Bloxazoc

Bloxazoc to lek dostępny wyłącznie na receptę, który zawiera substancję czynną metoprolol w postaci bursztynianu. Należy on do grupy leków zwanych beta-adrenolitykami selektywnymi, które działają głównie na serce. Lek jest dostępny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w różnych mocach, w tym 47,5 mg, co odpowiada 50 mg metoprololu winianu. Specjalna budowa tabletki sprawia, że substancja czynna uwalnia się stopniowo przez około 20 godzin, dzięki czemu wystarczy przyjmować lek tylko raz dziennie.

Lek Bloxazoc jest przepisywany w wielu schorzeniach związanych z sercem i układem krążenia. Lekarze zalecają go dorosłym pacjentom w następujących przypadkach:

Nadciśnienie tętnicze

Bloxazoc skutecznie obniża ciśnienie krwi zarówno w pozycji leżącej i stojącej, jak i podczas wysiłku fizycznego. Działa przez ponad 24 godziny, co pozwala na wygodne przyjmowanie leku raz dziennie. W przypadku dzieci i młodzieży w wieku od 6 do 18 lat lek również może być stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego.

Choroby wieńcowe i dusznica bolesna

Lek pomaga w leczeniu dusznicy bolesnej, czyli bólu w klatce piersiowej spowodowanego niedokrwieniem mięśnia sercowego. Zmniejsza obciążenie serca, co prowadzi do zmniejszenia częstości występowania napadów dusznicy.

Zaburzenia rytmu serca

Bloxazoc jest skuteczny w leczeniu różnych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza częstoskurczu nadkomorowego, czyli zbyt szybkiego bicia serca pochodzącego z górnych komór serca. Pomaga również w kontrolowaniu częstości pracy komór u osób z migotaniem przedsionków oraz w leczeniu dodatkowych skurczów komorowych.

Kołatanie serca

U osób, które odczuwają kołatanie serca spowodowane zaburzeniami czynnościowymi, czyli nie związanymi z poważnymi zmianami strukturalnymi w sercu, lek może przynieść ulgę i zmniejszyć częstość występowania tych nieprzyjemnych objawów.

Po zawale serca

Bloxazoc odgrywa ważną rolę w zapobieganiu powtórnemu zawałowi mięśnia sercowego i nagłemu zgonowi sercowemu u osób, które przeżyły ostrą fazę zawału. Długotrwałe stosowanie leku zwiększa szanse na przeżycie i zmniejsza ryzyko kolejnych incydentów sercowych.

Zapobieganie migrenie

Lek może być również stosowany w profilaktyce migreny, czyli zapobieganiu występowaniu napadów silnego bólu głowy.

Przewlekła niewydolność serca

U pacjentów ze stabilną przewlekłą objawową niewydolnością serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory, Bloxazoc stosuje się jako lek uzupełniający do innych leków na serce. Badania wykazały, że metoprolol zwiększa przeżywalność pacjentów z niewydolnością serca, zmniejsza liczbę hospitalizacji oraz poprawia ogólną wydolność serca.

Metoprolol, substancja czynna leku Bloxazoc, działa poprzez blokowanie receptorów beta-adrenergicznych w sercu. Receptory te reagują na hormony stresu, takie jak adrenalina. Gdy są one zablokowane, serce bije wolniej i spokojniej, a ciśnienie krwi maleje. Ważną cechą metoprololu jest jego selektywność – działa głównie na serce, mniej wpływając na oskrzela i naczynia krwionośne w innych częściach ciała.

Dzięki specjalnej postaci o przedłużonym uwalnianiu, Bloxazoc stopniowo uwalnia substancję czynną przez około 20 godzin. Tabletka szybko rozpada się w przewodzie pokarmowym na tysiące małych mikrokapsułek, z których każda powoli uwalnia metoprolol. To zapewnia stałe stężenie leku we krwi przez całą dobę i pozwala na wygodne przyjmowanie leku tylko raz dziennie, najlepiej rano.

Bloxazoc należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Standardowo lek przyjmuje się raz na dobę, najlepiej rano. Tabletkę należy połykać w całości, popijając co najmniej połową szklanki wody. Nie wolno żuć ani kruszyć tabletek, ponieważ zniszczyłoby to specjalną powłokę kontrolującą uwalnianie leku. Jednoczesne spożywanie pokarmu nie ma wpływu na wchłanianie leku.

