Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lenalidomide Glenmark to lek zawierający lenalidomid – substancję czynną wpływającą na działanie układu immunologicznego. Jest stosowany u dorosłych w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz niektórych typów chłoniaka. Szpiczak mnogi to nowotwór atakujący komórki plazmatyczne, co może prowadzić do uszkodzeń kości i nerek. Lenalidomide Glenmark umożliwia czasowe znaczne złagodzenie lub usunięcie oznak i objawów choroby. Lek ten może być stosowany samodzielnie lub w połączeniu z innymi lekami.
Ulotka Lenalidomide Glenmark dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Lenalidomide Glenmark?
Lenalidomide Glenmark to lek przeciwnowotworowy dostępny w postaci kapsułek twardych o mocy 15 mg. Każda kapsułka zawiera 15 mg substancji czynnej lenalidomidu oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (199,0 mg). Kapsułki mają charakterystyczny wygląd: matowy biały korpus i matowe niebieskie do jasnoniebieskiego wieczko, długość około 21,7 mm, oznaczone symbolem „L9NL” i „15″. Lek należy do grupy leków immunosupresyjnych o działaniu przeciwnowotworowym.
Jak działa lenalidomid?
Lenalidomid wywiera swoje działanie przez bezpośrednie wiązanie się z białkiem cereblonem, co prowadzi do niszczenia nieprawidłowych komórek nowotworowych. Mechanizm działania jest wielokierunkowy – lek hamuje namnażanie się komórek nowotworowych, wywołuje ich samoistną śmierć (apoptozę), a jednocześnie wzmacnia naturalną odporność organizmu poprzez aktywację komórek odpornościowych (limfocytów T i komórek NK). Dodatkowo lenalidomid hamuje tworzenie nowych naczyń krwionośnych potrzebnych do wzrostu guza oraz zmniejsza produkcję substancji zapalnych. W zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q lek wybiórczo niszczy nieprawidłowe komórki, a w chłoniakach zwiększa skuteczność innych leków przeciwnowotworowych, takich jak rytuksymab.
Wskazania do stosowania
Lenalidomide Glenmark jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów krwi. W szpiczaku mnogim lek może być podawany jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po przeszczepie komórek macierzystych lub w skojarzeniu z innymi lekami (deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) u pacjentów nowo zdiagnozowanych, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Jest również wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia.
W zespołach mielodysplastycznych lenalidomid stosuje się u pacjentów z anemią wymagającą przetoczeń krwi, o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z nieprawidłowością genetyczną w postaci delecji 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku z komórek płaszcza lek jest wskazany u pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie postacią choroby. W chłoniaku grudkowym lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów wcześniej leczonych.
Dawkowanie i sposób stosowania
Leczenie Lenalidomide Glenmark musi być prowadzone przez lekarza doświadczonego w terapii przeciwnowotworowej. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, stanu pacjenta i funkcji nerek. Kapsułki należy połykać w całości, nie można ich otwierać, łamać ani rozgryzać. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez, mniej więcej o tej samej porze dnia.
W nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim po przeszczepie komórek macierzystych zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, którą po trzech cyklach można zwiększyć do 15 mg. U pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, dawkowanie zależy od schematu leczenia: w monoterapii z deksametazonem zwykle 25 mg przez 21 dni w 28-dniowym cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem 25 mg przez 14 dni w 21-dniowym cyklu, a w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem 10 mg przez 21 dni w 28-dniowym cyklu.
W zespołach mielodysplastycznych zalecana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowym cyklu. W chłoniaku z komórek płaszcza dawka wynosi 25 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowym cyklu, a w chłoniaku grudkowym 20 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowym cyklu (maksymalnie 12 cykli) w skojarzeniu z rytuksymabem.
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki: przy umiarkowanych zaburzeniach (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) dawka wynosi 10 mg, przy ciężkich zaburzeniach (klirens <30 ml/min bez dializowania) 7,5 mg lub 15 mg co drugi dzień, a u pacjentów dializowanych 5 mg raz na dobę (w dniach dializowania po zabiegu).
