Cefox

Cefox to lek przeciwbakteryjny zawierający cefuroksym, substancję należącą do grupy antybiotyków zwanych cefalosporynami drugiej generacji. Lek dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 250 mg substancji czynnej. Cefox działa poprzez niszczenie bakterii wywołujących różne zakażenia w organizmie.

Cefuroksym, substancja czynna leku Cefox, działa poprzez hamowanie budowy ścian komórkowych bakterii. Po przyjęciu tabletki lek jest wchłaniany w przewodzie pokarmowym i przekształcany w aktywną postać, która następnie przyłącza się do specjalnych białek bakteryjnych. To powoduje przerwanie procesu budowy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do jej zniszczenia i obumarcia.

Najlepsze wchłanianie leku następuje, gdy przyjmuje się go po posiłku. Lek osiąga maksymalne stężenie we krwi po około 2,4 godziny od przyjęcia i jest wydalany głównie przez nerki.

Cefox jest przepisywany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Lek jest skuteczny w następujących przypadkach:

• Zakażenia górnych dróg oddechowych: ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków, bakteryjne zapalenie zatok przynosowych.
• Zakażenia ucha: ostre zapalenie ucha środkowego.
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych: zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli.
• Zakażenia układu moczowego: zapalenie pęcherza moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek.
• Zakażenia skóry: niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich.
• Choroba z Lyme: leczenie wczesnej postaci boreliozy.

Cefox należy przyjmować po posiłku, ponieważ zapewnia to optymalne wchłanianie leku. Tabletek nie wolno rozdrabniać – należy je połykać w całości, popijając wodą.

Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 40 kg masy ciała

• Zapalenie migdałków i zatok: 250 mg dwa razy na dobę.
• Zapalenie ucha środkowego: 500 mg dwa razy na dobę.
• Zaostrzenie zapalenia oskrzeli: 500 mg dwa razy na dobę.
• Zapalenie pęcherza moczowego: 250 mg dwa razy na dobę.
• Odmiedniczkowe zapalenie nerek: 250 mg dwa razy na dobę.
• Zakażenia skóry: 250 mg dwa razy na dobę.
• Choroba z Lyme: 500 mg dwa razy na dobę przez 14 dni (od 10 do 21 dni).

Dawkowanie u dzieci poniżej 40 kg masy ciała

Dawka dla dzieci jest ustalana indywidualnie przez lekarza na podstawie masy ciała dziecka i wynosi zwykle od 10 do 15 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę. Dzieci, które nie mogą połknąć tabletki, powinny otrzymać lek w postaci zawiesiny doustnej.

Czas trwania leczenia

Standardowy czas leczenia wynosi 7 dni, ale może być dostosowany przez lekarza i trwać od 5 do 10 dni, w zależności od rodzaju zakażenia i odpowiedzi na leczenie.

Nie należy przyjmować leku Cefox w następujących sytuacjach:

• Jeśli jest się uczulonym na cefuroksym, inne antybiotyki cefalosporynowe lub na którąkolwiek substancję pomocniczą tego leku.
• Jeśli w przeszłości wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (na przykład reakcja anafilaktyczna) na jakikolwiek antybiotyk z grupy beta-laktamów, do której należą penicyliny, monobaktamy i karbapenemy.

Reakcje alergiczne

Szczególną ostrożność należy zachować u osób, które wcześniej miały reakcję alergiczną na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe. Istnieje możliwość wystąpienia reakcji krzyżowej, czyli uczulenia również na cefuroksym. W przypadku wystąpienia objawów ciężkiej reakcji alergicznej (takich jak wysypka, obrzęk twarzy, trudności w oddychaniu) należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala.

Reakcja Jarischa-Herxheimera

Podczas leczenia choroby z Lyme może wystąpić specyficzna reakcja organizmu zwana reakcją Jarischa-Herxheimera. Objawia się ona nasileniem objawów choroby wkrótce po rozpoczęciu antybiotykoterapii. Jest to częsta i zazwyczaj przemijająca reakcja, wynikająca z działania antybiotyku na bakterie wywołujące chorobę.

Zakażenia grzybicze i bakteryjne

Długotrwałe stosowanie Cefoxu może prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych na ten antybiotyk, w tym grzybów z rodzaju Candida. Może to objawiać się kandydozą jamy ustnej lub narządów płciowych. W takim przypadku lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia lub zastosowaniu dodatkowego leku przeciwgrzybiczego.

