Metocard ZK

Metocard ZK to preparat zawierający metoprololu bursztynian w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Każda tabletka 47,5 mg zawiera dokładnie 47,5 mg metoprololu bursztynianu, co odpowiada 50 mg metoprololu winianu. Tabletki mają charakterystyczną białą barwę, owalny kształt i są obustronnie wypukłe, z linią podziału z obu stron, co umożliwia ich podzielenie na połowy w razie potrzeby dostosowania dawki.

Metocard ZK należy do grupy leków zwanych selektywnymi beta-adrenolitykami. Oznacza to, że działa głównie na receptory beta1-adrenergiczne znajdujące się w sercu. Lek zmniejsza lub hamuje pobudzające działanie katecholamin – substancji uwalnianych szczególnie podczas stresu fizycznego lub psychicznego – na pracę serca.

Dzięki swojemu działaniu metoprolol zmniejsza przyspieszone bicie serca (tachykardię), obniża zwiększoną pojemność minutową serca oraz jego kurczliwość, a także zmniejsza ciśnienie tętnicze krwi. Specjalna postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu sprawia, że stężenie leku w organizmie jest bardziej wyrównane w ciągu całej doby w porównaniu do zwykłych tabletek, co przekłada się na lepszą skuteczność i bezpieczeństwo leczenia.

Lek jest przepisywany dorosłym pacjentom w następujących przypadkach:

• Nadciśnienie tętnicze – podwyższone ciśnienie krwi.
• Dławica piersiowa – ból w klatce piersiowej spowodowany niedokrwieniem serca.
• Zaburzenia rytmu serca, szczególnie częstoskurcz nadkomorowy – nieprawidłowe, przyspieszone bicie serca.
• Profilaktyka po zawale serca – zapobieganie zgonowi z przyczyn sercowych i ponownemu zawałowi po przebytej ostrej fazie zawału mięśnia sercowego.
• Kołatanie serca wywołane czynnościowymi zaburzeniami pracy serca.
• Profilaktyka migreny – zapobieganie atakom silnego bólu głowy.
• Stabilna objawowa niewydolność serca – w skojarzeniu z innymi metodami leczenia u pacjentów z frakcją wyrzutową lewej komory poniżej 40 procent.

U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat lek jest stosowany wyłącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Tabletki należy przyjmować raz na dobę, najlepiej rano. Można je połykać w całości lub podzielone na połowy, ale nie wolno ich żuć ani rozgniatać. Tabletki należy zawsze popijać co najmniej pół szklanki wody.

Dawkowanie u dorosłych

W nadciśnieniu tętniczym: U pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem zwykle stosuje się 47,5 mg raz na dobę. W razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 95-190 mg na dobę lub dołączyć inny lek obniżający ciśnienie.

W dławicy piersiowej: Zalecana dawka to 95-190 mg raz na dobę. Jeśli jest to konieczne, lekarz może przepisać dodatkowo inne leki stosowane w chorobie wieńcowej.

W zaburzeniach rytmu serca: Stosuje się 95-190 mg raz na dobę.

W profilaktyce po zawale serca: Zalecana dawka to 190 mg raz na dobę.

W kołataniu serca: Zazwyczaj stosuje się 95 mg raz na dobę, w razie potrzeby można zwiększyć do 190 mg.

W profilaktyce migreny: Dawka wynosi 95-190 mg raz na dobę.

W niewydolności serca: Dawkowanie jest ustalane indywidualnie i wymaga szczególnej ostrożności. Leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek (11,88 mg lub 23,75 mg w zależności od stopnia niewydolności), które są stopniowo zwiększane co drugi tydzień aż do dawki docelowej 190 mg na dobę lub maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. Po każdym zwiększeniu dawki lekarz starannie ocenia stan pacjenta.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U dzieci w wieku 6 lat i powyżej z nadciśnieniem tętniczym dawka początkowa wynosi 0,48 mg na kilogram masy ciała raz na dobę. W przypadku braku odpowiedzi na leczenie, lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, nie przekraczając jednak maksymalnej dawki dobowej 190 mg.

Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na metoprolol, inne leki beta-adrenolityczne lub którykolwiek składnik preparatu.
• Blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia – poważne zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
• Nieleczona niewydolność serca z objawami takimi jak obrzęk płuc, zaburzony przepływ krwi lub niedociśnienie.
• Objawowa i klinicznie istotna bradykardia zatokowa – zbyt wolne bicie serca (poniżej 50 uderzeń na minutę).
• Zespół chorego węzła zatokowego – zaburzenie rytmu serca.
• Wstrząs kardiogenny – stan zagrożenia życia związany z niewydolnością krążenia.
• Ciężkie zaburzenia obwodowego krążenia tętniczego.
• Niedociśnienie z ciśnieniem skurczowym poniżej 90 mm Hg.
• Kwasica metaboliczna – zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.
• Ciężka astma oskrzelowa lub przewlekła obturacyjna choroba płuc.
• Nieleczony guz chromochłonny – rzadki guz nadnerczy.
• Jednoczesne stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B).

Metoprololu nie wolno również podawać pacjentom z podejrzeniem ostrego zawału serca, jeśli mają oni częstość akcji serca poniżej 45 uderzeń na minutę, odstęp PQ powyżej 0,24 sekundy lub ciśnienie skurczowe poniżej 100 mm Hg.

Astma i choroby płuc: Leki beta-adrenolityczne należy stosować bardzo ostrożnie u osób z astmą oskrzelową. Jeśli pacjent stosuje leki rozszerzające oskrzela, może być konieczne zwiększenie ich dawki po rozpoczęciu leczenia metoprololem.

Cukrzyca: Metoprolol może wpływać na kontrolę poziomu cukru we krwi i maskować objawy hipoglikemii, czyli zbyt niskiego poziomu cukru. Osoby z cukrzycą powinny regularnie kontrolować poziom glukozy i w razie potrzeby dostosować leczenie przeciwcukrzycowe.

Zaburzenia przewodzenia w sercu: Podczas leczenia metoprololem mogą nasilać się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, co może prowadzić do bloku serca.

Choroby naczyń obwodowych: Metoprolol może nasilać objawy chorób naczyń obwodowych, takich jak chromanie przestankowe czy zespół Raynauda, ze względu na swoje działanie obniżające ciśnienie.

Nadczynność tarczycy: Leczenie metoprololem może maskować objawy nadczynności tarczycy.

Zabiegi operacyjne: Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu metoprololu. Nie zaleca się odstawiania leku na czas operacji.

Nagłe odstawienie leku: Bardzo ważne jest, aby nie przerywać nagle leczenia metoprololem. Jeśli zachodzi konieczność przerwania terapii, dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres co najmniej dwóch tygodni pod kontrolą lekarza. Nagłe odstawienie może spowodować zaostrzenie niewydolności serca i zwiększyć ryzyko zawału mięśnia sercowego.

Reakcje alergiczne: Metoprolol może zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać reakcje anafilaktyczne. Standardowe leczenie adrenaliną może nie przynieść oczekiwanego efektu u osób przyjmujących leki beta-adrenolityczne.

Łuszczyca: Leki beta-adrenolityczne mogą wywoływać lub zaostrzać objawy łuszczycy.

Metocard ZK może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym dostępnych bez recepty.

Leki obniżające ciśnienie: Jednoczesne stosowanie z klonidyną, lekami blokującymi zwoje współczulne lub innymi lekami obniżającymi ciśnienie może nasilać działanie hipotensyjne. W przypadku konieczności przerwania leczenia klonidyną, metoprolol należy odstawić kilka dni wcześniej.

Leki wpływające na rytm serca: Jednoczesne stosowanie z antagonistami wapnia typu werapamil lub diltiazem, a także z lekami przeciwarytmicznymi, wymaga szczególnej ostrożności ze względu na możliwość wystąpienia poważnych zaburzeń pracy serca. Werapamilu w postaci dożylnej nie wolno podawać pacjentom przyjmującym metoprolol.

Leki wpływające na metabolizm metoprololu: Niektóre leki mogą zwiększać stężenie metoprololu we krwi (np. cymetydyna, paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, amiodarone), inne mogą je zmniejszać (np. ryfampicyna). Lekarz może potrzebować dostosować dawkę metoprololu.

Leki przeciwcukrzycowe: Metoprolol może wpływać na działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, dlatego konieczna jest regularna kontrola poziomu glukozy we krwi.

Leki przeciwzapalne: Indometacyna i niektóre inne niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zmniejszać działanie hipotensyjne metoprololu.

