Epitoram

Epitoram to lek na receptę zawierający topiramat w dawce 200 mg w każdej tabletce powlekanej. Jest to nowoczesny lek przeciwpadaczkowy, który pomaga kontrolować napady padaczkowe oraz zapobiegać atakom migreny. Tabletki mają charakterystyczny czerwonawo-brązowy kolor, są okrągłe i oznaczone napisem “APO” po jednej stronie oraz “TP 200” po drugiej.

Lek jest przepisywany w różnych sytuacjach związanych z padaczką oraz migreną:

Leczenie padaczki

Jako jedyny lek (monoterapia) Epitoram może być stosowany u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 6 roku życia w przypadku:

• Częściowych napadów padaczkowych, które mogą, ale nie muszą, przejść w napady uogólnione.
• Pierwotnie uogólnionych napadów kloniczno-tonicznych – są to napady, podczas których ciało sztywnieje, a następnie pojawia się drżenie mięśni.

Jako lek wspomagający (terapia uzupełniająca) może być dodany do istniejącego leczenia u dzieci od 2 lat, młodzieży i dorosłych w przypadku:

• Częściowych napadów padaczkowych.
• Pierwotnie uogólnionych napadów toniczno-klonicznych.
• Napadów padaczkowych związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta – rzadką i ciężką postacią padaczki u dzieci.

Zapobieganie migrenie

Epitoram może być stosowany u dorosłych w celu zapobiegania atakom migreny, ale tylko wtedy, gdy inne metody leczenia nie przyniosły rezultatu lub nie mogą być zastosowane. Ważne jest, że lek ten nie jest przeznaczony do leczenia ostrego bólu głowy – nie zatrzyma ataku migreny, który już się rozpoczął.

Nie można przyjmować Epitoramu w następujących sytuacjach:

• Jeśli jest się uczulonym na topiramat lub którykolwiek inny składnik leku.
• W przypadku zapobiegania migrenie – kobiety w ciąży oraz kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują wysoce skutecznej metody antykoncepcji, nie mogą przyjmować tego leku.

Dawkowanie leku jest indywidualne i musi być ustalone przez lekarza. Zawsze należy przyjmować lek dokładnie tak, jak przepisał lekarz.

Ogólne zasady przyjmowania

• Leczenie rozpoczyna się od małej dawki, którą stopniowo zwiększa się do momentu osiągnięcia dawki skutecznej.
• Tabletki należy połykać w całości, nie dzieląc ich.
• Można je przyjmować niezależnie od posiłków.
• Bardzo ważne jest picie dużej ilości płynów podczas leczenia.

Typowe dawkowanie w padaczce

U dorosłych w monoterapii:

• Zazwyczaj rozpoczyna się od 25 mg na noc przez tydzień.
• Następnie dawkę stopniowo zwiększa się o 25-50 mg co tydzień lub co dwa tygodnie.
• Typowa dawka docelowa to 100-200 mg na dobę, podzielona na dwie porcje.
• Maksymalna zalecana dawka to 500 mg na dobę.

U dorosłych w terapii uzupełniającej:

• Leczenie rozpoczyna się od 25-50 mg na noc przez tydzień.
• Dawkę zwiększa się stopniowo o 25-50 mg co tydzień lub co dwa tygodnie.
• Typowa skuteczna dawka to 200-400 mg na dobę, podzielona na dwie porcje.

Dawkowanie w zapobieganiu migrenie

U dorosłych zalecana dawka to 100 mg na dobę, podzielona na dwie porcje. Leczenie rozpoczyna się od 25 mg na noc przez tydzień, a następnie dawkę zwiększa się stopniowo o 25 mg co tydzień.

Zakończenie leczenia

Nigdy nie należy nagle przerywać przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie może spowodować wystąpienie lub nasilenie napadów padaczkowych. Lekarz stopniowo zmniejszy dawkę przez kilka tygodni.

Problemy z nerkami

Jeśli nerki nie pracują prawidłowo, organizm wolniej usuwa lek, co może prowadzić do jego gromadzenia się. W takim przypadku lekarz zazwyczaj przepisuje połowę standardowej dawki. Pacjenci poddawani dializom mogą potrzebować dodatkowej dawki leku w dniu zabiegu.

Problemy z wątrobą

U osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lek jest wolniej wydalany z organizmu. Wymaga to szczególnej ostrożności i może być konieczne dostosowanie dawkowania.

Osoby starsze

U osób starszych z prawidłowo funkcjonującymi nerkami nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Dzieci

Dawkowanie u dzieci jest ustalane na podstawie masy ciała i wieku dziecka. Lekarz dokładnie obliczy odpowiednią dawkę.

Ciąża

Epitoram może być szkodliwy dla rozwijającego się dziecka. Badania wykazały około trzykrotnie większe ryzyko poważnych wad wrodzonych u dzieci, których matki przyjmowały topiramat podczas ciąży. Najczęściej występują:

• Rozszczep wargi lub podniebienia.
• Spodziectwo (wada narządów płciowych u chłopców).
• Różne wady rozwojowe.
• Mniejsza masa urodzeniowa dziecka.

Jeśli kobieta w wieku rozrodczym musi przyjmować Epitoram z powodu padaczki, konieczne jest stosowanie wysoce skutecznej metody antykoncepcji. Przed rozpoczęciem leczenia wykonuje się test ciążowy.

