Loperamid WZF

Loperamid WZF to lek dostępny na receptę, który pomaga w objawowym leczeniu biegunki – zarówno tej nagłej, jak i długotrwałej. Każda tabletka zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku, substancji czynnej, która skutecznie hamuje nadmierną perystaltykę jelit. Produkt jest przeznaczony dla dorosłych oraz dzieci od 6. roku życia.

Loperamid działa bezpośrednio na ścianę jelita, wiążąc się z receptorami opioidowymi w komórkach jelitowych. Dzięki temu hamuje zbyt szybką perystaltykę – czyli ruchy jelit, które wypychają pokarm. W efekcie wydłuża się czas przechodzenia treści pokarmowej przez jelita, co daje organizmowi więcej czasu na wchłonięcie wody i elektrolitów. Dodatkowo lek zwiększa napięcie zwieracza odbytu i zmniejsza pilną potrzebę wypróżnienia.

Ważną zaletą loperamidu jest jego szybkie działanie – pierwsze efekty można zauważyć już w ciągu godziny od przyjęcia tabletek.

Lek jest wskazany w objawowym leczeniu:

• Ostrej biegunki – nagłego, krótkotrwałego epizodu biegunki.
• Przewlekłej biegunki – długotrwałych problemów z luźnymi stolcami.
• Biegunki u osób z przetoką jelita krętego – w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz zwiększenia ich gęstości.

Pamiętaj: Loperamid leczy tylko objawy biegunki, a nie jej przyczynę. Jeśli biegunka utrzymuje się dłużej niż 48 godzin, skonsultuj się z lekarzem, aby ustalić, co ją wywołuje.

Ostra biegunka u dorosłych

Na początku należy przyjąć 2 tabletki (4 mg), a następnie 1 tabletkę (2 mg) po każdym luźnym stolcu. Maksymalna dawka to 8 tabletek (16 mg) na dobę. Jeśli po 48 godzinach nie nastąpi poprawa, przerwij stosowanie leku i skontaktuj się z lekarzem.

Ostra biegunka u dzieci od 6. roku życia

Dawka początkowa to 1 tabletka (2 mg), a następnie 1 tabletka po każdym luźnym stolcu. Maksymalna dawka zależy od masy ciała dziecka i wynosi 3 tabletki na każde 20 kg masy ciała dziennie.

Przewlekła biegunka u dorosłych

Dawka początkowa to 2 tabletki (4 mg) na dobę. Lekarz może dostosować tę dawkę, aby uzyskać od 1 do 2 normalnych stolców dziennie. Zazwyczaj dawka podtrzymująca wynosi od 1 do 6 tabletek (od 2 do 12 mg) na dobę. Maksymalna dawka to 8 tabletek (16 mg) dziennie.

Przewlekła biegunka u dzieci od 6. roku życia

Dawka początkowa to 1 tabletka (2 mg) na dobę, którą lekarz dostosuje indywidualnie. Maksymalna dawka zależy od masy ciała – 3 tabletki na każde 20 kg masy ciała dziennie.

Sposób przyjmowania: Tabletki należy połykać, popijając wodą.

Loperamidu WZF nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na loperamid lub którykolwiek inny składnik leku.
• U dzieci poniżej 6. roku życia.
• Przy ostrej czerwonce – gdy w stolcu pojawia się krew i masz wysoką gorączkę.
• Podczas ostrego rzutu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego.
• Przy bakteryjnym zapaleniu jelit wywołanym przez bakterie z rodzaju Salmonella, Shigella czy Campylobacter.
• W przypadku rzekomobłoniastego zapalenia jelit związanego z przyjmowaniem antybiotyków.
• Gdy występuje niedrożność jelit, okrężnica olbrzymia lub toksyczne rozszerzenie okrężnicy.

Jeśli zauważysz zaparcie, wzdęcie brzucha lub objawy niedrożności jelit podczas stosowania leku, natychmiast przerwij jego przyjmowanie.

Nawodnienie organizmu

Podczas biegunki organizm traci dużo wody i elektrolitów. Bardzo ważne jest, aby podczas stosowania leku pić odpowiednią ilość płynów i uzupełniać elektrolity – szczególnie dotyczy to dzieci, osób osłabionych i starszych.

Ustalenie przyczyny biegunki

Jeśli biegunka trwa długo, może być objawem poważniejszego schorzenia. Nie stosuj leku przewlekle bez ustalenia, co powoduje biegunkę.

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z AIDS: Jeśli leczysz biegunkę loperamidem i pojawi się wzdęcie brzucha, natychmiast przerwij przyjmowanie leku. Istnieje ryzyko toksycznego rozszerzenia okrężnicy.

