Beto 150 ZK

Beto 150 ZK to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną metoprololu bursztynian w dawce 142,5 mg. Jest to odpowiednik 150 mg metoprololu winianu. Lek należy do grupy selektywnych beta-adrenolityków, czyli leków które blokują określone receptory w sercu, pomagając mu pracować spokojniej i bardziej efektywnie.

Preparat występuje w formie białych, podłużnych tabletek o przedłużonym uwalnianiu z dwiema liniami podziału po obu stronach. Dzięki specjalnej formule tabletka stopniowo uwalnia substancję czynną przez cały dzień, co pozwala przyjmować lek tylko raz na dobę.

Każda tabletka zawiera 142,5 mg metoprololu bursztynianu jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze o znanym działaniu: do 55,88 mg sacharozy, do 3,05 mg glukozy oraz 10,26 mg laktozy w postaci laktozy jednowodnej. Informacja ta jest szczególnie istotna dla osób z nietolerancją niektórych cukrów.

Tabletki pokryte są specjalną otoczką zawierającą między innymi laktozę jednowodną, hypromelozę, dwutlenek tytanu oraz makrogol. Wewnątrz znajdują się drobne kuleczki (peletki) pokryte polimerową otoczką, która kontroluje tempo uwalniania leku – dzięki temu substancja czynna działa równomiernie przez całą dobę.

Beto 150 ZK jest przepisywany w różnych stanach związanych z nadmierną pracą serca lub wysokim ciśnieniem tętniczym. Lek stosuje się przede wszystkim w nadciśnieniu tętniczym, czyli gdy ciśnienie krwi jest zbyt wysokie. Pomaga również w dławicy piersiowej – stanie, w którym serce nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu, co objawia się bólem w klatce piersiowej.

Preparat jest skuteczny w leczeniu zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza częstoskurczu nadkomorowego, czyli stanu, gdy serce bije zbyt szybko. Stosuje się go również w zapobieganiu powtórnemu zawałowi serca u osób, które już wcześniej przeszły zawał mięśnia sercowego.

Lek może być przepisany przy kołataniu serca spowodowanym zaburzeniami czynnościowymi oraz w zapobieganiu migrenie. Ponadto jest stosowany u pacjentów ze stabilną objawową niewydolnością serca w połączeniu z innymi lekami.

U dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat lek jest stosowany wyłącznie w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Tabletki należy przyjmować raz na dobę, najlepiej podczas śniadania. Można je połykać w całości lub podzielić według linii podziału, ale nie wolno ich żuć ani kruszyć. Tabletki należy popijać co najmniej połową szklanki wody.

Dawkowanie w zależności od schorzenia

Nadciśnienie tętnicze: Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od mniejszych dawek (47,5 mg), a w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 95-190 mg na dobę lub dodać inny lek przeciwnadciśnieniowy.

Dławica piersiowa i zaburzenia rytmu serca: Standardowa dawka to 95-190 mg raz na dobę.

Po przebytym zawale mięśnia sercowego: Zalecana dawka to 190 mg raz na dobę.

Kołatania serca: Rozpoczyna się od 95 mg, w razie potrzeby zwiększając do 190 mg.

Zapobieganie migrenie: Dawka wynosi 95-190 mg raz na dobę.

Niewydolność serca – szczególne zasady

U pacjentów z niewydolnością serca dawkę ustala się bardzo ostrożnie i indywidualnie. Leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek (11,88-23,75 mg), które stopniowo zwiększa się co drugi tydzień. Celem jest osiągnięcie dawki docelowej 190 mg lub maksymalnej dawki tolerowanej przez pacjenta. Po każdym zwiększeniu dawki lekarz musi dokładnie ocenić stan pacjenta.

Leku nie można stosować, jeśli pacjent jest uczulony na metoprolol, inne beta-adrenolityki lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku. Istnieje wiele innych przeciwwskazań, w których stosowanie tego leku może być niebezpieczne.

Bezwzględnie nie wolno stosować leku przy ciężkich zaburzeniach rytmu serca, takich jak blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia, zespół chorego węzła zatokowego (bez stymulatora serca) oraz przy bardzo wolnej pracy serca (poniżej 50 uderzeń na minutę).

