Unasyn

Unasyn to nowoczesny lek antybiotykowy w postaci tabletek powlekanych, który łączy w sobie dwie substancje czynne – ampicylinę i sulbaktam. Dzięki temu połączeniu lek skutecznie radzi sobie z zakażeniami bakteryjnymi, w tym również z tymi wywołanymi przez bakterie oporne na tradycyjne antybiotyki. Każda tabletka zawiera 375 mg sultamycyliny, która po przyjęciu przekształca się w organizmie w 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny.

Lek zawiera dwa uzupełniające się składniki. Ampicylina to antybiotyk należący do grupy penicylin, który niszczy bakterie poprzez zaburzanie budowy ich ścian komórkowych. Niestety, niektóre bakterie nauczyły się bronić przed antybiotykami, wytwarzając specjalne enzymy zwane beta-laktamazami, które rozkładają penicyliny.

Tutaj do akcji wkracza sulbaktam – substancja, która blokuje działanie tych bakteryjnych enzymów obronnych. Dzięki temu ampicylina może skutecznie działać nawet na bakterie, które normalnie byłyby odporne na jej działanie. To połączenie sprawia, że Unasyn jest skuteczny przeciwko wielu szczepom bakterii, zarówno tych Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych.

Lek jest przepisywany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych, w tym:

• Zakażenia górnych dróg oddechowych – zapalenie zatok, zapalenie ucha środkowego oraz zapalenie migdałków.
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych – bakteryjne zapalenie płuc i zapalenie oskrzeli.
• Zakażenia układu moczowego – w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek.
• Zakażenia skóry i tkanek miękkich – różnego rodzaju zakażenia powierzchniowe i głębsze.
• Zakażenia rzeżączkowe – choroby przenoszone drogą płciową.

Unasyn może być również stosowany jako kontynuacja leczenia po wcześniejszym podawaniu antybiotyków w zastrzykach domięśniowych lub dożylnych.

Dorośli i osoby starsze

Standardowa dawka dla dorosłych wynosi od 375 mg do 750 mg (czyli od 1 do 2 tabletek) dwa razy dziennie. Tabletki należy przyjmować doustnie. Leczenie zwykle trwa od 5 do 14 dni, ale w razie potrzeby lekarz może przedłużyć ten okres. Ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie leku przez co najmniej 48 godzin po ustąpieniu gorączki i innych objawów chorobowych.

Dzieci

U dzieci o masie ciała poniżej 30 kg dawkę ustala lekarz indywidualnie, w zależności od ciężkości zakażenia – wynosi ona zazwyczaj od 25 do 50 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzieloną na dwie dawki. Dzieci o masie ciała powyżej 30 kg przyjmują lek w takich samych dawkach jak dorośli.

Specjalne przypadki

W leczeniu niepowikłanej rzeżączki można zastosować jednorazową dawkę 2,25 g (6 tabletek). W leczeniu zakażeń paciorkowcowych zaleca się co najmniej 10-dniową terapię, aby zapobiec powikłaniom takim jak ostra gorączka reumatyczna czy kłębuszkowe zapalenie nerek.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na którąkolwiek substancję zawartą w leku.
• Jeśli w przeszłości miałeś reakcje alergiczne na penicyliny lub inne antybiotyki z tej grupy.

Reakcje alergiczne

U osób przyjmujących penicyliny mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, które w rzadkich przypadkach mogą być zagrożeniem dla życia. Ryzyko jest większe u osób, które wcześniej miały reakcje alergiczne na penicyliny lub inne leki. Jeśli po przyjęciu leku zauważysz objawy takie jak trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg lub języka, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zadzwoń pod numer alarmowy.

Ciężkie reakcje skórne

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak rozległe złuszczanie się skóry, pęcherze czy bolesne zmiany. Jeśli zauważysz nietypowe zmiany skórne, przerwij stosowanie leku i niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

Biegunka związana z antybiotykiem

Podczas stosowania antybiotyków może wystąpić szczególny rodzaj biegunki związany z zakażeniem bakteriami Clostridium difficile. Jeśli w trakcie leczenia lub nawet kilka tygodni po jego zakończeniu pojawi się uporczywa lub ciężka biegunka, należy skonsultować się z lekarzem.

