Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Mircera to lek, którego głównym składnikiem jest hormon epoetyna beta. Ten hormon jest produkowany za pomocą specjalistycznej inżynierii genetycznej i działa tak samo jak naturalna erytropoetyna, stymulując produkcję czerwonych krwinek. Lek ten stosowany jest w leczeniu niedokrwistości, stanu charakteryzującego się zbyt małą ilością krwinek czerwonych i hemoglobiny we krwi, co powoduje objawy takie jak zmęczenie, osłabienie i duszność. Mircera jest szczególnie zalecany dla pacjentów z przewlekłą chorobą nerek – zarówno dorosłych, jak i dzieci od 3 miesięcy do 18 lat.
Ulotka Mircera dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Mircera i jak działa?
Mircera to lek dostępny w postaci gotowego do użycia roztworu do wstrzykiwań, zawierający substancję czynną o nazwie glikol metoksypolietylenowy epoetyny beta. Jest to nowoczesny preparat należący do grupy środków stymulujących erytropoezę, czyli produkcję czerwonych krwinek w organizmie. Substancja czynna działa w sposób podobny do naturalnej erytropoetyny – hormonu wytwarzanego przez nerki, który reguluje proces powstawania czerwonych krwinek w szpiku kostnym.
Lek charakteryzuje się długim czasem działania w organizmie, co pozwala na rzadsze podawanie w porównaniu z innymi lekami z tej grupy. Działa poprzez stymulację receptorów erytropoetyny znajdujących się na powierzchni komórek macierzystych szpiku kostnego, co prowadzi do zwiększenia produkcji czerwonych krwinek i wzrostu poziomu hemoglobiny we krwi.
Kiedy stosuje się lek Mircera?
Mircera jest przeznaczona do leczenia objawowej niedokrwistości związanej z przewlekłą chorobą nerek u dorosłych pacjentów. Niedokrwistość to stan, w którym organizm ma zbyt mało czerwonych krwinek lub hemoglobiny, co może powodować uczucie zmęczenia, osłabienie i bladość skóry.
U dzieci i młodzieży w wieku od trzech miesięcy do osiemnastu lat lek może być stosowany wyłącznie po przełączeniu z innego środka stymulującego erytropoezę, gdy stężenie hemoglobiny zostało już wcześniej ustabilizowane.
Skład leku
Każda ampułko-strzykawka zawiera dokładnie odmierzoną ilość substancji czynnej – glikolu metoksypolietylenowego epoetyny beta. W przypadku dawki sto pięćdziesiąt mikrogramów znajduje się ona w objętości zero przecinek trzy mililitrów roztworu, w stężeniu pięćset mikrogramów na mililitr.
Oprócz substancji czynnej preparat zawiera substancje pomocnicze niezbędne do zachowania właściwej postaci i stabilności leku, takie jak: sodu diwodorofosforan jednowodny, sodu siarczan, mannitol, metionina, poloksamer oraz woda do wstrzykiwań. Lek jest praktycznie wolny od sodu, co może być istotne dla osób na diecie niskosodowej.
Jak stosować Mircerę?
Leczenie należy rozpoczynać wyłącznie pod kontrolą lekarza doświadczonego w prowadzeniu pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Lek można podawać podskórnie (pod skórę) lub dożylnie (do żyły). Podanie podskórne jest preferowane u pacjentów, którzy nie są poddawani hemodializie, ponieważ pozwala uniknąć częstego nakłuwania żył.
U dorosłych pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali środków stymulujących erytropoezę:
- Zalecana dawka początkowa wynosi jeden przecinek dwa mikrograma na kilogram masy ciała, podawana raz w miesiącu jako pojedyncze wstrzyknięcie podskórne u pacjentów niepoddawanych dializie.
- Alternatywnie można stosować dawkę zero przecinek sześć mikrograma na kilogram masy ciała co dwa tygodnie.
- Lekarz będzie regularnie kontrolował poziom hemoglobiny i w razie potrzeby dostosuje dawkę leku.
U dorosłych pacjentów przestawianych z innych środków stymulujących erytropoezę:
- Dawka początkowa jest obliczana na podstawie wcześniej stosowanej tygodniowej dawki darbepoetyny alfa lub epoetyny.
- Pierwsze wstrzyknięcie Mircery powinno być wykonane zgodnie z terminem kolejnej zaplanowanej wcześniej dawki poprzedniego leku.
- Pacjenci leczeni co dwa tygodnie mogą być przestawieni na podawanie raz w miesiącu po ustabilizowaniu stężenia hemoglobiny.
U dzieci i młodzieży:
- Lek może być stosowany tylko u dzieci, które już przyjmują inne środki stymulujące erytropoezę i u których stężenie hemoglobiny jest stabilne.
