Ceclor

Ceclor to lek przeciwbakteryjny zawierający cefaklor – półsyntetyczny antybiotyk z grupy cefalosporyn drugiej generacji. Preparat dostępny jest w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniu 375 mg substancji czynnej w 5 ml gotowej zawiesiny. Zawiesina charakteryzuje się przyjemnym truskawkowym smakiem, co ułatwia podawanie leku dzieciom.

Cefaklor działa bakteriobójczo, co oznacza, że bezpośrednio niszczy bakterie wywołujące zakażenie. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich zniszczenia. Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, skutecznie zwalczając zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne.

Ceclor jest wskazany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych u dzieci, w tym:

Zakażenia górnych dróg oddechowych

Lek skutecznie leczy zapalenie gardła i migdałków wywołane przez paciorkowce beta-hemolizujące grupy A oraz bakterie Moraxella catarrhalis. Stosowany jest również w leczeniu zapalenia ucha środkowego i zatok spowodowanego przez różne bakterie, w tym Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae, gronkowce oraz paciorkowce.

Zakażenia dolnych dróg oddechowych

Preparat jest skuteczny w leczeniu zapalenia płuc oraz innych zakażeń dolnych dróg oddechowych wywoływanych przez wrażliwe szczepy bakterii.

Zakażenia dróg moczowych

Ceclor można stosować w leczeniu zarówno ostrych, jak i przewlekłych zakażeń układu moczowego, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek i zapalenia pęcherza. Lek wykazuje skuteczność również w leczeniu rzeżączkowego zapalenia cewki moczowej.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich

Preparat jest wskazany w leczeniu zakażeń skóry wywołanych przez gronkowce złociste (Staphylococcus aureus) oraz paciorkowce ropne (Streptococcus pyogenes).

Ważna informacja: Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien wykonać badania w celu potwierdzenia wrażliwości bakterii na cefaklor. W przypadku zakażeń paciorkowcowych lekiem z wyboru pozostaje penicylina, szczególnie w zapobieganiu gorączce reumatycznej.

Ceclor jest lekiem stosowanym doustnie. Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego dziecka, biorąc pod uwagę masę ciała, rodzaj i ciężkość zakażenia.

Standardowe dawkowanie

Zwykle stosowana dawka u dzieci wynosi 20 mg na kilogram masy ciała na dobę, podawana w dawkach podzielonych co 8 godzin (trzy razy dziennie). Przykładowo, dziecko ważące 18 kg otrzymuje trzy razy dziennie pół łyżeczki miarowej zawiesiny o stężeniu 375 mg/5 ml.

Dawkowanie w cięższych zakażeniach

W przypadku cięższych zakażeń, zapalenia ucha środkowego lub zakażeń wywołanych przez mniej wrażliwe bakterie, zaleca się zwiększenie dawki do 40 mg na kilogram masy ciała na dobę. W leczeniu zapalenia oskrzeli i zapalenia płuc standardowa dawka wynosi 20 mg/kg mc. na dobę w trzech dawkach podzielonych. Maksymalna dawka dobowa nie może przekroczyć 1 grama.

Alternatywny schemat dawkowania

W leczeniu zapalenia ucha środkowego i zapalenia gardła dobową dawkę można podawać w dwóch dawkach podzielonych co 12 godzin, zamiast trzech razy dziennie.

Czas trwania leczenia

Leczenie zakażeń wywoływanych przez paciorkowce beta-hemolizujące powinno trwać co najmniej 10 dni, aby zapobiec nawrotom choroby i powikłaniom.

Uwaga: Nie określono bezpieczeństwa i skuteczności leku u dzieci w wieku poniżej 1 miesiąca życia. U pacjentów z niewydolnością nerek zazwyczaj nie jest konieczna zmiana dawkowania, jednak wymagana jest dokładna obserwacja kliniczna.

Zawiesinę należy przygotować bezpośrednio przed pierwszym użyciem, zgodnie z poniższą instrukcją:

• Do granulatu w butelce należy dodać schłodzoną przegotowaną wodę w dwóch porcjach (dokładne ilości zależą od wielkości opakowania).
• Po każdorazowym dodaniu wody zawiesinę należy dobrze wymieszać.
• Przed każdym podaniem leku butelkę należy mocno wstrząsnąć.
• Do podawania leku służy dołączona łyżeczka miarowa lub strzykawka dozująca.

Przechowywanie: Przygotowaną zawiesinę należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C przez okres nie dłuższy niż 14 dni. Po upływie tego czasu niewykorzystany lek należy zniszczyć.

Leku nie wolno stosować u osób z nadwrażliwością (uczuleniem) na cefaklor, inne cefalosporyny lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w preparacie.

Szczególne środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia należy upewnić się, czy u dziecka nie występowały wcześniej reakcje alergiczne na cefalosporyny, penicyliny lub inne antybiotyki. U pacjentów z nadwrażliwością na penicyliny Ceclor należy stosować ze szczególną ostrożnością, ponieważ możliwe są reakcje krzyżowe między tymi grupami antybiotyków, włącznie ze wstrząsem anafilaktycznym.

Ostrożność wymagana jest również u dzieci z chorobami przewodu pokarmowego, szczególnie zapaleniem okrężnicy, oraz u pacjentów z niewydolnością nerek. Ze względu na zawartość sacharozy, preparat nie jest odpowiedni dla dzieci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Jak każdy lek, Ceclor może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

Najczęściej występującym działaniem niepożądanym jest biegunka. Zazwyczaj jest ona łagodna i nie wymaga przerwania leczenia. Mogą również wystąpić nudności i wymioty.

