Olanzapine Aurovitas

Olanzapine Aurovitas to lek dostępny wyłącznie na receptę, zawierający jako substancję czynną olanzapinę. Preparat występuje w postaci żółtych, okrągłych tabletek niepowlekanych o mocy 10 mg. Olanzapina należy do grupy leków przeciwpsychotycznych, które działają na wiele różnych systemów w mózgu, pomagając przywrócić równowagę chemiczną w ośrodkowym układzie nerwowym.

Lek jest przeznaczony dla dorosłych pacjentów w kilku istotnych wskazaniach psychiatrycznych. Przede wszystkim stosuje się go w leczeniu schizofrenii – zarówno w fazie ostrej choroby, jak i w długotrwałym leczeniu podtrzymującym u osób, które dobrze zareagowały na terapię.

Olanzapine Aurovitas jest również wskazany w leczeniu średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. Mania to stan charakteryzujący się nadmiernym pobudzeniem, euforią, przyspieszonym tokiem myślenia i zwiększoną aktywnością. U pacjentów, którzy dobrze odpowiedzieli na leczenie epizodu manii, lek może być kontynuowany w celu zapobiegania nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej.

Skuteczność leku została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych, w których wykazano poprawę zarówno objawów pozytywnych (takich jak halucynacje czy urojenia), jak i negatywnych (takich jak wycofanie społeczne czy spłycenie emocjonalne) u pacjentów ze schizofrenią.

Olanzapina działa poprzez wpływ na wiele różnych receptorów w mózgu. Najbardziej istotne jest jej działanie na receptory serotoninowe i dopaminowe, które odgrywają kluczową rolę w regulacji nastroju, myślenia i zachowania. Lek wykazuje większe powinowactwo do receptorów serotoninowych niż dopaminowych, co przekłada się na jego profil działania.

Co ważne, olanzapina wybiórczo zmniejsza nadmierną aktywność neuronów dopaminergicznych w obszarach mózgu odpowiedzialnych za objawy psychotyczne, mając jednocześnie niewielki wpływ na obszary kontrolujące funkcje ruchowe. Dzięki temu ryzyko wystąpienia niepożądanych objawów ruchowych jest mniejsze niż w przypadku niektórych starszych leków przeciwpsychotycznych.

Dawkowanie Olanzapine Aurovitas jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od choroby i stanu klinicznego pacjenta. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie.

Dawkowanie w schizofrenii

Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi na leczenie i tolerancji, lekarz może dostosować dawkę w zakresie od 5 do 20 mg na dobę. Zwiększanie dawki powinno następować nie częściej niż co 24 godziny i tylko po ponownej ocenie stanu pacjenta.

Dawkowanie w epizodzie manii

Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę w monoterapii (gdy olanzapina jest jedynym stosowanym lekiem) lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej z innymi lekami. Podobnie jak w schizofrenii, dawka może być następnie dostosowywana w zakresie 5-20 mg na dobę.

Dawkowanie w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej

Zalecana dawka początkowa to 10 mg na dobę. Jeśli pacjent otrzymywał już olanzapinę w leczeniu epizodu manii, zazwyczaj kontynuuje się tę samą dawkę.

Specjalne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku (65 lat i więcej) – u tych pacjentów lekarz może rozważyć mniejszą dawkę początkową wynoszącą 5 mg na dobę.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby – również u nich zaleca się rozważenie mniejszej dawki początkowej (5 mg), a zwiększanie dawki powinno odbywać się z zachowaniem szczególnej ostrożności.

Osoby palące tytoń – palenie może przyspieszyć metabolizm olanzapiny, dlatego lekarz może zdecydować o konieczności zastosowania nieco większej dawki.

Ważne: Jeśli planowane jest zakończenie leczenia, lekarz powinien rozważyć stopniowe zmniejszanie dawki, aby zminimalizować ryzyko objawów odstawienia.

