Popularne

NeoRecormon to lek, którego głównym składnikiem jest hormon epoetyna beta. Hormon ten, wytworzony za pomocą specjalistycznej inżynierii genetycznej, działa jak naturalna erytropoetyna, stymulując produkcję czerwonych krwinek. Lek jest stosowany w leczeniu niedokrwistości spowodowanej przewlekłą chorobą nerek, zarówno u osób dializowanych, jak i niepoddanych dializoterapii. Może być również stosowany w celu zapobiegania niedokrwistości u wcześniaków oraz w leczeniu niedokrwistości u dorosłych poddanych chemioterapii.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
NeoRecormon 6000 to lek zawierający epoetyną beta, która jest rekombinowaną ludzką erytropoetyną – substancją stymulującą organizm do wytwarzania czerwonych krwinek. Jedna ampułko-strzykawka zawiera 6000 jednostek międzynarodowych epoetyny beta w objętości 0,3 ml roztworu do wstrzykiwań. Substancja czynna jest produkowana metodą inżynierii genetycznej w komórkach jajnika chomika chińskiego.
Erytropoetyna to naturalny hormon odpowiedzialny za produkcję krwinek czerwonych w organizmie. Dzięki temu lek pomaga zwiększać stężenie hemoglobiny we krwi i poprawia samopoczucie osób cierpiących na niedokrwistość.
Lek jest przepisywany w kilku różnych sytuacjach klinicznych:
Epoetyna beta, główny składnik leku, działa podobnie jak naturalna erytropoetyna wytwarzana przez nerki. Pobudza ona komórki macierzyste szpiku kostnego do przekształcania się w czerwone krwinki. W rezultacie zwiększa się liczba erytrocytów, stężenie hemoglobiny oraz liczba retikulocytów, czyli młodych czerwonych krwinek.
Lek nie wpływa na produkcję białych krwinek i działa wybiórczo tylko na wytwarzanie czerwonych komórek krwi. Dzięki temu pomaga zwalczać objawy niedokrwistości, takie jak zmęczenie, osłabienie czy duszności.
Leczenie produktem NeoRecormon powinno być rozpoczynane wyłącznie przez lekarza doświadczonego w prowadzeniu chorych z niedokrwistością. Lek można podawać na dwa sposoby: dożylnie przez około dwie minuty lub podskórnie. U pacjentów nie poddawanych hemodializie lepiej jest podawać lek podskórnie.
Leczenie składa się z dwóch faz:
Celem leczenia jest utrzymanie stężenia hemoglobiny między dziesięć a dwanaście gramów na decylitr. Należy unikać przekraczania wartości dwunaście gramów na decylitr.
Zalecana dawka początkowa to trzydzieści tysięcy jednostek na tydzień, podawanych podskórnie. Dawkę tygodniową można podać w jednym wstrzyknięciu lub podzielić na kilka podań w ciągu tygodnia. Leczenie kontynuuje się do czterech tygodni po zakończeniu chemioterapii.
Roztwór podaje się podskórnie w dawce dwieście pięćdziesiąt jednostek na kilogram masy ciała trzy razy w tygodniu przez sześć tygodni.
NeoRecormon nie może być stosowany w następujących sytuacjach:
Podczas stosowania NeoRecormon może wystąpić podwyższone ciśnienie tętnicze lub nasilenie istniejącego nadciśnienia, szczególnie gdy wartość hematokrytu szybko rośnie. Dlatego na początku leczenia zaleca się regularne kontrole ciśnienia. W rzadkich przypadkach może dojść do przełomu nadciśnieniowego z objawami przypominającymi encefalopatię, wymagającego natychmiastowej pomocy lekarskiej. Należy zwracać uwagę na nagłe, przeszywające bóle głowy o typie migrenowym.
Nie należy utrzymywać wartości hemoglobiny większych niż dwanaście gramów na decylitr. Badania kliniczne wykazały zwiększone ryzyko zgonu i ciężkich zdarzeń sercowo-naczyniowych lub mózgowo-naczyniowych, w tym udaru, gdy próbowano osiągnąć wyższe wartości. Należy unikać wzrostu hemoglobiny większego niż dwa gramy na decylitr w ciągu czterech tygodni.
Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć niedobór kwasu foliowego i witaminy B dwanaście, ponieważ zmniejszają one skuteczność terapii. U wszystkich pacjentów należy określić stężenie żelaza przed leczeniem i w jego trakcie – może być konieczne uzupełnianie żelaza.
W związku z leczeniem epoetyną zgłaszano ciężkie niepożądane reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, które mogą zagrażać życiu. Jeśli wystąpią objawy takich reakcji, należy natychmiast przerwać stosowanie leku.
Epoetyny są czynnikami wzrostu i istnieje obawa, że mogą stymulować wzrost nowotworów. W niektórych badaniach klinicznych obserwowano skrócenie czasu przeżycia u pacjentów z zaawansowanymi nowotworami. Decyzja o podaniu leku powinna opierać się na indywidualnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści, uwzględniając typ nowotworu, stadium rozwoju oraz preferencje pacjenta.