- Dawka jest obliczana na podstawie całkowitej tygodniowej dawki wcześniej stosowanego leku.
- Ampułko-strzykawki nie są przeznaczone do podawania dawek częściowych, dlatego dzieci otrzymujące bardzo małe dawki innych leków mogą nie kwalifikować się do przełączenia na Mircerę.
Sposób podawania
Lek można wstrzykiwać podskórnie w brzuch, ramię lub udo – wszystkie te miejsca są równie odpowiednie. Należy odczekać, aż ampułko-strzykawka ogrzeje się do temperatury pokojowej przed podaniem. Nie wolno wstrząsać ampułko-strzykawką. Można używać tylko przezroczystego roztworu, koloru bezbarwnego do lekko żółtawego, bez widocznych zanieczyszczeń.
Każda ampułko-strzykawka jest przeznaczona do jednorazowego użycia i zawiera dokładnie jedną dawkę leku. Nie należy stosować ampułko-strzykawki do podawania podzielonych dawek.
Monitorowanie leczenia
Podczas leczenia Mircerą lekarz będzie regularnie kontrolował poziom hemoglobiny we krwi. Celem leczenia jest podniesienie stężenia hemoglobiny do poziomu nieprzekraczającego dwunaście gramów na decylitr. Zaleca się kontrolowanie stężenia hemoglobiny co dwa tygodnie, aż do uzyskania stabilnego poziomu, a następnie kontrolowanie okresowe.
Należy unikać utrzymywania stężenia hemoglobiny większego niż dwanaście gramów na decylitr oraz zbyt szybkiego wzrostu hemoglobiny. W badaniach klinicznych zaobserwowano zwiększone ryzyko zgonu i ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych, gdy stężenie hemoglobiny przekraczało dwanaście gramów na decylitr.
Kiedy nie wolno stosować Mircery?
Leku nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
- W przypadku nadwrażliwości na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
- Przy niekontrolowanym nadciśnieniu tętniczym.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kontrola ciśnienia tętniczego: W trakcie leczenia może dojść do podwyższenia ciśnienia tętniczego krwi. Ciśnienie należy odpowiednio kontrolować przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie. W razie trudności z utrzymywaniem właściwego ciśnienia, mimo stosowania leków przeciwnadciśnieniowych, należy zmniejszyć dawkę lub przerwać podawanie Mircery.
Suplementacja żelaza: Zalecana jest u wszystkich pacjentów ze stężeniem ferrytyny w surowicy poniżej stu mikrogramów na litr lub nasyceniem transferyny poniżej dwudziestu procent. Gospodarkę żelaza należy kontrolować u wszystkich pacjentów przed leczeniem i w trakcie jego trwania, aby zapewnić skuteczną produkcję czerwonych krwinek.
Brak reakcji na leczenie: Jeśli wzrost stężenia hemoglobiny podczas leczenia jest niewystarczający, należy poszukiwać przyczyn tego zjawiska. Skuteczność leku może być zmniejszona przez niedobór żelaza, kwasu foliowego lub witaminy B12, współistniejące zakażenia, stany zapalne, urazy, utajoną utratę krwi, hemolizę lub choroby szpiku kostnego.
Wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego: W rzadkich przypadkach może wystąpić ciężkie powikłanie związane z powstaniem przeciwciał przeciwko erytropoetynie, prowadzące do gwałtownego spadku liczby czerwonych krwinek. Jeśli u pacjenta stwierdza się gwałtowny spadek stężenia hemoglobiny związany z niską liczbą retikulocytów, należy rozważyć przeprowadzenie badania szpiku kostnego. W przypadku potwierdzenia tego powikłania leczenie musi zostać przerwane i nie powinno się podawać innych środków stymulujących erytropoezę.
Ciężkie reakcje skórne: Zgłaszano przypadki zespołu Stevensa-Johnsona i toksycznego martwiczego oddzielania się naskórka, mogące mieć przebieg śmiertelny lub zagrażający życiu. Pacjenta należy poinformować o objawach tych reakcji. Jeśli wystąpią objawy świadczące o ciężkiej reakcji skórnej, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i rozważyć alternatywny sposób leczenia.
Dzieci i młodzież: Dzieci, a zwłaszcza niemowlęta poniżej pierwszego roku życia, powinny być poddane wnikliwej ocenie przed dokonaniem zmiany na Mircerę. Stężenie hemoglobiny powinno być ustabilizowane przed dokonaniem takiej zmiany. Po zmianie leczenia zaleca się monitorowanie stężenia hemoglobiny co cztery tygodnie.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Mircera może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. U około sześciu procent dorosłych pacjentów można spodziewać się wystąpienia działań niepożądanych.