Osoby z problemami z wątrobą: Stosuj lek ostrożnie, ponieważ może dojść do jego nagromadzenia w organizmie i toksycznego działania na układ nerwowy.

Zespół jelita drażliwego: Jeśli po 48 godzinach nie nastąpi poprawa lub objawy się zmienią, skonsultuj się z lekarzem.

Bezpieczeństwo serca

Przedawkowanie loperamidu może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. Nie przekraczaj zalecanych dawek ani czasu leczenia.

Zawartość laktozy

Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku, ponieważ zawiera on laktozę.

Niektóre leki mogą wpływać na działanie loperamidu lub zwiększać jego stężenie we krwi:

• Chinidin i rytonawir – mogą zwiększyć stężenie loperamidu 2-3 krotnie.
• Itrakonazol i gemfibrozyl – ich jednoczesne stosowanie może zwiększyć stężenie loperamidu nawet trzynastokrotnie.
• Ketakonazol – może pięciokrotnie zwiększyć stężenie loperamidu w osoczu.
• Desmopresyna – loperamid zwiększa jej stężenie trzykrotnie poprzez spowolnienie pracy jelit.

Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, włączając te dostępne bez recepty.

Nie zaleca się stosowania Loperamidu WZF u kobiet w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, ponieważ bezpieczeństwo stosowania nie zostało w pełni potwierdzone.

Podczas karmienia piersią również nie należy przyjmować tego leku, gdyż małe ilości loperamidu mogą przechodzić do mleka matki.

Jeśli jesteś w ciąży lub karmisz piersią, koniecznie skonsultuj się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

Podczas leczenia biegunki mogą wystąpić objawy takie jak: utrata przytomności, senność, zmęczenie, zawroty głowy czy obniżony poziom świadomości. Zachowaj szczególną ostrożność podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn.

Jak każdy lek, Loperamid WZF może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (występują u więcej niż 1 na 100 osób)

• Zaparcia.
• Wzdęcia.
• Bóle głowy.
• Nudności.

Niezbyt częste działania niepożądane (występują u mniej niż 1 na 100 osób)

• Zawroty głowy.
• Bóle brzucha.
• Dyskomfort w jamie brzusznej.
• Suchość w ustach.
• Wymioty.
• Niestrawność.
• Wysypka.

Rzadkie działania niepożądane

• Senność.
• Niedrożność jelita.
• Rozszerzenie okrężnicy.
• Wzdęcie brzucha.
• Reakcje alergiczne na skórze (wysypka pęcherzowa, obrzęk, świąd, pokrzywka).

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny).
• Utrata przytomności, osłupienie, obniżony poziom świadomości.
• Nadmierne napięcie mięśniowe, zaburzenia koordynacji ruchowej.
• Zwężenie źrenic.
• Ostre zapalenie trzustki.
• Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).
• Zatrzymanie moczu.
• Zmęczenie.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Przedawkowanie loperamidu może być niebezpieczne i prowadzić do poważnych objawów:

• Zahamowanie czynności układu nerwowego – osłupienie, senność, zaburzenia koordynacji, zwężone źrenice, nadmierne napięcie mięśniowe, spłycony oddech.
• Zaparcia i zatrzymanie moczu.
• Niedrożność jelit.
• Zaburzenia rytmu serca, w tym groźne arytmie.
• W skrajnych przypadkach – zatrzymanie akcji serca.

Dzieci i osoby z problemami z wątrobą są szczególnie wrażliwe na toksyczne działanie leku.

W przypadku przedawkowania natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zadzwoń na pogotowie. Jako antidotum stosuje się nalokson, ale ze względu na długie działanie loperamidu, może być konieczne jego powtórne podanie. Pacjent powinien pozostawać pod obserwacją lekarską przez co najmniej 48 godzin.

Każda tabletka Loperamidu WZF zawiera:

• Substancja czynna: 2 mg loperamidu chlorowodorku.
• Substancje pomocnicze: laktoza jednowodna (100 mg), skrobia kukurydziana, powidon K-25, kwas stearynowy.

Tabletki są białe lub prawie białe, obustronnie płaskie, ze ściętym obrzeżem.

Przechowuj lek w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią. Trzymaj poza zasięgiem i wzrokiem dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu (termin ważności to ostatni dzień podanego miesiąca).

Nie wyrzucaj leków do kanalizacji ani domowych śmieci. Zapytaj farmaceutę, jak pozbyć się leków, których już nie potrzebujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.