Symfaxin ER

Symfaxin ER to lek przeciwdepresyjny w postaci kapsułek o przedłużonym uwalnianiu, zawierający substancję czynną wenlafaksynę w dawce 75 mg. Produkt należy do grupy leków zwanych inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Dzięki specjalnej formule o przedłużonym uwalnianiu, substancja czynna jest stopniowo uwalniana do organizmu, co pozwala na przyjmowanie leku tylko raz dziennie.

Lek jest przepisywany w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych. Stosuje się go w terapii epizodów dużej depresji, a także w zapobieganiu ich nawrotom. Symfaxin ER pomaga również w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych oraz fobii społecznej, czyli nadmiernego lęku przed sytuacjami towarzyskimi. Produkt jest skuteczny w terapii lęku napadowego, który może występować z agorafobią (lękiem przed otwartymi przestrzeniami) lub bez niej.

Wenlafaksyna działa poprzez wzmocnienie aktywności ważnych przekaźników nerwowych w mózgu – serotoniny i noradrenaliny. Te substancje chemiczne odgrywają kluczową rolę w regulacji nastroju i emocji. Lek zapobiega zbyt szybkiemu usuwaniu tych przekaźników z przestrzeni między komórkami nerwowymi, dzięki czemu mogą one działać dłużej i skuteczniej. W przeciwieństwie do niektórych starszych leków przeciwdepresyjnych, wenlafaksyna nie wpływa na inne receptory w mózgu, co zmniejsza ryzyko wystąpienia pewnych działań niepożądanych, takich jak senność czy problemy z sercem.

Kapsułki należy przyjmować raz dziennie, najlepiej podczas posiłku, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Kapsułkę należy połykać w całości, popijając płynem – nie wolno jej dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.

Dawkowanie w różnych schorzeniach

W depresji: zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 75 mg na dobę. W razie potrzeby lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, maksymalnie do 375 mg dziennie. Zwiększanie dawki powinno odbywać się w odstępach około dwóch tygodni lub dłuższych.

W uogólnionych zaburzeniach lękowych: leczenie rozpoczyna się od dawki 75 mg na dobę, która w razie potrzeby może być zwiększona maksymalnie do 225 mg dziennie.

W fobii społecznej: zalecana dawka to 75 mg raz na dobę. Chociaż nie ma dowodów na dodatkowe korzyści z wyższych dawek, lekarz może rozważyć zwiększenie dawki maksymalnie do 225 mg dziennie u pacjentów, którzy nie reagują na dawkę początkową.

W lęku napadowym: leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki 37,5 mg dziennie przez pierwsze siedem dni, następnie dawkę zwiększa się do 75 mg. W razie potrzeby można ją dalej zwiększać maksymalnie do 225 mg na dobę.

Leczenie powinno trwać wystarczająco długo – zazwyczaj kilka miesięcy lub dłużej. W przypadku depresji zaleca się kontynuowanie terapii przez co najmniej sześć miesięcy od momentu ustąpienia objawów.

Symfaxin ER nie może być stosowany, jeśli jesteś uczulony na wenlafaksynę lub którykolwiek inny składnik leku. Produkt jest również bezwzględnie przeciwwskazany podczas przyjmowania nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy – grupy leków stosowanych w depresji i chorobie Parkinsona. Między zakończeniem stosowania takich leków a rozpoczęciem przyjmowania Symfaxin ER musi upłynąć co najmniej 14 dni. Podobnie, po zakończeniu leczenia Symfaxin ER należy odczekać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem przyjmowania nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy.

Myśli samobójcze i nasilenie objawów

Depresja i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych. Ryzyko to może być szczególnie podwyższone na początku leczenia lub po zmianie dawki. Dlatego bardzo ważne jest, aby w tym okresie pozostawać pod ścisłą opieką lekarską. Jeśli zauważysz u siebie pogorszenie stanu psychicznego, pojawienie się myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Dzieci i młodzież

Symfaxin ER nie powinien być stosowany u osób poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne u młodszych pacjentów nie wykazały skuteczności leku w tej grupie wiekowej, a dodatkowo zaobserwowano zwiększone ryzyko myśli samobójczych i zachowań agresywnych.

Zespół serotoninowy

Podczas stosowania Symfaxin ER może wystąpić rzadki, ale poważny stan zwany zespołem serotoninowym, szczególnie gdy jednocześnie przyjmujesz inne leki wpływające na układ serotoninergiczny. Objawy mogą obejmować pobudzenie, omamy, przyspieszoną akcję serca, niestabilne ciśnienie krwi, podwyższoną temperaturę ciała, sztywność mięśni oraz nudności i wymioty. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ciśnienie krwi i częstość akcji serca

Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego krwi oraz przyspieszenie akcji serca, szczególnie przy stosowaniu wyższych dawek. Z tego powodu lekarz powinien regularnie kontrolować twoje ciśnienie krwi podczas leczenia. Jeśli już masz nadciśnienie, powinno być ono dobrze kontrolowane przed rozpoczęciem terapii.

Przerwanie leczenia

Bardzo ważne jest, aby nie przerywać przyjmowania leku nagle. Nagłe odstawienie może prowadzić do wystąpienia objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, problemy ze snem, niepokój, nudności, wymioty, drżenie i ból głowy. Dlatego gdy nadejdzie czas zakończenia terapii, lekarz będzie stopniowo zmniejszał dawkę przez okres co najmniej jednego do dwóch tygodni.