Reakcje alergiczne

Obserwowano różne reakcje uczuleniowe, takie jak:

• Wysypka odropodobna, świąd i pokrzywka.
• Objawy podobne do choroby posurowiczej – rumień wielopostaciowy, wysypka skórna z jednoczesnym zapaleniem lub bólem stawów, czasem z gorączką i powiększeniem węzłów chłonnych.
• Rzadko: ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy.

Reakcje podobne do choroby posurowiczej występują częściej u dzieci niż u dorosłych i zwykle pojawiają się w kilka dni po rozpoczęciu leczenia. Ustępują one w ciągu kilku dni po zakończeniu terapii.

Inne działania niepożądane

Rzadko mogą wystąpić:

• Zaburzenia układu nerwowego: nadpobudliwość, pobudzenie, nerwowość, bezsenność, zawroty głowy.
• Zaburzenia krwi: eozynofilia, rzadko trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna.
• Zaburzenia wątroby: przemijające zapalenie wątroby, żółtaczka, niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Zapalenie jelita grubego, w tym sporadycznie rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.

Ważne: W przypadku wystąpienia ciężkiej biegunki podczas leczenia lub po jego zakończeniu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem – może to być objaw rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Jeśli u dziecka pojawi się jakakolwiek reakcja alergiczna, należy przerwać stosowanie leku i natychmiast zgłosić się do lekarza.

Przed rozpoczęciem stosowania Cecloru należy poinformować lekarza o wszystkich lekach, które dziecko obecnie przyjmuje lub przyjmowało niedawno.

Leki przeciwzakrzepowe: U pacjentów przyjmujących jednocześnie cefaklor i leki przeciwzakrzepowe (np. warfarynę) rzadko notowano zwiększenie czasu krzepnięcia krwi z możliwym krwawieniem. U tych pacjentów konieczna jest regularna kontrola parametrów krzepnięcia.

Probenecyd: Ten lek hamuje wydalanie cefakloru przez nerki, co prowadzi do znacznego wydłużenia czasu jego działania w organizmie.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Cefaklor może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym powodować fałszywie dodatni wynik testu Coombsa oraz próby wykrywającej glukozę w moczu. Należy poinformować personel laboratoryjny o przyjmowaniu tego leku.

Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu cefakloru na płodność ani działania teratogennego (wywołującego wady rozwojowe). Nie przeprowadzono jednak odpowiednich badań z udziałem kobiet w ciąży, dlatego lek może być stosowany u kobiet w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności, po konsultacji z lekarzem.

Cefaklor przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Nie jest znany wpływ leku na karmione piersią dziecko, dlatego należy zachować szczególną ostrożność stosując preparat u kobiet karmiących piersią.

Spektrum działania przeciwbakteryjnego

Cefaklor działa na następujące bakterie:

• Paciorkowce alfa- i beta-hemolizujące, w tym Streptococcus pneumoniae i Streptococcus pyogenes.
• Gronkowce, w tym szczepy koagulazo-dodatnie, koagulazo-ujemne i szczepy wytwarzające penicylinazę.
• Branhamella catarrhalis (Moraxella catarrhalis).
• Escherichia coli.
• Proteus mirabilis.
• Klebsiella spp.
• Haemophilus influenzae, w tym szczepy oporne na ampicylinę.

Uwaga: Cefaklor nie działa na bakterie Pseudomonas, Acinetobacter oraz gronkowce metycylinooporne. Większość szczepów enterokoków jest również oporna na działanie tego leku.

Wchłanianie i wydalanie

Cefaklor dobrze wchłania się po podaniu doustnym. Maksymalne stężenia w surowicy pojawiają się w ciągu 30-60 minut po zażyciu leku na czczo. Pokarm nie wpływa na ilość wchłoniętego leku, jednak opóźnia osiągnięcie maksymalnego stężenia w surowicy.

Około 60-85% leku jest wydalane w postaci niezmienionej z moczem w ciągu 8 godzin, głównie w pierwszych 2 godzinach po podaniu. Okres półtrwania u osób zdrowych wynosi około 0,6-0,9 godziny. U pacjentów z niewydolnością nerek okres ten może się wydłużać.

Objawami przedawkowania cefakloru są nudności, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe i biegunka. W przypadku zażycia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala.

Jeśli zażyta dawka nie przekracza pięciokrotności dawki leczniczej, zazwyczaj nie jest konieczne płukanie żołądka. Leczenie polega głównie na łagodzeniu objawów i podtrzymywaniu funkcji życiowych organizmu.

Granulat (przed przygotowaniem zawiesiny) należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, przez okres do 2 lat od daty produkcji.

Gotową zawiesinę należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C przez okres nie dłuższy niż 14 dni. Po upływie tego czasu niewykorzystany lek należy wyrzucić.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

• Ceclor jest antybiotykiem na receptę – można go stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza.
• Należy dokończyć pełny cykl leczenia, nawet jeśli objawy ustąpiły wcześniej.
• Przerwanie leczenia lub stosowanie nieprawidłowych dawek może prowadzić do rozwoju oporności bakterii na antybiotyki.
• Długotrwałe stosowanie cefakloru może prowadzić do namnażania drobnoustrojów opornych lub grzybów.
• W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.