Zinoxx

Zinoxx to nowoczesny antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn II generacji, którego głównym składnikiem jest cefuroksym w postaci aksetylu cefuroksymu. Preparat dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawce 250 mg, przeznaczonych do stosowania doustnego. Lek ten wyróżnia się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego i jest skuteczny w leczeniu wielu typów zakażeń u dorosłych oraz dzieci po ukończeniu 3. miesiąca życia.

Działanie leku Zinoxx opiera się na unikalnym mechanizmie zwalczania bakterii. Cefuroksym, będący substancją czynną preparatu, wiąże się z białkami odpowiedzialnymi za budowę ściany komórkowej bakterii i hamuje ich działanie. Prowadzi to do osłabienia struktury komórki bakteryjnej, a w konsekwencji do jej rozpadu i śmierci. Dzięki temu lek wykazuje działanie bakteriobójcze, czyli bezpośrednio niszczy drobnoustroje wywołujące zakażenie.

Istotną zaletą cefuroksymu jest jego większa odporność na działanie enzymów bakteryjnych zwanych beta-laktamazami w porównaniu do cefalosporyn pierwszej generacji. Beta-laktamazy to naturalna broń bakterii, która pozwala im rozkładać antybiotyki – dzięki swojej budowie cefuroksym skuteczniej opiera się temu mechanizmowi obronnym drobnoustrojów.

Po przyjęciu tabletki Zinoxx, aksetyl cefuroksymu jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego, a następnie uwalnia aktywną postać leku – cefuroksym. Substancja ta nie jest metabolizowana w organizmie i jest wydalana przez nerki w niezmienionej postaci. Maksymalne stężenie leku we krwi osiągane jest po około 2,4 godziny od przyjęcia tabletki.

Zinoxx jest wskazany w leczeniu zakażeń bakteryjnych różnych układów organizmu. Lek skutecznie radzi sobie z:

Zakażeniami górnych dróg oddechowych

• Ostre paciorkowcowe zapalenie gardła i migdałków. Preparat skutecznie zwalcza bakterie wywołujące bolesne zapalenie gardła.
• Bakteryjne zapalenie zatok przynosowych. Lek pomaga w leczeniu uporczywych stanów zapalnych zatok.
• Ostre zapalenie ucha środkowego. Zinoxx skutecznie eliminuje bakterie powodujące bolesne zakażenia uszu.

Zakażeniami dolnych dróg oddechowych

• Zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli. Pomaga w opanowaniu nagłego pogorszenia stanu zdrowia u osób z przewlekłymi problemami oskrzelowymi.

Zakażeniami układu moczowego

• Zapalenie pęcherza moczowego. Skutecznie leczy typowe objawy zakażenia dolnych dróg moczowych.
• Odmiedniczkowe zapalenie nerek. Pomaga w leczeniu poważniejszych zakażeń układu moczowego.

Zakażeniami skóry i tkanek miękkich

• Niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich. Lek wspomaga gojenie zakażonych ran i stanów zapalnych skóry.

Chorobie z Lyme

• Wczesna postać boreliozy. Zinoxx jest skuteczny w leczeniu zakażenia przenoszonego przez kleszcze we wczesnym stadium choroby.

Lek wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko wielu gatunkom bakterii. Jest szczególnie skuteczny przeciwko:

Bakteriom Gram-dodatnim

Zinoxx skutecznie zwalcza gronkowce złociste wrażliwe na metycylinę oraz paciorkowce, w tym paciorkowce grupy B i paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, które często wywołują zapalenia gardła.

Bakteriom Gram-ujemnym

Preparat działa przeciwko pałeczkom Haemophilus influenzae i Haemophilus parainfluenzae oraz Moraxella catarrhalis – bakteriom często odpowiedzialnym za zakażenia dróg oddechowych.

Krętkom

Cefuroksym jest aktywny przeciwko krętkom Borrelia burgdorferi, które wywołują boreliozę – chorobę przenoszoną przez kleszcze.