Tabletka o mocy 47,5 mg ma linię podziału, która służy jedynie do ułatwienia rozkruszenia i połknięcia tabletki, a nie do dzielenia na równe dawki. Dawka leku jest zawsze ustalana indywidualnie przez lekarza, w zależności od schorzenia i odpowiedzi organizmu na leczenie.

Typowe dawkowanie dla dorosłych:

• W nadciśnieniu tętniczym: zazwyczaj 47,5-95 mg raz na dobę, w niektórych przypadkach lekarz może zwiększyć dawkę do 190 mg lub dodać inny lek przeciwnadciśnieniowy.
• W dusznicy bolesnej: 95-190 mg raz na dobę, w razie potrzeby z dodatkowymi lekami z grupy azotanów.
• W zaburzeniach rytmu serca: 95-190 mg raz na dobę.
• W kołataniu serca: począwszy od 95 mg, z możliwością stopniowego zwiększania do 190 mg raz na dobę.
• Po zawale serca: dawka podtrzymująca 190 mg raz na dobę.
• W zapobieganiu migrenie: 95-190 mg raz na dobę.

Leczenie niewydolności serca:

W niewydolności serca leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek, które są stopniowo zwiększane. Jest to szczególnie ważne, ponieważ nagłe wprowadzenie większej dawki mogłoby czasowo pogorszyć objawy. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością serca (klasa II) leczenie rozpoczyna się od 23,75 mg przez dwa tygodnie, następnie dawka jest zwiększana co dwa tygodnie. U osób z cięższą niewydolnością (klasa III-IV) rozpoczyna się od jeszcze mniejszej dawki – 11,88 mg (pół tabletki 23,75 mg), a zwiększanie dawki odbywa się jeszcze wolniej, pod ścisłą kontrolą lekarza.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży:

U dzieci w wieku od 6 do 18 lat z nadciśnieniem tętniczym dawka jest obliczana na podstawie masy ciała. Zalecana dawka początkowa wynosi 0,48 mg na kilogram masy ciała raz na dobę. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę, ale nie powinna ona przekraczać 190 mg na dobę.

Istnieją sytuacje, w których przyjmowanie leku Bloxazoc jest zabronione. Nie można go stosować, jeśli:

• Jesteś uczulony na metoprolol, inne leki beta-adrenolityczne lub jakikolwiek inny składnik tego leku.
• Masz niestabilną, niewyrównaną niewydolność serca z objawami takimi jak obrzęk płuc, niedociśnienie lub otrzymujesz ciągłe leczenie lekami pobudzającymi pracę serca.
• Cierpisz na objawową bradykardię, czyli zbyt wolne bicie serca powodujące dolegliwości, lub masz niedociśnienie tętnicze.
• Po zawale serca Twoje serce bije wolniej niż 45 razy na minutę, odstęp PQ w EKG jest dłuższy niż 0,24 sekundy lub ciśnienie skurczowe jest niższe niż 100 mmHg.
• Masz wstrząs kardiogenny, czyli stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi.
• Występuje u Ciebie blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia, czyli poważne zaburzenie przewodzenia impulsów elektrycznych w sercu.
• Cierpisz na zespół chorego węzła zatokowego, chyba że masz wszczepiony stały rozrusznik serca.
• Masz poważną chorobę tętnic obwodowych z ryzykiem zgorzeli, czyli obumierania tkanek.

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w trakcie stosowania leku Bloxazoc należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach. Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach:

Choroby układu oddechowego

Jeśli masz astmę oskrzelową lub inne przewlekłe obturacyjne choroby płuc, lekarz może zalecić jednoczesne stosowanie leków rozszerzających oskrzela. Chociaż metoprolol działa głównie na serce, w większych dawkach może wpływać również na oskrzela.

Cukrzyca

U osób z cukrzycą metoprolol może maskować niektóre objawy hipoglikemii, czyli zbyt niskiego poziomu cukru we krwi, takie jak przyspieszone bicie serca. Należy regularnie kontrolować poziom glukozy we krwi.

