Lekoklar

Lekoklar to antybiotyk w postaci granulatu, który po przygotowaniu tworzy zawiesinę doustną. Produkt zawiera klarytromycynę – substancję należącą do grupy antybiotyków makrolidowych. W jednej odmierzonej porcji zawiesiny (5 ml) znajduje się 250 mg klarytromycyny. Lek ten skutecznie zwalcza różne rodzaje bakterii wywołujących zakażenia układu oddechowego, skóry oraz inne infekcje bakteryjne.

Lekoklar przepisywany jest pacjentom w różnym wieku – dorosłym, młodzieży oraz dzieciom od 6. miesiąca życia do 12. roku życia. Lek pomaga w leczeniu następujących stanów chorobowych:

• Zakażenia górnych dróg oddechowych – takie jak zapalenie migdałków czy gardła, szczególnie gdy nie można zastosować innych antybiotyków.
• Ostre zapalenie ucha środkowego – problem często występujący u najmłodszych pacjentów.
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych – w tym pozaszpitalne zapalenie płuc.
• Zapalenie zatok oraz zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli – u dorosłych i młodzieży powyżej 12. roku życia.
• Zakażenia skóry i tkanek miękkich – o nasileniu od lekkiego do umiarkowanego.
• Eradykacja bakterii Helicobacter pylori – u dorosłych z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy, w połączeniu z innymi lekami.

Dawkowanie leku zawsze ustala lekarz, dostosowując je do wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju zakażenia.

Dorośli i młodzież

Standardowa dawka to 250 mg dwa razy dziennie. W przypadku ciężkich zakażeń dawkę można zwiększyć do 500 mg dwa razy dziennie.

Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat

Zalecana dawka wynosi 7,5 mg na kilogram masy ciała dwa razy dziennie. Poniżej przedstawiono przykładowe dawkowanie dla Lekoklar 250 mg/5 ml:

• Dzieci o masie 12-19 kg (2-4 lata): 2,5 ml dwa razy dziennie.
• Dzieci o masie 20-29 kg (4-8 lat): 3,75 ml dwa razy dziennie.
• Dzieci o masie 30-40 kg (8-12 lat): 5 ml dwa razy dziennie.

Czas trwania leczenia

Typowe leczenie trwa od 5 do 14 dni, w zależności od rodzaju zakażenia i stanu pacjenta. Bardzo ważne jest, aby kontynuować przyjmowanie leku przez co najmniej 2 dni po ustąpieniu objawów choroby. W przypadku zakażeń wywołanych przez paciorkowce leczenie powinno trwać minimum 10 dni.

Sposób przygotowania zawiesiny

Przed pierwszym użyciem należy przygotować zawiesinę, dodając do butelki odpowiednią ilość wody. Najpierw wlej dwie trzecie wody, dokładnie wstrząśnij butelką, a następnie dopełnij wodą do znacznika i ponownie wstrząśnij. Przed każdym podaniem butelkę należy wstrząsać, aby zawiesina była jednolita.

Produkt można przyjmować niezależnie od posiłków. Po połknięciu zawiesiny warto coś wypić lub zjeść – zapobiegnie to ewentualnemu gorzkiemu posmakom w ustach.

Leku nie można używać w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na klarytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub którykolwiek składnik produktu.
• Jednoczesne przyjmowanie niektórych leków – takich jak astemizol, cyzapryd, domperydon, pimozyd, terfenadyna, tikagrelorem, iwabradyna, ranolazyna czy alkaloidy sporyszu. Połączenie tych leków z klarytromycyną może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.
• Problemy z rytmem serca – jeśli pacjent ma wydłużony odstęp QT w badaniu EKG lub komorowe zaburzenia rytmu serca.
• Zaburzenia elektrolitowe – zbyt niski poziom potasu lub magnezu we krwi.
• Ciężka niewydolność wątroby współistniejąca z zaburzeniami czynności nerek.
• Przyjmowanie kolchicyny – jednoczesne stosowanie tych leków jest zabronione.
• Przyjmowanie niektórych statyn – lowastatyny lub symwastatyny.