Olanzapine Aurovitas nie może być stosowany w przypadku nadwrażliwości (uczulenia) na olanzapinę lub którykolwiek inny składnik preparatu. Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany przez osoby z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Przeciwwskazaniem jest również stwierdzony u pacjenta zwiększony ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania – rodzaju jaskry, w której dochodzi do nagłego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Pacjenci z otępieniem

Nie zaleca się stosowania olanzapiny u pacjentów w podeszłym wieku z objawami psychozy lub zaburzeniami zachowania spowodowanymi otępieniem. Badania wykazały dwukrotnie zwiększoną śmiertelność oraz trzykrotnie zwiększone ryzyko zdarzeń naczyniowo-mózgowych (takich jak udar) u tych pacjentów w porównaniu z placebo.

Choroba Parkinsona

Nie zaleca się stosowania leku w leczeniu psychozy u pacjentów z chorobą Parkinsona, ponieważ może to prowadzić do nasilenia objawów choroby oraz wystąpienia omamów.

Monitorowanie parametrów metabolicznych

Podczas leczenia olanzapiną konieczne jest regularne monitorowanie:

• Masy ciała – należy systematycznie kontrolować wagę przed rozpoczęciem leczenia, po 4, 8 i 12 tygodniach, a następnie raz na kwartał. Olanzapina może powodować zwiększenie masy ciała.
• Poziomu glukozy we krwi – pomiar należy wykonać przed rozpoczęciem leczenia, po 12 tygodniach, a następnie raz na rok. W rzadkich przypadkach może wystąpić hiperglikemia lub rozwój cukrzycy.
• Stężenia lipidów – badanie należy wykonać przed leczeniem, po 12 tygodniach, a następnie co 5 lat. Lek może powodować niepożądane zmiany stężenia cholesterolu i triglicerydów.

Złośliwy zespół neuroleptyczny

Jest to rzadki, ale potencjalnie zagrażający życiu stan, który może wystąpić podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych. Objawia się bardzo wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości oraz niestabilnością układu autonomicznego. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne ważne ostrzeżenia

Należy zachować ostrożność u pacjentów z:

• Przerostem gruczołu krokowego.
• Zaburzeniami czynności wątroby – konieczne są regularne badania kontrolne.
• Małą liczbą leukocytów lub granulocytów obojętnochłonnych.
• Napadami drgawkowymi w wywiadzie.
• Chorobami serca, szczególnie tymi związanymi z wydłużeniem odstępu QT w elektrokardiogramie.

Lek może powodować senność i zawroty głowy, dlatego pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Olanzapina może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.

Leki wpływające na działanie olanzapiny

Fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) znacząco hamuje metabolizm olanzapiny, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi nawet o ponad 100%. W przypadku jednoczesnego stosowania konieczne może być zmniejszenie dawki olanzapiny.

Palenie tytoniu i karbamazepina (lek przeciwpadaczkowy) mogą przyspieszyć metabolizm olanzapiny, zmniejszając jej stężenie we krwi. Może być konieczne zwiększenie dawki.

Węgiel aktywny zmniejsza wchłanianie olanzapiny o 50-60%, dlatego jeśli jest konieczne jego zastosowanie, należy podawać go co najmniej 2 godziny przed lub po olanzapinie.

Wpływ olanzapiny na inne leki

Olanzapina generalnie nie wpływa znacząco na metabolizm innych leków. Nie stwierdzono istotnych interakcji z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, warfaryną, teofiliną, diazepamem, litem czy biperydenem.

Alkohol i leki działające na ośrodkowy układ nerwowy

Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia. Ostrożność zaleca się również przy jednoczesnym stosowaniu innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy, ponieważ może to nasilić działanie uspokajające.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny poinformować lekarza o planowanej lub istniejącej ciąży. Ze względu na ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania w ciąży, olanzapina może być stosowana tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym ryzykiem dla płodu.

