Hydrochlorothiazidum Polpharma

Hydrochlorothiazidum Polpharma to lek moczopędny w postaci tabletek, zawierający 25 mg substancji czynnej – hydrochlorotiazydu. Jest to preparat dostępny wyłącznie na receptę, który należy do grupy leków tiazydowych o średnio silnym działaniu. Tabletki mają białą barwę, okrągły kształt i płaską powierzchnię z linią podziału, dzięki czemu można je podzielić na równe dawki.

Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, stosuje się go w leczeniu obrzęków różnego pochodzenia, które mogą wystąpić w przebiegu zastoinowej niewydolności serca, marskości wątroby czy zaburzeń czynności nerek, takich jak zespół nerczycowy lub ostre kłębuszkowe zapalenie nerek. Po drugie, preparat jest wykorzystywany w terapii nadciśnienia tętniczego, zazwyczaj w połączeniu z innymi lekami obniżającymi ciśnienie lub z lekami moczopędnymi oszczędzającymi potas.

Hydrochlorotiazyd działa bezpośrednio na nerki, hamując zwrotne wchłanianie sodu w określonych częściach kanalików nerkowych, zwanych kanalikach dystalnymi krętymi. W efekcie organizm wydala więcej sodu wraz z wodą, co prowadzi do zwiększenia ilości produkowanego moczu. Działanie moczopędne rozpoczyna się około 2 godziny po zażyciu tabletek, osiąga maksimum po 3-6 godzinach i utrzymuje się przez 6-12 godzin.

W przypadku nadciśnienia tętniczego lek działa nie tylko poprzez zmniejszenie objętości płynów w organizmie, ale również poprzez bezpośrednie oddziaływanie na naczynia krwionośne, zmniejszając opór w krążeniu obwodowym. Efekt obniżenia ciśnienia pojawia się po 3-4 dniach regularnego stosowania.

Dawkę leku ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę ciężkość choroby i reakcję organizmu na leczenie. Zawsze należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę.

Dawkowanie w obrzękach

Leczenie rozpoczyna się od dawki 25-75 mg na dobę, podawanej jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych. Po uzyskaniu poprawy dawkę stopniowo zmniejsza się do dawki podtrzymującej, którą można podawać co drugi dzień. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 100 mg.

Dawkowanie w nadciśnieniu tętniczym

Zwykle rozpoczyna się od 25 mg na dobę, podawanych jednorazowo lub w dawkach podzielonych. U niektórych pacjentów wystarczający efekt terapeutyczny uzyskuje się już przy dawce 12,5 mg. Nie należy przekraczać dawki 50 mg na dobę. Ponieważ hydrochlorotiazyd wzmacnia działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, podczas ich łącznego stosowania może być konieczne zmniejszenie dawki jednego z preparatów.

Pacjenci starsi

U osób powyżej 65 roku życia dawkę należy dobrać w zależności od sprawności nerek i indywidualnej reakcji organizmu na lek.

Istnieje kilka bezwzględnych przeciwwskazań do stosowania tego preparatu. Leku nie wolno przyjmować w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na hydrochlorotiazyd, inne sulfonamidy lub którykolwiek składnik pomocniczy leku.
• Bezmocz, czyli całkowity brak wydalania moczu.
• Ciężka niewydolność nerek lub wątroby.
• Choroba Addisona, czyli niewydolność kory nadnerczy.
• Podwyższone stężenie wapnia we krwi.
• Jednoczesne przyjmowanie preparatów litu.

Zaburzenia elektrolitów

Hydrochlorotiazyd może zaburzać równowagę elektrolitową w organizmie, prowadząc do obniżenia poziomu sodu, potasu, magnezu i chlorków we krwi. Objawy takich zaburzeń mogą obejmować suchość w ustach, pragnienie, osłabienie, senność, niepokój ruchowy, drgawki, dezorientację, bóle i skurcze mięśni, niedociśnienie, przyspieszenie akcji serca, nudności i wymioty. Pacjenci wymagają regularnej kontroli poziomu elektrolitów, szczególnie jeśli otrzymują płyny dożylnie lub mają uporczywe wymioty.

Szczególna ostrożność u wybranych grup pacjentów

Lek należy stosować ze szczególną ostrożnością u osób z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ nawet niewielkie zaburzenia równowagi elektrolitowej mogą wywołać śpiączkę wątrobową. U pacjentów z cukrzycą hydrochlorotiazyd może pogorszyć kontrolę glikemii i zwiększyć zapotrzebowanie na insulinę lub leki przeciwcukrzycowe. Osoby z podagrą lub podwyższonym stężeniem kwasu moczowego powinny być świadome, że lek może nasilić objawy tej choroby.