Inne ważne ostrzeżenia

Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli masz w przeszłości występowały drgawki, choroby serca, problemy z wątrobą lub nerkami, zaburzenia krzepnięcia krwi, jaskrę z wąskim kątem przesączania lub chorobę afektywną dwubiegunową. Lek może również wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi u osób z cukrzycą.

Symfaxin ER może powodować suchość w jamie ustnej, co zwiększa ryzyko próchnicy. Ważne jest, aby podczas leczenia szczególnie dbać o higienę jamy ustnej.

Symfaxin ER może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie niebezpieczne jest łączenie go z inhibitorami monoaminooksydazy – może to prowadzić do poważnych, a nawet zagrażających życiu powikłań. Ostrożność wymagana jest również przy jednoczesnym stosowaniu innych leków przeciwdepresyjnych, leków na migrenę z grupy tryptanów, litu, niektórych leków przeciwbólowych (tramadol, petydyna, metadon), dekstrometorfanu (stosowanego w lekach na kaszel), oraz leków przeciwpsychotycznych.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty i suplementach diety. Szczególnie ważne jest zgłoszenie stosowania:

• Leków przeciwdepresyjnych
• Leków na migrenę
• Leków przeciwbólowych
• Leków przeciwzakrzepowych
• Leków na nadciśnienie
• Leków przeciwpsychotycznych
• Antybiotyków, szczególnie linezolidu
• Preparatów ziela dziurawca

Podczas leczenia Symfaxin ER należy unikać spożywania alkoholu. Chociaż lek nie nasila bezpośrednio działania alkoholu, połączenie substancji wpływających na ośrodkowy układ nerwowy może być niebezpieczne.

Jak każdy lek, Symfaxin ER może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (występujące u więcej niż 1 na 10 osób)

• Nudności
• Suchość w jamie ustnej
• Ból głowy
• Nadmierne pocenie się, w tym poty nocne

Częste działania niepożądane (występujące u 1 do 10 osób na 100)

• Zmniejszenie apetytu
• Bezsenność i nietypowe sny
• Nerwowość i pobudzenie
• Obniżone libido i problemy z orgazmem
• Zawroty głowy i senność
• Drżenie
• Zaburzenia smaku
• Osłabienie widzenia
• Szumy uszne
• Kołatanie serca i przyspieszony puls
• Nagłe zaczerwienienie twarzy
• Zaparcia lub biegunka
• Wymioty
• Świąd
• Zaburzenia erekcji i ejakulacji
• Zmęczenie i osłabienie
• Zmiany masy ciała

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub na pogotowie, jeśli wystąpią:

• Myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu
• Objawy zespołu serotoninowego: pobudzenie, omamy, przyspieszona akcja serca, wysoka temperatura ciała, sztywność mięśni
• Drgawki
• Poważne problemy z oddychaniem
• Objawy reakcji alergicznej: obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu
• Nietypowe krwawienia lub siniaki
• Zaburzenia widzenia, ból oczu
• Bardzo wysokie ciśnienie krwi
• Nieregularny rytm serca

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, przed rozpoczęciem stosowania leku skonsultuj się z lekarzem. Symfaxin ER można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.

Stosowanie leku pod koniec ciąży może powodować objawy odstawienia u noworodka zaraz po porodzie, takie jak drażliwość, drżenie, osłabienie mięśniowe, nieustanny płacz oraz trudności z karmieniem i spaniem. W niektórych przypadkach noworodki mogły wymagać wspomagania oddychania lub karmienia przez zgłębnik.

Wenlafaksyna i jej aktywny metabolit przenikają do mleka matki. Zgłaszano przypadki działań niepożądanych u niemowląt karmionych piersią, w tym płacz, drażliwość i zaburzenia snu. Należy podjąć decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią albo kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki.

Symfaxin ER może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może powodować zawroty głowy, senność i zaburzenia widzenia. Nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki nie sprawdzisz, jak lek na ciebie wpływa.

Jedna kapsułka Symfaxin ER 75 mg zawiera chlorowodorek wenlafaksyny w ilości odpowiadającej 75 mg wenlafaksyny jako substancję czynną.

Kapsułki mają postać twardych, nieprzezroczystych kapsułek żelatynowych barwy brzoskwiniowej z czerwonymi pierścieniami. Wewnątrz kapsułki znajduje się 6 białych lub białawych minitabletek powlekanych o przedłużonym uwalnianiu, po 12,5 mg każda. Dzięki specjalnej technologii minitabletki powoli uwalniają substancję czynną w przewodzie pokarmowym, co pozwala na przyjmowanie leku tylko raz dziennie.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.

Symfaxin ER to lek wydawany wyłącznie na receptę. Podczas leczenia lekarz będzie regularnie oceniał twoją odpowiedź na terapię i w razie potrzeby dostosowywał dawkę. Nie zmieniaj samodzielnie dawkowania i nie przerywaj leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Nierozpuszczalne części kapsułek są wydalane z organizmu i mogą być widoczne w kale – jest to zjawisko normalne i nie oznacza, że lek nie działa prawidłowo.

Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania leku, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.