Trifas 200

Trifas 200 to silny lek moczopędny dostępny w postaci białych tabletek, zawierający w swoim składzie 200 mg torasemidu. Każda tabletka ma okrągły kształt z charakterystycznym nacięciem w kształcie krzyża po obu stronach, co umożliwia łatwe podzielenie jej na połowy lub cztery równe części. Jest to specjalistyczny preparat przeznaczony wyłącznie dla osób z bardzo ciężkimi problemami z nerkami.

Trifas 200 jest lekiem stworzonym specjalnie dla dorosłych pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. Mówimy tu o sytuacji, gdy nerki pracują bardzo słabo – klirens kreatyniny wynosi mniej niż 20 ml na minutę lub stężenie kreatyniny przekracza 6 mg na 100 ml. Lek pomaga utrzymać prawidłowe wydalanie moczu u osób z obrzękami, przesiękami i wysokim ciśnieniem krwi, które są związane z zaawansowaną niewydolnością nerek.

Ważna informacja: Ten lek jest przeznaczony tylko dla osób z bardzo poważnymi problemami z nerkami. Nie można go stosować u osób, których nerki działają prawidłowo lub mają tylko niewielkie zaburzenia – w takich przypadkach istnieje ryzyko poważnych powikłań związanych z nadmierną utratą wody i elektrolitów (soli mineralnych).

Torasemid, substancja czynna leku Trifas 200, należy do grupy tak zwanych diuretyków pętlowych – czyli leków moczopędnych działających na konkretną część nerek zwaną pętlą Henlego. Działa poprzez blokowanie wchłaniania zwrotnego sodu i chloru w tej części nerek, co powoduje zwiększone wydalanie wody z organizmu wraz z moczem.

Lek zaczyna działać szybko – jego maksymalne działanie występuje 2-3 godziny po połknięciu tabletki, a efekt utrzymuje się przez około 12 godzin. U osób z ciężką niewydolnością nerek Trifas 200 pomaga zmniejszyć obrzęki i obniżyć zbyt wysokie ciśnienie krwi.

Bardzo ważne: Leczenie tym lekiem musi odbywać się pod ścisłą kontrolą lekarza. Dawkowanie jest ustalane indywidualnie dla każdego pacjenta w zależności od tego, jak poważnie uszkodzone są nerki.

Standardowe dawkowanie

Leczenie rozpoczyna się od małej dawki – jednej czwartej tabletki na dobę (co odpowiada 50 mg torasemidu). Jeśli efekt moczopędny jest niewystarczający, lekarz może zwiększyć dawkę do połowy tabletki dziennie (100 mg), a w razie potrzeby nawet do całej tabletki (200 mg) – jest to maksymalna dawka dobowa.

Sposób przyjmowania

Tabletkę należy połykać rano, popijając niewielką ilością wody lub innego płynu. Nie ma znaczenia, czy zażywasz lek przed, w trakcie czy po posiłku – jedzenie nie wpływa na jego wchłanianie.

Jak podzielić tabletkę?

Jeśli musisz podzielić tabletkę, postępuj następująco:

• Połóż tabletkę na twardej, płaskiej powierzchni (na przykład na stole) nacięciem skierowanym do góry.
• Przyciśnij tabletkę z obu stron linii podziału palcami wskazującymi.
• Przełam tabletkę na dwie części.
• Jeśli potrzebujesz mniejszej dawki, każdą połówkę możesz podzielić w ten sam sposób na kolejne dwie części.

Osoby starsze

U osób w podeszłym wieku nie ma potrzeby zmieniania dawki, jednak należy zachować szczególną ostrożność podczas leczenia.

