Xylometazolin VP

Xylometazolin VP to produkt leczniczy w postaci kropli do nosa, zawierający jako substancję czynną ksylometazoliny chlorowodorek. Substancja ta należy do grupy leków sympatykomimetycznych, które działają na receptory alfa-adrenergiczne. Lek stosowany jest w celu obkurczenia naczyń krwionośnych błony śluzowej nosa, co przyczynia się do zmniejszenia obrzęku i poprawy drożności nosa.

Ksylometazolina, pochodna imidazoliny, działa obkurczająco na naczynia krwionośne błony śluzowej nosa i gardła, co prowadzi do:

• Zmniejszenia przekrwienia, obrzęku oraz wysięku błony śluzowej
• Udrożnienia przewodów nosowych oraz przewodów prowadzących z jamy nosowej do zatok przynosowych
• Redukcji wycieku z nosa
• Ułatwienia oddychania przez nos

Początek działania leku zwykle występuje w ciągu 5-10 minut po aplikacji, a efekt utrzymuje się do 10 godzin.

Xylometazolin VP stosowany jest w leczeniu pomocniczym:

• Niedrożności przewodów nosowych spowodowanej obrzękiem błony śluzowej nosa w przebiegu ostrego nieżytu nosa (np. w przeziębieniach i grypie)
• Ostrego lub przewlekłego zaostrzającego się zapalenia zatok przynosowych
• Alergicznego nieżytu błony śluzowej nosa (katar sienny)
• Ostrego zapalenia ucha środkowego (w celu udrożnienia trąbki słuchowej)

Substancja czynna: 1 g kropli do nosa zawiera 1 mg ksylometazoliny chlorowodorku

Substancje pomocnicze: disodu fosforan dwunastowodny, sodu diwodorofosforan dwuwodny, sodu chlorek, benzalkoniowy bromek (10% roztwór), woda oczyszczona.

Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: 2-3 krople do każdego otworu nosowego 3 razy na dobę. Nie podawać więcej niż 3 dawki do każdego otworu nosowego na dobę.

Dzieci w wieku od 2 do 12 lat: należy stosować lek o mniejszym stężeniu chlorowodorku ksylometazoliny (0,5 mg/g).

Leku nie należy stosować dłużej niż 3-5 dni. Jeśli po upływie tego czasu nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skonsultować się z lekarzem.

Nie stosować leku Xylometazolin VP w przypadku:

• Nadwrażliwości na ksylometazolinę, inne leki obkurczające naczynia błony śluzowej nosa lub na którykolwiek z pozostałych składników leku
• Przewlekłego zanikowego zapalenia błony śluzowej nosa
• Jaskry z wąskim kątem przesączania
• U dzieci w wieku poniżej 12 lat
• Po usunięciu przysadki mózgowej lub po innych operacjach układu nerwowego
• Gdy stwierdzono ubytki lub zmiany błony śluzowej nosa

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli u pacjenta występuje:

• Choroba serca (np. zespół długiego odstępu QT)
• Wysokie ciśnienie krwi
• Dławica piersiowa (objawiająca się bólem w klatce piersiowej podczas wysiłku) lub inna choroba układu krążenia
• Cukrzyca
• Jaskra z zamkniętym kątem
• Rozrost prostaty
• Nadczynność tarczycy

Jeśli podczas stosowania leku wystąpią takie objawy jak bezsenność, zawroty głowy, drżenie, nieregularne bicie serca, podwyższone ciśnienie krwi, lek należy odstawić.

Ze względów higienicznych (możliwość przeniesienia zakażenia) opakowanie leku powinno być stosowane tylko przez jednego pacjenta.

Nie należy stosować leku Xylometazolin VP jednocześnie z:

• Inhibitorami monoaminooksydazy (np. selegilina, fenelzyna)
• Trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. imipramina, amitryptylina)
• Innymi lekami o potencjalnym działaniu podwyższającym ciśnienie tętnicze krwi (np. doksapram, ergotamina, oksytocyna)

Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do wzrostu ciśnienia krwi.

Nie należy stosować leku w czasie ciąży. Pacjentki karmiące piersią przed zastosowaniem leku powinny poradzić się lekarza.

Niezbyt często (występują rzadziej niż u 1 na 100 osób):

• Krwawienie z nosa

Bardzo rzadko (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

• Nudności
• Ból głowy
• Osłabienie
• Zmęczenie
• Senność
• Zaburzenia widzenia
• Kołatanie serca
• Szybkie bicie serca
• Wzrost ciśnienia tętniczego (zwłaszcza u osób z chorobami układu krążenia)

Mogą również wystąpić: podrażnienie i suchość w nosie, uczucie pieczenia w nosie i gardle, kichanie.

Stosowanie leku przez okres dłuższy niż zalecany i/lub w dawkach większych niż zalecane może spowodować trudne do wyleczenia zmiany w błonie śluzowej nosa.