Popularne

NeoRecormon to lek, którego głównym składnikiem jest epoetyna beta – hormon pobudzający produkcję czerwonych krwinek. Lek ten jest stosowany w leczeniu niedokrwistości spowodowanej przewlekłą chorobą nerek, zarówno u osób dializowanych, jak i niepoddanych jeszcze dializoterapii. NeoRecormon jest również stosowany w zapobieganiu niedokrwistości u wcześniaków oraz w leczeniu niedokrwistości u dorosłych poddawanych chemioterapii z powodu nowotworu.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
NeoRecormon 10 000 to lek zawierający epoetynę beta, która jest syntetyczną wersją naturalnego hormonu erytropoetyny. W jednej ampułko-strzykawce znajduje się 10 000 jednostek międzynarodowych substancji czynnej w objętości 0,6 ml roztworu. Epoetyna beta jest wytwarzana w specjalnych warunkach laboratoryjnych, metodą rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego. Działa ona podobnie jak naturalna erytropoetyna, która w organizmie odpowiada za produkcję czerwonych krwinek.
Epoetyna beta pobudza szpik kostny do wytwarzania większej ilości czerwonych krwinek, zwanych erytrocytami. Czerwone krwinki są niezbędne do transportu tlenu w organizmie. Lek działa na komórki prekursorowe w szpiku kostnym, stymulując ich podział i dojrzewanie do pełnowartościowych erytrocytów. W rezultacie zwiększa się liczba czerwonych krwinek, poziom hemoglobiny we krwi oraz liczba retikulocytów, które są młodymi formami krwinek czerwonych. Działanie leku jest specyficzne tylko dla linii czerwonokrwinkowej i nie wpływa na produkcję białych krwinek.
Lek jest przepisywany w kilku sytuacjach klinicznych związanych z niedokrwistością, czyli niedoborem czerwonych krwinek:
Leczenie produktem NeoRecormon powinno być rozpoczynane przez lekarza doświadczonego w prowadzeniu chorych z niedokrwistością. Lek może być podawany na dwa sposoby: podskórnie, czyli pod skórę, lub dożylnie, czyli bezpośrednio do żyły. U pacjentów niepoddawanych hemodializie zaleca się podawanie podskórne.
Leczenie składa się z dwóch faz. W fazie korygowania wartości hematokrytu, przy podawaniu podskórnym, dawka początkowa wynosi 20 jednostek na kilogram masy ciała trzy razy w tygodniu. Dawkę można stopniowo zwiększać co cztery tygodnie, jeśli wzrost poziomu hemoglobiny jest niewystarczający. Przy podawaniu dożylnym dawka początkowa wynosi 40 jednostek na kilogram masy ciała trzy razy w tygodniu. Maksymalna dawka tygodniowa nie powinna przekraczać 720 jednostek na kilogram masy ciała.
W fazie podtrzymywania dawkę redukuje się do połowy poprzedniej dawki, a następnie dostosowuje indywidualnie dla każdego pacjenta. Celem jest utrzymanie poziomu hemoglobiny między 10 a 12 gramami na decylitr. Należy unikać utrzymywania stężenia hemoglobiny powyżej 12 gramów na decylitr oraz zbyt szybkiego wzrostu hemoglobiny, przekraczającego 2 gramy na decylitr w ciągu czterech tygodni.
Zalecana dawka początkowa wynosi 30 000 jednostek na tydzień, podawana podskórnie. Dawkę tygodniową można podać w jednym wstrzyknięciu lub podzielić na kilka podań w ciągu tygodnia. Jeśli po czterech tygodniach leczenia stężenie hemoglobiny zwiększy się o co najmniej 1 gram na decylitr, należy kontynuować dotychczasowe dawkowanie. Jeśli wzrost jest niewystarczający, można rozważyć podwojenie dawki. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 60 000 jednostek tygodniowo.
Ampułko-strzykawka jest gotowa do użycia i przeznaczona wyłącznie do jednorazowego zastosowania. Przed użyciem należy umyć ręce i sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty, bezbarwny i bez widocznych cząstek. Po zdjęciu ochronnego kapturka należy założyć igłę i usunąć powietrze z ampułko-strzykawki. Miejsce wstrzyknięcia należy przetrzeć wacikiem z alkoholem, utworzyć fałd skóry i wbić igłę szybkim, energicznym ruchem. Po wstrzyknięciu roztworu należy szybko usunąć igłę i ucisnąć miejsce wstrzyknięcia suchym, jałowym gazikiem.
Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy regularnie kontrolować ciśnienie tętnicze krwi. Może wystąpić podwyższone ciśnienie lub nasilenie istniejącego nadciśnienia, zwłaszcza gdy poziom hematokrytu zwiększa się szybko. W rzadkich przypadkach może dojść do przełomu nadciśnieniowego z objawami przypominającymi encefalopatię, co wymaga natychmiastowej pomocy lekarskiej. Należy zwrócić szczególną uwagę na nagłe, przeszywające bóle głowy o typie migrenowym, które mogą być objawem ostrzegawczym.
Przed podaniem leku należy wykluczyć niedobór kwasu foliowego i witaminy B12, ponieważ te niedobory zmniejszają skuteczność leczenia. Aby zapewnić skuteczną produkcję czerwonych krwinek, u wszystkich pacjentów należy określić stężenie żelaza przed leczeniem i w jego trakcie. Może być niezbędne uzupełnianie żelaza.
U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek nie należy utrzymywać wartości stężenia hemoglobiny wyższych niż zalecane. W badaniach klinicznych obserwowano zwiększone ryzyko zgonu i ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych lub incydentów mózgowo-naczyniowych, w tym udaru, podczas podawania czynników stymulujących erytropoezę w celu osiągnięcia docelowych stężeń hemoglobiny większych niż 12 gramów na decylitr.
Zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, mogące mieć przebieg śmiertelny lub zagrażający życiu. W momencie przepisywania leku należy poinformować pacjenta o objawach tych reakcji i ściśle obserwować, czy nie występują zmiany skórne. Jeśli u pacjenta wystąpią objawy świadczące o tych reakcjach, należy natychmiast przerwać stosowanie leku.
W bardzo rzadkich przypadkach podczas leczenia może wystąpić wybiórcza aplazja czerwonokrwinkowa wywołana obecnością przeciwciał neutralizujących skierowanych przeciwko erytropoetynie. W przypadku stwierdzenia paradoksalnego zmniejszenia stężenia hemoglobiny i ciężkiej niedokrwistości z małą liczbą retikulocytów należy natychmiast przerwać leczenie i oznaczyć miano przeciwciał przeciwko erytropoetynie w surowicy pacjenta.
Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wykazały interakcji produktu NeoRecormon z innymi lekami. Badania na zwierzętach wykazały, że epoetyna beta nie nasila toksycznego działania na szpik niektórych leków stosowanych w chemioterapii, takich jak etopozyd, cisplatyna, cyklofosfamid czy fluorouracyl. Mimo to zawsze należy informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach diety i preparatach ziołowych.
Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania epoetyny beta w czasie ciąży, dlatego należy zachować ostrożność w przypadku przepisywania leku kobietom w ciąży. Nie wiadomo, czy epoetyna beta przenika do mleka ludzkiego. Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią oraz o kontynuowaniu lub przerwaniu stosowania leku powinna być podjęta po rozważeniu korzyści dla karmionego dziecka i korzyści stosowania leku przez matkę. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka lub płodu.
Jak każdy lek, NeoRecormon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Na podstawie badań klinicznych szacuje się, że u około 8 procent pacjentów leczonych produktem wystąpią działania niepożądane.
U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek: Najczęstszym działaniem niepożądanym jest podwyższenie ciśnienia tętniczego lub nasilenie istniejącego nadciśnienia. Często występują również bóle głowy. Rzadko mogą pojawić się zakrzepy przetoki, zwłaszcza u pacjentów ze skłonnością do niedociśnienia tętniczego lub z powikłaniami w obrębie przetoki. W większości przypadków obserwuje się zmniejszenie stężenia ferrytyny w surowicy.
U pacjentów z chorobą nowotworową: Często stwierdza się bóle głowy i nadciśnienie tętnicze, które można leczyć farmakologicznie. U niektórych pacjentów obserwuje się zmniejszenie stężenia żelaza w surowicy. Badania kliniczne wykazały zwiększoną częstość występowania incydentów zakrzepowo-zatorowych u pacjentów leczonych produktem w porównaniu do nieleczonych pacjentów.
Rzadko mogą wystąpić reakcje skórne, takie jak wysypka, świąd, pokrzywka lub odczyn w miejscu wstrzyknięcia. W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano reakcje nadwrażliwości oraz objawy grypopodobne, takie jak gorączka, dreszcze, bóle głowy, bóle kończyn, złe samopoczucie lub bóle kości. Objawy te mają zazwyczaj niewielkie lub umiarkowane nasilenie i ustępują po kilku godzinach lub kilku dniach.
W pojedynczych przypadkach obserwowano przemijające zwiększenie stężenia potasu i fosforanów w surowicy. U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek może dojść do umiarkowanego, zależnego od dawki, zwiększenia liczby płytek krwi, które przemija w miarę trwania leczenia.
Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w opisie, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.
Lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Ampułko-strzykawkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. W celu ambulatoryjnego podawania leku można jednorazowo wyjąć produkt z lodówki i przechowywać go w temperaturze pokojowej, do 25 stopni Celsjusza, nie dłużej niż trzy dni. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Okres ważności wynosi dwa lata. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Substancją czynną leku jest epoetyna beta. Jedna ampułko-strzykawka zawiera 10 000 jednostek międzynarodowych epoetyny beta, co odpowiada 83 mikrogramom, w objętości 0,6 mililitrów roztworu. Lek zawiera również substancje pomocnicze: mocznik, sodu chlorek, polisorbat 20, sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu fosforan dwunastowodny, wapnia chlorek dwuwodny, glicynę, L-leucynę, L-izoleucynę, L-treoninę, L-kwas glutaminowy, L-fenyloalaninę oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt zawiera do 0,3 miligrama fenyloalaniny oraz mniej niż 1 milimol sodu w jednej ampułko-strzykawce.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| NeoRecormon 10 000, roztwór do wstrzykiwań, 10 000 j.m./0,6 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek NeoRecormon 10 000 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | NeoRecormon 10 000 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w NeoRecormon 10 000 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 000 j.m./0,6 ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem NeoRecormon 10 000 jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Efekty leczenia nie są natychmiastowe. Zazwyczaj wzrost poziomu hemoglobiny i poprawę samopoczucia obserwuje się po kilku tygodniach regularnego stosowania leku, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Tak, przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy regularnie kontrolować stężenie żelaza w organizmie. Często konieczne jest uzupełnianie żelaza, aby zapewnić skuteczną produkcję czerwonych krwinek.
Lek nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, jednak w przypadku wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy czy bóle głowy, należy zachować ostrożność.
W przypadku pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem w celu ustalenia dalszego postępowania. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki bez konsultacji z lekarzem.
Tak, jednym z najczęstszych działań niepożądanych jest podwyższenie ciśnienia tętniczego lub nasilenie istniejącego nadciśnienia. Dlatego podczas leczenia konieczne jest regularne kontrolowanie ciśnienia krwi, szczególnie na początku terapii.

Nie daj się jesieni