Wchłanianie
Hydroksyzyna szybko i skutecznie wchłania się z przewodu pokarmowego. Najwyższe stężenie we krwi osiągane jest około 2 godziny po przyjęciu leku. Biodostępność po podaniu doustnym wynosi około 80% w porównaniu do podania domięśniowego. Syrop i tabletki działają podobnie skutecznie.
Dystrybucja w organizmie
Po wchłonięciu hydroksyzyna szeroko rozprzestrzenia się w organizmie, osiągając wyższe stężenia w tkankach niż we krwi. Szczególnie dobrze przenika do skóry, co tłumaczy jej skuteczność w leczeniu świądu. Lek przechodzi również przez barierę krew-mózg (dlatego działa na układ nerwowy) oraz przez łożysko (dlatego jest przeciwwskazany w ciąży).
Metabolizm
Hydroksyzyna jest intensywnie przetwarzana w wątrobie. Jej głównym metabolitem jest cetyryzyna – znany lek przeciwalergiczny, który stanowi aż 45% przyjętej dawki. Cetyryzyna również wykazuje działanie przeciwhistaminowe. W metabolizmie hydroksyzyny biorą udział enzymy wątrobowe, w tym dehydrogenaza alkoholowa i cytochrom P450 (CYP3A4/5).
Wydalanie
Czas, po którym stężenie leku we krwi zmniejsza się o połowę (okres półtrwania), wynosi u dorosłych około 14 godzin, choć może się wahać od 7 do 20 godzin. Tylko niewielka część (0,8%) hydroksyzyny jest wydalana w niezmienionej postaci z moczem. Główny metabolit – cetyryzyna – jest wydalany głównie przez nerki (25% dawki doustnej).
Różnice u poszczególnych grup pacjentów
Osoby starsze: U osób w podeszłym wieku lek działa dłużej (okres półtrwania wydłuża się do 29 godzin) i wolniej jest wydalany z organizmu. To dlatego konieczne jest zmniejszenie dawki w tej grupie wiekowej.
Dzieci: U dzieci lek jest przetwarzany szybciej – jego klirens jest około 2,5 razy większy niż u dorosłych. Okres półtrwania wynosi około 4 godzin u rocznych dzieci i około 11 godzin u czternastolatków.
Problemy z wątrobą: U osób z chorobami wątroby wydalanie leku jest wyraźnie spowolnione – okres półtrwania wydłuża się do 37 godzin. Konieczne jest zmniejszenie dawki.
Problemy z nerkami: Chociaż stężenie samej hydroksyzyny nie zmienia się znacząco, to jej metabolit – cetyryzyna – gromadzi się w organizmie. Hemodializa nie usuwa skutecznie cetyryzyny, dlatego u osób z niewydolnością nerek należy zmniejszyć dawkę.