Popularne

Cefazolin Phagecon to lek w postaci proszku do przygotowania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Zawiera substancję czynną – cefazolinę, która jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn. Lek ten działa poprzez niszczenie bakterii. Stosuje się go w przypadku zakażeń, które są na pewno lub prawdopodobnie spowodowane przez bakterie wrażliwe na cefazolinę. Cefazolin Phagecon jest stosowany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, nerek, dróg moczowych, skóry, kości, stawów oraz zapalenia wsierdzia. Może być również podawany przed lub po operacji w celu zapobiegania zakażeniom.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Cefazoline Phagecon to antybiotyk z grupy cefalosporyn pierwszej generacji, który skutecznie zwalcza bakterie wywołujące różnorodne zakażenia. Lek zawiera substancję czynną cefazolinę w postaci cefazoliny sodowej – w każdej fiolce znajduje się 2,096 g cefazoliny sodowej, co odpowiada 2 g czystej cefazoliny. Preparat dostępny jest w postaci proszku, który przed podaniem wymaga sporządzenia roztworu do wstrzykiwań lub infuzji.
Ten antybiotyk działa bakteriobójczo, co oznacza, że nie tylko hamuje rozwój bakterii, ale je niszczy. Osiąga to poprzez zaburzanie budowy ściany komórkowej drobnoustrojów, co prowadzi do ich śmierci. Cefazolina wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko wielu groźnym patogenom.
Cefazoline Phagecon jest przeznaczony do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych i dzieci powyżej pierwszego miesiąca życia. Lek skutecznie zwalcza bakterie zarówno gram-dodatnie (takie jak gronkowce złociste, paciorkowce pneumoniae, paciorkowce beta-hemolizujące grupy A), jak i niektóre gram-ujemne (w tym pałeczki okrężnicy, klebsiella, proteus).
Lek jest stosowany w leczeniu ciężkich infekcji dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenia płuc i oskrzeli. Skutecznie zwalcza zakażenia wywołane przez paciorkowce pneumoniae, klebsiellę, pałeczki influenzy, gronkowce złociste oraz paciorkowce beta-hemolizujące.
Cefazolina pomaga w leczeniu infekcji dróg moczowych, w tym zapalenia pęcherza moczowego i odmiedniczkowego zapalenia nerek. Działa przeciwko pałeczkom okrężnicy, proteus mirabilis, klebsielli oraz niektórym szczepom enterobacter i enterokoków. W przypadku powikłanych zakażeń układu moczowego zaleca się wykonanie posiewu i antybiogramu przed rozpoczęciem terapii.
Preparat skutecznie leczy zakażenia skóry, w tym ropnie, zapalenie tkanki łącznej oraz zakażenia ran. Zwalcza gronkowce złociste (zarówno szczepy wrażliwe na penicylinę, jak i oporne) oraz paciorkowce beta-hemolizujące grupy A, które wywołują między innymi różę i cellulitis.
Lek jest szczególnie wartościowy w leczeniu zakażeń układu kostno-stawowego, takich jak zapalenie kości i szpiku czy septyczne zapalenie stawów. Cefazolina charakteryzuje się dobrą penetracją do tkanek kostnych, co sprawia, że skutecznie zwalcza trudne do wyleczenia infekcje wywołane przez gronkowce złociste, w tym zakażenia związane z implantami ortopedycznymi.
Preparat stosuje się w leczeniu zakażeń pęcherzyka żółciowego i przewodów żółciowych wywołanych przez pałeczki okrężnicy, różne szczepy paciorkowców, proteus mirabilis, klebsiellę oraz gronkowce złociste. Zakażenia dróg żółciowych często mają charakter mieszany, dlatego szeroki zakres działania cefazoliny może być szczególnie korzystny.
Lek znajduje zastosowanie w leczeniu zapalenia wsierdzia, czyli infekcji wewnętrznej warstwy serca lub zastawek serca, wywołanego przez gronkowce złociste lub paciorkowce beta-hemolizujące grupy A. Ze względu na powagę tego schorzenia, terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem specjalistycznym.
Cefazoline Phagecon jest stosowany w leczeniu bakteriemii, czyli obecności bakterii we krwi, która może towarzyszyć zakażeniom różnych narządów i układów. Skuteczna antybiotykoterapia jest kluczowa dla zapobiegania poważnym powikłaniom, takim jak wstrząs septyczny.
