, żółcień chinolinową oraz tlenki żelaza w różnych kolorach.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Urotrim, tabletki powlekane, 200 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Urotrim dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Urotrim stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Urotrim to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 200 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Urotrim jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
W leczeniu ostrych niepowikłanych zakażeń dróg moczowych Urotrim stosuje się zazwyczaj przez 5 dni, maksymalnie do dwóch tygodni. W profilaktyce nawracających zakażeń lek można stosować przez 3-6 miesięcy, a w razie konieczności nawet do 2 lat.
Tak, tabletki Urotrim posiadają linię podziału i można je podzielić na równe dawki, co ułatwia dostosowanie dawkowania do potrzeb pacjenta.
Podczas stosowania Urotrimu należy unikać intensywnego promieniowania słonecznego i nie korzystać z solarium, ponieważ w pojedynczych przypadkach może wystąpić nadwrażliwość skóry na światło.
Urotrim można stosować u dzieci od 6. roku życia. Lek jest przeciwwskazany u niemowląt poniżej 3. miesiąca życia. Dawkowanie u dzieci jest ustalane na podstawie masy ciała.
Pojawienie się wysypki lub innych objawów alergicznych jest wskazaniem do natychmiastowego przerwania stosowania leku i skontaktowania się z lekarzem, ponieważ trimetoprim może powodować poważne reakcje nadwrażliwości.
Tak, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki. Przy klirensie kreatyniny 15-30 ml/min dawkę zmniejsza się o połowę, a przy klirensie poniżej 15 ml/min lek jest przeciwwskazany.




Nie daj się jesieni