Anapran

Anapran to lek przeciwzapalny dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierający naproksen sodowy jako substancję czynną. Każda tabletka dostarcza 550 mg naproksenu sodowego. Tabletki mają okrągły kształt, są obustronnie wypukłe i mają niebieską barwę. Po jednej stronie znajduje się oznakowanie „-“, a druga strona jest gładka.

Naproksen sodowy należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (w skrócie NLPZ). Działa poprzez zmniejszanie stanu zapalnego w organizmie, co prowadzi do łagodzenia bólu i obniżania gorączki. Lek ten jest szczególnie przydatny, gdy potrzebne jest szybkie działanie przeciwbólowe, ponieważ jest wchłaniany z przewodu pokarmowego szybciej niż zwykły naproksen.

Lek znajduje zastosowanie w leczeniu wielu schorzeń związanych z bólem i stanem zapalnym. Główne wskazania obejmują:

Choroby stawów i kości

• Reumatoidalne zapalenie stawów – przewlekła choroba autoimmunologiczna powodująca zapalenie stawów.
• Młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów – postać choroby występująca u dzieci.
• Zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa – przewlekła choroba zapalna dotycząca głównie kręgosłupa.
• Zapalenie kości i stawów – stan zapalny obejmujący struktury kostne i stawowe.
• Choroba zwyrodnieniowa stawów – postępujące uszkodzenie chrząstki stawowej prowadzące do bólu i ograniczenia ruchomości.

Ostre stany zapalne

• Zapalenie kaletek maziowych – stan zapalny woreczków wypełnionych płynem, które chronią stawy.
• Zapalenie pochewek ścięgnistych – zapalenie osłonek otaczających ścięgna.
• Ostry napad dny moczanowej – nagłe, silne zapalenie stawu spowodowane odkładaniem się kryształów kwasu moczowego.

Różne rodzaje bólu

• Bóle słabe do umiarkowanych różnego pochodzenia, zarówno ostre, jak i przewlekłe.
• Bóle pooperacyjne i pourazowe – występujące po zabiegach chirurgicznych lub urazach.
• Bóle mięśni, kości i stawów.
• Bóle głowy, w tym migrenowe.
• Bóle zębów.
• Nerwobóle – bóle pochodzenia nerwowego.
• Bolesne miesiączkowanie.

Gorączka

Lek skutecznie obniża gorączkę różnego pochodzenia.

Ważna informacja: Naproksen przenika do stawów stosunkowo powoli, dlatego jego pełne działanie w chorobach stawowych może być widoczne dopiero po kilku do kilkunastu godzinach od przyjęcia leku. To należy uwzględnić podczas oceny skuteczności leczenia.

Lek należy przyjmować doustnie, w trakcie posiłku lub zaraz po nim. Tabletki należy połykać w całości, nie wolno ich dzielić ani rozgryzać.

Dawkowanie u dorosłych

Choroby reumatyczne (reumatoidalne zapalenie stawów, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, choroba zwyrodnieniowa stawów)

Standardowa dawka wynosi od 550 mg do 1100 mg na dobę, podzielona na dwie dawki przyjmowane co 12 godzin. Jeśli potrzebna jest dawka 1100 mg dziennie, można przyjąć jedną tabletkę 550 mg dwa razy dziennie lub dwie tabletki 550 mg jednorazowo (rano lub wieczorem).

W ostrej fazie choroby, szczególnie gdy występuje nasilony ból nocny lub sztywność poranna, można zastosować dawkę nasycającą 825 mg lub 1100 mg na dobę. Podobnie postępuje się u osób, którym zmieniono leczenie z dużej dawki innego leku przeciwreumatycznego.

Ostre stany zapalne, różne rodzaje bólu, bolesne miesiączkowanie, gorączka

Dawka początkowa wynosi 550 mg, następnie można przyjmować po 275 mg co 6 do 8 godzin, w zależności od potrzeby. Nie należy przekraczać 1375 mg w pierwszym dniu leczenia i 1100 mg w kolejnych dniach.

Ostry napad dny moczanowej

Zalecana dawka początkowa to 825 mg, a następnie po 275 mg co 8 godzin, aż do ustąpienia dolegliwości bólowych.