W przypadku zapobiegania migrenie lek jest całkowicie przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet, które nie stosują skutecznej antykoncepcji.

Karmienie piersią

Topiramat przechodzi do mleka matki w znacznych ilościach. U niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące ten lek obserwowano:

• Biegunkę.
• Senność.
• Drażliwość.
• Niewystarczający przyrost masy ciała.

Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy zrezygnować z leczenia, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki.

Jak każdy lek, Epitoram może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość z nich ma nasilenie łagodne do umiarkowanego.

Najczęstsze działania niepożądane (występujące u więcej niż 5% pacjentów)

• Brak apetytu i utrata masy ciała – wiele osób traci apetyt podczas przyjmowania leku.
• Spowolnienie myślenia – mogą wystąpić trudności z koncentracją, pamięcią i szybkim myśleniem.
• Zaburzenia mowy – trudności z wyrażaniem myśli słowami.
• Mrowienie i drętwienie – zwłaszcza w kończynach i wokół ust.
• Senność i zmęczenie.
• Zawroty głowy.
• Drżenia.
• Zaburzenia widzenia – podwójne widzenie, niewyraźne widzenie.
• Problemy żołądkowo-jelitowe – nudności, biegunka.
• Bezsenność lub zmiany nastroju – depresja, lęk, rozdrażnienie.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej

Problemy z oczami (rzadkie, ale poważne)

Może wystąpić nagłe pogorszenie wzroku z bólem oka. Jest to stan wymagający pilnej pomocy lekarskiej, ponieważ nieleczony może prowadzić do utraty wzroku. Objawy to:

• Nagłe zmniejszenie ostrości widzenia.
• Ból gałki ocznej.
• Zaczerwienienie oka.
• Krótkowzroczność.

Kamienie nerkowe

Lek zwiększa ryzyko powstawania kamieni nerkowych. Objawy to:

• Silny ból w boku lub okolicy lędźwiowej.
• Kolka nerkowa.
• Krew w moczu.

Aby zmniejszyć ryzyko, należy pić dużo płynów podczas leczenia.

Kwasica metaboliczna

Lek może powodować zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu. Objawy to:

• Przyspieszony oddech.
• Duszność.
• Brak apetytu.
• Nudności i wymioty.
• Nadmierne zmęczenie.
• Przyspieszone bicie serca.

Myśli samobójcze

U niewielkiej liczby osób przyjmujących leki przeciwpadaczkowe mogą pojawić się myśli o skrzywdzeniu siebie. Jeśli wystąpią takie myśli, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Zmniejszone pocenie się i przegrzanie

Zwłaszcza u dzieci może wystąpić zmniejszone pocenie się, co w wysokiej temperaturze może prowadzić do przegrzania organizmu i gorączki. Należy unikać przegrzewania i pić dużo płynów.

Ciężkie reakcje skórne

Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne skóry (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka). Jeśli pojawi się wysypka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Epitoram może powodować senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Należy zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza na początku leczenia, dopóki nie będzie wiadomo, jak organizm reaguje na lek.

Interakcje z innymi lekami

Epitoram może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie ważne jest poinformowanie lekarza o przyjmowaniu:

• Innych leków przeciwpadaczkowych – zwłaszcza fenytoiny, karbamazepiny, kwasu walproinowego.
• Tabletek antykoncepcyjnych – Epitoram może zmniejszać ich skuteczność, dlatego należy stosować dodatkowe metody zabezpieczenia przed ciążą.
• Litu – może być wymagane monitorowanie jego stężenia we krwi.
• Metforminy (lek na cukrzycę) – może być konieczne dostosowanie dawkowania.
• Warfaryny (lek przeciwzakrzepowy) – wymagane jest regularne badanie krzepliwości krwi.

Alkohol

Zaleca się unikanie alkoholu podczas przyjmowania Epitoramu, ponieważ może nasilać działania niepożądane, szczególnie senność i zawroty głowy.

Nawodnienie

Podczas leczenia bardzo ważne jest picie dużej ilości płynów. Odpowiednie nawodnienie:

• Zmniejsza ryzyko powstawania kamieni nerkowych.
• Zapobiega przegrzaniu organizmu.
• Pomaga w prawidłowym funkcjonowaniu nerek.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą wystąpić:

• Drgawki.
• Silna senność.
• Zaburzenia mowy i widzenia.
• Zaburzenia myślenia i letarg.
• Obniżenie ciśnienia krwi.
• Ból brzucha.
• Zawroty głowy i depresja.
• Ciężka kwasica metaboliczna.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie. Pacjent powinien być dobrze nawodniony. W ciężkich przypadkach może być konieczna hemodializa.

• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed wilgocią.
• Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Nie stosować po upływie terminu ważności.
• Okres ważności wynosi 2 lata.

Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg topiramatu jako substancję czynną.

Inne składniki:

• Rdzeń tabletki: metyloceluloza, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, krzemionka koloidalna bezwodna.
• Otoczka: hypromeloza, hydroksypropyloceluloza, makrogol, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek czerwony.

Epitoram 200 mg jest dostępny w blistrach aluminiowych zawierających 28 lub 60 tabletek powlekanych.