Po urodzeniu, noworodki matek przyjmujących leki przeciwpsychotyczne w trzecim trymestrze ciąży mogą wykazywać objawy niepożądane, takie jak: pobudzenie, wzmożone napięcie mięśniowe, drżenie, senność, zaburzenia oddychania czy trudności podczas karmienia. Dlatego noworodki należy starannie monitorować.

Nie zaleca się karmienia piersią podczas przyjmowania olanzapiny, ponieważ lek przenika do mleka kobiecego.

Jak każdy lek, Olanzapine Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)

• Zwiększenie masy ciała – jest to jedno z najczęstszych działań niepożądanych, dlatego konieczne jest regularne kontrolowanie wagi.
• Senność i zawroty głowy – mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów.
• Objawy pozapiramidowe – akatyzja (uczucie wewnętrznego niepokoju i niemożności ustania w miejscu), parkinsonizm (sztywność mięśni, spowolnienie ruchów, drżenie), dyskineza (mimowolne ruchy).
• Niedociśnienie ortostatyczne – nagły spadek ciśnienia przy zmianie pozycji z leżącej na stojącą, co może powodować zawroty głowy lub omdlenia.
• Zmiany w badaniach laboratoryjnych – zwiększenie stężenia cholesterolu, glukozy, triglicerydów, prolaktyny, kwasu moczowego oraz aktywności niektórych enzymów wątrobowych.
• Inne – zwiększenie apetytu, wysypka, osłabienie, zmęczenie, gorączka, ból stawów, obrzęki.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 na 100 osób)

• Zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia, neutropenia).
• Przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

Rzadsze, ale poważne działania niepożądane

Niezbyt często mogą wystąpić:

• Zaburzenia rytmu serca.
• Zakrzepy żylne.
• Napady drgawkowe.
• Reakcje alergiczne.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy skontaktować się z lekarzem. Szczególnie istotne jest natychmiastowe zgłoszenie się do lekarza w przypadku:

• Bardzo wysokiej gorączki z sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości (możliwy złośliwy zespół neuroleptyczny).
• Nadmiernego pragnienia, częstego oddawania moczu, nadmiernego apetytu i osłabienia (możliwe objawy hiperglikemii).
• Objawów zakrzepu żylnego (ból, obrzęk, zaczerwienienie kończyny).

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić objawy takie jak: częstoskurcz, pobudzenie lub agresywność, zaburzenia mowy, objawy pozapiramidowe, obniżony poziom świadomości – od sedacji do śpiączki. W cięższych przypadkach mogą wystąpić drgawki, zaburzenia rytmu serca, problemy z oddychaniem czy wahania ciśnienia tętniczego.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym. Nie ma specyficznej odtrutki na olanzapinę, dlatego leczenie jest objawowe i wspierające. Nie należy samodzielnie wywoływać wymiotów.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania. Okres ważności wynosi 2 lata – nie należy stosować leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu.

Każda tabletka Olanzapine Aurovitas 10 mg zawiera 10 mg olanzapiny jako substancję czynną. Substancje pomocnicze to: laktoza jednowodna (181 mg), krospowidon (typ B), hydroksypropyloceluloza oraz magnezu stearynian.

Tabletki są żółte, okrągłe, obustronnie wypukłe, niepowlekane, z wytłoczonym oznakowaniem „OA” po jednej stronie i „10″ po drugiej stronie. Średnica tabletki wynosi około 8 mm.

Olanzapine Aurovitas to skuteczny lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Lek wymaga recepty i powinien być stosowany wyłącznie pod kontrolą lekarza psychiatry.

Podczas leczenia konieczne jest regularne monitorowanie masy ciała, poziomu glukozy i lipidów we krwi. Ważne jest również informowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach oraz o planowanej lub istniejącej ciąży.

Nie należy samodzielnie przerywać leczenia ani zmieniać dawki – wszelkie modyfikacje terapii powinny być konsultowane z lekarzem.