Polhumin Mix – 5

Polhumin Mix-5 to nowoczesny preparat insulinowy przeznaczony do leczenia cukrzycy. Zawiera biosyntetyczną insulinę ludzką w postaci dwufazowej zawiesiny do wstrzykiwań, wyprodukowaną przy użyciu zaawansowanej technologii rekombinacji DNA bakterii Escherichia coli. Jedna porcja leku (1 ml) dostarcza 100 jednostek międzynarodowych insuliny, co oznacza, że standardowy wkład zawiera łącznie 300 jednostek. Charakterystyczną cechą tego preparatu jest specjalna proporcja składników – połowa insuliny działa szybko (insulina rozpuszczalna), a druga połowa uwalnia się stopniowo (insulina izofanowa), co zapewnia zarówno natychmiastową kontrolę poziomu cukru po posiłku, jak i długotrwałą ochronę przez cały dzień.

Polhumin Mix-5 jest przeznaczony dla osób chorujących na cukrzycę, które wymagają leczenia insuliną. Lek ten pomaga utrzymać prawidłowy poziom cukru we krwi, co jest kluczowe dla zdrowia i zapobiegania powikłaniom cukrzycy. Decyzję o rozpoczęciu leczenia tym preparatem zawsze podejmuje lekarz, który ocenia indywidualne potrzeby pacjenta.

Dawkowanie insuliny jest sprawą bardzo indywidualną i różni się u każdego pacjenta. Lekarz ustala odpowiednią dawkę, biorąc pod uwagę wiele czynników, takich jak wiek, aktywność fizyczna, stan zdrowia (na przykład czy nerki pracują prawidłowo) oraz inne przyjmowane leki. Kluczowe znaczenie ma regularne sprawdzanie poziomu cukru we krwi i w moczu – to one pozwalają określić, czy dawka jest odpowiednia.

Zmiana rodzaju insuliny

Jeśli zmieniasz rodzaj insuliny – na przykład przechodzisz z insuliny pochodzenia zwierzęcego na ludzką, zmieniasz producenta lub postać leku – może być konieczne dostosowanie dawki. Takie zmiany zawsze powinny odbywać się pod kontrolą lekarza. W większości przypadków, gdy stosowałeś wcześniej wysokooczyszczoną insulinę wieprzową lub inną ludzką i zapewniała ona dobrą kontrolę poziomu cukru, nie będą potrzebne duże zmiany dawkowania poza rutynowymi korektami.

Sposób podawania

Lek podaje się poprzez wstrzyknięcie pod skórę (podskórnie) za pomocą specjalnego wstrzykiwacza wielokrotnego użytku. Możesz wykonać zastrzyk w okolicę brzucha, pośladków, uda lub górnej części ramienia. Bardzo ważne jest zmienianie miejsca wstrzyknięcia – dzięki temu unikniesz powstawania zgrubień i zmian w tkance podskórnej. Staraj się wykonywać zastrzyki w różne miejsca w obrębie jednego obszaru ciała, tak aby to samo miejsce nie było używane częściej niż raz w miesiącu.

Przygotowanie do wstrzyknięcia

Przed użyciem wkładu z insuliną musisz go odpowiednio przygotować. Obróć wkład kilkakrotnie (około 10 razy) do góry i na dół – znajdująca się wewnątrz szklana kulka powinna swobodnie przemieszczać się od jednego końca do drugiego. Wykonuj tę czynność, aż uzyskasz jednorodną, mętną lub mleczną zawiesinę. Jeśli wkład jest już umieszczony we wstrzykiwaczu, również go obróć w ten sam sposób. Pamiętaj, aby powtarzać tę czynność przed każdym wstrzyknięciem.

Technika wstrzyknięcia

• Uchwycić skórę między dwa palce, tworząc fałd.
• Wbić igłę w fałd skóry pod kątem około 45 stopni.
• Wstrzyknąć insulinę pod skórę.
• Wyciągnąć igłę i lekko ucisnąć miejsce wstrzyknięcia na kilka sekund, aby zapobiec wyciekaniu insuliny.