Lek jest przeciwwskazany u osób z nieleczoną niewydolnością serca z obrzękiem płuc, zastoiną krwi lub niedociśnieniem, a także u pacjentów wymagających stałego stosowania leków zwiększających kurczliwość serca. Nie można go stosować przy wstrząsie kardiogennym, ciężkich zaburzeniach obwodowego krążenia tętniczego oraz gdy ciśnienie skurczowe jest niższe niż 90 mm Hg.

Inne przeciwwskazania to kwasica metaboliczna, ciężka astma oskrzelowa lub przewlekła obturacyjna choroba płuc. Nie wolno łączyć leku z inhibitorami monoaminooksydazy (z wyjątkiem inhibitorów MAO-B).

Szczególnie dokładna kontrola medyczna jest wymagana u pacjentów z blokiem przedsionkowo-komorowym pierwszego stopnia, chorych na cukrzycę z wahaniami poziomu cukru we krwi, osób z guzami nadnerczy wydzielającymi hormony oraz pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Osoby z łuszczycą lub z łuszczycą w wywiadzie rodzinnym powinny otrzymywać ten lek tylko po bardzo dokładnej analizie korzyści i ryzyka. U pacjentów z astmą konieczne jest jednoczesne stosowanie leków rozszerzających oskrzela.

Ważne informacje przed zabiegiem operacyjnym

Przed planowanym zabiegiem chirurgicznym należy koniecznie poinformować anestezjologa o stosowaniu metoprololu. U pacjentów przyjmujących beta-adrenolityki może występować cięższy przebieg wstrząsu anafilaktycznego.

Dla osób z cukrzycą

Lek może maskować objawy niskiego poziomu cukru we krwi, takie jak przyspieszona praca serca. Pacjenci z cukrzycą powinni regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi.

Nietolerancja cukrów

Ze względu na zawartość sacharozy, glukozy i laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nietolerancją fruktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Metoprolol może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, co może wpływać na jego skuteczność lub nasilać działania niepożądane. Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.

Leki nasilające działanie metoprololu

Antagoniści wapnia: Leki takie jak werapamil lub diltiazem mogą znacznie nasilić działanie metoprololu na ciśnienie tętnicze i pracę serca. Dożylne podanie werapamilu pacjentom przyjmującym metoprolol jest zabronione ze względu na ryzyko zatrzymania akcji serca.

Leki przeciwarytmiczne: Chinidyna, amiodaron, flekainid, propafenon i inne mogą nasilać wpływ na częstość akcji serca i przewodzenie w sercu, co może prowadzić do poważnych powikłań.

Inne leki: Nitrogliceryna może nasilić obniżenie ciśnienia tętniczego, a hydralazyna może zwiększyć stężenie metoprololu we krwi.

Leki osłabiające działanie metoprololu

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ): Popularne leki przeciwbólowe i przeciwzapalne mogą zmniejszać działanie przeciwnadciśnieniowe metoprololu.

Leki sympatykomimetyczne: Adrenalina i podobne substancje zawarte w lekach przeciwkaszlowych czy kroplach do nosa mogą powodować wzrost ciśnienia tętniczego.

Wpływ metoprololu na inne leki

Metoprolol może wpływać na działanie leków przeciwcukrzycowych i insuliny, zwiększając ryzyko hipoglikemii. Może również zmniejszać wydalanie lidokainy, nasilając jej działanie. U pacjentów przyjmujących klonidynę odstawienie tego leku wymaga szczególnej ostrożności.

Kobiety w ciąży powinny natychmiast poinformować lekarza o swoim stanie. Lek można podawać w czasie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne, ponieważ może wpływać na rozwój dziecka.

Beta-adrenolityki mogą zmniejszać przepływ krwi do łożyska, co może prowadzić do opóźnienia rozwoju płodu, przedwczesnego porodu, a w skrajnych przypadkach nawet śmierci płodu. U noworodków matek przyjmujących metoprolol obserwowano bradykardię (wolne bicie serca), hipoglikemię (niski poziom cukru), niedociśnienie oraz zwiększoną bilirubinemię.

Jeśli lek jest stosowany w ciąży, należy podawać najmniejszą możliwą dawkę i rozważyć przerwanie leczenia 48-72 godziny przed spodziewanym terminem porodu. Jeśli nie jest to możliwe, noworodek musi być uważnie obserwowany przez co najmniej 48-72 godziny po urodzeniu.

