Levofloxacin Sandoz

Levofloxacin Sandoz to nowoczesny lek przeciwbakteryjny dostępny w postaci roztworu do infuzji, przeznaczony do podawania dożylnego. Każdy mililitr roztworu zawiera 5 mg lewofloksacyny – substancji czynnej należącej do grupy fluorochinolonów, która skutecznie zwalcza różnorodne zakażenia bakteryjne. Produkt dostępny jest w dwóch wielkościach opakowań: worki zawierające 50 ml (250 mg lewofloksacyny) oraz 100 ml (500 mg lewofloksacyny) przezroczystego, zielonkawożółtego roztworu.

Substancją czynną leku jest lewofloksacyna w postaci lewofloksacyny półwodnej. Oprócz niej preparat zawiera substancje pomocnicze: chlorek sodu, wodorotlenek sodu oraz kwas solny (do ustalenia właściwego odczynu pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Warto wiedzieć, że worek 50 ml zawiera 178,4 mg sodu, a worek 100 ml – 357,0 mg sodu, co należy uwzględnić u osób na diecie niskosodowej.

Lek jest przepisywany przez lekarza w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych u dorosłych. Najczęściej stosuje się go w następujących przypadkach:

• Ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek – ciężkie zakażenie nerek wymagające skutecznego leczenia.
• Powikłane zakażenia dróg moczowych – trudne do wyleczenia infekcje układu moczowego.
• Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego – długotrwałe zakażenie prostaty.
• Płucna postać wąglika – zarówno w zapobieganiu zakażeniom po kontakcie z bakteriami, jak i w leczeniu.

W niektórych sytuacjach lekarz może również przepisać ten antybiotyk w leczeniu:

• Pozaszpitalnego zapalenia płuc – gdy inne standardowe antybiotyki nie są odpowiednie.
• Powikłanych zakażeń skóry i tkanek miękkich – gdy zwykle stosowane leki okazują się niewłaściwe.

Lewofloksacyna to syntetyczny lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów. Działa ona poprzez zakłócanie pracy specjalnych białek bakteryjnych odpowiedzialnych za namnażanie się bakterii – gyrazy DNA oraz topoizomerazy IV. Dzięki temu bakterie nie mogą się rozmnażać i są skutecznie eliminowane z organizmu. Lek działa na szeroki zakres bakterii wywołujących zakażenia, w tym bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne.

Levofloxacin Sandoz podaje się wyłącznie w formie powolnej infuzji dożylnej – czyli wlewu do żyły. Lek podaje się raz lub dwa razy na dobę, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia. Bardzo ważne jest przestrzeganie właściwego czasu infuzji: dawka 250 mg musi być podawana przez co najmniej 30 minut, a dawka 500 mg przez co najmniej 60 minut.

Po początkowym leczeniu dożylnym lekarz może zdecydować o kontynuowaniu terapii w postaci tabletek do przyjmowania doustnie, jeśli uzna to za odpowiednie dla pacjenta. Czas trwania całego leczenia zależy od rodzaju zakażenia i zwykle wynosi od kilku dni do kilku tygodni.

Dostosowanie dawki u osób z problemami z nerkami

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lekarz może potrzebować zmodyfikować dawkę leku, ponieważ lewofloksacyna jest głównie wydalana przez nerki. U osób z prawidłową czynnością nerek nie są wymagane żadne zmiany w dawkowaniu. Osoby w podeszłym wieku również nie wymagają zmiany dawki, chyba że mają problemy z nerkami.

Levofloxacin Sandoz nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Jeśli jesteś uczulony na lewofloksacynę, inne antybiotyki z grupy chinolonów lub na którykolwiek inny składnik tego leku.
• Jeśli chorujesz na padaczkę.
• Jeśli w przeszłości miałeś problemy ze ścięgnami (zapalenie lub zerwanie) związane ze stosowaniem fluorochinolonów.
• U dzieci i młodzieży w okresie wzrostu.
• W czasie ciąży.
• Podczas karmienia piersią.