Migrenowe bóle głowy

Należy przyjąć 825 mg przy pierwszych objawach zbliżającego się napadu. W razie potrzeby można dodatkowo przyjąć od 275 mg do 550 mg w ciągu dnia, ale nie wcześniej niż pół godziny po pierwszej dawce.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci powyżej 5 lat z młodzieńczym reumatoidalnym zapaleniem stawów zalecana dawka wynosi 10 mg naproksenu na kilogram masy ciała na dobę, podzielona na dwie dawki (5 mg na kg dwa razy dziennie).

Nie zaleca się stosowania leku u dzieci poniżej 16 lat w innych wskazaniach niż młodzieńcze reumatoidalne zapalenie stawów.

Dawkowanie u osób starszych

U osób w podeszłym wieku należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę, ponieważ ryzyko wystąpienia działań niepożądanych jest u nich większe. Wyniki leczenia należy regularnie oceniać, a w przypadku braku poprawy rozważyć zaprzestanie stosowania leku.

Maksymalna dawka dobowa wynosi 1375 mg.

Ważne: Przyjmowanie leku w najmniejszej skutecznej dawce przez najkrótszy możliwy okres zmniejsza ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie leku jest bezwzględnie zabronione:

• Uczulenie: Jeśli jesteś uczulony na naproksen lub którąkolwiek inną substancję zawartą w leku.
• Nadwrażliwość na inne leki przeciwzapalne: Jeśli w przeszłości miałeś reakcję alergiczną na kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, objawiającą się astmą oskrzelową, nieżytem nosa, polipami nosa lub pokrzywką.
• Trzeci trymestr ciąży: Lek jest całkowicie przeciwwskazany w ostatnim trymestrze ciąży.
• Choroba wrzodowa: Jeśli obecnie masz lub w przeszłości miałeś chorobę wrzodową żołądka lub dwunastnicy, z krwawieniem lub bez.
• Ciężka niewydolność: W przypadku ciężkiej niewydolności serca, wątroby lub nerek.
• Skaza krwotoczna: Jeśli masz zaburzenia krzepnięcia krwi prowadzące do zwiększonej skłonności do krwawień.

Nie łącz z innymi lekami przeciwzapalnymi

Nie należy stosować Anapranu jednocześnie z innymi lekami zawierającymi naproksen ani z innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, w tym lekami z grupy selektywnych inhibitorów COX-2 oraz glikokortykosteroidami (sterydami).

Kontrola lekarska podczas długotrwałego leczenia

Jeśli stosujesz lek przez dłuższy czas, powinieneś regularnie zgłaszać się na badania kontrolne, aby lekarz mógł monitorować występowanie ewentualnych działań niepożądanych.

Szczególna ostrożność u osób starszych

Osoby w podeszłym wieku są bardziej narażone na wystąpienie działań niepożądanych. Z tego powodu nie powinny stosować leku długotrwale bez ścisłego nadzoru lekarskiego. Jeśli długotrwałe leczenie jest konieczne, konieczne są regularne wizyty kontrolne.

Ryzyko powikłań ze strony przewodu pokarmowego

Podczas stosowania leku może wystąpić krwawienie z przewodu pokarmowego, owrzodzenie lub perforacja (przebicie ściany żołądka lub jelit), które mogą być niebezpieczne dla życia. Co ważne, te powikłania mogą pojawić się bez żadnych objawów ostrzegawczych.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie krwawienie (czarne stolce, wymioty przypominające fusy od kawy), natychmiast skontaktuj się z lekarzem. W przypadku wystąpienia krwawienia lub owrzodzenia należy przerwać stosowanie leku.

Osoby z chorobami przewodu pokarmowego w przeszłości, zwłaszcza starsze, powinny być szczególnie czujne i zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące objawy.

Maskowanie objawów zakażenia

Ze względu na działanie przeciwzapalne i przeciwgorączkowe, naproksen może maskować objawy zakażenia, co utrudnia rozpoznanie choroby. Jeśli podejrzewasz zakażenie, poinformuj o tym lekarza.

