Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Prefaxine to lek przeciwdepresyjny zawierający 75 mg aktywnego składnika. Należy do grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny, które są powszechnie stosowane w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych. Działanie Prefaxine polega na zwiększeniu stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu, co pomaga poprawić nastrój i złagodzić objawy depresji i lęku. Właściwe leczenie tych stanów jest kluczowe dla poprawy samopoczucia pacjenta.
Ulotka Prefaxine dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Prefaxine – lek na receptę w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych
Prefaxine to preparat dostępny wyłącznie na receptę, zawierający wenlafaksynę w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu. Każda kapsułka zawiera 75 mg substancji czynnej – wenlafaksyny w postaci chlorowodorku. Lek występuje w postaci cielistych, nieprzezroczystych kapsułek żelatynowych z nadrukiem VEN na wieczku i 75 na korpusie, zawierających dwie okrągłe, obustronnie wypukłe tabletki powlekane.
W jakich przypadkach stosuje się Prefaxine?
Lek jest przepisywany w następujących sytuacjach:
- Leczenie epizodów dużej depresji.
- Zapobieganie nawrotom epizodów dużej depresji.
- Leczenie fobii społecznej, czyli intensywnego lęku w sytuacjach społecznych.
- Leczenie uogólnionych zaburzeń lękowych, które objawiają się nadmiernym i trudnym do kontrolowania niepokojem.
- Leczenie lęku napadowego z lub bez towarzyszącej agorafobii, czyli nagłych ataków intensywnego strachu.
Jak działa wenlafaksyna?
Wenlafaksyna należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Jej działanie polega na wzmocnieniu aktywności neuroprzekaźników – czyli substancji chemicznych w mózgu, które przekazują sygnały między komórkami nerwowymi. Lek zwiększa dostępność serotoniny i noradrenaliny w ośrodkowym układzie nerwowym, co pomaga w poprawie nastroju i zmniejszeniu objawów lękowych. Dodatkowo wenlafaksyna jest słabym inhibitorem wychwytu zwrotnego dopaminy. Po przedłużonym stosowaniu lek zmniejsza również nadmierną odpowiedź organizmu na stres.
Jak przyjmować Prefaxine?
Dawkowanie leku zależy od rodzaju schorzenia i indywidualnej odpowiedzi organizmu na leczenie. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem, podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Nie wolno ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.
Dawkowanie w depresji
Zalecana dawka początkowa wynosi 75 mg raz na dobę. U osób, które nie reagują na tę dawkę, lekarz może stopniowo zwiększać ją do maksymalnie 375 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około 2 tygodni lub dłuższych, choć w uzasadnionych przypadkach może to nastąpić w krótszych odstępach (nie mniejszych niż 4 dni). Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej.
Dawkowanie w uogólnionych zaburzeniach lękowych
Zalecana dawka początkowa to 75 mg raz na dobę. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć ją do maksymalnie 225 mg na dobę, stopniowo, w odstępach około 2 tygodni.
Dawkowanie w fobii społecznej
Standardowa dawka to 75 mg raz na dobę. W niektórych przypadkach lekarz może rozważyć zwiększenie dawki do maksymalnie 225 mg na dobę.
Dawkowanie w lęku napadowym
Leczenie rozpoczyna się od dawki 37,5 mg na dobę przez 7 dni, następnie zwiększa się ją do 75 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może dalej zwiększać dawkę do maksymalnie 225 mg na dobę.
Specjalne grupy pacjentów
U osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek może być konieczne zmniejszenie dawki. Decyzję o dostosowaniu dawkowania podejmuje lekarz prowadzący.
Przerwanie leczenia
Bardzo ważne: nie należy nagle przerywać przyjmowania Prefaxine. Nagłe odstawienie leku może wywołać nieprzyjemne objawy odstawienia, takie jak zawroty głowy, zaburzenia czucia (mrowienie, pieczenie), zaburzenia snu, lęk, nudności, wymioty, drżenie czy bóle głowy. Dlatego lekarz stopniowo zmniejsza dawkę przez co najmniej 1-2 tygodnie, aby zminimalizować ryzyko wystąpienia tych objawów. Jeśli po zmniejszeniu dawki wystąpią trudne do zniesienia objawy, lekarz może rozważyć powrót do wcześniejszej dawki i jeszcze wolniejsze jej zmniejszanie.
Kiedy nie wolno stosować Prefaxine?
Leku nie można przyjmować w następujących sytuacjach:
- Uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek inny składnik leku.
- Jednoczesne stosowanie lub stosowanie w ciągu 14 dni od zakończenia leczenia nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy – ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego, niebezpiecznego stanu objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i wysoką gorączką.
- Po zakończeniu leczenia Prefaxine należy odczekać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem stosowania nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Ryzyko myśli samobójczych
Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych. Ryzyko to może wzrosnąć na początku leczenia lub po zmianie dawki. Pacjenci, szczególnie młodzi (poniżej 25 roku życia), wymagają ścisłej obserwacji. W przypadku pojawienia się myśli samobójczych, nasilenia objawów depresji lub nietypowych zmian w zachowaniu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Dzieci i młodzież
Prefaxine nie jest zalecany do stosowania u osób poniżej 18 roku życia. Badania nie wykazały skuteczności leku w tej grupie wiekowej, a dodatkowo częściej występowały myśli samobójcze i zachowania agresywne.