Długotrwałe i poważne działania niepożądane

W rzadkich przypadkach antybiotyki z grupy fluorochinolonów mogą powodować długotrwałe, czasem trwające miesiące lub lata, działania niepożądane, które mogą być trudne do odwrócenia. Mogą one dotyczyć układu mięśniowo-szkieletowego, układu nerwowego czy zmysłów. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, natychmiast poinformuj o tym lekarza.

Problemy ze ścięgnami

Bardzo ważne ostrzeżenie: podczas stosowania lewofloksacyny może wystąpić zapalenie lub nawet zerwanie ścięgna, najczęściej ścięgna Achillesa (w okolicy pięty). Może to się zdarzyć już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia, ale także nawet kilka miesięcy po jego zakończeniu. Ryzyko jest większe u osób starszych, osób z problemami z nerkami oraz u osób otrzymujących jednocześnie kortykosteroidy. Jeśli poczujesz ból, obrzęk lub stan zapalny w okolicy ścięgna, natychmiast poinformuj lekarza i zaprzestań wysiłku fizycznego.

Ciężka biegunka

Jeśli podczas leczenia lub po jego zakończeniu (nawet kilka tygodni później) wystąpi u Ciebie ciężka, uporczywa biegunka, zwłaszcza z krwią, może to być objaw poważnego zakażenia jelitowego związanego z bakterią Clostridium difficile. W takiej sytuacji natychmiast skontaktuj się z lekarzem – nie stosuj leków przeciwbiegunkowych na własną rękę.

Reakcje alergiczne

Lewofloksacyna może wywoływać ciężkie reakcje alergiczne, czasem już po pierwszej dawce. Objawy mogą obejmować obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w oddychaniu, wysypkę skórną. Jeśli zauważysz którykolwiek z tych objawów, natychmiast poinformuj personel medyczny.

Problemy z sercem

Lek może wpływać na rytm serca (wydłużać odstęp QT w zapisie EKG). Szczególną ostrożność należy zachować u osób z chorobami serca, zaburzeniami elektrolitowymi (niskim poziomem potasu lub magnezu) oraz u osób przyjmujących inne leki wpływające na rytm serca. Zgłaszano również przypadki tętniaka i rozwarstwienia aorty u osób przyjmujących fluorochinolony.

Zaburzenia poziomu cukru we krwi

U osób chorych na cukrzycę lek może wpływać na poziom glukozy we krwi, zarówno powodując jego obniżenie (hipoglikemia), jak i podwyższenie (hiperglikemia). Jeśli jesteś osobą chorującą na cukrzycę, lekarz będzie regularnie kontrolował poziom cukru we krwi.

Wrażliwość na światło

Podczas leczenia i przez 48 godzin po jego zakończeniu unikaj silnego nasłonecznienia oraz korzystania z solarium, ponieważ skóra może być bardziej wrażliwa na działanie promieni UV.

Zaburzenia układu nerwowego

Lewofloksacyna może obniżać próg drgawkowy i wywoływać napady padaczkowe, zwłaszcza u osób z chorobami układu nerwowego w wywiadzie. Może również powodować zawroty głowy, senność lub zaburzenia widzenia – należy to uwzględnić przed prowadzeniem pojazdów lub obsługą maszyn.

Inne ważne informacje

Lewofloksacyna może nasilać objawy miastenii (choroby powodującej osłabienie mięśni). U osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej może powodować rozpad czerwonych krwinek. Osoby z chorobami wątroby powinny być szczególnie uważnie monitorowane podczas leczenia.

Poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które obecnie przyjmujesz lub przyjmowałeś niedawno. Szczególnie ważne jest poinformowanie o stosowaniu:

• Leków przeciwzakrzepowych (np. warfaryny) – lewofloksacyna może nasilać ich działanie i zwiększać ryzyko krwawień, dlatego konieczne będzie częstsze kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.
• Teofiliny (lek stosowany w astmie) – jednoczesne stosowanie może zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek.
• Leków obniżających próg drgawkowy – w tym niektórych leków przeciwbólowych (np. fenbufen).
• Leków wpływających na rytm serca – w tym niektórych leków przeciwarytmicznych, przeciwdepresyjnych i przeciwpsychotycznych.
• Probenezydu i cymetydyny – mogą wpływać na wydalanie lewofloksacyny z organizmu.
• Cyklosporyny – lewofloksacyna może wydłużać jej okres działania.
• Kortykosteroidów – zwiększają ryzyko problemów ze ścięgnami.

Levofloxacin Sandoz jest całkowicie przeciwwskazany w czasie ciąży i podczas karmienia piersią. Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, poinformuj o tym lekarza przed rozpoczęciem leczenia – lekarz dobierze dla Ciebie bezpieczniejszą alternatywę leczenia.

Jak każdy lek, Levofloxacin Sandoz może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich:

Często występujące działania niepożądane

• Nudności i biegunka – najczęstsze dolegliwości ze strony układu pokarmowego.
• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych – wykrywane w badaniach krwi.
• Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – ból, zaczerwienienie.

Niezbyt często występujące działania niepożądane

• Infekcje grzybicze – w tym kandydoza.
• Zmiany w wynikach badań krwi – zmiany liczby krwinek białych.
• Reakcje alergiczne – świąd, wysypka.
• Zmniejszenie apetytu.
• Bezsenność, niepokój, splątanie.
• Zawroty głowy, bóle głowy, senność.
• Wymioty, bóle brzucha, niestrawność.
• Bóle stawów i mięśni.
• Osłabienie, gorączka.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

• Ciężkie reakcje alergiczne – w tym wstrząs anafilaktyczny wymagający natychmiastowej pomocy medycznej.
• Obniżenie poziomu cukru we krwi – może prowadzić do śpiączki hipoglikemicznej.
• Zaburzenia psychiczne – omamy, depresja, myśli samobójcze.
• Drgawki.
• Zaburzenia widzenia.
• Zaburzenia słuchu, w tym utrata słuchu.
• Przyspieszenie lub nieregularny rytm serca.
• Ciężkie reakcje skórne – w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.
• Zapalenie lub zerwanie ścięgna.
• Osłabienie siły mięśni.
• Ostra niewydolność nerek.
• Zaburzenia wątroby – w tym martwica wątroby.

Ważne: jeśli zauważysz którykolwiek z powyższych objawów lub jakiekolwiek inne niepokojące objawy, natychmiast poinformuj lekarza lub personel medyczny. Nie lekceważ żadnych niepokojących objawów.

W przypadku podania zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego, takie jak splątanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady drgawkowe oraz zaburzenia rytmu serca. W razie podejrzenia przedawkowania natychmiast poinformuj personel medyczny. Leczenie przedawkowania polega na łagodzeniu objawów i monitorowaniu pracy serca.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Przechowuj w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Po przygotowaniu roztworu do infuzji należy go użyć natychmiast lub przechowywać maksymalnie 24 godziny w temperaturze 2-8°C.

Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Te działania pomogą chronić środowisko naturalne.

Levofloxacin Sandoz dostępny jest w workach z polietylenu o małej gęstości (LDPE) zawierających 50 ml lub 100 ml roztworu. Opakowania mogą zawierać 1, 5, 10 lub 20 worków. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Levofloxacin Sandoz to skuteczny antybiotyk stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, podawany w formie infuzji dożylnej. Lek powinien być stosowany wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Podczas leczenia bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania i czasu trwania terapii. Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza bóle ścięgien, ciężka biegunka, reakcje alergiczne lub objawy ze strony układu nerwowego, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie przerywaj leczenia samodzielnie, nawet jeśli poczujesz się lepiej – przedwczesne przerwanie antybiotykoterapii może prowadzić do nawrotu zakażenia.