Voriconazole Sandoz

Voriconazole Sandoz to nowoczesny lek przeciwgrzybiczy dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 200 mg substancji czynnej – worykonazolu. Każda tabletka ma charakterystyczny kształt kapsułki, jest biała lub biaława, z wytłoczoną liczbą „200″ po jednej stronie. Lek należy do grupy triazoli i wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko różnym rodzajom grzybów.

Lek jest przeznaczony do leczenia poważnych zakażeń grzybiczych u dorosłych oraz dzieci od drugiego roku życia. Worykonazol stosuje się w następujących sytuacjach:

• Inwazyjna aspergiloza – ciężkie zakażenie wywołane przez grzyby z rodzaju Aspergillus.
• Kandydemia – obecność grzybów z rodzaju Candida we krwi u pacjentów bez neutropenii (obniżonej liczby białych krwinek).
• Ciężkie zakażenia inwazyjne wywołane przez Candida, które są oporne na flukonazol, w tym zakażenia wywołane przez szczep Candida krusei.
• Ciężkie zakażenia grzybicze powodowane przez Scedosporium i Fusarium – rzadkie, ale niebezpieczne patogeny grzybicze.
• Profilaktyka inwazyjnych zakażeń grzybiczych u pacjentów wysokiego ryzyka po allogenicznym przeszczepieniu macierzystych komórek krwiotwórczych.

Voriconazole Sandoz należy stosować przede wszystkim u pacjentów z zakażeniami postępującymi, które mogą zagrażać życiu.

Worykonazol działa poprzez zaburzanie budowy błony komórkowej grzybów. Substancja czynna hamuje produkcję ergosterolu – kluczowego składnika błony komórkowej grzybów. Bez prawidłowo zbudowanej błony komórki grzybów nie mogą funkcjonować i rozwijać się. Ważne jest, że worykonazol działa wybiórczo na enzymy grzybów, nie wpływając znacząco na enzymy ludzkie, co zwiększa bezpieczeństwo terapii.

Lek wykazuje działanie zarówno grzybobójcze (zabija grzyby), jak i grzybiostatyczne (hamuje ich wzrost) w zależności od rodzaju patogenu. Jest skuteczny przeciwko wielu gatunkom grzybów, w tym tym, które wykazują oporność na inne leki przeciwgrzybicze.

Dawkowanie leku jest indywidualne i zależy od masy ciała, wieku pacjenta oraz rodzaju zakażenia. Leczenie zwykle rozpoczyna się od podania większej dawki nasycającej, a następnie kontynuuje się terapię mniejszą dawką podtrzymującą.

Dawkowanie u dorosłych

Dawka nasycająca (pierwsze 24 godziny): 400 mg co 12 godzin u osób o masie ciała 40 kg i większej lub 200 mg co 12 godzin u osób o masie ciała poniżej 40 kg.

Dawka podtrzymująca (po pierwszych 24 godzinach): 200 mg dwa razy na dobę u osób o masie ciała 40 kg i większej lub 100 mg dwa razy na dobę u osób o masie ciała poniżej 40 kg.

Dawkowanie u dzieci

U dzieci w wieku od 2 do 12 lat oraz u młodzieży o małej masie ciała dawkowanie jest inne niż u dorosłych. Dawka nasycająca wynosi 9 milgramów na kilogram masy ciała co 12 godzin, a dawka podtrzymująca to 8 milogramów na kilogram masy ciała dwa razy na dobę (maksymalnie 350 mg dwa razy na dobę). U dzieci zaleca się stosowanie zawiesiny doustnej zamiast tabletek ze względu na lepsze wchłanianie.

Ważne wskazówki dotyczące przyjmowania

Tabletki należy przyjmować co najmniej godzinę przed posiłkiem lub godzinę po posiłku. Jedzenie, szczególnie posiłki wysokotłuszczowe, mogą zmniejszać wchłanianie leku. Tabletek nie należy żuć ani kruszyć – należy je połykać w całości, popijając wodą.

Czas trwania terapii powinien być możliwie najkrótszy i zależy od odpowiedzi klinicznej oraz mikologicznej. W przypadku leczenia przekraczającego 180 dni (6 miesięcy), lekarz powinien dokładnie ocenić stosunek korzyści do ryzyka kontynuowania terapii. W profilaktyce stosowanie rozpoczyna się w dniu przeszczepienia i może trwać do 100 dni po przeszczepieniu, a w przypadku utrzymywania się immunosupresji nawet do 180 dni.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest bezwzględnie zabronione:

• Uczulenie na worykonazol lub którykolwiek składnik preparatu.
• Jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami na serce i leczącymi zaburzenia rytmu serca (terfenadyna, astemizol, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, iwabradyna).
• Jednoczesne przyjmowanie leków przeciwpadaczkowych (karbamazepina, fenobarbital) oraz preparatów ziela dziurawca.
• Jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami przeciwwirusowymi (efawirenz w dawce 400 mg lub większej, rytonawir w dużej dawce).
• Jednoczesne przyjmowanie alkaloidów sporyszu (ergotamina, dihydroergotamina).
• Jednoczesne stosowanie z syrolimusem, naloksegolem, tolwaptanem, lurazydonem oraz wenetoklaksem w określonych fazach leczenia.

Kontrola elektrolitów

Przed rozpoczęciem i w trakcie leczenia należy regularnie kontrolować poziom elektrolitów we krwi, szczególnie potasu, magnezu i wapnia. Nieprawidłowości należy korygować, ponieważ mogą zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.

