Atarax

Atarax to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych zawierających 25 mg hydroksyzyny chlorowodorku. Jest to sprawdzony preparat stosowany w medycynie od wielu lat, który pomaga pacjentom w trudnych sytuacjach zdrowotnych. Tabletki Atarax 25 mg mają charakterystyczny wygląd – są białe i podłużne, z linią dzielącą na pół, co ułatwia podzielenie dawki w razie potrzeby.

Atarax jest lekiem przepisywanym przez lekarza w kilku ważnych sytuacjach klinicznych. Znajduje zastosowanie w objawowym leczeniu lęku u dorosłych – pomaga osobom zmagającym się z nadmiernym niepokojem, napięciem i stanem lękowym. Lek skutecznie łagodzi te nieprzyjemne objawy, poprawiając komfort życia pacjentów.

Kolejnym ważnym zastosowaniem jest objawowe leczenie świądu. Atarax przynosi ulgę osobom cierpiącym na różne rodzaje świądu skóry, w tym związane z pokrzywką, wypryskam czy zapaleniem skóry. Działanie przeciwświądowe leku znacząco poprawia jakość życia pacjentów, którzy zmagają się z tym dokuczliwym problemem.

Atarax stosuje się również jako premedykację przed zabiegami chirurgicznymi. Podanie leku przed operacją pomaga zmniejszyć lęk przedoperacyjny i uspokaja pacjenta przed planowanym zabiegiem.

Substancja czynna leku, hydroksyzyna chlorowodorek, należy do grupy leków o działaniu przeciwhistaminowym. Co to oznacza w praktyce? Hydroksyzyna działa na receptory histaminowe w organizmie, blokując ich aktywność. Histamina to substancja, która odpowiada między innymi za występowanie świądu i reakcji alergicznych.

Ważną cechą hydroksyzyny jest to, że nie hamuje ona bezpośrednio czynności kory mózgu, ale wpływa na niektóre głębiej położone obszary mózgu, co tłumaczy jej działanie uspokajające. Lek wykazuje również działanie rozszerzające oskrzela oraz przeciwwymiotne, co zostało potwierdzone w badaniach naukowych.

Po zażyciu tabletek Atarax, lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Działanie przeciwświądowe rozpoczyna się po około godzinie od przyjęcia leku, natomiast efekt uspokajający pojawia się po 30-45 minutach od połknięcia tabletki. Hydroksyzyna jest szeroko rozprowadzana w organizmie, docierając również do skóry, co tłumaczy jej skuteczność w leczeniu świądu.

Atarax należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych i dzieci ważących ponad 40 kg wynosi 100 mg. Bardzo ważne jest, aby stosować lek w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas.

Dawkowanie u dorosłych

W leczeniu lęku zazwyczaj stosuje się 50 mg na dobę, podzielone na 2-3 dawki. W cięższych przypadkach lekarz może zwiększyć dawkę do 100 mg na dobę.

W leczeniu świądu zaleca się rozpoczęcie od 25 mg przed snem. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć, przyjmując po 25 mg od 3 do 4 razy dziennie.

Jako premedykacja przed operacją podaje się 50 mg w dwóch dawkach lub 100 mg jednorazowo.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku stosowanie hydroksyzyny nie jest zalecane. Jeśli jednak lekarz zdecyduje o leczeniu, należy rozpocząć od połowy standardowej dawki. Maksymalna dawka dobowa dla osób starszych to 50 mg. Wynika to z wolniejszego usuwania leku z organizmu u osób w podeszłym wieku oraz większego ryzyka działań niepożądanych.

Pacjenci z problemami wątroby lub nerek

Osoby z niewydolnością wątroby powinny przyjmować dawkę zmniejszoną o jedną trzecią (33%) normalnej dawki dobowej. U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek również konieczne jest zmniejszenie dawki – szczegółowe zalecenia ustala lekarz w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek.

Dzieci i młodzież

U dzieci powyżej 12 miesięcy życia w leczeniu świądu stosuje się dawkę od 1 mg do 2 mg na kilogram masy ciała dziennie, podzieloną na kilka mniejszych dawek. Przed zabiegami chirurgicznymi podaje się 0,6 mg na kilogram masy ciała jednorazowo.

