Biomentin

Biomentin to lek zawierający memantynę, substancję, która pomaga w leczeniu choroby Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku (co odpowiada 8,31 mg czystej memantyny). Lek dostępny jest również w wersji 20 mg, przeznaczonej jako dawka podtrzymująca.

Memantyna działa poprzez regulowanie aktywności glutaminianu – naturalnego przekaźnika nerwowego w mózgu. U osób z chorobą Alzheimera dochodzi do zaburzeń w przekazywaniu sygnałów nerwowych, a nadmiar glutaminianu może uszkadzać komórki nerwowe. Memantyna chroni neurony przed tym szkodliwym działaniem, jednocześnie nie blokując całkowicie ich normalnego funkcjonowania.

Lek przeznaczony jest do leczenia pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Choroba Alzheimera to postępujące schorzenie mózgu, które powoduje stopniowe pogarszanie się pamięci, myślenia i zdolności wykonywania codziennych czynności. Biomentin może pomóc spowolnić postęp tych objawów i poprawić jakość życia pacjenta.

Leczenie powinien rozpocząć i nadzorować lekarz mający doświadczenie w diagnostyce i terapii choroby Alzheimera. Ważne jest, aby osoba sprawująca opiekę nad pacjentem zapewniła regularne przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza.

Lek należy przyjmować raz dziennie, zawsze o tej samej porze. Tabletki można połykać zarówno z posiłkiem, jak i niezależnie od jedzenia. Tabletki są białe, okrągłe i mają linię podziału, dzięki czemu można je łatwo podzielić na dwie równe części, jeśli jest to konieczne.

Stopniowe zwiększanie dawki

Bardzo ważne jest, aby nie zaczynać od pełnej dawki. Dawkę zwiększa się stopniowo przez pierwsze trzy tygodnie leczenia, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych:

• Tydzień 1. (dni 1-7): Pół tabletki 10 mg (5 mg) raz dziennie.
• Tydzień 2. (dni 8-14): Jedna tabletka 10 mg (10 mg) raz dziennie.
• Tydzień 3. (dni 15-21): Półtorej tabletki 10 mg (15 mg) raz dziennie.
• Od tygodnia 4. (od dnia 22): Dwie tabletki 10 mg (20 mg) raz dziennie – to jest dawka docelowa.

Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg. Po osiągnięciu tej dawki pacjent może przejść na tabletki 20 mg, przyjmując jedną tabletkę dziennie jako dawkę podtrzymującą.

Pacjenci z problemami z nerkami

Jeśli pacjent ma problemy z nerkami, lekarz może zalecić zmniejszenie dawki:

• Przy nieznacznym zaburzeniu czynności nerek nie trzeba zmieniać dawkowania.
• Przy umiarkowanym zaburzeniu zalecana dawka to 10 mg dziennie, którą można ostrożnie zwiększyć do 20 mg, jeśli leczenie jest dobrze tolerowane.
• Przy ciężkim zaburzeniu czynności nerek należy przyjmować tylko 10 mg dziennie.

Pacjenci z problemami z wątrobą

U osób z nieznacznym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności wątroby nie trzeba zmieniać dawkowania. Lek nie jest zalecany osobom z ciężkim uszkodzeniem wątroby, ponieważ brakuje danych o bezpieczeństwie stosowania w tej grupie pacjentów.

Leku nie można stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na memantynę lub którykolwiek inny składnik preparatu. Biomentin zawiera laktozę, dlatego osoby z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny go przyjmować.

Przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować lekarza o wszystkich chorobach, szczególnie jeśli pacjent:

• Ma lub miał padaczkę lub drgawki – w takich przypadkach konieczne jest szczególnie ostrożne stosowanie leku.
• Przebył niedawno zawał serca, ma niewyrównaną niewydolność serca lub niekontrolowane nadciśnienie tętnicze – pacjent wymaga wówczas ścisłego nadzoru lekarskiego.
• Ma problemy z nerkami – może być konieczne dostosowanie dawki.
• Stosuje dietę wegetariańską lub przyjmuje leki zobojętniające sok żołądkowy – mogą one wpływać na sposób wydalania leku z organizmu.

Pacjent powinien być regularnie obserwowany przez lekarza, szczególnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia, aby ocenić skuteczność terapii i jej tolerancję.

Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych wydawanych bez recepty, ponieważ niektóre z nich mogą wchodzić w interakcje z Biometinem:

• Leki przeciwpadaczkowe, neuroleptyki, leki zmniejszające napięcie mięśni (np. baklofen, dantrolen) – memantyna może zmieniać ich działanie.
• Amantadyna, ketamina, dekstrometorfan – nie należy ich stosować równocześnie z memantyną ze względu na podobny mechanizm działania i ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
• Leki rozszerzające naczynia krwionośne, leki stosowane w chorobie Parkinsona – memantyna może nasilać ich działanie.
• Leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna) – konieczne jest regularne monitorowanie parametrów krzepnięcia krwi.
• Hydrochlorotiazyd (lek moczopędny) – memantyna może zmniejszać jego stężenie we krwi.

Memantynę można bezpiecznie stosować razem z lekami z grupy inhibitorów acetylocholinesterazy (np. donepezyl, galantamina), które również są używane w leczeniu choroby Alzheimera.

Brakuje danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania memantyny w czasie ciąży. Badania na zwierzętach sugerują możliwość zahamowania wzrostu płodu. Memantyny nie należy stosować w ciąży, chyba że lekarz uzna to za absolutnie konieczne.

Nie wiadomo, czy memantyna przenika do mleka matki, ale ze względu na właściwości chemiczne leku jest to prawdopodobne. Kobiety stosujące Biomentin nie powinny karmić piersią.

Sama choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego zwykle upośledza zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Biomentin może dodatkowo wpływać na te zdolności w stopniu niewielkim lub umiarkowanym. Pacjenci leczeni ambulatoryjnie powinni zachować szczególną ostrożność i skonsultować się z lekarzem przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn.

Jak każdy lek, Biomentin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W badaniach klinicznych większość działań niepożądanych miała charakter łagodny do umiarkowanego.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób):

• Zawroty głowy.
• Bóle głowy.
• Zaparcia.
• Senność.
• Nadciśnienie tętnicze.
• Duszność.
• Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
• Nadwrażliwość na lek.
• Zaburzenia równowagi.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób):

• Zakażenia grzybicze.
• Splątanie.
• Omamy (szczególnie u pacjentów z ciężkim nasileniem choroby Alzheimera).
• Nieprawidłowy chód.
• Niewydolność serca.
• Zakrzepica żylna.
• Wymioty.
• Zmęczenie.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane:

• Napady padaczkowe (bardzo rzadko).
• Reakcje psychotyczne, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby (częstość nieznana).

Choroba Alzheimera sama w sobie może wiązać się z depresją, myślami samobójczymi i samobójstwami. Takie przypadki zgłaszano również u pacjentów leczonych memantyną.

W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepokojących należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią objawy niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Jeśli pacjent przyjął zbyt dużą dawkę leku, mogą wystąpić objawy takie jak: zmęczenie, osłabienie, biegunka, splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy, zaburzony chód, wymioty. W przypadku bardzo dużego przedawkowania mogą pojawić się poważniejsze objawy ze strony układu nerwowego, takie jak śpiączka, psychoza czy utrata świadomości.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe – nie ma specyficznego antidotum. W razie potrzeby lekarz zastosuje odpowiednie procedury, takie jak płukanie żołądka czy podanie węgla leczniczego.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Biomentin nie wymaga specjalnych warunków przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa – pomoże to chronić środowisko.

Substancją czynną leku jest memantyny chlorowodorek. Każda tabletka powlekana 10 mg zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku (co odpowiada 8,31 mg memantyny).

Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (125,20 mg w tabletce 10 mg), celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną bezwodną, talk, magnezu stearynian oraz składniki otoczki tabletki.

Biomentin dostępny jest w postaci białych, okrągłych tabletek powlekanych z linią podziału po jednej stronie, pakowanych w blistry. Tabletki można podzielić na dwie równe dawki.

Badania kliniczne potwierdziły skuteczność memantyny w leczeniu choroby Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego. Pacjenci leczeni memantyną wykazywali lepsze wyniki w zakresie:

• Funkcjonowania poznawczego (pamięć, myślenie, orientacja).
• Wykonywania codziennych czynności (ubieranie się, jedzenie, higiena osobista).
• Ogólnej oceny stanu klinicznego przez lekarza.

Memantyna może pomóc spowolnić postęp objawów choroby i poprawić jakość życia zarówno pacjenta, jak i opiekuna. Ważne jest jednak regularne monitorowanie efektów leczenia przez lekarza. Jeśli brakuje oznak działania terapeutycznego lub pacjent źle toleruje leczenie, lekarz może rozważyć przerwanie terapii.