Inne ważne informacje

• Ampicyliny nie należy stosować w leczeniu mononukleozy zakaźnej (popularnie zwanej “chorobą pocałunków”), ponieważ u wielu pacjentów z tą chorobą po podaniu ampicyliny występuje wysypka skórna.
• Podczas długotrwałego leczenia lekarz może zlecić okresowe badania kontrolne czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.
• Jeśli masz problemy z nerkami, lekarz może dostosować dawkowanie leku.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Unasyn poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje:

• Allopurynol (stosowany w leczeniu dny moczanowej) – zwiększa ryzyko wystąpienia wysypki skórnej.
• Leki przeciwzakrzepowe – Unasyn może nasilać ich działanie.
• Doustne środki antykoncepcyjne – ampicylina może zmniejszać skuteczność tabletek antykoncepcyjnych. Rozważ stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji podczas leczenia.
• Metotreksat (stosowany w leczeniu nowotworów i chorób autoimmunologicznych) – może zwiększać się jego toksyczność.
• Probenecyd (stosowany w leczeniu dny) – wydłuża działanie i zwiększa stężenie leku we krwi.
• Leki bakteriostatyczne (chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy, tetracykliny) – mogą osłabiać działanie Unasynu.

Ciąża

Składniki leku przenikają przez łożysko. Chociaż badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód, nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania u kobiet w ciąży. Dlatego Unasyn powinien być stosowany w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią

Niewielkie ilości leku przenikają do mleka matki. Stosowanie Unasynu podczas karmienia piersią może prowadzić do uczulenia, biegunki, infekcji grzybiczych lub wysypki u dziecka. Nie zaleca się stosowania leku w okresie karmienia piersią.

Jak każdy lek, Unasyn może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Biegunka.

Częste (u 1 do 10 osób na 100)

• Zakażenia grzybicze (kandydoza).
• Ból głowy.
• Wymioty, nudności, bóle brzucha.
• Wysypka, świąd skóry.

Niezbyt częste (u 1 do 10 osób na 1000)

• Senność.
• Zapalenie języka, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
• Bóle stawów.
• Zmęczenie, złe samopoczucie.
• Podwyższony poziom bilirubiny we krwi.

Rzadkie i bardzo rzadkie

• Zawroty głowy.
• Zapalenie okrężnicy.
• Złuszczające zapalenie skóry.
• Kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

Mogą wystąpić również poważniejsze działania niepożądane, takie jak:

• Ciężkie reakcje alergiczne, w tym wstrząs anafilaktyczny.
• Zaburzenia krwi (niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek krwi lub białych krwinek).
• Drgawki, objawy neurotoksyczności.
• Ciężkie reakcje skórne (toksyczna nekroliza naskórka, zespół Stevensa-Johnsona).
• Zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka.
• Rzekomobłoniaste zapalenie jelit.

Jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Jeśli wystąpią u Ciebie jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, powiadom lekarza lub farmaceutę.

Podczas stosowania leku mogą wystąpić zawroty głowy. Jeśli odczuwasz takie objawy, unikaj prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn wymagających koncentracji uwagi.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Chroń przed wilgocią.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Okres ważności wynosi 2 lata.

Każda tabletka powlekana zawiera:

• Substancja czynna: 375 mg sultamycyliny (w postaci tosylanu sultamycyliny), co odpowiada 147 mg sulbaktamu i 220 mg ampicyliny.
• Substancje pomocnicze: laktoza (34 mg w każdej tabletce), skrobia kukurydziana, sól sodowa karboksymetyloskrobi, hydroksypropyloceluloza, magnezu stearynian.
• Otoczka tabletki: polietylenoglikol 6000, hypromeloza, tytanu dwutlenek, talk.

Uwaga: Jeśli jesteś nietolerancyjny na niektóre cukry, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku, ponieważ zawiera on laktozę.

Unasyn dostępny jest w opakowaniu zawierającym 12 tabletek powlekanych (2 blistry po 6 tabletek).

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.