Nie możesz przyjmować tego leku, jeśli:

• Jesteś uczulony na torasemid, sulfonylomocznik lub którykolwiek inny składnik leku.
• Masz niewydolność nerek z bezmoczem (całkowity brak produkcji moczu).
• Jesteś w śpiączce wątrobowej lub stanie przedśpiączkowym.
• Masz niskie ciśnienie krwi.
• Masz zmniejszoną objętość krwi w organizmie.
• Masz obniżone stężenie sodu lub potasu we krwi.
• Masz poważne problemy z opróżnianiem pęcherza moczowego (na przykład z powodu powiększonego gruczołu krokowego).
• Karmisz piersią.
• Twoje nerki działają prawidłowo lub są tylko nieznacznie upośledzone (klirens kreatyniny powyżej 30 ml/min lub stężenie kreatyniny poniżej 3,5 mg/100 ml).

Sytuacje wymagające szczególnej ostrożności

Ze względu na ograniczoną ilość danych z badań klinicznych, Trifas 200 nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Dna moczanowa.
• Zaburzenia rytmu serca (na przykład różne typy bloków serca).
• Zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej organizmu.
• Jednoczesne przyjmowanie preparatów litu, niektórych antybiotyków (aminoglikozydy, cefalosporyny).
• Nieprawidłowości w morfologii krwi (na przykład zmniejszona liczba płytek krwi lub niedokrwistość) u osób bez niewydolności nerek.
• Uszkodzenie nerek spowodowane przez substancje toksyczne dla nerek.
• Dzieci i młodzież poniżej 18 roku życia.

Regularne badania kontrolne

Szczególnie na początku leczenia oraz u osób starszych bardzo ważne jest regularne sprawdzanie poziomu elektrolitów (soli mineralnych) we krwi oraz stopnia zagęszczenia krwi. Podczas długotrwałego leczenia należy regularnie kontrolować:

• Poziom potasu w osoczu krwi (bardzo ważne!).
• Stężenie glukozy (cukru), kwasu moczowego, kreatyniny i tłuszczów we krwi.
• Morfologię krwi (liczbę czerwonych i białych krwinek oraz płytek).

Ważne dla osób z cukrzycą

Jeśli masz cukrzycę (jawną lub ukrytą), lekarz będzie szczególnie uważnie kontrolował Twój metabolizm węglowodanów, ponieważ lek może podwyższać poziom cukru we krwi.

Informacja o laktozie

Każda tabletka zawiera 97 mg laktozy (cukru mlecznego). Jeśli masz rzadko występującą dziedziczną nietolerancję galaktozy, niedobór laktazy lub zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nie powinieneś przyjmować tego leku.

Uwaga dla sportowców

Stosowanie tego leku może dawać pozytywne wyniki testów antydopingowych.

Trifas 200 może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Poniżej przedstawiamy najważniejsze z nich:

Leki obniżające ciśnienie krwi

Torasemid nasila działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, szczególnie inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE). Może to prowadzić do nadmiernego obniżenia ciśnienia.

Glikozydy nasercowe (naparstnica)

Zmniejszenie poziomu potasu spowodowane przez torasemid może zwiększać i nasilać działania niepożądane leków z grupy glikozydów nasercowych.

Leki przeciwcukrzycowe

Torasemid może osłabiać działanie leków stosowanych w cukrzycy.

Leki przeciwzapalne

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (takie jak ibuprofen, indometacyna czy aspiryna) mogą zmniejszać działanie moczopędne i przeciwnadciśnieniowe torasemidu.

Antybiotyki i leki przeciwnowotworowe

Torasemid może nasilać toksyczne działanie niektórych antybiotyków (aminoglikozydy, cefalosporyny) oraz leków przeciwnowotworowych zawierających platynę na słuch i nerki.

Lit

Jednoczesne stosowanie z preparatами litu może zwiększać jego stężenie we krwi i nasilać działania niepożądane.

Inne interakcje

• Leki przeczyszczające oraz kortykosteroidy mogą zwiększać utratę potasu.
• Kolestyramina może zmniejszać wchłanianie torasemidu.
• Torasemid może nasilać działanie teofiliny i leków zwiotczających mięśnie.

