Amotaks

Amotaks to lek antybiotykowy zawierający amoksycylinę w dawce 500 mg w postaci kapsułek twardych. Amoksycylina należy do grupy antybiotyków zwanych penicylinami o rozszerzonym spektrum działania. Lek działa poprzez niszczenie bakterii wywołujących różnego rodzaju zakażenia w organizmie. Każda kapsułka zawiera 500 mg amoksycyliny w postaci trójwodnej, jest nieprzezroczysta, w kolorze kremowym i wypełniona białym do kremowego granulatem.

Amotaks jest lekiem na receptę stosowanym w leczeniu wielu różnych zakażeń bakteryjnych. Lekarz może przepisać ten antybiotyk w następujących przypadkach:

• Zakażenia górnych dróg oddechowych – ostre bakteryjne zapalenie zatok, ostre zapalenie ucha środkowego, ostre paciorkowcowe zapalenie migdałków i gardła.
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych – zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz pozaszpitalne zapalenie płuc.
• Zakażenia układu moczowego – ostre zapalenie pęcherza moczowego, ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek, bezobjawowy bakteriomocz u kobiet w ciąży.
• Zakażenia bakteryjne przewodu pokarmowego – dur brzuszny i dur rzekomy, eradykacja bakterii Helicobacter pylori (w skojarzeniu z innymi lekami).
• Zakażenia jamy ustnej – ropień okołozębowy z szerzącym się zapaleniem tkanki łącznej.
• Zakażenia związane z protezowaniem stawów.
• Choroba z Lyme.
• Zapobieganie zapaleniu wsierdzia – ochrona serca podczas niektórych zabiegów medycznych.

Amoksycylina to półsyntetyczna penicylina, która należy do grupy antybiotyków beta-laktamowych. Działa poprzez hamowanie budowy ściany komórkowej bakterii. W praktyce oznacza to, że lek blokuje specjalne enzymy (zwane białkami wiążącymi penicylinę), które są niezbędne bakteriom do tworzenia ich ochronnej otoczki. Bez prawidłowo zbudowanej ściany komórkowej bakteria słabnie, a następnie ulega zniszczeniu. Amoksycylina działa bakteriobójczo, co oznacza, że bezpośrednio zabija bakterie, a nie tylko hamuje ich wzrost. Jest skuteczna przeciwko wielu rodzajom bakterii wywołujących zakażenia.

Amotaks należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Kapsułkę należy połykać w całości, nie otwierając jej, popijając wodą. Lek można przyjmować przed posiłkiem, w trakcie lub po posiłku – pokarm nie wpływa na wchłanianie amoksycyliny.

Dawkowanie u dorosłych i dzieci o masie ciała 40 kg lub większej

Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia:

• W większości zakażeń – od 250 mg do 500 mg co 8 godzin lub od 750 mg do 1 g co 12 godzin.
• W ciężkich zakażeniach – od 750 mg do 1 g co 8 godzin.
• Ostre zapalenie pęcherza moczowego – można leczyć dawką 3 g dwa razy na dobę przez jeden dzień.
• Dur brzuszny i dur rzekomy – od 500 mg do 2 g co 8 godzin.
• Zapobieganie zapaleniu wsierdzia – 2 g w pojedynczej dawce na 30 do 60 minut przed zabiegiem.
• Eradykacja Helicobacter pylori – od 750 mg do 1 g dwa razy na dobę w skojarzeniu z innymi lekami przez 7 dni.
• Choroba z Lyme – dawkowanie zależy od stadium choroby: od 500 mg do 2 g co 8 godzin przez 10 do 30 dni.

Dawkowanie u dzieci o masie ciała poniżej 40 kg

U dzieci dawkowanie ustala się na podstawie masy ciała. Zazwyczaj stosuje się od 20 do 90 mg na kilogram masy ciała na dobę w dawkach podzielonych. Dokładną dawkę i częstotliwość podawania ustala lekarz.

Czas leczenia

Czas trwania leczenia powinien być możliwie jak najkrótszy i określony przez lekarza na podstawie rodzaju zakażenia oraz reakcji organizmu na leczenie. Bardzo ważne jest, aby dokończyć pełny cykl antybiotykoterapii, nawet jeśli objawy ustąpią wcześniej.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku zazwyczaj nie jest konieczna modyfikacja dawki. Jednak ze względu na większe prawdopodobieństwo zmniejszonej czynności nerek w tej grupie wiekowej, lekarz może zalecić kontrolowanie funkcji nerek.

Zaburzenia czynności nerek

U osób z problemami z nerkami konieczna jest modyfikacja dawki w zależności od stopnia zaburzenia. Przy niewielkich zaburzeniach (wskaźnik przesączania kłębuszkowego powyżej 30 ml na minutę) nie jest konieczna zmiana dawkowania. Przy umiarkowanych zaburzeniach (od 10 do 30 ml na minutę) maksymalna dawka to 500 mg dwa razy na dobę. W przypadku ciężkich zaburzeń (poniżej 10 ml na minutę) maksymalna dawka to 500 mg raz na dobę. Osoby poddawane hemodializie lub dializie otrzewnowej wymagają specjalnego dostosowania dawkowania.