Biegunka związana z antybiotykiem

W rzadkich przypadkach stosowanie antybiotyków może prowadzić do ciężkiego zapalenia jelita grubego wywołanego przez bakterię Clostridium difficile. Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia wystąpi uporczywa lub ciężka biegunka, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Nie należy samodzielnie stosować leków hamujących perystaltykę jelit (przeciwbiegunkowych).

Pacjenci z chorobami nerek

U osób z zaburzeniami czynności nerek lek jest wydalany wolniej z organizmu, dlatego konieczne jest dostosowanie dawki przez lekarza. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek dawka musi być odpowiednio zmniejszona, aby uniknąć gromadzenia się leku w organizmie.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Cefox należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, ponieważ niektóre z nich mogą wpływać na działanie Cefoxu lub odwrotnie:

• Leki zmniejszające kwaśność soku żołądkowego: mogą zmniejszać wchłanianie Cefoxu, dlatego należy zachować odstęp czasowy między ich przyjmowaniem.
• Doustne środki antykoncepcyjne: Cefox może zmniejszać skuteczność tabletek antykoncepcyjnych. Podczas leczenia zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji.
• Probenecyd: lek stosowany w leczeniu dny moczanowej, zwiększa stężenie Cefoxu we krwi.
• Leki przeciwzakrzepowe: jednoczesne stosowanie może wpływać na wskaźniki krzepnięcia krwi, dlatego konieczne jest monitorowanie przez lekarza.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania Cefoxu u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na ciążę ani płód. Lek może być przepisany kobiecie w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem.

Karmienie piersią

Cefuroksym przenika do pokarmu kobiecego w niewielkich ilościach. Podczas stosowania dawek terapeutycznych nie oczekuje się wystąpienia poważnych działań niepożądanych u dziecka, jednak nie można wykluczyć ryzyka biegunki lub zakażenia grzybiczego błon śluzowych u niemowlęcia. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią podczas leczenia należy podjąć wspólnie z lekarzem.

Jak każdy lek, Cefox może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęstsze i najważniejsze działania niepożądane:

Często występujące działania niepożądane

• Nadmierny wzrost grzybów Candida (kandydoza).
• Zwiększona liczba eozynofili we krwi (rodzaj białych krwinek).
• Bóle głowy i zawroty głowy.
• Nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha.
• Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Ciężkie reakcje alergiczne: obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, utrata przytomności – wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.
• Ciężka biegunka: uporczywa lub krwawa biegunka może być objawem zapalenia jelita grubego i wymaga kontaktu z lekarzem.
• Zaburzenia krwi: zmniejszenie liczby białych krwinek lub płytek krwi.
• Ciężkie reakcje skórne: rozległe zmiany skórne z pęcherzami i łuszczeniem się skóry (zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella) – wymagają natychmiastowego zaprzestania stosowania leku i hospitalizacji.
• Żółtaczka lub zapalenie wątroby: zażółcenie skóry i białek oczu.

Inne działania niepożądane

• Wysypki skórne, pokrzywka, świąd.
• Gorączka polekowa.
• Niedokrwistość hemolityczna (rzadko).

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub działania niepożądane nasilają się, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Dotyczy to również działań niepożądanych niewymienionych w tej ulotce.

• Przechowywać lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.
• Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
• Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
• Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.

Cefox 250 mg to białe lub prawie białe, podłużne tabletki powlekane, gładkie z jednej strony oraz z napisem „A33″ z drugiej strony. Tabletki są pakowane w blistry i dostępne w opakowaniach zawierających 10, 14, 20 lub 28 tabletek.

Każda tabletka powlekana Cefox 250 mg zawiera 250 mg cefuroksymu w postaci cefuroksymu aksetylu jako substancję czynną.

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokrystaliczna, kroskarmeloza sodowa, sodu laurylosiarczan, krzemionka koloidalna bezwodna, olej roślinny uwodorniony, hypromeloza, tytanu dwutlenek, makrogol 400.

Cefox jest lekiem wydawanym na receptę. Należy stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej. Przedwczesne przerwanie leczenia może prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii na antybiotyki.

Nie należy podawać leku innym osobom, nawet jeśli mają podobne objawy, ponieważ może im zaszkodzić. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.