Dzieci

W leczeniu cukrzycy u dzieci bardzo ważne jest osiągnięcie prawidłowych wartości cukru we krwi. Najlepszą metodą jest tak zwana insulinoterapia czynnościowa, która pozwala dostosować ilość insuliny zarówno dla podstawowych potrzeb organizmu, jak i po posiłkach.

Problemy z wątrobą lub nerkami

Jeśli masz problemy z wątrobą lub nerkami, insulina pozostaje w Twoim organizmie dłużej, a jej stężenie we krwi wzrasta. Jest to szczególnie istotne, gdy klirens kreatyniny (wskaźnik pracy nerek) spada poniżej 60 ml na minutę. W takiej sytuacji lekarz zmniejszy dawkę insuliny, aby zapobiec zbyt dużemu obniżeniu poziomu cukru.

Osoby starsze

U osób po siedemdziesiątym roku życia nie zawsze należy dążyć do idealnie prawidłowych wartości cukru, ponieważ ryzyko niebezpiecznego spadku poziomu glukozy jest większe. Często zaleca się podawanie insuliny dwa razy dziennie, a utrzymanie poziomu cukru poniżej progu nerkowego (czyli wartości, przy której cukier zaczyna się pojawiać w moczu) jest wystarczające.

Otyłość

Jeśli masz nadwagę lub otyłość, możesz potrzebować większych dawek insuliny niż osoby o prawidłowej masie ciała.

Nie możesz stosować Polhumin Mix-5, jeśli:

• Jesteś uczulony na insulinę ludzką lub którykolwiek inny składnik leku (chyba że jesteś objęty specjalnym programem odczulania).
• Masz hipoglikemię, czyli zbyt niski poziom cukru we krwi.

Zmiany w miejscu wstrzyknięcia

Bardzo ważne jest, aby stale zmieniać miejsce wstrzyknięcia. Wielokrotne wkłuwanie w to samo miejsce może prowadzić do powstania lipodystrofii (zaniku lub przerostu tkanki tłuszczowej) oraz amyloidozy skórnej (odkładania się nieprawidłowych białek). Gdy wstrzykniesz insulinę w obszar, gdzie występują takie zmiany, może ona wchłaniać się wolniej, co utrudnia kontrolę poziomu cukru. Jeśli nagle zmienisz miejsce wstrzyknięcia z obszaru zmienionego na zdrowy, może wystąpić hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru). Po zmianie miejsca wstrzyknięcia kontroluj poziom cukru we krwi – być może trzeba będzie dostosować dawkę.

Regularna kontrola

Podczas leczenia musisz systematycznie kontrolować poziom cukru we krwi i/lub w moczu. Kilka razy w roku powinieneś też wykonać badanie hemoglobiny glikowanej (HbA1C) – to wskaźnik, który pokazuje, jak skutecznie kontrolujesz cukrzycę w dłuższym okresie.

Podróże do innych stref czasowych

Jeśli planujesz podróż do innej strefy czasowej, skonsultuj się z lekarzem. Zmiana czasu może wpłynąć na pory posiłków i wstrzyknięć insuliny, co wymaga dostosowania schematu leczenia.

Hipoglikemia – zbyt niski poziom cukru

Hipoglikemia może wystąpić, gdy:

• Dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do potrzeb.
• Opóźnisz lub pominiesz posiłek.
• Zjesz posiłek z mniejszą ilością węglowodanów niż zwykle.
• Zwiększysz aktywność fizyczną.
• Insulina wchłonie się szybciej (na przykład po opalaniu się lub kąpieli w gorącej wodzie).
• Zmienisz insulinę ze zwierzęcej na ludzką (insulina ludzka wchłania się szybciej).