Szczególnie istotnym zastosowaniem leku jest zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym. Cefazolina jest często antybiotykiem pierwszego wyboru w profilaktyce okołooperacyjnej ze względu na szeroki zakres działania obejmujący najczęstsze patogeny powodujące zakażenia ran operacyjnych. Lek podaje się zwykle na trzydzieści do sześćdziesięciu minut przed nacięciem skóry, aby zapewnić odpowiednie stężenie antybiotyku w tkankach. W przypadku przedłużających się zabiegów może być konieczne podanie dodatkowej dawki podczas operacji. Profilaktyka jest szczególnie zalecana w zabiegach kardiochirurgicznych, ortopedycznych (zwłaszcza endoprotezoplastyka stawów), naczyniowych z implantami, wybranych zabiegach w jamie brzusznej, ginekologicznych (w tym cesarskie cięcie) oraz neurochirurgicznych z implantacją.
Cefazoline Phagecon jest lekiem, który musi być podany przez lekarza lub wykwalifikowany personel medyczny. Nie jest to preparat do samodzielnego stosowania w domu. Lek może być podawany na trzy sposoby: jako wstrzyknięcie domięśniowe (na przykład w mięsień ramienia), jako powolne wstrzyknięcie dożylne (trwające od trzech do pięciu minut) lub jako infuzja dożylna poprzez małą rurkę wprowadzoną do żyły.
Lekarz określi odpowiednią dawkę biorąc pod uwagę wiek, masę ciała, ciężkość zakażenia oraz prawidłowość pracy nerek. W przypadku zakażenia dawka może wynosić od jednego grama do sześciu gramów lub dwunastu gramów na dobę, w zależności od ciężkości infekcji. W profilaktyce okołooperacyjnej pacjent otrzymuje jeden gram na trzydzieści do sześćdziesięciu minut przed rozpoczęciem operacji. Podczas dłuższych operacji może być podane dodatkowo pięćset miligramów do jednego grama. Podawanie leku może być kontynuowane przez dwadzieścia cztery godziny po operacji.
U dzieci w wieku pierwszego miesiąca i starszych lekarz ustali odpowiednią dawkę w oparciu o masę ciała dziecka. Dawka dobowa może wynosić od dwudziestu pięciu do pięćdziesięciu miligramów na kilogram masy ciała. W zależności od ciężkości zakażenia dawka ta może być zwiększona do stu miligramów na kilogram masy ciała. Dane nie są wystarczające, by zalecić dawkowanie u dzieci poniżej pierwszego miesiąca życia.
U pacjentów ze znacznymi zaburzeniami czynności nerek, u których wskaźnik filtracji kłębuszkowej wynosi poniżej pięćdziesięciu pięciu mililitrów na minutę, istnieje ryzyko kumulacji cefazoliny w organizmie. W takich przypadkach konieczne jest odpowiednie dostosowanie dawki lub wydłużenie odstępów między kolejnymi dawkami leku.
Istnieją sytuacje, w których stosowanie Cefazoline Phagecon jest bezwzględnie zabronione. Leku nie wolno stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na cefazolinę lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Przeciwwskazaniem jest również ciężka reakcja anafilaktyczna (nadwrażliwość) w przeszłości na jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy, w tym penicyliny, monobaktamy i karbapenemy. Do objawów takiej reakcji należą między innymi ciężkie łuszczenie się skóry, obrzęk twarzy, dłoni, stóp, warg, języka lub gardła oraz trudności w połykaniu lub oddychaniu.
Lek nie jest zalecany dla wcześniaków oraz noworodków poniżej pierwszego miesiąca życia ze względu na brak doświadczenia klinicznego w tej grupie wiekowej. Cefazoliny nie należy również podawać dooponowo, czyli we wstrzyknięciu do przestrzeni otaczającej rdzeń kręgowy, ponieważ zgłaszano działanie toksyczne na ośrodkowy układ nerwowy, w tym drgawki.
Przed rozpoczęciem stosowania Cefazoline Phagecon należy poinformować lekarza o wszelkich chorobach i stosowanych lekach. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci, którzy w przeszłości mieli reakcje alergiczne na penicylinę lub podobne antybiotyki, nawet jeśli były to łagodne objawy, takie jak wysypka skórna ze świądem. Istnieje możliwość występowania alergii krzyżowych między cefalosporynami a penicylinami.
Podczas stosowania leku mogą wystąpić reakcje alergiczne objawiające się wysypką skórną, świądem, obrzękiem twarzy, dłoni, stóp, warg, języka lub gardła oraz trudnościami w połykaniu lub oddychaniu. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skonsultować się z lekarzem.