Karmienie piersią

Metoprolol przenika do mleka matki w stężeniu około trzykrotnie wyższym niż w osoczu. Chociaż ryzyko działań niepożądanych u niemowlęcia jest niewielkie, niemowlę karmione piersią należy uważnie obserwować. Lek nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią, chyba że jest to absolutnie konieczne.

Jak każdy lek, Beto 150 ZK może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najczęstsze i najważniejsze działania niepożądane.

Bardzo częste i częste działania niepożądane

Zmęczenie występuje bardzo często, szczególnie na początku leczenia. Zawroty głowy i bóle głowy pojawiają się często. Te objawy zazwyczaj zmniejszają się w miarę kontynuowania leczenia.

Często występują również problemy z sercem i naczyniami krwionośnymi, takie jak zwolnienie rytmu serca (bradykardia), kołatanie serca, uczucie zimna w kończynach. U niektórych pacjentów może wystąpić przejściowe zaostrzenie objawów niewydolności serca z obrzękiem.

Działania niepożądane ze strony układu oddechowego

U osób predysponowanych, zwłaszcza z astmą, może wystąpić duszność wysiłkowa lub skurcz oskrzeli. Może również pojawić się zapalenie błony śluzowej nosa.

Działania niepożądane ze strony układu pokarmowego

Mogą wystąpić dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, bóle brzucha, biegunka, zaparcie oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej.

Inne ważne działania niepożądane

Rzadziej mogą wystąpić zaburzenia psychiczne, takie jak depresja, zaburzenia koncentracji, senność, bezsenność, koszmary senne, nerwowość czy zapominanie. Możliwe są również reakcje skórne, w tym zaczerwienienie, świąd, wysypka, a także zaostrzenie łuszczycy lub jej pojawienie się u osób predysponowanych.

U mężczyzn mogą wystąpić zaburzenia potencji i libido. Rzadko notowano przypadki plastycznego stwardnienia prącia.

W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia krwi, takie jak małopłytkowość czy leukopenia, oraz zaburzenia wątroby.

Przedawkowanie metoprololu może być niebezpieczne dla życia. Objawy przedawkowania obejmują ciężkie niedociśnienie tętnicze, bardzo wolną pracę serca, zawał mięśnia sercowego, niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, a nawet zatrzymanie akcji serca. Mogą również wystąpić skurcz oskrzeli, zaburzenia świadomości, drgawki, nudności i wymioty.

Pierwsze objawy przedawkowania pojawiają się zwykle po 20 minutach do 2 godzin od przyjęcia leku. W przypadku znacznego przedawkowania objawy mogą utrzymywać się przez kilka dni.

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe. Pacjent wymaga hospitalizacji i leczenia na oddziale intensywnej opieki medycznej z ciągłym monitorowaniem parametrów życiowych.

Bardzo ważne jest, aby nie przerywać nagłe stosowania leku bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie metoprololu może spowodować poważne powikłania, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, chorobą wieńcową lub po przebytym zawale serca.

Jeśli konieczne jest zakończenie leczenia po dłuższym okresie stosowania, lek należy odstawiać stopniowo przez co najmniej dwa tygodnie. Dawkę zmniejsza się kolejno o połowę, aż do osiągnięcia najmniejszej dawki. Ostatnią, najmniejszą dawkę należy stosować przez co najmniej cztery dni przed całkowitym odstawieniem leku.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów podczas zmniejszania dawki, proces należy spowolnić. Wszystkie zmiany w dawkowaniu lub przerwanie leczenia muszą być zlecone przez lekarza prowadzącego.

Lek należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C, w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. W przypadku tabletek w blistrach okres ważności wynosi 18 miesięcy, natomiast w butelkach z HDPE – 2 lata. Po pierwszym otwarciu butelki lek należy zużyć w ciągu 6 miesięcy.

Podczas leczenia metoprololem mogą wystąpić zawroty głowy, uczucie zmęczenia lub zaburzenia widzenia. Dlatego przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn pacjent powinien ocenić swoją reakcję na lek.

Opisane objawy mogą się nasilać w przypadku jednoczesnego spożywania alkoholu lub podczas zmiany z innego leku. Leczenie tym lekiem wymaga regularnej kontroli medycznej.