Objawy łagodnej i umiarkowanej hipoglikemii:

• Nadmierne pocenie się.
• Osłabienie i uczucie głodu.
• Przyspieszona praca serca.
• Uczucie zimna i niepokoju.
• Drżenie rąk.
• Zaburzenia ostrości widzenia.
• Bóle głowy.

Objawy ciężkiej hipoglikemii:

• Zaburzenia orientacji.
• Majaczenie i pobudzenie (czasem agresja).
• Utrata przytomności, często z drgawkami.
• Śpiączka hipoglikemiczna.

Ciężka hipoglikemia może prowadzić do śmierci – dlatego tak ważne jest rozpoznawanie jej wczesnych objawów i szybka reakcja.

Hiperglikemia – zbyt wysoki poziom cukru

Hiperglikemia może wystąpić, gdy:

• Nie przestrzegasz diety cukrzycowej.
• Stosujesz niewłaściwą insulinoterapię (zbyt mała dawka).
• Twój organizm potrzebuje więcej insuliny (podczas chorób zakaźnych, operacji, urazów).
• Zmienisz tryb życia (zmniejszysz aktywność fizyczną).
• Przyjmujesz inne leki wpływające na poziom cukru (doustne środki antykoncepcyjne, glikokortykosteroidy, leki moczopędne z grupy tiazydów).

Objawy hiperglikemii:

• Nadmierne pragnienie.
• Utrata apetytu.
• Oddawanie dużych ilości moczu.
• Uczucie zmęczenia i senność.
• Suchość skóry i śluzówek.

Długotrwała hiperglikemia może doprowadzić do kwasicy ketonowej (zapach acetonu z ust, przyspieszony i pogłębiony oddech, ciała ketonowe w moczu) lub śpiączki hiperglikemicznej. Jeśli zauważysz te objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Niektóre leki mogą wpływać na metabolizm glukozy, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych przez Ciebie lekach, również tych bez recepty.

Leki nasilające działanie insuliny (mogą zwiększyć ryzyko hipoglikemii):

• Leki beta-adrenolityczne, takie jak propranolol.
• Inhibitory monoaminooksydazy.
• Salicylany (na przykład aspiryna).
• Analogi somatostatyny, takie jak oktreotyd.
• Alkohol etylowy.

Leki osłabiające działanie insuliny (mogą wymagać zwiększenia dawki):

• Estrogeny, w tym doustne środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza.
• Hormony tarczycy.
• Związki litu i danazol.
• Środki sympatykomimetyczne, takie jak epinefryna i terbutalina.
• Kwas nikotynowy.
• Glikokortykosteroidy.
• Fenytoina.

Doustne leki przeciwcukrzycowe mogą zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę.

Ciąża

Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom cukru podczas ciąży zwiększają ryzyko uszkodzenia lub śmierci płodu. Jeśli chorujesz na cukrzycę i planujesz ciążę lub jesteś już w ciąży, bardzo ważne jest utrzymanie prawidłowych wartości cukru we krwi.

Insulina nie przechodzi przez łożysko do krwi płodu. Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się podczas ciąży:

• W pierwszym trymestrze zapotrzebowanie zmniejsza się.
• W drugim i trzecim trymestrze zapotrzebowanie wzrasta.
• Pod koniec ciąży możesz potrzebować nawet dwukrotnie więcej insuliny niż przed ciążą.
• Podczas porodu i po porodzie zapotrzebowanie zmniejsza się i wraca do poziomu sprzed ciąży.

Karmienie piersią

Insulina nie przechodzi do mleka ludzkiego, więc możesz bezpiecznie karmić piersią podczas leczenia insuliną. Często jednak konieczna jest zmiana dawki insuliny w tym okresie.

Twoja zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być upośledzona:

• Na początku leczenia insuliną.
• Podczas zmiany preparatu insulinowego.
• W sytuacjach stresu psychicznego lub fizycznego.
• Jeśli nie rozpoznajesz objawów hipoglikemii.