Zespół serotoninowy
Podczas leczenia może wystąpić zespół serotoninowy – potencjalnie zagrażający życiu stan, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu innych leków wpływających na poziom serotoniny. Objawy obejmują: zmiany stanu psychicznego (pobudzenie, omamy, śpiączka), niestabilność układu autonomicznego (przyspieszenie akcji serca, wahania ciśnienia, wysoka gorączka), zaburzenia neuromięśniowe (nadmierne napięcie mięśni, brak koordynacji ruchów) oraz objawy żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, biegunka).
Ciśnienie krwi i częstość akcji serca
Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi oraz przyspieszenie akcji serca, szczególnie po zastosowaniu większych dawek. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy uzyskać kontrolę istniejącego nadciśnienia, a podczas terapii regularnie monitorować ciśnienie krwi.
Inne ważne ostrzeżenia
Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z:
- Jaskrą z wąskim kątem przesączania – lek może powodować rozszerzenie źrenic.
- Drgawkami w wywiadzie – leczenie należy przerwać w przypadku ich wystąpienia.
- Chorobami serca, szczególnie świeżym zawałem lub niestabilną chorobą wieńcową.
- Zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
- Zwiększonym ryzykiem krwawień – lek może wpływać na czynność płytek krwi.
- Zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym – może wystąpić mania lub hipomania.
Interakcje z innymi lekami
Prefaxine może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z:
- Inhibitorami monoaminooksydazy – ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
- Innymi lekami wpływającymi na poziom serotoniny (SSRI, SNRI, tryptany, lit, ziele dziurawca, tramadol, fentanyl).
- Lekami wydłużającymi odstęp QT w EKG (niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwpsychotyczne, antybiotyki).
- Inhibitorami CYP3A4 (niektóre leki przeciwgrzybicze, antybiotyki) – mogą zwiększać stężenie wenlafaksyny.
Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym preparatach bez recepty i suplementach diety.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Prefaxine może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób)
- Nudności.
- Suchość w jamie ustnej.
- Ból głowy.
- Nadmierne pocenie się, w tym poty nocne.
Częste działania niepożądane (u 1-10 na 100 osób)
- Zmniejszenie apetytu.
- Zaburzenia snu, niezwykłe sny, bezsenność.
- Zawroty głowy, senność.
- Drżenie, zaburzenia czucia (mrowienie, pieczenie).
- Zaburzenia widzenia, rozszerzenie źrenic.
- Przyspieszenie akcji serca, podwyższone ciśnienie krwi.
- Ziewanie.
- Zaparcia, wymioty.
- Zwiększone napięcie mięśni.
- Zaburzenia seksualne.
- Osłabienie, zmęczenie.
Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej
- Myśli samobójcze lub nasilenie depresji.
- Objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, omamy, gorączka, przyspieszenie akcji serca).
- Drgawki.
- Nietypowe krwawienia lub siniaki.
- Objawy reakcji alergicznej (wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub gardła, trudności w oddychaniu).
Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku w czasie ciąży lub karmienia piersią należy poradzić się lekarza. Wenlafaksyna może być stosowana w ciąży tylko wtedy, gdy korzyści przeważają nad ryzykiem. Stosowanie leku w końcowym okresie ciąży może wywołać objawy odstawienia u noworodka oraz zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków.
Wenlafaksyna i jej metabolit przenikają do mleka kobiecego. U niemowląt karmionych piersią obserwowano płacz, rozdrażnienie i zaburzenia snu. Należy podjąć decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Prefaxine może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, ponieważ może zaburzać proces oceny, myślenie oraz zdolności motoryczne. Należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza na początku leczenia.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności wynosi 3 lata.
Skład leku
Każda kapsułka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 75 mg wenlafaksyny w postaci chlorowodorku oraz substancje pomocnicze, w tym 1,51 mg sodu. Produkt uznaje się za wolny od sodu (zawiera mniej niż 1 mmol sodu na kapsułkę).
Zamienniki Prefaxine
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Prefaxine, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde, 75 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Prefaxine dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Prefaxine stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Prefaxine to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 75 mg |
| Postać | kapsułki o przedłużonym uwalnianiu |
| Producent | Producentem Prefaxine jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Prefaxine są Axyven, Efevelon SR, Faxigen XL 75 mg, Faxolet ER, Lafactin, Oriven, Symfaxin ER i Venlafaxine Bluefish XL |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Prefaxine
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Prefaxine w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Prefaxine
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Prefaxine?
FAQ
Jak długo trzeba stosować Prefaxine w depresji?
Leczenie powinno trwać wystarczająco długo, zazwyczaj kilka miesięcy. Po ustąpieniu objawów depresji zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy, aby zapobiec nawrotom choroby.
Co zrobić gdy zapomnę przyjąć dawkę leku?
Należy przyjąć zapomnianą dawkę jak najszybciej, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy pominąć zapomnianą dawkę i wrócić do normalnego schematu przyjmowania leku. Nie należy podwajać dawki.
Czy podczas leczenia Prefaxine można pić alkohol?
Nie zaleca się picia alkoholu podczas stosowania Prefaxine. Chociaż lek nie nasila zaburzeń funkcji umysłowych wywołanych przez alkohol, jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Kiedy można spodziewać się poprawy po rozpoczęciu leczenia?
Poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej. Pełny efekt terapeutyczny zwykle pojawia się po kilku tygodniach regularnego stosowania leku. Ważne jest kontynuowanie leczenia zgodnie z zaleceniami lekarza.
Czy Prefaxine powoduje uzależnienie?
Prefaxine nie jest lekiem uzależniającym w tradycyjnym rozumieniu, jednak nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienia. Dlatego ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod nadzorem lekarza.
Nie daj się jesieni