Choroby naczyń obwodowych

Lek może nasilać objawy zaburzeń krążenia obwodowego, takie jak chromanie przestankowe, czyli ból nóg podczas chodzenia. Jeśli zauważysz pogorszenie tych objawów, poinformuj lekarza.

Zaburzenia przewodzenia w sercu

W rzadkich przypadkach istniejące wcześniej umiarkowane zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego mogą się nasilić, co może prowadzić do bloku przedsionkowo-komorowego.

Guz chromochłonny nadnerczy

Jeśli masz guza chromochłonnego nadnerczy, przed rozpoczęciem leczenia metoprololem lekarz powinien rozważyć zastosowanie leku alfa-adrenolitycznego.

Łuszczyca

U osób z łuszczycą leki beta-adrenolityczne mogą powodować zaostrzenie objawów chorobowych.

Reakcje alergiczne

Leczenie beta-adrenolitykami może nasilać objawy ciężkich reakcji alergicznych. Jeśli jesteś uczulony na pewne substancje i otrzymujesz leczenie odczulające, poinformuj o tym lekarza.

Nigdy nie przerywaj nagle przyjmowania leku Bloxazoc bez konsultacji z lekarzem. Nagłe odstawienie beta-adrenolityków, szczególnie u osób z chorobami serca, może być niebezpieczne. Może dojść do pogorszenia przewlekłej niewydolności serca, zwiększenia ryzyka zawału mięśnia sercowego, a nawet nagłej śmierci.

Jeśli leczenie ma zostać przerwane, metoprolol należy odstawiać stopniowo przez co najmniej dwa tygodnie. Dawka powinna być zmniejszana o połowę w kolejnych krokach, aż do uzyskania minimalnej dawki, którą należy stosować przez co najmniej cztery dni przed całkowitym zakończeniem leczenia. Jeśli wystąpią jakiekolwiek niepokojące objawy, proces odstawiania powinien być jeszcze wolniejszy.

Bloxazoc może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty, suplementach diety i ziołach.

Leki, których nie wolno łączyć z Bloxazoc:

• Werapamil podawany dożylnie – może powodować bradykardię i nadmierne obniżenie ciśnienia.
• Propafenon – może znacznie zwiększyć stężenie metoprololu we krwi i nasilić jego działanie.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

• Amiodaron – może powodować istotną klinicznie bradykardię.
• Leki przeciwarytmiczne klasy I – mogą nasilać działanie osłabiające pracę serca.
• Glikozydy naparstnicy – mogą wydłużać czas przewodzenia w sercu i wywoływać bradykardię.
• Diltiazem – może nasilać działanie hamujące przewodzenie w sercu.
• Chinidyna – może zwiększać stężenie metoprololu w organizmie.
• Klonidyna – nagłe odstawienie klonidyny podczas przyjmowania metoprololu może być niebezpieczne.
• Niesteroidowe leki przeciwzapalne (np. indometacyna) – mogą zmniejszać skuteczność przeciwnadciśnieniową metoprololu.
• Adrenalina – u osób przyjmujących beta-adrenolityki może wywołać znaczne nadciśnienie i bradykardię.
• Ryfampicyna – może zmniejszać stężenie metoprololu we krwi.
• Leki hamujące enzym CYP 2D6 (np. paroksetyna, fluoksetyna, sertralina, terbinafina) – mogą zwiększać stężenie metoprololu.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, przed rozpoczęciem przyjmowania leku Bloxazoc skonsultuj się z lekarzem.

Ciąża

Bloxazoc należy podawać w ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że jest to absolutnie konieczne. Leki beta-adrenolityczne mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co może prowadzić do opóźnienia wzrostu płodu, porodu przedwczesnego, a w skrajnych przypadkach nawet śmierci płodu. Jeśli przyjmujesz metoprolol w ciąży, zarówno Ty, jak i Twoje dziecko powinniście być odpowiednio monitorowani.

Jeśli to możliwe, lek powinien być stopniowo odstawiany na 48-72 godziny przed planowanym porodem. Jeśli nie jest to możliwe, noworodek powinien być obserwowany przez 48-72 godziny po porodzie pod kątem objawów blokady receptorów beta, takich jak bradykardia czy problemy z oddychaniem.