Przeciwwskazania
Lenalidomide Glenmark jest bezwzględnie przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na lenalidomid lub inne składniki leku, u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wszystkich warunków programu zapobiegania ciąży. Lek ma silne działanie teratogenne, podobne do talidomidu, i może powodować ciężkie wady wrodzone u płodu.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Program zapobiegania ciąży: Ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych u płodu, wszystkie kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Konieczne są regularne testy ciążowe. Mężczyźni stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw podczas stosunków z kobietami w ciąży lub w wieku rozrodczym przez cały okres leczenia i przez 7 dni po jego zakończeniu.
Zaburzenia krwi: Lenalidomid może powodować poważne zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia), płytek krwi (trombocytopenia) i czerwonych krwinek (niedokrwistość). Konieczne są regularne badania morfologii krwi: co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, następnie co miesiąc. W razie znacznego spadku liczby krwinek lekarz może przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę.
Zakrzepica: Istnieje zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów w żyłach i tętnicach, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych. Pacjenci powinni zgłaszać objawy takie jak duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki kończyn.
Zawał serca: Zgłaszano przypadki zawału mięśnia sercowego, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób serca. Należy minimalizować czynniki ryzyka, takie jak palenie, nadciśnienie i podwyższony cholesterol.
Zakażenia: Lenalidomid zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Pacjenci powinni natychmiast zgłaszać objawy zakażenia, takie jak gorączka, kaszel lub problemy z oddychaniem. Może dojść do reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub wirusem zapalenia wątroby typu B.
Drugie nowotwory pierwotne: Leczenie lenalidomidem zwiększa ryzyko wystąpienia drugich nowotworów, w tym ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych i raków skóry. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani.
Reakcje alergiczne i skórne: Mogą wystąpić poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W przypadku wystąpienia wysypki, pęcherzy lub innych objawów skórnych należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.
Zaburzenia czynności wątroby: Zgłaszano przypadki niewydolności wątroby, w tym śmiertelne. Konieczne jest monitorowanie czynności wątroby, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby w wywiadzie.
Nietolerancja laktozy: Kapsułki zawierają laktozę i nie powinny być stosowane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Interakcje z innymi lekami
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lenalidomidu z:
- Czynnikami wpływającymi na erytropoezę i hormonalną terapią zastępczą – mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy.
- Doustnymi środkami antykoncepcyjnymi – deksametazon podawany jednocześnie może zmniejszać ich skuteczność; zaleca się stosowanie innych metod antykoncepcji.
- Warfaryną – zaleca się ścisłe kontrolowanie parametrów krzepnięcia.
- Digoksyną – lenalidomid może zwiększać stężenie digoksyny we krwi; konieczne jest monitorowanie.
- Statynami – zwiększone ryzyko rabdomiolizy (rozpad mięśni); szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia wskazana jest zwiększona kontrola.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża: Lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Lek ma działanie teratogenne i może powodować ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone u płodu, podobne do tych po talidomidzie (wady kończyn, narządów wewnętrznych). Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia, musi natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem specjalistą w zakresie teratologii.
Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka kobiecego. Podczas leczenia należy przerwać karmienie piersią.
Płodność: Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Mężczyźni muszą używać prezerwatyw przez cały okres leczenia i przez 7 dni po jego zakończeniu.
Działania niepożądane
Najczęstsze działania niepożądane lenalidomidu obejmują:
Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):
- Zaburzenia krwi: neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), niedokrwistość, leukopenia, limfopenia
- Zakażenia: zapalenie płuc, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli
- Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka, zaparcie, nudności, wymioty, ból brzucha
- Zaburzenia skóry: wysypka, świąd, sucha skóra
- Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: kurcze mięśni, ból pleców, ból stawów, ból mięśni
- Zaburzenia ogólne: zmęczenie, astenia, gorączka, obrzęki obwodowe
- Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, parestezje
- Zaburzenia metaboliczne: zmniejszone łaknienie, hipokaliemia
Często (u 1 do 10 pacjentów na 100):
- Zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna
- Gorączka neutropeniczna
- Zaburzenia czynności wątroby
- Niedoczynność lub nadczynność tarczycy
- Bezsenność, depresja
- Zaćma, niewyraźne widzenie
- Zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, niewydolność serca
- Nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze
- Duszność, kaszel, krwawienie z nosa
- Odwodnienie, zmniejszenie masy ciała
- Ból kończyn
Niezbyt często lub rzadko:
- Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna
- Ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
- Ostra niewydolność wątroby
- Nadciśnienie płucne
- Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia
- Zespół rozpadu guza
- Drugie nowotwory pierwotne (ostra białaczka szpikowa, rak skóry)
- Perforacja przewodu pokarmowego
Pacjenci powinni natychmiast zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące objawy, szczególnie: gorączkę, objawy zakażenia, krwawienia, siniaki, obrzęki kończyn, duszność, ból w klatce piersiowej, wysypki skórne, objawy neurologiczne.