W rzadkich przypadkach podczas leczenia cefazoliną mogą wystąpić zaburzenia krzepnięcia krwi. Szczególnie narażeni są pacjenci z czynnikami ryzyka prowadzącymi do niedoboru witaminy K, takimi jak żywienie pozajelitowe, niedożywienie, zaburzenia czynności wątroby lub nerek oraz małopłytkowość. Zwiększone ryzyko dotyczy również osób z chorobami, które mogą wywoływać lub nasilać krwawienie, na przykład hemofilią czy wrzodami żołądka i jelit. W takich przypadkach zaleca się monitorowanie czasu protrombinowego, a w razie jego skrócenia – suplementację witaminy K w dawce dziesięciu miligramów tygodniowo.
Podobnie jak w przypadku większości antybiotyków, podczas stosowania Cefazoline Phagecon może wystąpić zapalenie okrężnicy związane z leczeniem przeciwbakteryjnym, o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu. Takie rozpoznanie należy rozważyć u każdego pacjenta, u którego w trakcie lub po antybiotykoterapii wystąpi biegunka, zwłaszcza ciężka lub uporczywa, z krwią lub śluzem w kale. W przypadku zdiagnozowania zapalenia okrężnicy należy natychmiast przerwać podawanie leku i skonsultować się z lekarzem. Produkty lecznicze hamujące perystaltykę jelit są w takim przypadku przeciwwskazane.
Długotrwałe stosowanie Cefazoline Phagecon może prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych na cefalosporyny, co nazywane jest nadkażeniem. W takim przypadku konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna pacjenta i podjęcie odpowiednich działań terapeutycznych. Podczas długotrwałej terapii lub stosowania dużych dawek zaleca się regularne monitorowanie czynności nerek, wątroby oraz układu krwiotwórczego.
Ze względu na słabe przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego, cefazolina nie jest odpowiednim antybiotykiem do leczenia zapalenia opon mózgowych.
Cefazoline Phagecon może wchodzić w interakcje z różnymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty oraz suplementach diety.
Aminoglikozydy: Stosowanie cefazoliny razem z tymi antybiotykami może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek. Konieczne jest monitorowanie funkcji nerek podczas jednoczesnego stosowania tych leków.
Probenecyd: Lek stosowany w leczeniu dny moczanowej może zmniejszać klirens nerkowy cefazoliny, co prowadzi do zwiększenia jej stężenia we krwi i może zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
Witamina K: Cefazolina może zakłócać metabolizm witaminy K, co może prowadzić do zaburzeń krzepnięcia krwi. W niektórych przypadkach może być konieczne uzupełnienie witaminy K.
Leki przeciwzakrzepowe: Cefazolina może wpływać na działanie leków rozcieńczających krew, co zwiększa ryzyko krwawień. Należy monitorować stan układu krzepnięcia podczas jednoczesnego stosowania tych leków.
Furosemid: Ten lek moczopędny stosowany razem z cefazoliną może zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek.
Doustne środki antykoncepcyjne: Cefazolina może wpływać na skuteczność pigułek antykoncepcyjnych. Zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji podczas leczenia.
Leki o działaniu bakteriostatycznym: Nie zaleca się jednoczesnego stosowania cefazoliny z antybiotykami hamującymi wzrost bakterii, takimi jak tetracykliny, sulfonamidy, erytromycyna i chloramfenikol, ponieważ mogą one działać antagonistycznie.
Jak każdy lek, Cefazoline Phagecon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Niektóre z nich mogą wymagać natychmiastowej pomocy medycznej.
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy ciężkiej reakcji alergicznej, takie jak wysypka skórna, świąd, obrzęk twarzy, dłoni, stóp, warg, języka lub gardła, trudności w połykaniu lub oddychaniu. Pilnej konsultacji wymaga również ciężka lub uporczywa biegunka, zwłaszcza jeśli w kale występuje krew lub śluz, co może być objawem zapalenia okrężnicy związanego z antybiotykoterapią.
Do najczęściej występujących działań niepożądanych należą: wysypka skórna, nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha, ból i zapalenie w miejscu wstrzyknięcia oraz zapalenie żył.
Mogą wystąpić zmiany w parametrach krwi, zawroty głowy, bóle głowy oraz podwyższona aktywność enzymów wątrobowych.
Rzadko może dojść do ciężkich reakcji alergicznych (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zapalenia okrężnicy związanego z antybiotykoterapią, encefalopatii (splątanie, zaburzenia świadomości, drgawki, ruchy nieprawidłowe), zaburzeń krzepnięcia krwi, małopłytkowości oraz żółtaczki.