Zaburzenia czynności wątroby

U osób z problemami z wątrobą należy zachować ostrożność podczas dawkowania, a lekarz powinien regularnie kontrolować funkcję wątroby.

Nie należy stosować leku Amotaks w następujących sytuacjach:

• Jeśli kiedykolwiek wystąpiła uczulenie na amoksycylinę, jakąkolwiek penicylinę lub którykolwiek składnik tego leku.
• Jeśli w przeszłości wystąpiła ciężka natychmiastowa reakcja alergiczna (anafilaksja) na inny antybiotyk beta-laktamowy, taki jak cefalosporyna, karbapenem lub monobaktam.

Reakcje alergiczne

Przed rozpoczęciem leczenia bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszelkich wcześniejszych reakcjach alergicznych na penicyliny, cefalosporyny lub inne antybiotyki beta-laktamowe. U niektórych osób mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, która może być zagrożeniem dla życia. Reakcje alergiczne mogą również prowadzić do zespołu Kounisa – poważnej reakcji, która może powodować problemy z sercem, w tym zawał serca. Jeśli podczas przyjmowania leku pojawią się objawy alergii (wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu), należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem.

Problemy żołądkowo-jelitowe

U dzieci przyjmujących amoksycylinę zgłaszano zapalenie jelit indukowane lekami. Jest to reakcja alergiczna, której głównym objawem są przewlekłe wymioty występujące od 1 do 4 godzin po przyjęciu leku, bez typowych objawów alergii skórnych czy oddechowych. Mogą również wystąpić ból brzucha, biegunka, niedociśnienie lub zmiany w morfologii krwi. W ciężkich przypadkach może dojść do wstrząsu.

Podczas stosowania praktycznie każdego antybiotyku może wystąpić zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem, o różnym nasileniu – od łagodnego do zagrażającego życiu. Jeśli podczas leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi biegunka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W takiej sytuacji nie wolno stosować leków hamujących perystaltykę jelit (zatrzymujących biegunkę).

Mononukleoza zakaźna

Należy unikać stosowania amoksycyliny, jeśli podejrzewa się mononukleozę zakaźną (chorobę pocałunków), ponieważ u pacjentów z tą chorobą amoksycylina często wywołuje wysypkę podobną do odry.

Drgawki

Drgawki mogą wystąpić u osób z problemami z nerkami, otrzymujących duże dawki leku lub u osób, które mają czynniki predysponujące, takie jak padaczka w przeszłości, leczona padaczka lub zaburzenia oponowe.

Reakcje skórne

Jeśli na początku leczenia pojawi się uogólniony rumień z krostkami i gorączką, może to być objaw ostrej uogólnionej osutki krostkowej. W takim przypadku należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem. Dalsze podawanie amoksycyliny jest wówczas przeciwwskazane.

Choroba z Lyme

Podczas leczenia choroby z Lyme amoksycyliną może wystąpić reakcja Jarischa-Herxheimera. Jest to częsta i zazwyczaj ustępująca samoistnie reakcja organizmu na szybkie niszczenie bakterii wywołujących chorobę. Objawia się nasileniem objawów choroby, takich jak gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni.

Długotrwałe leczenie

Podczas długotrwałego stosowania amoksycyliny zaleca się okresowe badania kontrolne czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego. Długotrwałe stosowanie może czasami prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych na amoksycylinę, w tym grzybów.

Jednoczesne stosowanie z lekami przeciwzakrzepowymi

Jeśli przyjmowane są leki przeciwzakrzepowe (rozrzedzające krew), takie jak warfaryna czy acenokumarol, podczas leczenia amoksycyliną należy regularnie kontrolować krzepliwość krwi, ponieważ może być konieczna zmiana dawki leku przeciwzakrzepowego.

Krystaluria

U osób z małą ilością wydalanego moczu, szczególnie podczas podawania dużych dawek, bardzo rzadko może wystąpić krystaluria – tworzenie się kryształków leku w moczu. W niektórych przypadkach może to prowadzić do problemów z nerkami. Dlatego podczas stosowania dużych dawek zaleca się odpowiednie nawodnienie organizmu. U osób z cewnikiem w pęcherzu moczowym należy regularnie sprawdzać jego drożność.

Ciąża

Amoksycylina może być stosowana w czasie ciąży, jeśli lekarz uzna, że korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny u kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dziecka. Badania na zwierzętach również nie wykazały szkodliwego wpływu na rozród.

Karmienie piersią

Amoksycylina przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach. Może to powodować uczulenie u dziecka karmionego piersią, a także biegunkę lub zakażenie grzybicze błon śluzowych. W związku z tym może być konieczne zaprzestanie karmienia piersią. Decyzję o stosowaniu amoksycyliny w czasie karmienia piersią powinien podjąć lekarz po dokładnej ocenie korzyści i ryzyka.

Płodność

Brak danych wskazujących na wpływ amoksycyliny na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.