Szczególna ostrożność wymagana

Lekarz powinien dokładnie ocenić, czy korzyści z leczenia przewyższają ryzyko, szczególnie u kobiet w ciąży. Ostrożność wymagana jest również u pacjentów z:

• Zaburzeniami czynności wątroby lub nerek – może być konieczne zmniejszenie dawki leku.
• Chorobami serca – szczególnie chorobą niedokrwienną, niewydolnością serca czy zaburzeniami przewodzenia.
• Przyjmujących inne leki wpływające na rytm serca.

Objawy wymagające kontaktu z lekarzem

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią:

• Objawy problemów z wątrobą – brak apetytu, żółtaczka (zażółcenie skóry i białek oczu), ciemny mocz, świąd skóry, ból brzucha.
• Ciężka biegunka – może to być objaw rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego, wymagającego specjalistycznego leczenia.
• Reakcje alergiczne – wysypka, świąd, obrzęk twarzy lub trudności w oddychaniu.
• Ból lub osłabienie mięśni – szczególnie u pacjentów przyjmujących również statyny.

Klarytromycyna może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych produktach leczniczych, w tym:

• Lekach na serce i nadciśnienie.
• Statynach (lekach obniżających cholesterol) – szczególnie lowastatynie i symwastatynie, których łączenie z klarytromycyną jest zabronione.
• Lekach przeciwzakrzepowych – może być konieczna kontrola krzepliwości krwi.
• Lekach uspokajających i nasennych – takich jak midazolam czy triazolam.
• Innych antybiotykach.
• Lekach stosowanych w chorobach psychicznych.

W czasie ciąży klarytromycyna może być stosowana tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka. Nie zaleca się jej stosowania, szczególnie w pierwszych trzech miesiącach ciąży, bez dokładnej oceny przez specjalistę.

W okresie karmienia piersią klarytromycyna przenika w małych ilościach do mleka matki. U dziecka karmionego piersią może wystąpić biegunka lub zakażenie grzybicze błon śluzowych. Może być konieczne przerwanie karmienia piersią podczas leczenia.

Jak każdy lek, Lekoklar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęstsze działania niepożądane

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe – bóle brzucha, biegunka, nudności, wymioty, niestrawność.
• Zmiana smaku – metaliczny lub gorzki posmak w ustach.
• Ból głowy.

Inne działania niepożądane

• Zakażenia grzybicze – np. drożdżyca jamy ustnej.
• Bezsenność, nerwowość, lęk.
• Zawroty głowy, senność.
• Wysypka, świąd, pokrzywka.
• Zaburzenia słuchu – szumy uszne, przejściowa głuchota.
• Problemy z wątrobą – żółtaczka, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca.

Rzadkie, ale poważne działania niepożądane

Należy natychmiast przerwać stosowanie leku i skontaktować się z lekarzem w przypadku:

• Reakcji anafilaktycznej – ciężka reakcja alergiczna z trudnościami w oddychaniu.
• Ciężkich reakcji skórnych – pęcherze, łuszczenie się skóry.
• Ciężkiej biegunki z krwią lub śluzem.
• Silnego bólu lub osłabienia mięśni.
• Zaburzeń rytmu serca.

Substancją czynną jest klarytromycyna. Każde 5 ml przygotowanej zawiesiny zawiera 250 mg klarytromycyny.

Ważna informacja dla pacjentów z cukrzycą: każde 5 ml gotowej zawiesiny zawiera 2,4 g sacharozy (cukru). Należy to uwzględnić przy planowaniu diety.

Pozostałe składniki to substancje pomocnicze zapewniające odpowiednią konsystencję, smak i trwałość produktu.

• Granulat w oryginalnym opakowaniu należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Po przygotowaniu zawiesiny lek nadaje się do użycia przez 14 dni.
• Przygotowaną zawiesinę również należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.
• Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
• Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności.

Lekoklar jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę. Przed rozpoczęciem stosowania należy dokładnie zapoznać się z ulotką dołączoną do opakowania. W razie wątpliwości zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Nie należy przerywać leczenia wcześniej niż zalecił lekarz, nawet jeśli objawy choroby ustąpiły. Przedwczesne przerwanie antybiotykoterapii może prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakterii na lek.

Jeśli po kilku dniach leczenia nie następuje poprawa lub objawy się nasilają, należy skontaktować się z lekarzem.