Zaburzenia serca

Worykonazol może wydłużać odstęp QTc w elektrokardiogramie, co w rzadkich przypadkach prowadzi do niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u osób z wrodzonymi lub nabytymi zaburzeniami rytmu, kardiomiopatią, bradykardią lub przyjmujących inne leki wpływające na rytm serca.

Kontrola wątroby

Lek może wpływać na czynność wątroby. Pacjenci muszą być dokładnie monitorowani – na początku leczenia oraz co najmniej raz w tygodniu w pierwszym miesiącu należy wykonywać badania krwi oceniające parametry wątrobowe. W razie znacznego pogorszenia wyników badań, lek należy odstawić, chyba że korzyści wyraźnie przeważają nad ryzykiem.

Reakcje skórne i ochrona przed słońcem

W trakcie leczenia mogą wystąpić reakcje skórne, w tym fototoksyczność – zwiększona wrażliwość skóry na światło słoneczne. Wszyscy pacjenci, w tym dzieci, powinni unikać ekspozycji na słońce, nosić odzież ochronną i stosować kremy z wysokim filtrem ochronnym. W przypadku długotrwałej terapii istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia zmian skórnych, w tym raka kolczystokomórkowego skóry. Pacjenci wymagają regularnych badań dermatologicznych.

Zaburzenia widzenia

Worykonazol może powodować przemijające zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie, światłowstręt, widzenie kolorów czy błyski światła. Objawy te zwykle ustępują samoistnie w ciągu godziny i zmniejszają się wraz z kontynuacją terapii. W czasie występowania zaburzeń widzenia należy unikać prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.

Worykonazol wchodzi w interakcje z wieloma lekami, ponieważ wpływa na aktywność enzymów wątrobowych odpowiedzialnych za metabolizm leków. Może zwiększać stężenie innych leków we krwi, co prowadzi do nasilenia ich działania lub działań niepożądanych. Z tego powodu bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych.

Niektóre leki mogą zmniejszać skuteczność worykonazolu (np. ryfampicyna, karbamazepina), inne mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych (np. leki wpływające na rytm serca, leki immunosupresyjne). W niektórych przypadkach konieczne jest dostosowanie dawek lub wybór alternatywnych leków.

Voriconazole Sandoz nie powinien być stosowany podczas ciąży, chyba że korzyść dla matki wyraźnie przeważa nad ryzykiem dla płodu. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozwój płodu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia.

Nie wiadomo, czy worykonazol przenika do mleka kobiecego. Karmienie piersią należy przerwać w chwili rozpoczęcia leczenia tym lekiem.

Jak każdy lek, Voriconazole Sandoz może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)

• Zaburzenia widzenia – niewyraźne widzenie, światłowstręt, zmieniona percepcja wzrokowa.
• Gorączka.
• Wysypka skórna.
• Nudności i wymioty.
• Biegunka.
• Ból głowy.
• Obrzęki obwodowe – gromadzenie płynu w tkankach, zwłaszcza kończyn.
• Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
• Zaburzenia oddechowe.
• Ból brzucha.

Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)

• Zapalenie zatok.
• Zaburzenia krwi – niedokrwistość, zmniejszenie liczby płytek krwi, białych krwinek.
• Zaburzenia elektrolitowe – obniżony poziom potasu, sodu.
• Depresja, lęk, bezsenność, omamy, stan splątania.
• Drgawki, drżenie, zawroty głowy, senność.
• Zaburzenia rytmu serca – tachykardia, bradykardia.
• Niedociśnienie.
• Zaparcie, niestrawność.
• Żółtaczka.
• Świąd, złuszczanie się skóry, łysienie.
• Zwiększone stężenie kreatyniny we krwi.

Ciężkie działania niepożądane

Rzadko mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane wymagające natychmiastowej interwencji medycznej:

• Ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
• Piorunująca niewydolność wątroby.
• Ciężkie zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes.
• Ciężkie reakcje alergiczne.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Osoby w podeszłym wieku

U osób starszych nie jest konieczne dostosowanie dawki leku. Profil bezpieczeństwa jest podobny jak u osób młodszych.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczna modyfikacja dawkowania przy stosowaniu tabletek doustnych. Worykonazol jest częściowo usuwany podczas hemodializy.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z lekką lub umiarkowaną marskością wątroby zaleca się podanie standardowej dawki nasycającej, ale zmniejszenie o połowę dawki podtrzymującej. Nie badano stosowania u pacjentów z ciężką marskością wątroby. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby wymagają szczególnie uważnej kontroli.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg worykonazolu jako substancję czynną. Tabletki zawierają również laktozę jednowodną (244,2 mg w każdej tabletce) – osoby z nietolerancją laktozy powinny poinformować o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia.

Pozostałe składniki to: skrobia żelowana kukurydziana, kroskarmeloza sodowa, powidon, magnezu stearynian, hypromeloza, tytanu dwutlenek i triacetyna.

Voriconazole Sandoz to skuteczny lek przeciwgrzybiczy stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń grzybiczych oraz w profilaktyce u pacjentów po przeszczepieniu komórek macierzystych. Lek wymaga dokładnego przestrzegania zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i regularnych kontroli, szczególnie parametrów wątrobowych i elektrolitów. Dzięki szerokiemu spektrum działania jest skuteczny przeciwko wielu gatunkom grzybów, w tym tym opornym na inne leki przeciwgrzybicze. Stosowanie leku powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarskim z uwzględnieniem wszystkich środków ostrożności i możliwych interakcji z innymi lekami.