Inhibitory MAO: Jednoczesne stosowanie z inhibitorami monoaminooksydazy (innymi niż inhibitory MAO-B) jest przeciwwskazane.

Ciąża: Metocard ZK można stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka. Leki beta-adrenolityczne mogą wpływać na przepływ krwi przez łożysko i powodować przedwczesny poród. Obserwowano również opóźnienie rozwoju płodu po długotrwałym stosowaniu metoprololu u kobiet w ciąży.

Jeśli to możliwe, stosowanie metoprololu należy przerwać na 48 do 72 godzin przed planowanym porodem. Jeśli nie jest to możliwe, noworodek powinien być obserwowany przez 48 do 72 godzin po urodzeniu pod kątem objawów działania leku, takich jak bradykardia, hipoglikemia czy niedociśnienie.

Karmienie piersią: Metoprolol przenika do mleka kobiecego w stężeniu około trzykrotnie większym niż w osoczu. Chociaż ryzyko szkodliwego działania na niemowlę jest niewielkie przy dawkach terapeutycznych, dziecko karmione piersią należy obserwować w kierunku objawów działania leku.

Metocard ZK może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w stopniu niewielkim lub umiarkowanym. Podczas leczenia mogą wystąpić zawroty głowy i zmęczenie, dlatego przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdu lub obsługiwania maszyn należy ocenić swoją reakcję na lek. Objawy te mogą nasilać się po spożyciu alkoholu lub zmianie preparatu.

Jak każdy lek, Metocard ZK może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Często występujące działania niepożądane

• Zawroty głowy i bóle głowy.
• Zmęczenie.
• Nudności i bóle brzucha.
• Bradykardia – zwolnienie akcji serca.
• Kołatanie serca.
• Wyraźne obniżenie ciśnienia tętniczego.
• Zimne dłonie i stopy.
• Duszność wysiłkowa.

Mniej częste działania niepożądane

• Depresja, zaburzenia koncentracji, senność lub bezsenność.
• Koszmarne sny, nerwowość.
• Zaburzenia widzenia, suchość oczu.
• Szumy uszne.
• Zaburzenia równowagi, rzadko połączone z omdleniem.
• Przejściowe zaostrzenie objawów niewydolności serca.
• Niedociśnienie ortostatyczne – spadek ciśnienia przy zmianie pozycji ciała.
• Skurcz oskrzeli.
• Biegunka lub zaparcia.
• Wysypka skórna.
• Kurcze mięśni.
• Zaburzenia seksualne.

Rzadkie działania niepożądane

• Małopłytkowość, leukopenia – zaburzenia krwi.
• Zwiększenie masy ciała.
• Zaostrzenie cukrzycy.
• Zaburzenia pamięci, splątanie.
• Zaburzenia słuchu.
• Blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia.
• Martwica u pacjentów z ciężkimi chorobami naczyń.
• Nieżyt nosa.
• Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby.
• Zaostrzenie lub wystąpienie łuszczycy.
• Obrzęk.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak silne zawroty głowy, omdlenia, bardzo wolne bicie serca, znaczne problemy z oddychaniem czy obrzęk twarzy, należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza lub na oddział ratunkowy.

Przedawkowanie metoprololu może być niebezpieczne i powodować ciężkie niedociśnienie, bardzo wolne bicie serca, blok przedsionkowo-komorowy, niewydolność serca, wstrząs, zatrzymanie akcji serca, skurcz oskrzeli, utratę przytomności, nudności, wymioty i sinicę. Pierwsze objawy przedawkowania mogą pojawić się po upływie od 20 minut do 2 godzin od przyjęcia leku.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub wezwać pogotowie ratunkowe. Leczenie przedawkowania wymaga interwencji medycznej i może obejmować podanie węgla leczniczego, płukanie żołądka oraz stosowanie leków wspierających pracę serca i układu krążenia.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Brak szczególnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.

Substancją czynną leku jest metoprololu bursztynian. Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 47,5 mg metoprololu bursztynianu, co odpowiada 50 mg metoprololu winianu.

Pozostałe składniki to: celuloza mikrokrystaliczna, metyloceluloza, skrobia kukurydziana, glicerol, etyloceluloza, magnezu stearynian, hypromeloza, kwas stearynowy i tytanu dwutlenek.