Ważna informacja: Wszystkie gronkowce złociste oporne na metycylinę są automatycznie oporne na cefuroksym. Lek nie działa również na niektóre bakterie o naturalnej odporności, takie jak enterokoki, bakterie beztlenowe z rodzaju Bacteroides fragilis czy bakterie atypowe (chlamydie, mykoplazmy, legionelle).

Bardzo ważne: Zinoxx należy przyjmować po posiłku – pomoże to zwiększyć skuteczność leczenia poprzez lepsze wchłanianie leku z przewodu pokarmowego. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie wolno ich rozgryzać, kruszyć ani dzielić, ponieważ może to zmniejszyć skuteczność terapii.

Dawkowanie u dorosłych i dzieci o masie ciała 40 kg lub większej

• Ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok przynosowych, zapalenie pęcherza moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek, niepowikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich: 250 mg dwa razy na dobę.
• Ostre zapalenie ucha środkowego, zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli: 500 mg dwa razy na dobę.
• Wczesna postać boreliozy: 500 mg dwa razy na dobę przez 14 dni (zakres terapii może wynosić od 10 do 21 dni).

Dawkowanie u dzieci o masie ciała mniejszej niż 40 kg

• Ostre zapalenie migdałków, ostre zapalenie zatok przynosowych: 10 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę (maksymalnie 125 mg dwa razy na dobę).
• Ostre zapalenie ucha środkowego lub cięższe zakażenia u dzieci po ukończeniu 2. roku życia: 15 mg na kilogram masy ciała dwa razy na dobę (maksymalnie 250 mg dwa razy na dobę).

Czas leczenia

Leczenie większości zakażeń trwa 7 dni, jednak w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia może wynosić od 5 do 10 dni. Terapia choroby z Lyme trwa standardowo 14 dni, w przedziale od 10 do 21 dni.

Preparatu nie wolno stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na cefuroksym lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku.
• Nadwrażliwość na antybiotyki cefalosporynowe.
• Ciężka reakcja nadwrażliwości w przeszłości na jakikolwiek antybiotyk beta-laktamowy (penicyliny, monobaktamy, karbapenemy), w tym reakcje anafilaktyczne.

Reakcje nadwrażliwości

U osób uczulonych na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia reakcji alergicznej na cefalosporyny. Jest to zjawisko zwane krzyżową reakcją alergiczną. Ciężkie reakcje nadwrażliwości mogą stanowić zagrożenie życia. W razie wystąpienia pierwszych objawów nadwrażliwości – takich jak wypukła swędząca wysypka, obrzęk twarzy lub ust, trudności z oddychaniem – należy natychmiast szukać pomocy medycznej.

Reakcja Jarischa-Herxheimera w leczeniu boreliozy

W trakcie leczenia choroby z Lyme może wystąpić reakcja Jarischa-Herxheimera. Objawia się ona gorączką, bólami głowy, dreszczami, zwiększeniem częstotliwości rytmu serca, bólem mięśni i kości, świądem, nudnościami, wymiotami oraz wysypkami skórnymi. Jest to normalne zjawisko będące bezpośrednim skutkiem bakteriobójczego działania antybiotyku – niszczenie bakterii prowadzi do uwolnienia toksyn bakteryjnych. Objawy tej reakcji zwykle ustępują samoistnie.

Długotrwałe stosowanie antybiotyku

Długotrwałe stosowanie antybiotyków może powodować nadmierny rozwój opornych na leczenie bakterii i grzybów, głównie drożdżaków. Jeżeli w okresie stosowania preparatu pojawią się nowe zakażenia bakteryjne lub grzybicze, należy bezzwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Biegunka i rzekomobłoniaste zapalenie jelit

Jeżeli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, nie należy leczyć jej samodzielnie – konieczna jest konsultacja z lekarzem. Istnieje ryzyko wystąpienia rzekomobłoniastego zapalenia jelit spowodowanego przez bakterię Clostridium difficile, niekiedy o ciężkim przebiegu. W takim przypadku nie wolno stosować leków hamujących perystaltykę jelit.

