Reakcje alergiczne
Szczególną ostrożność należy zachować u osób, które w przeszłości miały reakcje alergiczne na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe. Istnieje wtedy zwiększone ryzyko wystąpienia uczulenia również na cefuroksym. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić bardzo ciężkie reakcje alergiczne, które wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Objawy takich reakcji to: trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, warg lub języka, nagły spadek ciśnienia krwi.
Ciężkie reakcje skórne
Podczas leczenia cefuroksymem mogą wystąpić poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Są to bardzo rzadkie, ale potencjalnie niebezpieczne dla życia stany. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli pojawią się: wysypka z pęcherzami, złuszczanie się skóry, wysypka z gorączką, obrzęk twarzy lub powiększenie węzłów chłonnych.
Reakcja Jarischa-Herxheimera
Podczas leczenia choroby z Lyme może wystąpić specyficzna reakcja zwana reakcją Jarischa-Herxheimera. Jest to częsta i zazwyczaj niegroźna reakcja organizmu na rozpad bakterii pod wpływem antybiotyku. Może objawiać się przejściowym nasileniem objawów, gorączką, dreszczami, bólami głowy. Reakcja ta zwykle mija samoistnie.
Biegunka i zakażenia jelitowe
Jak każdy antybiotyk, cefuroksym może zaburzać naturalną florę bakteryjną jelit, co prowadzi do biegunki. W rzadkich przypadkach może rozwinąć się poważne zapalenie jelita grubego wywołane bakterią Clostridium difficile. Jeśli podczas lub po zakończeniu leczenia wystąpi uporczywa lub ciężka biegunka, zwłaszcza z krwią, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy stosować leków przeciwbiegunkowych hamujących perystaltykę jelit bez konsultacji z lekarzem.
Pacjenci z problemami z nerkami
U osób z poważnymi zaburzeniami czynności nerek konieczne jest zmniejszenie dawki leku. Cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z niewydolnością nerek może się kumulować w organizmie. Lekarz dostosuje dawkowanie do sprawności nerek.