Popularne

Doxanorm działa rozszerzająco na naczynia krwionośne, zmniejszając opór obwodowy, co prowadzi do zmniejszenia ciśnienia tętniczego oraz zmniejsza dolegliwości związane z utrudnieniem odpływu moczu i poprawia wyniki badań urodynamicznych. Lek Doxanorm jest wskazany w leczeniu samoistnego nadciśnienia tętniczego oraz objawów klinicznych łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Doxanorm to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną doksazosynę w postaci mezylanu doksazosyny. Każda tabletka zawiera 1 mg doksazosyny. Jest to lek należący do grupy farmakoterapeutycznej leków przeciwnadciśnieniowych oraz leków stosowanych w łagodnym rozroście gruczołu krokowego. Produkt dostępny jest w postaci tabletek przeznaczonych do przyjmowania doustnego.
Lek Doxanorm jest przeznaczony do leczenia dwóch głównych schorzeń:
Doksazosyna działa poprzez selektywne blokowanie receptorów alfa-1-adrenergicznych, co powoduje rozszerzenie naczyń krwionośnych oraz rozluźnienie mięśni gładkich w gruczole krokowym i szyjce pęcherza moczowego.
W przypadku nadciśnienia lek rozszerza naczynia krwionośne, co zmniejsza opór obwodowy i prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego. Działanie utrzymuje się przez 24 godziny po podaniu pojedynczej dawki, co umożliwia wygodne dawkowanie raz na dobę. Maksymalne działanie następuje po 2-6 godzinach od przyjęcia leku. Doksazosyna korzystnie wpływa również na profil lipidowy – obniża stężenie cholesterolu całkowitego, frakcji LDL oraz triglicerydów, a zwiększa stosunek cholesterolu HDL do całkowitego.
W przypadku problemów z prostatą doksazosyna blokuje receptory alfa-1A (stanowiące ponad siedemdziesiąt procent wszystkich podtypów receptorów w gruczole krokowym), co prowadzi do rozluźnienia mięśni w zrębie mięśniowym i torebce prostaty oraz w szyjce pęcherza moczowego. Dzięki temu poprawiają się wyniki badań urodynamicznych i łagodzone są objawy związane z oddawaniem moczu.
Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Czas trwania terapii określa lekarz prowadzący.
Leczenie rozpoczyna się od dawki 1 mg raz na dobę. W zależności od skuteczności, po siedmiu do czternastu dniach lekarz może zwiększyć dawkę do 2 mg, następnie do 4 mg, a w razie potrzeby do 8 mg. Średnia dawka w leczeniu podtrzymującym wynosi od 2 do 4 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka to 16 mg na dobę.
Zalecany schemat dawkowania na początku leczenia:
Leczenie rozpoczyna się od dawki 1 mg raz na dobę. W razie potrzeby, po siedmiu do czternastu dniach, dawka może być zwiększona do 2 mg, a następnie do 4 mg, w zależności od reakcji pacjenta. Maksymalna zalecana dawka to 8 mg raz na dobę.
Zalecany schemat dawkowania na początku leczenia:
Pacjenci w podeszłym wieku: Można stosować zwykłe dawkowanie, jednak dawka powinna być możliwie jak najmniejsza, a zwiększanie dawki powinno odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Można stosować zwykłe dawkowanie, jednak z zachowaniem szczególnej ostrożności i pod ścisłą kontrolą lekarza. Doksazosyna nie może być usuwana przez dializę ze względu na wysokie wiązanie z białkami osocza.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Należy zachować szczególną ostrożność. Brak doświadczenia klinicznego u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.
Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności doksazosyny u dzieci i młodzieży.
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
Na początku leczenia może wystąpić niedociśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia przy wstawaniu), objawiające się zawrotami głowy, uczuciem słabości, a rzadko utratą przytomności. Zaleca się kontrolę ciśnienia tętniczego na początku leczenia. W początkowym okresie terapii należy unikać sytuacji, w których może dojść do urazu w razie zawrotów głowy lub osłabienia.
Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkimi chorobami serca, takimi jak obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zastawki dwudzielnej, niewydolność serca przy wysokiej pojemności wyrzutowej, prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym, lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania. U pacjentów z ciężką chorobą wieńcową szybkie i znaczne obniżenie ciśnienia może zaostrzać dolegliwości dusznicowe.
Należy zachować szczególną ostrożność przy podawaniu doksazosyny pacjentom z niewydolnością wątroby. Podawanie leku pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby nie jest zalecane.
Jednoczesne podawanie doksazosyny z inhibitorami PDE-5 (takimi jak syldenafil, tadalafil, wardenafil) może prowadzić do objawowego niedociśnienia tętniczego u niektórych pacjentów. Leczenie inhibitorem PDE-5 należy rozpocząć dopiero po uzyskaniu stabilizacji hemodynamicznej, od najmniejszej możliwej dawki, zachowując sześciogodzinny odstęp przed przyjęciem doksazosyny.
U niektórych pacjentów przyjmujących obecnie lub leczonych w przeszłości lekami alfa-adrenolitycznymi podczas operacji usunięcia zaćmy zaobserwowano śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki. Przed zabiegiem należy poinformować okulistę o stosowaniu leków alfa-adrenolitycznych obecnie lub w przeszłości.