Karmienie piersią

Metoprolol przenika do mleka matki w stężeniu około trzy razy wyższym niż w osoczu matki. Jednak ryzyko działań niepożądanych u dziecka karmionego piersią wydaje się małe przy dawkach terapeutycznych. Niemniej jednak dziecko powinno być obserwowane pod kątem objawów blokady receptorów beta.

Jak każdy lek, Bloxazoc może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane występują u około 10% pacjentów leczonych metoprololem, a ich nasilenie zazwyczaj zależy od wielkości dawki.

Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób):

• Zmęczenie.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10 osób):

• Zawroty głowy, ból głowy.
• Kołatanie serca, bradykardia (wolne bicie serca).
• Zimne kończyny.
• Duszność wysiłkowa.
• Nudności, bóle brzucha, biegunka, zaparcia.
• Depresja, koszmary senne, zaburzenia snu.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 100 osób):

• Zaburzenia pamięci, dezorientacja, omamy, nerwowość, niepokój.
• Zaburzenia koncentracji.
• Parestezje (mrowienie, drętwienie).
• Zaburzenia smaku.
• Kurcze mięśni.
• Zaburzenia widzenia, suchość lub podrażnienie oczu.
• Szumy uszne.
• Przemijające nasilenie niewydolności serca.
• Zapalenie błony śluzowej nosa.
• Suche błony śluzowe jamy ustnej.
• Reakcje nadwrażliwości skóry.
• Ból w klatce piersiowej, obrzęki.

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 1000 osób):

• Małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi).
• Wydłużenie czasu przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenia rytmu serca.
• Skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą.
• Zwiększenie aktywności aminotransferaz (enzymów wątrobowych).
• Zaostrzenie łuszczycy, nadmierna potliwość, wypadanie włosów.
• Bóle stawów.
• Odwracalne zaburzenia libido.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u maksymalnie 1 na 10000 osób):

• Wstrząs kardiogenny u pacjentów z ostrym zawałem mięśnia sercowego.
• Zgorzel u pacjentów z ciężkimi schorzeniami naczyń obwodowych.
• Zapalenie wątroby.
• Objawy podobne do zapalenia spojówek.
• Reakcje nadwrażliwości na światło.
• Zwiększenie masy ciała.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza takie jak:

• Bardzo wolne lub nieregularne bicie serca.
• Nasilenie duszności lub obrzęków.
• Nagłe pogorszenie samopoczucia.
• Trudności w oddychaniu lub świszczący oddech.
• Objawy reakcji alergicznej (wysypka, swędzenie, obrzęk twarzy lub języka).

Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku Bloxazoc należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Objawy przedawkowania mogą pojawić się w ciągu 20 minut do 2 godzin od przyjęcia nadmiernej dawki.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• Bardzo wolne bicie serca (bradykardia).
• Bardzo niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie).
• Niewydolność serca.
• Wstrząs kardiogenny.
• Zaburzenia przewodzenia w sercu (blok przedsionkowo-komorowy).
• Zatrzymanie akcji serca (asystolia).
• Trudności w oddychaniu, depresja oddechowa.
• Skurcz oskrzeli.
• Zmęczenie, dezorientacja, utrata przytomności.
• Drgawki.
• Nudności, wymioty.
• Zaburzenia poziomu cukru we krwi (hipoglikemia u dzieci, hiperglikemia).

Leczenie przedawkowania wymaga hospitalizacji i odpowiedniego leczenia wspomagającego, które może obejmować płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego oraz leków korygujących pracę serca i ciśnienie krwi.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie stosuj tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Podczas leczenia produktem leczniczym Bloxazoc mogą wystąpić zawroty głowy i zmęczenie. Jeśli odczuwasz takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn wymagających pełnej koncentracji uwagi do momentu, aż poczujesz się lepiej i upewnisz się, że możesz bezpiecznie wykonywać te czynności.

Jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera 47,5 mg metoprololu bursztynianu, co odpowiada 50 mg metoprololu winianu. Lek zawiera również substancje pomocnicze: krzemionkę koloidalną bezwodną, celulozę mikrokrystaliczną, hypromellozę, sodu laurylosiarczan, polisorbat 80, glicerol, hydroksypropylocelulozę, etylocelulozę, sodu stearylofumaran w rdzeniu tabletki oraz hypromellozę, tytanu dwutlenek, talk i glikol propylenowy w otoczce tabletki. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.