Badania laboratoryjne

Cefuroksym może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Może powodować fałszywie ujemny wynik oznaczania stężenia glukozy w moczu i we krwi oraz fałszywie dodatnie wyniki testu Coombsa, który może zaburzać próbę krzyżową. O stosowaniu leku należy poinformować lekarza i personel laboratoryjny przed wykonaniem badań.

Pacjenci z chorobami nerek

U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku jest wolniejsze, dlatego wskazane może być zmodyfikowanie dawkowania. Decyzję o tym podejmuje lekarz prowadzący.

Ciąża

Decyzję o stosowaniu leku w ciąży podejmuje wyłącznie lekarz. Nie zaleca się stosowania preparatu bez konsultacji lekarskiej. Lekarz może wdrożyć terapię, jeżeli korzyści znacznie przewyższają ewentualne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Cefuroksym przenika do mleka matki. Decyzję o stosowaniu leku w okresie karmienia piersią podejmuje lekarz. Może być konieczne przerwanie karmienia, ponieważ substancja czynna może powodować działania niepożądane u dziecka.

Jak każdy lek, Zinoxx może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Rodzaj i nasilenie skutków ubocznych zależą od indywidualnych predyspozycji organizmu.

Najczęstsze działania niepożądane

• Zakażenia grzybicze, na przykład drożdżakami.
• Ból głowy.
• Zawroty głowy.
• Biegunka.
• Nudności.
• Ból żołądka.

Częste działania niepożądane

• Wymioty.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Zwiększenie liczby białych krwinek (eozynofilia).
• Wysypki skórne.

Ciężkie działania niepożądane wymagające natychmiastowej pomocy medycznej

Należy przerwać stosowanie leku i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeżeli wystąpią:

• Ciężka reakcja alergiczna – wypukła swędząca wysypka, obrzęk twarzy lub ust, trudności z oddychaniem.
• Ból w klatce piersiowej związany z reakcją alergiczną (możliwy zespół Kounisa).
• Ciężka biegunka z krwią w kale, bólem brzucha i gorączką (możliwe rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego).
• Rozlane zmiany skórne z pęcherzami i łuszczącym się naskórkiem (toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, zespół Stevensa-Johnsona).
• Rozległa wysypka, wysoka temperatura ciała i powiększone węzły chłonne (zespół nadwrażliwości na lek – DRESS).

Przed rozpoczęciem stosowania Zinoxx należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty. Szczególnie ważna jest informacja, jeśli pacjent stosuje:

• Antybiotyki aminoglikozydowe, kolistynę, polimyksynę, wiomycynę – zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek.
• Diuretyki (leki zwiększające objętość wytwarzanego moczu), takie jak kwas etakrynowy lub furosemid.
• Nifedypinę – lek stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi lub chorób serca.
• Leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna – cefuroksym może wydłużać czas krzepnięcia krwi.

Przedawkowanie leku Zinoxx może powodować zaburzenia neurologiczne i ryzyko napadów padaczkowych. W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Konieczna może być hospitalizacja i odpowiednie leczenie.

Preparat należy przechowywać w temperaturze poniżej 30°C, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.

Substancja czynna: Jedna tabletka powlekana zawiera 250 mg cefuroksymu w postaci aksetylu cefuroksymu.

Substancje pomocnicze: Celuloza mikrokrystaliczna, sodu laurylosiarczan, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, uwodorniony olej roślinny.

Otoczka tabletki: Hypromeloza, glikol propylenowy, makrogol 4000, tytanu dwutlenek (E 171), talk.

Uwaga: Preparat zawiera glikol propylenowy.

Lek Zinoxx nie wywiera wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Należy jednak pamiętać, że preparat może powodować zawroty głowy, dlatego w przypadku wystąpienia tego objawu zaleca się zachowanie ostrożności.

POLFARMEX S.A.
Józefów 9
99-300 Kutno
Polska