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić przedłużona erekcja i priapizm (bolesna, przedłużona erekcja niezwiązana z podnieceniem seksualnym). Jeśli priapizm nie będzie natychmiast leczony, może dojść do uszkodzenia tkanki prącia i trwałej utraty potencji. W takim przypadku pacjent powinien natychmiast skorzystać z pomocy medycznej.
Przed rozpoczęciem stosowania doksazosyny w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego należy wykluczyć raka gruczołu krokowego, ponieważ obie te choroby mogą powodować podobne objawy i występować jednocześnie.
Produkt zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Poinformuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz lub przyjmowałeś ostatnio, a także o lekach, które planujesz przyjmować.
Działanie obniżające ciśnienie tętnicze doksazosyny może być nasilone przez:
Działanie obniżające ciśnienie tętnicze doksazosyny może być osłabione przez:
Doksazosyna może osłabiać działanie dopaminy, efedryny, epinefryny, metaraminolu, metoksaminy oraz fenylefryny na ciśnienie tętnicze i naczynia. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym podawaniu leków wpływających na metabolizm wątrobowy, takich jak cymetydyna.
Doksazosyna wiąże się z białkami osocza w dziewięćdziesięciu ośmiu procentach, jednak badania in vitro nie wykazały, by wpływała na wiązanie się z białkami osocza digoksyny, warfaryny, fenytoiny lub indometacyny.
W badaniach klinicznych nie stwierdzono niepożądanych interakcji z tiazydowymi lekami moczopędnymi, furosemidem, beta-adrenolitykami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami hipoglikemizującymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami przeciwzakrzepowymi.
Nie przeprowadzono odpowiednich badań u kobiet ciężarnych, dlatego brakuje danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania doksazosyny podczas ciąży. W okresie ciąży należy stosować lek jedynie wtedy, gdy potencjalne korzyści przewyższają ryzyko. Należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku.
Doksazosyna jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią, ponieważ produkt kumuluje się w mleku karmiących samic szczura, a nie ma informacji na temat przenikania produktu do mleka karmiących kobiet. W przypadku konieczności zastosowania leku należy zaprzestać karmienia piersią.
Z uwagi na indywidualne reakcje na doksazosynę, zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być pogorszona, szczególnie na początku leczenia, po zwiększeniu dawki, przejściu na inny produkt lub przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu. Należy unikać wykonywania takich czynności do czasu ustalenia, jak organizm reaguje na lek.
Jak każdy lek, Doxanorm może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Nie zgłoszono.
Obejmują między innymi:
Zgłaszanie działań niepożądanych: Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.
W razie przedawkowania prowadzącego do niedociśnienia tętniczego należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Przywrócenie ciśnienia tętniczego można osiągnąć poprzez ułożenie pacjenta na plecach. Jeśli powyższe środki są niewystarczające, wstrząs należy leczyć środkami zwiększającymi objętość osocza. W razie konieczności podaje się leki wazopresyjne. Trzeba również monitorować czynność nerek. Dializa jako metoda leczenia przedawkowania nie jest wskazana, ponieważ doksazosyna wiąże się w wysokim stopniu z białkami.
Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 1 mg doksazosyny (Doxazosinum) w postaci mezylanu doksazosyny.
Substancje pomocnicze:
Doxanorm 1 mg to tabletki pakowane w blistry z folii Al/PVC/PVDC w tekturowym pudełku. Opakowanie zawiera 30 tabletek (3 blistry po 10 tabletek).
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Doxanorm, tabletki, 1 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Doxanorm dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Doxanorm stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Doxanorm to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1 mg |
| Postać | tabletki |
| Producent | Producentem Doxanorm jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Doxanorm są Doxar, Zoxon 1, Cardura i Apo-Doxan 1 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Doxanorm działa przez 24 godziny po przyjęciu pojedynczej dawki, dlatego wystarczy przyjmować go raz na dobę. Maksymalne działanie leku występuje po 2-6 godzinach od przyjęcia.
Nie należy przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Nagłe przerwanie terapii może prowadzić do powrotu objawów nadciśnienia lub problemów z oddawaniem moczu. Lekarz określi czas trwania terapii i ewentualny sposób odstawiania leku.
Tak, Doxanorm korzystnie wpływa na profil lipidowy. Obniża stężenie cholesterolu całkowitego, frakcji LDL oraz triglicerydów, a zwiększa stosunek cholesterolu HDL do całkowitego, co może zmniejszać ryzyko rozwoju choroby wieńcowej.
Małe dawki na początku leczenia (1 mg) są stosowane w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia niedociśnienia ortostatycznego, które może objawiać się zawrotami głowy, osłabieniem lub rzadko utratą przytomności. Stopniowe zwiększanie dawki pozwala organizmowi przyzwyczaić się do działania leku.
Spożywanie alkoholu podczas przyjmowania Doxanormu może nasilić działanie obniżające ciśnienie tętnicze i zwiększyć ryzyko zawrotów głowy oraz osłabienia. Zaleca się unikanie alkoholu, szczególnie na początku leczenia.

Nie daj się jesieni