Istnieją sytuacje, w których stosowanie Ataraxu jest bezwzględnie zabronione. Należą do nich:

• Uczulenie na hydroksyzynę lub którykolwiek inny składnik leku.
• Uczulenie na cetyryzynę (substancję pokrewną), inne pochodne piperazyny, aminofilinę lub etylenodiaminę.
• Porfiria – rzadka choroba metaboliczna.
• Wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG serca (zarówno wrodzone, jak i nabyte).
• Czynniki ryzyka wydłużenia odstępu QT, takie jak choroby serca, zaburzenia elektrolitowe (niedobór potasu lub magnezu w organizmie), bardzo wolne bicie serca czy nagła śmierć sercowa w rodzinie.
• Jednoczesne przyjmowanie innych leków, które mogą wpływać na rytm serca.
• Ciąża i karmienie piersią.

Przed rozpoczęciem leczenia Ataraxem należy poinformować lekarza o wszystkich swoich chorobach. Szczególną ostrożność należy zachować u osób:

• Ze zwiększoną skłonnością do drgawek (napadów padaczkowych).
• Z jaskrą (podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym).
• Z problemami z oddawaniem moczu.
• Z zaburzeniami perystaltyki jelit (ruchów jelit).
• Z osłabieniem mięśni lub otępieniem.

Wpływ na serce

Atarax może wpływać na pracę serca, powodując wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG. Z tego powodu bardzo ważne jest stosowanie leku w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas. Jeśli podczas leczenia pojawią się objawy, które mogą wskazywać na zaburzenia rytmu serca (kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia), należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i przerwać przyjmowanie leku.

Małe dzieci

U małych dzieci częściej niż u dorosłych mogą występować działania niepożądane ze strony układu nerwowego, w tym drgawki. Z tego powodu szczególnie ważne jest ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarza dotyczących dawkowania u dzieci.

Atarax może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, suplementach diety i preparatach ziołowych.

Leki, których nie wolno łączyć z Ataraxem

Bezwzględnie zabronione jest jednoczesne stosowanie Ataraxu z lekami, które mogą wpływać na rytm serca. Należą do nich niektóre leki:

• Przeciwarytmiczne (np. chinidyna, amiodaron, sotalol).
• Przeciwpsychotyczne (np. haloperydol).
• Przeciwdepresyjne (np. cytalopram, escytalopram).
• Antybiotyki (np. erytromycyna, lewofloksacyna, moksyfloksacyna).
• Przeciwmalaryczne (np. meflochina, hydroksychlorochina).
• Przeciwgrzybicze (np. pentamidyna).
• Stosowane w leczeniu nowotworów (np. toremifen, wandetanib).
• Metadon.

Leki wymagające ostrożności

Atarax może nasilać działanie innych leków uspokajających i nasadziających. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami działającymi na układ nerwowy lub lekami przeciwcholinergicznymi.

Cymetydyna (lek stosowany w chorobach żołądka) może zwiększać stężenie hydroksyzyny we krwi. Hydroksyzyna osłabia działanie niektórych leków, takich jak betahistyna czy inhibitory cholinoesterazy.

Alkohol

Podczas stosowania Ataraxu należy całkowicie unikać picia alkoholu, ponieważ alkohol nasila działanie leku i może prowadzić do niebezpiecznych skutków.

Atarax jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią. Hydroksyzyna przenika przez łożysko i osiąga wyższe stężenie w organizmie płodu niż u matki. U noworodków, których matki przyjmowały lek w późnej ciąży lub podczas porodu, obserwowano poważne działania niepożądane, w tym osłabienie napięcia mięśniowego, zaburzenia ruchów, depresję układu nerwowego, niedotlenienie czy zatrzymanie moczu.

Główny metabolit hydroksyzyny, cetyryzyna, przenika do mleka matki. Obserwowano ciężkie działania niepożądane u niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące hydroksyzynę. Jeśli leczenie Ataraxem jest konieczne, karmienie piersią należy przerwać.

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas leczenia Ataraxem, aby uniknąć zajścia w ciążę.