Zawsze informuj lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz!

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania torasemidu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały, że lek może przenikać przez łożysko i wywoływać szkodliwe działanie. Dlatego nie zaleca się stosowania Trifas 200 podczas ciąży.

W wyjątkowych sytuacjach, gdy jest to absolutnie konieczne, lekarz może zadecydować o podaniu leku w najmniejszej skutecznej dawce. Leki moczopędne nie są odpowiednie w leczeniu nadciśnienia i obrzęków u kobiet ciężarnych, ponieważ mogą zaburzać przepływ krwi przez łożysko i wpływać na wzrost dziecka.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy torasemid przenika do mleka matki. Ze względu na możliwe ryzyko dla dziecka, stosowanie leku podczas karmienia piersią jest przeciwwskazane. Jeśli leczenie jest niezbędne, należy zaprzestać karmienia piersią.

Płodność

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu torasemidu na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały negatywnego wpływu na płodność.

Nawet przy prawidłowym stosowaniu, Trifas 200 może wydłużać czas reakcji i wpływać na Twoją zdolność do bezpiecznego prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Szczególną ostrożność należy zachować:

• Na początku leczenia.
• Po zwiększeniu dawki.
• Po zmianie leku na inny.
• Gdy równocześnie przyjmujesz inne leki.
• Po spożyciu alkoholu.

Jak każdy lek, Trifas 200 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane występujące często

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: utrata apetytu, bóle brzucha, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia (szczególnie na początku leczenia).
• Zaostrzona zasadowica metaboliczna, kurcze mięśni.
• Podwyższenie poziomu kwasu moczowego, cukru i tłuszczów we krwi.
• Obniżenie poziomu potasu we krwi (hipokaliemia) – może wystąpić szczególnie przy diecie ubogiej w potas, wymiotach, biegunce lub nadużywaniu środków przeczyszczających.
• Zwiększenie aktywności niektórych enzymów wątrobowych.
• Bóle głowy, zawroty głowy, uczucie zmęczenia, osłabienie.

Działania niepożądane występujące niezbyt często

• Podwyższone stężenie kreatyniny i mocznika we krwi.
• Suchość w jamie ustnej, mrowienie lub drętwienie.
• U mężczyzn z powiększonym gruczolem krokowym – zatrzymanie moczu i nadmierne rozciągnięcie pęcherza.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko

• Zmniejszona liczba płytek krwi, czerwonych lub białych krwinek.
• Reakcje alergiczne: świąd, wysypka, nadwrażliwość na światło, ciężkie reakcje skórne.
• Komplikacje zakrzepowo-zatorowe związane z zagęszczeniem krwi.
• Stany splątania, niedociśnienie.
• Zaburzenia w krążeniu wieńcowym lub mózgowym, mogące prowadzić do zaburzeń rytmu serca, dławicy piersiowej, zawału serca lub omdleń.
• Zapalenie trzustki.
• Zaburzenia widzenia, szumy uszne, utrata słuchu.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku może wystąpić nasilone oddawanie moczu z utratą płynów i elektrolitów. Możliwe objawy to: senność, splątanie, niskie ciśnienie krwi, zapaść krążeniowa oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe.

Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala. Nie ma specyficznego odtrutki, ale leczenie polega na uzupełnieniu płynów i elektrolitów oraz monitorowaniu równowagi wodno-elektrolitowej organizmu. Hemodializa nie przyspiesza usuwania leku z organizmu.

• Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu (termin ważności to ostatni dzień danego miesiąca).
• Okres ważności wynosi 3 lata.

Substancja czynna: Każda tabletka zawiera 200 mg torasemidu.

Substancje pomocnicze:

• Laktoza jednowodna – 97 mg.
• Celuloza mikrokrystaliczna.
• Poliwidon K 25.
• Krospowidon.
• Magnezu stearynian.