Niektóre leki mogą wchodzić w interakcje z amoksycyliną. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym:

• Probenecyd – nie zaleca się jednoczesnego stosowania, ponieważ zmniejsza wydalanie amoksycyliny przez nerki, co może prowadzić do zwiększonego i długo utrzymującego się stężenia antybiotyku we krwi.
• Allopurynol – stosowany w leczeniu dny moczanowej, może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji alergicznych skórnych podczas leczenia amoksycyliną.
• Tetracykliny i inne leki bakteriostatyczne – mogą zmniejszać bakteriobójcze działanie amoksycyliny.
• Doustne leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, acenokumarol) – amoksycylina może zwiększać ich działanie, dlatego konieczna jest ścisła kontrola krzepliwości krwi. Może być potrzebna zmiana dawki leku przeciwzakrzepowego.
• Metotreksat – stosowany w leczeniu niektórych chorób autoimmunologicznych i nowotworów. Penicyliny mogą zmniejszać jego wydalanie, co może prowadzić do zwiększenia toksyczności.

Jak każdy lek, Amotaks może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są biegunka, nudności i wysypka skórna.

Bardzo częste działania niepożądane

Nie określono.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób)

• Biegunka i nudności.
• Wysypka skórna.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób)

• Wymioty.
• Pokrzywka i świąd.

Rzadkie i bardzo rzadkie działania niepożądane

• Zakażenia grzybicze skóry i błon śluzowych (kandydoza).
• Zmiany w morfologii krwi – przemijające zmniejszenie liczby białych krwinek (w tym ciężka neutropenia lub agranulocytoza), zmniejszenie liczby płytek krwi i niedokrwistość hemolityczna.
• Wydłużony czas krwawienia i czas protrombinowy.
• Ciężkie reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła), anafilaksja (ciężka reakcja alergiczna zagrażająca życiu), zespół choroby posurowiczej i alergiczne zapalenie naczyń.
• Zaburzenia układu nerwowego – nadmierna ruchliwość (hiperkinezja), zawroty głowy, drgawki, aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.
• Zapalenie wątroby, żółtaczka zastoinowa, niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzowe i złuszczające zapalenie skóry, ostra uogólniona osutka krostkowa, polekowa reakcja z eozynofilią i objawami ogólnymi, linijna IgA dermatoza.
• Czarny, włochaty język.
• Zapalenie jelita grubego związane z antybiotykiem (w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego oraz krwotoczne zapalenie jelita grubego).
• Śródmiąższowe zapalenie nerek.
• Krystaluria – tworzenie się kryształków w moczu, w niektórych przypadkach prowadzące do ostrego uszkodzenia nerek.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Reakcja Jarischa-Herxheimera – występuje podczas leczenia choroby z Lyme.
• Zespół Kounisa – poważna reakcja alergiczna mogąca prowadzić do zawału serca.
• Zapalenie jelit indukowane lekami – głównie u dzieci, objawia się przewlekłymi wymiotami bez typowych objawów alergii.

Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala, jeśli wystąpią:

• Objawy ciężkiej reakcji alergicznej – obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, trudności w oddychaniu lub połykaniu, nagła wysypka lub pokrzywka.
• Ciężka wysypka skórna, pęcherze na skórze lub błonach śluzowych, łuszczenie się skóry.
• Ciężka lub uporczywa biegunka, szczególnie z krwią lub śluzem.
• Drgawki.
• Żółtaczka (zażółcenie skóry lub białek oczu).

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak nudności, wymioty i biegunka, oraz zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej. Obserwowano również tworzenie się kryształków amoksycyliny w moczu, co w niektórych przypadkach prowadziło do niewydolności nerek. U osób z problemami z nerkami lub otrzymujących bardzo duże dawki mogą wystąpić drgawki.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Leczenie przedawkowania jest objawowe, ze szczególnym uwzględnieniem wyrównania równowagi wodno-elektrolitowej. Amoksycylinę można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy.

Podczas stosowania amoksycyliny mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zawroty głowy czy drgawki, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jeśli wystąpią takie objawy, należy powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu ich ustąpienia.

Każda kapsułka twarda zawiera 500 mg amoksycyliny w postaci amoksycyliny trójwodnej jako substancję czynną.

Inne składniki to:

• Zawartość kapsułki – magnezu stearynian, celuloza mikrokrystaliczna (typ 102).
• Otoczka kapsułki – żelaza tlenek żółty (barwnik E 172), tytanu dwutlenek (barwnik E 171), żelatyna.

• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Chronić od wilgoci.
• Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Amotaks 500 mg jest dostępny w postaci kapsułek twardych w blistrach z folii Aluminium-PVC/PVDC. Opakowania zawierają:

• 16 kapsułek (2 blistry po 8 kapsułek).
• 20 kapsułek (2 blistry po 10 kapsułek).

Amotaks to lek wydawany na receptę. Należy zawsze stosować go zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy przerywać leczenia wcześniej, nawet jeśli objawy ustąpią, ponieważ może to prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii na antybiotyk. Jeśli po kilku dniach leczenia nie nastąpi poprawa lub objawy się nasilą, należy skontaktować się z lekarzem.

Przed rozpoczęciem stosowania leku należy dokładnie przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania i w razie wątpliwości skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.