Ryzyko skurczu oskrzeli

U osób z astmą oskrzelową lub chorobami alergicznymi może wystąpić skurcz oskrzeli po przyjęciu leku.

Wpływ na krzepnięcie krwi

Naproksen zmniejsza zdolność płytek krwi do sklejania się i wydłuża czas krwawienia. Jest to szczególnie ważne przed planowanymi zabiegami chirurgicznymi – poinformuj lekarza, że stosujesz ten lek.

Ryzyko sercowo-naczyniowe

Długotrwałe stosowanie niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych w dużych dawkach może być związane z niewielkim zwiększeniem ryzyka zawału serca lub udaru. Podczas leczenia mogą wystąpić obrzęki, nadciśnienie tętnicze lub niewydolność serca.

Zawartość laktozy i sodu

Jedna tabletka zawiera 43,30 mg laktozy jednowodnej oraz 50,2 mg sodu. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów lub stosujesz dietę niskosodową, skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Naproksen może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na ich działanie lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.

Leki przeciwzakrzepowe i wpływające na krzepnięcie

• Warfaryna, heparyna: Jednoczesne stosowanie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej ze względu na zwiększone ryzyko krwawień.
• Kwas acetylosalicylowy (aspiryna): Może osłabiać działanie przeciwpłytkowe małych dawek aspiryny stosowanej w profilaktyce chorób serca. Jednoczesne stosowanie może również zwiększać ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.

Leki na nadciśnienie

Naproksen może zmniejszać skuteczność leków obniżających ciśnienie krwi, w tym propranololu i innych leków beta-adrenolitycznych. Może również zwiększać ryzyko niewydolności nerek u osób przyjmujących inhibitory konwertazy angiotensyny (leki na nadciśnienie).

Leki moczopędne

Lek może zmniejszać działanie moczopędne furosemidu.

Lit

Naproksen zmniejsza wydalanie litu z organizmu, co prowadzi do zwiększenia jego stężenia we krwi i może powodować zatrucie litem.

Metotreksat

Naproksen może zmniejszać wydalanie metotreksatu, co prowadzi do zwiększenia jego toksycznego działania na organizm.

Glikozydy nasercowe

Lek może zwiększać objawy niewydolności serca oraz podnosić stężenie glikozydów nasercowych (leków stosowanych w chorobach serca) we krwi.

Cyklosporyna

Równoczesne stosowanie zwiększa ryzyko uszkodzenia nerek.

Probenecyd

Ten lek zwiększa stężenie naproksenu w organizmie i znacząco wydłuża czas jego działania.

Inne interakcje

• Hydantoina, sulfonamidy, pochodne sulfonylomocznika: Naproksen może zwiększać działanie tych leków, co wymaga obserwacji pacjenta.
• Glikokortykosteroidy (sterydy): Zwiększają ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.
• Antybiotyki z grupy chinolonów: Zwiększają ryzyko wystąpienia drgawek.
• Mifepryston: Naproksen stosowany w okresie 8-12 dni po podaniu mifeprystonu może zmniejszać jego skuteczność.
• Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego, kolestyramina: Mogą opóźniać wchłanianie naproksenu, ale nie zmieniają całkowitej ilości wchłoniętego leku.

Ciąża

Pierwszy i drugi trymestr: Nie należy stosować leku w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne i lekarz uzna, że korzyści przewyższają ryzyko. Od 20. tygodnia ciąży naproksen może powodować małowodzie (zmniejszoną ilość płynu owodniowego) spowodowane zaburzeniami czynności nerek płodu. Może również wystąpić zwężenie przewodu tętniczego u płodu. Jeśli stosowanie leku jest konieczne, należy używać najmniejszej skutecznej dawki przez najkrótszy możliwy czas. Po kilku dniach stosowania po 20. tygodniu ciąży konieczna może być przedporodowa obserwacja w celu wykrycia tych powikłań.

Trzeci trymestr: Lek jest całkowicie przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży. Może powodować:

• Toksyczne działanie na płuca i serce płodu (przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, nadciśnienie płucne).
• Zaburzenia czynności nerek płodu.
• Wydłużenie czasu krwawienia u matki i noworodka.
• Hamowanie czynności skurczowej macicy, co może opóźnić lub przedłużyć poród.