Bardzo rzadko może wystąpić ciężkie zatrucie ośrodkowego układu nerwowego, szczególnie przy nieprawidłowym podaniu leku.
Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Stosowanie Cefazoline Phagecon w czasie ciąży i karmienia piersią jest ograniczone i wymaga oceny korzyści i ryzyka przez lekarza. Ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania w ciąży oznaczają, że decyzja o zastosowaniu leku musi być podjęta indywidualnie, z uwzględnieniem potencjalnych korzyści dla matki i możliwego ryzyka dla dziecka.
Cefazoline Phagecon wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie ze względu na możliwość wystąpienia encefalopatii oraz innych zaburzeń układu nerwowego, takich jak zawroty głowy, bóle głowy czy zaburzenia świadomości. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność i unikać prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn do czasu upewnienia się, że lek nie wpływa na ich zdolność wykonywania tych czynności.
W przypadku przedawkowania leku mogą wystąpić następujące objawy: ból i zapalenie w miejscu wstrzyknięcia, zawroty głowy, parestezje (uczucie mrowienia lub drętwienia), pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego, drgawki kloniczne mięśni, bóle głowy, zwiększenie stężenia kreatyniny i bilirubiny oraz zmiany w liczbie krwinek. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje obserwację kliniczną, leczenie objawowe i podtrzymujące. Hemodializa może być pomocna w usuwaniu cefazoliny z organizmu.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Należy przestrzegać warunków przechowywania zalecanych przez producenta oraz zwracać uwagę na termin ważności podany na opakowaniu. Po upływie terminu ważności nie należy stosować leku. Niewykorzystany lek oraz opakowania należy zwrócić do apteki w celu prawidłowej utylizacji.
Cefazoline Phagecon zawiera czterdzieści osiem przecinek trzy miligrama sodu (głównego składnika soli kuchennej) w każdej fiolce dwugramowej, co odpowiada dwóm przecinek dwa milimola. To stanowi dwa i pół procenta maksymalnej zalecanej przez Światową Organizację Zdrowia dobowej dawki sodu u osób dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie, szczególnie u osób z nadciśnieniem tętniczym lub niewydolnością serca.
Stosowanie cefazoliny może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych. Może powodować fałszywie dodatnie wyniki testów na obecność glukozy w moczu przy użyciu roztworu Benedicta, roztworu Fehlinga lub tabletek Clinitest (nie dotyczy to metod enzymatycznych). Testy Coombsa (pośrednie i bezpośrednie) mogą być również fałszywie dodatnie, również u noworodków, których matki otrzymywały cefalosporyny przed porodem. Znajomość tych interakcji jest istotna dla prawidłowej interpretacji wyników badań laboratoryjnych.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Cefazoline Phagecon, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji, 2 g | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Cefazoline Phagecon dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Cefazoline Phagecon stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Cefazoline Phagecon to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2 g |
| Postać | proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji |
| Producent | Producentem Cefazoline Phagecon jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz odpowiedzi organizmu na terapię. W profilaktyce okołooperacyjnej lek podaje się zwykle jednorazowo przed zabiegiem, ewentualnie kontynuując przez 24 godziny po operacji.
Pacjenci z alergią na penicylinę mogą mieć również alergię krzyżową na cefalosporyny. Jeśli w przeszłości wystąpiła ciężka reakcja anafilaktyczna na penicylinę, stosowanie cefazoliny jest bezwzględnie przeciwwskazane. W przypadku łagodnych reakcji alergicznych decyzję o zastosowaniu leku podejmuje lekarz po ocenie korzyści i ryzyka.
W dostępnych dokumentach nie ma bezpośrednich informacji o interakcji cefazoliny z alkoholem, jednak jak w przypadku większości antybiotyków zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia, aby nie osłabiać działania leku i nie zwiększać ryzyka działań niepożądanych.
W przypadku ciężkiej lub uporczywej biegunki, zwłaszcza jeśli w kale występuje krew lub śluz, należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Nie należy przyjmować leków zatrzymujących lub spowalniających wypróżnienia bez konsultacji, ponieważ może to być objaw zapalenia okrężnicy związanego z antybiotykoterapią.
Tak, lek można stosować u osób w podeszłym wieku. Dawkowanie jest podobne jak u dorosłych, jednak należy uwzględnić czynność nerek, która może być zmniejszona u osób starszych. Lekarz może dostosować dawkę lub wydłużyć odstępy między podaniami w przypadku zaburzeń czynności nerek.

Nie daj się jesieni