U pacjentów z przewlekłą chorobą nerek w wyniku zwiększenia wartości hematokrytu często konieczne jest zwiększenie dawki heparyny podczas hemodializy. U pacjentów narażonych na zakrzep przetoki należy rozważyć wczesną kontrolę i profilaktykę zakrzepową.
Najczęstszym działaniem niepożądanym jest podwyższenie ciśnienia tętniczego lub nasilenie istniejącego nadciśnienia. Często występują również bóle głowy. Może dojść do zakrzepów przetoki, szczególnie u osób ze skłonnością do niedociśnienia. Rzadko obserwuje się nadpłytkowość.
Często występują nadciśnienie tętnicze, bóle głowy oraz incydenty zakrzepowo-zatorowe. U niektórych pacjentów może dojść do zmniejszenia stężenia żelaza w surowicy.
Rzadko mogą wystąpić:
Brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania epoetyny beta w czasie ciąży, dlatego należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku kobietom w ciąży. Nie wiadomo, czy substancja czynna przenika do mleka ludzkiego. Decyzja o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią oraz o kontynuowaniu lub przerwaniu stosowania leku powinna być podjęta po rozważeniu korzyści dla dziecka i matki.
Dotychczasowe doświadczenia kliniczne nie wykazały interakcji NeoRecormon z innymi produktami leczniczymi. Badania na zwierzętach wykazały, że epoetyna beta nie nasila toksycznego działania na szpik takich leków chemioterapeutycznych, jak etopozyd, cisplatyna, cyklofosfamid i fluorouracyl.
Lek należy przechowywać w lodówce w temperaturze od dwóch do ośmiu stopni Celsjusza. Ampułko-strzykawkę należy trzymać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. W celu ambulatoryjnego podawania można jednorazowo wyjąć produkt z lodówki i przechowywać go w temperaturze pokojowej, nie przekraczającej dwudziestu pięciu stopni Celsjusza, przez maksymalnie trzy dni. Okres ważności wynosi dwa lata.
NeoRecormon w ampułko-strzykawce jest gotowy do użycia i przeznaczony wyłącznie do jednorazowego zastosowania. Przed użyciem należy umyć ręce. Należy sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty, bezbarwny i bez widocznych cząstek. Po zdjęciu ochronnego kapturka należy założyć igłę i usunąć powietrze z ampułko-strzykawki, delikatnie przesuwając tłok do góry.
Miejsce wstrzyknięcia należy przetrzeć wacikiem z alkoholem. Tworząc fałd skóry między kciukiem a palcem wskazującym, należy wbić igłę szybkim ruchem i wstrzyknąć roztwór. Po wstrzyknięciu należy szybko usunąć igłę i ucisnąć miejsce wstrzyknięcia suchym, jałowym gazikiem.
Substancją czynną jest epoetyna beta. Jedna ampułko-strzykawka zawiera sześć tysięcy jednostek międzynarodowych epoetyny beta w objętości zero przecinek trzy mililitrów roztworu. Substancje pomocnicze to między innymi: mocznik, sodu chlorek, polisorbat dwadzieścia, fosforany sodu, wapnia chlorek, glicyna oraz wybrane aminokwasy – leucyna, izoleucyna, treonina, kwas glutaminowy i fenyloalanina. Lek zawiera również wodę do wstrzykiwań.
Preparat zawiera mniej niż jeden milimol sodu w każdej ampułko-strzykawce, co oznacza, że jest uznawany za wolny od sodu. Jedna ampułko-strzykawka może zawierać do zero przecinek trzy miligrama fenyloalaniny jako substancji pomocniczej, dlatego należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z ciężkimi postaciami fenyloketonurii.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| NeoRecormon 6000, roztwór do wstrzykiwań, 6000 j.m./0,3 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek NeoRecormon 6000 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | NeoRecormon 6000 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w NeoRecormon 6000 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 6000 j.m./0,3 ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem NeoRecormon 6000 jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Wzrost stężenia hemoglobiny następuje stopniowo. W fazie korygowania wartości hematokrytu efekty są widoczne po kilku tygodniach regularnego stosowania leku zgodnie z zaleceniami lekarza.
Wstrzyknięcie podskórne może powodować niewielki dyskomfort lub lekki ból w miejscu podania, podobnie jak inne zastrzyki. Dyskomfort jest zazwyczaj przejściowy i niewielki.
Tak, po odpowiednim przeszkoleniu przez personel medyczny pacjent lub opiekun może samodzielnie podawać lek podskórnie w warunkach domowych, przestrzegając zasad higieny i techniki wstrzykiwania.
Lek może powodować wzrost ciśnienia tętniczego, szczególnie gdy stężenie hemoglobiny rośnie szybko. Regularna kontrola ciśnienia pozwala wcześnie wykryć i leczyć nadciśnienie, zapobiegając poważnym powikłaniom.
Należy skontaktować się z lekarzem w celu ustalenia dalszego postępowania. Nie należy podwajać dawki w celu uzupełnienia pominiętego wstrzyknięcia bez konsultacji z lekarzem.

Nie daj się jesieni