Karmienie piersią

Naproksen przenika do mleka kobiecego. Nie należy stosować leku podczas karmienia piersią.

Płodność

Stosowanie naproksenu może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet. Lek nie jest zalecany kobietom planującym zajście w ciążę.

Podczas stosowania leku może zmniejszyć się zdolność do szybkiego reagowania oraz mogą wystąpić zaburzenia koordynacji ruchowej. Możliwe są również senność, zawroty głowy, bezsenność lub depresja. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, zachowaj szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, obsługiwania maszyn lub wykonywania innych czynności wymagających koncentracji i szybkich reakcji.

Jak każdy lek, Anapran może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące (u 1 do 10 na 100 osób)

• Nudności, niestrawność, zgaga, bóle brzucha.
• Zawroty głowy, bóle głowy, uczucie pustki w głowie.

Niezbyt często występujące (u 1 do 10 na 1000 osób)

• Wymioty, zaparcia, biegunka, dyskomfort w jamie brzusznej.
• Wysypki skórne, świąd, pokrzywka.
• Ospałość, bezsenność, senność.

Rzadko występujące (u 1 do 10 na 10 000 osób)

• Krwawienie z przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy (z krwawieniem i perforacją lub bez).
• Obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry i błon śluzowych).
• Niewydolność nerek.
• Obrzęki obwodowe, gorączka.

Bardzo rzadko występujące (u mniej niż 1 na 10 000 osób)

Mogą wystąpić poważne działania niepożądane dotyczące różnych układów organizmu:

Przewód pokarmowy

• Zapalenie trzustki, zapalenie błony śluzowej żołądka lub jelit.
• Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej z owrzodzeniami, zapalenie przełyku.

Wątroba

• Żółtaczka, zapalenie wątroby.

Skóra

• Łysienie, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona (ciężka reakcja alergiczna z wykwitami skórnymi).
• Martwica naskórka (obumieranie naskórka).
• Rumień guzowaty, liszaj płaski, toczeń rumieniowaty układowy.
• Reakcje przypominające pęcherzycę, pęcherzowe oddzielenie się naskórka.
• Plamica, wybroczyny, skaza krwotoczna, nadmierne pocenie, nadwrażliwość na światło.

Nerki

• Kłębuszkowe zapalenie nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, zespół nerczycowy.
• Krwiomocz (krew w moczu), hiperkaliemia (zwiększone stężenie potasu), zwiększenie stężenia kreatyniny.
• Martwica brodawek nerkowych.

Układ nerwowy

• Drgawki, zaburzenia snu, depresja.
• Aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
• Zaburzenia koncentracji i funkcji poznawczych.

Serce i naczynia krwionośne

• Duszność, obrzęki, kołatanie serca, niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze.
• Zapalenie naczyń.

Krew

• Małopłytkowość (zmniejszona liczba płytek krwi), granulocytopenia, agranulocytoza.
• Eozynofilia, leukopenia (zmniejszona liczba białych krwinek).
• Niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna.

Układ oddechowy

• Duszność, astma oskrzelowa, eozynofilowe zapalenie płuc, obrzęk płuc.

Oczy

• Zaburzenia widzenia, zmętnienia rogówki.
• Zapalenie tarczy nerwu wzrokowego, zapalenie pozagałkowego odcinka nerwu wzrokowego, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego.

Uszy

• Szumy uszne, zaburzenia słuchu, w tym niedosłuch.

Mięśnie i stawy

• Bóle lub osłabienie mięśni.

Reakcje alergiczne

• Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs mogący zakończyć się zgonem.

Objawy ogólne

• Nadmierne pragnienie, zmęczenie.

Ważne: Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie krwawienie z przewodu pokarmowego (czarne stolce, wymioty przypominające fusy od kawy), ciężkie reakcje skórne, duszność, obrzęki lub objawy reakcji alergicznej, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.

