Radirex MAX

Radirex MAX to roślinny produkt leczniczy przeznaczony do krótkotrwałego stosowania w sporadycznie występujących zaparciach. Zapewnia maksymalną moc w walce z zaparciami, działając silnie, ale nie gwałtownie. Jego dawkowanie jest proste dzięki zastosowaniu maksymalnej, leczniczej dawki substancji czynnej. Lek występuje w nowoczesnej formie łatwej do połknięcia kapsułki.

Główne działanie Radirex MAX opiera się na zawartości pochodnych hydroksyantracenowych pochodzących z korzenia rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon). Substancje te wykazują działanie przeczyszczające poprzez:

• Nasilenie skurczów perystaltycznych mięśni gładkich jelit.
• Rozluźnienie mas kałowych poprzez zwiększenie wydzielania wody i elektrolitów do wnętrza jelita grubego.

Działanie przeczyszczające następuje po 8-12 godzinach od przyjęcia leku.

Radirex MAX jest wskazany do krótkotrwałego stosowania w sporadycznie występujących zaparciach. Zazwyczaj wystarcza stosowanie leku od dwóch do trzech razy w tygodniu.

Dorośli, osoby starsze i młodzież w wieku powyżej 12 lat:

• 2 kapsułki na dobę, wieczorem, popijając wodą.
• Pacjenci, u których działanie jest zbyt silne, mogą obniżyć dawkę i stosować 1 kapsułkę na dobę, wieczorem.

Najodpowiedniejszą dawką jednorazową jest najniższa dawka potrzebna do uzyskania miękkiego stolca. Maksymalną dawką dobową jest 30 mg glikozydów hydroksyantracenowych, co odpowiada dwóm kapsułkom Radirex MAX.

Dzieci poniżej 12 lat: nie stosować.

Stosowanie leku dłużej niż dwa tygodnie wymaga konsultacji z lekarzem.

1 kapsułka twarda zawiera 196,9 mg – 371,2 mg wyciągu suchego z korzenia rzewienia (Rheum palmatum L. i/lub Rheum officinale Baillon, radix), co odpowiada 15 mg pochodnych hydroksyantracenowych w przeliczeniu na reinę.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: laktoza jednowodna 3,8 mg – 178,1 mg.

Pozostałe składniki to: krzemionka koloidalna bezwodna, wapnia węglan, krospowidon typ A, magnezu stearynian, kapsułka żelatynowa twarda z nadrukiem (kapsułka: żelaza tlenek czarny, tytanu dwutlenek, żelaza tlenek żółty, żelatyna; tusz: szelak, glikol propylenowy, stężony roztwór amoniaku, potasu wodorotlenek, żelaza tlenek czarny).

Nie należy stosować leku Radirex MAX w przypadku:

• Uczulenia na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Niedrożności, zwężenia lub atonii jelit.
• Zapalenia wyrostka robaczkowego.
• Chorób zapalnych jelit (np. choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie okrężnicy).
• Bólu brzucha z nieznanej przyczyny.
• Ciężkiego odwodnienia z nadmierną utratą elektrolitów i wody.
• U dzieci poniżej 12 lat.

Przed rozpoczęciem stosowania leku Radirex MAX należy skonsultować się z lekarzem, jeśli pacjent przyjmuje:

• Glikozydy nasercowe.
• Leki przeciwarytmiczne.
• Leki wydłużające odstęp Q-T.
• Leki moczopędne.
• Kortykosteroidy.
• Korzeń lukrecji.

Podobnie jak w przypadku innych leków przeczyszczających, Radirex MAX nie powinien być przyjmowany przez pacjentów cierpiących na kamienie kałowe oraz ostre lub przewlekłe dolegliwości żołądkowo-jelitowe o niewyjaśnionej przyczynie (ból brzucha, nudności, wymioty), ponieważ takie objawy mogą być oznaką możliwej lub istniejącej niedrożności jelit.

Należy unikać długotrwałego stosowania leków przeczyszczających, gdyż może to prowadzić do zaburzenia czynności jelit i uzależnienia od leków przeczyszczających.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek powinni mieć świadomość możliwych zaburzeń elektrolitowych.

Jak każdy lek, Radirex MAX może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Zaburzenia układu immunologicznego:

• Reakcje nadwrażliwości – częstość nieznana.

Zaburzenia żołądka i jelit:

• Ból brzucha, stany skurczowe jelit, płynny stolec (szczególnie u pacjentów z nadwrażliwym jelitem grubym) – częstość nieznana.

Długotrwałe stosowanie leku może prowadzić do:

• Zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.
• Białkomoczu i krwiomoczu.
• Pigmentacji śluzówki jelita (pseudomelanosis coli), która zwykle przemija po zakończeniu stosowania leku.

Podczas leczenia może wystąpić żółte lub czerwono-brązowe (zależnie od odczynu pH) zabarwienie moczu spowodowane obecnością w nim metabolitów substancji czynnych, co nie jest istotne klinicznie.

Jeśli pacjentka przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Nie należy stosować leku w okresie ciąży i karmienia piersią.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 stopni, w suchym miejscu, niedostępnym dla dzieci.