Atarax może powodować zmęczenie, senność, zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Z tego powodu lek ma umiarkowany do znacznego wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Efekt ten jest szczególnie nasilony przy stosowaniu większych dawek lub w połączeniu z alkoholem czy innymi lekami uspokajającymi.

Pacjenci przyjmujący Atarax powinni zachować szczególną ostrożność i ocenić swoją reakcję na lek, zanim zdecydują się na prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie potencjalnie niebezpiecznych maszyn.

Jak każdy lek, Atarax może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest związana z wpływem leku na układ nerwowy lub jego działaniem przeciwcholinergicznym.

Bardzo często występujące (u więcej niż 1 na 10 osób)

• Senność – najczęstsze działanie niepożądane, występujące u ponad 13% pacjentów.

Często występujące (u 1 do 10 osób na 100)

• Ból głowy.
• Suchość w jamie ustnej.
• Zmęczenie.
• Uczucie uspokojenia (sedacja).

Niezbyt często występujące

• Pobudzenie, splątanie.
• Zawroty głowy, bezsenność, drżenie.
• Nudności.
• Złe samopoczucie, gorączka.

Rzadko występujące

• Reakcje nadwrażliwości.
• Dezorientacja, omamy.
• Drgawki, zaburzenia ruchowe.
• Problemy z widzeniem, niewyraźne widzenie.
• Przyspieszenie akcji serca.
• Obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Zaparcia, wymioty.
• Nieprawidłowe wyniki badań wątroby.
• Świąd, wysypka, pokrzywka, zapalenie skóry.
• Zatrzymanie moczu.

Bardzo rzadko występujące

• Wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna).
• Skurcz oskrzeli.
• Obrzęk naczynioruchowy, zespół Stevensa-Johnsona (ciężkie reakcje skórne).

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Utrata przytomności (omdlenie).
• Zaburzenia rytmu serca, w tym groźne zaburzenia typu torsade de pointes.
• Wydłużenie odstępu QT w EKG.
• Zapalenie wątroby.
• Ciężkie reakcje skórne z pęcherzami.
• Zwiększenie masy ciała.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, szczególnie związane z sercem (kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia) lub ciężkie reakcje skórne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Przedawkowanie Ataraxu może być niebezpieczne. Objawy przedawkowania wiążą się głównie z nadmiernym działaniem uspokajającym i przeciwcholinergicznym. Mogą wystąpić: nudności, wymioty, przyspieszenie akcji serca, gorączka, senność, zaburzenia źrenic, drżenie, splątanie, omamy, a następnie obniżony poziom świadomości, zaburzenia oddychania, drgawki, obniżenie ciśnienia tętniczego, zaburzenia rytmu serca, a nawet śpiączka i zapaść krążeniowo-oddechowa.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Leczenie przedawkowania wymaga hospitalizacji i ścisłego nadzoru medycznego.

Atarax należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed światłem. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Każda tabletka powlekana Atarax 25 mg zawiera 25 mg hydroksyzyny chlorowodorku jako substancję czynną. Tabletki zawierają również substancje pomocnicze: laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, magnezu stearynian, krzemionkę koloidalną bezwodną. Otoczka tabletki składa się z tytanu dwutlenku, hypromelozy i makrogolu 400.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Tabletki zawierają laktozę. Jeśli u Ciebie stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Atarax 25 mg dostępny jest w blistrach zawierających 25 tabletek powlekanych, umieszczonych w tekturowym pudełku. Blistry wykonane są z folii aluminiowej i PVC.

Atarax to skuteczny lek na receptę stosowany w leczeniu lęku, świądu oraz jako premedykacja przed zabiegami chirurgicznymi. Działa poprzez blokowanie receptorów histaminowych i wpływ na układ nerwowy. Lek należy stosować ściśle według zaleceń lekarza, w najmniejszej skutecznej dawce i przez możliwie najkrótszy czas. Wymaga szczególnej ostrożności u osób starszych, z chorobami serca, wątroby lub nerek. Jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią. Podczas leczenia należy unikać alkoholu i zachować ostrożność przy prowadzeniu pojazdów.