Ryzyko nowotworów skóry

Badania epidemiologiczne wykazały zwiększone ryzyko występowania nieczerniakowych nowotworów złośliwych skóry, takich jak rak podstawnokomórkowy i rak kolczystokomórkowy, u osób przyjmujących duże łączne dawki hydrochlorotiazydu. Pacjenci powinni regularnie kontrolować skórę pod kątem nowych zmian i zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące zmiany skórne. Zaleca się ograniczanie narażenia na słońce i promieniowanie ultrafioletowe oraz stosowanie odpowiedniej ochrony przeciwsłonecznej.

Problemy z oczami

W rzadkich przypadkach hydrochlorotiazyd może powodować nagłe problemy ze wzrokiem, w tym ostrą jaskrę zamkniętego kąta. Objawy obejmują nagłe pogorszenie ostrości widzenia lub ból oka i zazwyczaj pojawiają się w ciągu kilku godzin do tygodni od rozpoczęcia leczenia. W przypadku wystąpienia takich objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Hydrochlorotiazyd może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Szczególnie istotne interakcje występują z:

• Preparatami litu – ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane, ponieważ hydrochlorotiazyd zwiększa stężenie litu we krwi i jego toksyczność.
• Glikozydami nasercowymi – hydrochlorotiazyd może zwiększać ich toksyczność poprzez wywoływanie niedoboru potasu.
• Kortykosteroidami i amfoterycyną B – nasilają one utratę potasu.
• Lekami przeciwcukrzycowymi – może być konieczna zmiana dawki insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.
• Niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi – mogą zmniejszać skuteczność działania moczopędnego i przeciwnadciśnieniowego hydrochlorotiazydu.
• Innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi – hydrochlorotiazyd wzmacnia ich działanie, co może wymagać dostosowania dawek.

Jak każdy lek, Hydrochlorothiazidum Polpharma może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych należą:

Zaburzenia metaboliczne

Mogą wystąpić podwyższone stężenie cukru we krwi, cukier w moczu, podwyższone stężenie kwasu moczowego oraz zaburzenia równowagi elektrolitowej, objawiające się niedoborem sodu, potasu, magnezu lub chlorków.

Zaburzenia układu nerwowego

Pacjenci mogą odczuwać zawroty głowy, mrowienie, bóle głowy lub niepokój ruchowy.

Reakcje alergiczne

Możliwe są różnorodne reakcje skórne, takie jak plamice, nadwrażliwość na światło, wysypka, pokrzywka, a w rzadkich przypadkach poważniejsze reakcje, takie jak złuszczające zapalenie skóry czy toksyczna martwica naskórka.

Zaburzenia krwi

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zmniejszenie liczby białych krwinek, płytek krwi lub różne postacie niedokrwistości.

Inne działania niepożądane

Mogą wystąpić również: niedociśnienie, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (brak łaknienia, nudności, wymioty, skurcze, biegunka, zaparcie), zaburzenia widzenia, skurcze mięśni, zaburzenia czynności nerek, impotencja czy osłabienie.

W razie wystąpienia działań niepożądanych, zwłaszcza nasilonych lub długotrwałych, należy skontaktować się z lekarzem, który może zmniejszyć dawkę lub odstawić lek.

Ciąża

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania hydrochlorotiazydu w ciąży są ograniczone. Lek przenika przez łożysko i może wpływać na płód, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze ciąży, potencjalnie powodując żółtaczkę, zaburzenia elektrolitowe i zmniejszenie liczby płytek krwi u noworodka. Hydrochlorotiazyd nie powinien być stosowany w leczeniu obrzęków ciążowych, nadciśnienia ciążowego ani stanu przedrzucawkowego. Można go rozważyć jedynie w wyjątkowych sytuacjach, gdy żadne inne leczenie nie jest możliwe.

Karmienie piersią

Hydrochlorotiazyd przenika do mleka matki w niewielkich ilościach. Stosowanie leku w dużych dawkach może hamować wytwarzanie mleka. Nie zaleca się stosowania hydrochlorotiazydu w okresie karmienia piersią, a jeśli jest to konieczne, należy stosować najmniejsze skuteczne dawki.

Hydrochlorothiazidum Polpharma może wywoływać zawroty głowy i zaburzenia widzenia. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia, do czasu poznania indywidualnej reakcji organizmu na lek.

Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Każda tabletka zawiera 25 mg substancji czynnej – hydrochlorotiazydu. Lek zawiera również substancje pomocnicze: laktozę jednowodną (130,4 mg w jednej tabletce), skrobię kukurydzianą modyfikowaną, talk, krzemionkę koloidalną bezwodną oraz stearynian magnezu.

Ważna informacja dla osób z nietolerancją laktozy: Ze względu na zawartość laktozy, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Lek jest dostępny w opakowaniach zawierających 30 tabletek w blistrach z folii aluminiowej i PVC, umieszczonych w tekturowym pudełku.