Najczęstsze działanie niepożądane:
- Nadciśnienie tętnicze – występuje często.
Inne działania niepożądane:
- Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi) – występuje niezbyt często.
- Ból głowy – występuje niezbyt często.
- Zakrzepica (powstawanie zakrzepów w naczyniach krwionośnych) – występuje niezbyt często.
- Zakrzepica w miejscu dostępu naczyniowego – występuje niezbyt często.
- Nadwrażliwość – występuje rzadko.
- Encefalopatia nadciśnieniowa – występuje rzadko.
- Uderzenia gorąca – występują rzadko.
- Zator tętnicy płucnej – występuje rzadko.
- Wysypka grudkowo-plamista – występuje rzadko.
Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane:
- Wybiórcza aplazja układu czerwonokrwinkowego związana z obecnością przeciwciał przeciwko erytropoetynie.
- Reakcje anafilaktyczne.
- Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepokojących, zwłaszcza ciężkich reakcji skórnych, gwałtownego pogorszenia samopoczucia, objawów zakrzepicy (ból, obrzęk, zaczerwienienie kończyny, ból w klatce piersiowej, duszność) lub reakcji alergicznych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Ciąża i karmienie piersią
Brak wystarczających danych dotyczących stosowania Mircery u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośrednie działanie szkodliwe na przebieg ciąży czy rozwój płodu, ale wykazały charakterystyczne dla tej grupy leków odwracalne zmniejszenie masy ciała płodu. Należy zachować ostrożność, przepisując lek kobietom w ciąży.
Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiet karmiących piersią. W badaniach na zwierzętach wykazano wydzielanie leku do mleka matki. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią lub o kontynuowaniu lub przerwaniu leczenia należy podjąć biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze stosowania leku dla matki.
Jeśli jest Pani w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza Pani, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna Pani poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.
Stosowanie innych leków
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować. Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji Mircery z innymi lekami. Nie ma dowodów, by lek wpływał na metabolizm innych produktów leczniczych.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Ampułko-strzykawkę należy przechowywać w lodówce w temperaturze od dwóch do ośmiu stopni Celsjusza. Nie zamrażać. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Użytkownik może wyjąć jednorazowo produkt z lodówki i przechowywać w temperaturze pokojowej, nieprzekraczającej trzydziestu stopni Celsjusza, przez jeden miesiąc. Po wyjęciu z lodówki produkt należy zużyć w ciągu powyższego okresu.
Usuwanie leku
Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami. Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa.
Dodatkowe informacje
Mircera jest dostępna w postaci gotowej do użycia ampułko-strzykawki zawierającej przezroczysty, bezbarwny do lekko żółtawego roztwór. Każda ampułko-strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użycia i zawiera dokładnie jedną dawkę leku.
Lek nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
W celu poprawy identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu w dokumentacji medycznej pacjenta.
Zamienniki Mircera
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Mircera, roztwór do wstrzykiwań, 150 µg/0,3 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Mircera dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Mircera stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Mircera to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 150 µg/0,3 ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Mircera jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Mircera
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Mircera w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Mircera
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Mircera?
FAQ
Jak często należy podawać Mircerę?
U dorosłych Mircera może być podawana raz w miesiącu lub co dwa tygodnie, w zależności od wcześniejszego leczenia i decyzji lekarza. U dzieci i młodzieży lek podaje się raz na cztery tygodnie.
Czy można samodzielnie wstrzykiwać Mircerę w domu?
Mircerę można podawać w domu po odpowiednim przeszkoleniu przez personel medyczny. Najczęściej stosuje się wstrzyknięcia podskórne w brzuch, ramię lub udo.
Dlaczego podczas leczenia Mircerą trzeba kontrolować poziom hemoglobiny?
Regularna kontrola hemoglobiny jest konieczna, aby utrzymać jej stężenie w bezpiecznym zakresie i uniknąć zbyt szybkiego wzrostu, który może zwiększać ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych.
Co zrobić gdy pominę dawkę Mircery?
W przypadku pominięcia dawki należy podać ją jak najszybciej, a następnie kontynuować podawanie kolejnych dawek zgodnie z ustalonym harmonogramem.
Dlaczego podczas leczenia Mircerą może być potrzebna suplementacja żelaza?
Żelazo jest niezbędne do produkcji hemoglobiny i czerwonych krwinek. Podczas leczenia Mircerą zwiększone tempo produkcji krwinek może prowadzić do wyczerpania zapasów żelaza w organizmie, dlatego często konieczna jest jego suplementacja.
Nie daj się jesieni