Przedawkowanie
W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki lenalidomidu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Główne objawy przedawkowania dotyczą układu krwiotwórczego. Nie ma specyficznego antidotum, leczenie jest objawowe i wspomagające.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi 3 lata. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Usuwanie
Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W przypadku kontaktu proszku ze skórą należy natychmiast umyć ją dokładnie wodą z mydłem. Osoby obsługujące lek powinny nosić rękawiczki jednorazowe. Kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę nie powinny dotykać blistra ani kapsułki. Niewykorzystane resztki leku należy zwrócić do apteki w celu bezpiecznego usunięcia zgodnie z lokalnymi przepisami.
Opakowanie
Lenalidomide Glenmark 15 mg jest dostępny w blistrach z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku zawierającym 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Zamienniki Lenalidomide Glenmark
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Lenalidomide Glenmark, kapsułki, 15 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Lenalidomide Glenmark dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Lenalidomide Glenmark stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Lenalidomide Glenmark to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 15 mg |
| Postać | kapsułki |
| Producent | Producentem Lenalidomide Glenmark jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Lenalidomide Glenmark
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Lenalidomide Glenmark w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Lenalidomide Glenmark
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Lenalidomide Glenmark?
FAQ
Jak działa lenalidomid w leczeniu szpiczaka mnogiego?
Lenalidomid działa wielokierunkowo: bezpośrednio niszczy komórki nowotworowe szpiczaka, wzmacnia naturalną odporność organizmu poprzez aktywację limfocytów T i komórek NK, hamuje tworzenie nowych naczyń krwionośnych potrzebnych do wzrostu guza oraz zmniejsza produkcję substancji zapalnych. Wiąże się z białkiem cereblonom, co prowadzi do degradacji czynników transkrypcyjnych Aiolos i Ikaros w komórkach nowotworowych.
Jakie badania należy wykonywać podczas leczenia lenalidomidem?
Podczas leczenia konieczne są regularne badania morfologii krwi: co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, następnie co miesiąc. Należy również monitorować czynność nerek, wątroby, tarczycy oraz parametry krzepnięcia krwi. U kobiet w wieku rozrodczym wymagane są regularne testy ciążowe co 4 tygodnie.
Czy można łączyć lenalidomid z innymi lekami?
Lenalidomid może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi (deksametazon, bortezomib, melfalan, prednizon, rytuksymab), w zależności od rodzaju choroby. Należy jednak zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z warfaryną, digoksyną, statynami oraz środkami antykoncepcyjnymi. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Jak długo trwa leczenie lenalidomidem?
Czas trwania leczenia zależy od rodzaju choroby i odpowiedzi na leczenie. W szpiczaku mnogim leczenie często kontynuuje się do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności. W chłoniaku grudkowym podaje się maksymalnie 12 cykli. Lekarz indywidualnie ustala długość terapii dla każdego pacjenta.
Jakie objawy wymagają natychmiastowej konsultacji lekarskiej?
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia: gorączki powyżej 38°C, objawów zakażenia, krwawień lub siniaków, duszności, bólu w klatce piersiowej, obrzęków kończyn, wysypki skórnej z pęcherzami, silnych bólów brzucha, objawów neurologicznych (zawroty głowy, zaburzenia widzenia, zmiana zachowania) oraz u kobiet – jakichkolwiek objawów mogących wskazywać na ciążę.
Nie daj się jesieni