Przyjęcie zbyt dużej dawki naproksenu może powodować następujące objawy:

• Senność.
• Zgaga, niestrawność.
• Nudności lub wymioty.
• Zaburzenia czynności nerek.
• U niektórych osób mogą wystąpić drgawki.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, zgłosić się do szpitala lub zadzwonić pod numer alarmowy. Leczenie przedawkowania polega na usunięciu leku z żołądka i zastosowaniu odpowiedniego leczenia podtrzymującego czynności życiowe. Natychmiastowe podanie węgla aktywnego może znacząco zmniejszyć wchłanianie leku.

Ze względu na silne wiązanie naproksenu z białkami krwi, hemodializa (doczyszczanie krwi) nie jest skuteczna w usuwaniu leku z organizmu, chociaż może być konieczna w przypadku wystąpienia niewydolności nerek.

Anapran zawiera naproksen sodowy, który należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Działa poprzez hamowanie aktywności enzymu zwanego cyklooksygenazą, który bierze udział w produkcji prostaglandyn – substancji odpowiedzialnych za powstawanie stanu zapalnego, bólu i gorączki w organizmie.

Dzięki zmniejszeniu produkcji prostaglandyn, naproksen:

• Zmniejsza stan zapalny w stawach i innych tkankach.
• Łagodzi ból różnego pochodzenia.
• Obniża gorączkę.

Naproksen w postaci soli sodowej jest wchłaniany z przewodu pokarmowego szybciej niż zwykły naproksen, co pozwala na szybsze uzyskanie działania przeciwbólowego. Jest to szczególnie przydatne w sytuacjach, gdy potrzebna jest szybka ulga w bólu.

Po wchłonięciu lek jest obecny w organizmie w postaci anionu (ujemnie naładowanego jonu), dlatego działanie soli sodowej jest praktycznie identyczne jak działanie zwykłego naproksenu. Lek silnie wiąże się z białkami krwi (w ponad 99%) i jest wydalany głównie przez nerki.

Wchłanianie

Naproksen sodowy jest prawie całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie leku we krwi występuje po około 1 godzinie od przyjęcia, a działanie przeciwbólowe pojawia się już po 20 minutach. Pokarm nie wpływa znacząco na wchłanianie leku.

Rozmieszczenie w organizmie

Lek bardzo silnie wiąże się z białkami osocza (ponad 99%). Do jam stawowych naproksen przenika stosunkowo powoli – po 3-4 godzinach od podania stężenie w płynie stawowym wynosi 50% stężenia we krwi, a po 15 godzinach osiąga około 74%. Również eliminacja z jam stawowych jest powolna. Stężenie równowagi w płynie maziowym ustala się po około 7 dniach regularnego stosowania.

Okres półtrwania naproksenu u osób zdrowych wynosi od 12 do 15 godzin, co pozwala na przyjmowanie leku dwa razy dziennie. Stan równowagi (stałe stężenie leku we krwi) osiągany jest w ciągu 3 dni od rozpoczęcia regularnego stosowania.

Metabolizm

Naproksen jest przetwarzany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, które nie wykazują działania farmakologicznego.

Wydalanie

Lek jest wydalany głównie przez nerki w postaci połączonej z kwasem glukuronowym. Mniej niż 10% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej.

Uwaga: U dzieci czas półtrwania naproksenu jest podobny jak u dorosłych. Niewydolność wątroby i nerek może znacząco wpływać na szybkość eliminacji leku z organizmu, dlatego u osób z tymi schorzeniami konieczna jest szczególna ostrożność i dostosowanie dawkowania.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Termin ważności wynosi 3 lata od daty produkcji.

Substancja czynna: Jedna tabletka powlekana zawiera 550 mg naproksenu sodowego.

Substancje pomocnicze:

• Celuloza mikrokrystaliczna.
• Powidon.
• Talk.
• Magnezu stearynian.
• Hydroksypropyloceluloza (niskopodstawiona).
• Laktoza jednowodna (43,30 mg w jednej tabletce).
• Kwas stearynowy.
• Hypromeloza.
• Makrogol 8000.

Skład otoczki: indygotyna (E132), glinu wodorotlenek, tytanu dwutlenek, hydroksypropyloceluloza.

Jedna tabletka zawiera 50,2 mg sodu.