Podczas prowadzenia pojazdów unikaj sytuacji, które mogą prowadzić do hipoglikemii. Zalecana jest kontrola poziomu cukru we krwi, szczególnie podczas dłuższych podróży.

Hipoglikemia

Najczęstszym powikłaniem leczenia insuliną jest hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru we krwi). Jej przyczyny i objawy zostały szczegółowo opisane w sekcji ostrzeżeń powyżej.

Reakcje alergiczne

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 osób) mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne. Objawy uogólnionej reakcji uczuleniowej to:

• Uogólniona wysypka skórna i swędzenie.
• Poty.
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe.
• Obrzęk naczynioruchowy.
• Trudności w oddychaniu.
• Kołatanie serca.
• Spadek ciśnienia tętniczego.
• Omdlenie lub utrata przytomności.

Uogólnione reakcje uczuleniowe mogą zagrażać życiu – w razie ich wystąpienia natychmiast skontaktuj się z lekarzem.

Zmiany skórne

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1000 osób) może wystąpić lipodystrofia – zanik lub przerost tkanki tłuszczowej w miejscu wstrzyknięcia, a czasem nawet w miejscach odległych od punktu wkłucia. Aby temu zapobiec, często zmieniaj miejsce wstrzyknięcia. Może również wystąpić amyloidoza skórna.

Reakcje w miejscu wstrzyknięcia

Często (u 1 do 10 na 100 osób) mogą wystąpić miejscowe reakcje alergiczne, takie jak:

• Zaczerwienienie.
• Obrzęk.
• Świąd.
• Ból.
• Krwiak w miejscu wstrzyknięcia.

Większość tych objawów jest przemijająca i ustępuje w czasie trwania leczenia.

Przedawkowanie insuliny prowadzi do hipoglikemii. Sposób postępowania zależy od nasilenia objawów:

Lekka i umiarkowana hipoglikemia

Natychmiast spożyj:

• 2-5 kostek lub łyżeczek cukru rozpuszczonych w wodzie.
• Lub szklankę napoju zawierającego cukier (przynajmniej 15 gramów węglowodanów).

Ciężka hipoglikemia (utrata przytomności)

Konieczna jest pomoc medyczna:

• Podanie 1 mg glukagonu podskórnie lub domięśniowo.
• Lub podanie glukozy dożylnie.
• Jeśli stan pacjenta nie poprawia się po glukagonie, należy również podać glukozę dożylnie.
• Po odzyskaniu przytomności zaleca się doustne podanie węglowodanów, aby zapobiec nawrotowi hipoglikemii.

WAŻNE: Nieprzytomnej osobie nie wolno podawać jedzenia ani picia ze względu na ryzyko zachłyśnięcia.

Insulina obniża poziom cukru we krwi poprzez łączenie się ze specjalnymi receptorami na powierzchni komórek, głównie w wątrobie, mięśniach i tkance tłuszczowej. Dzięki temu:

• Hamuje wytwarzanie glukozy w wątrobie.
• Zwiększa transport glukozy do komórek mięśniowych i tłuszczowych.
• Zwiększa zużycie glukozy wewnątrz komórek.
• Hamuje rozpad tłuszczów i pobudza ich syntezę, zmniejszając tym samym tworzenie ciał ketonowych.
• Pobudza syntezę białek i hamuje ich rozpad w mięśniach i innych tkankach.

Polhumin Mix-5 to specjalna mieszanina dwóch rodzajów insuliny ludzkiej – rozpuszczalnej i izofanowej. Insulina zawarta w tym leku jest identyczna z insuliną wytwarzaną przez trzustkę człowieka i ma najwyższą czystość.

Czas działania

Po podskórnym wstrzyknięciu Polhumin Mix-5:

• Początek działania: około 30 minut.
• Maksimum działania: 2-8 godzin.
• Całkowity czas działania: do 24 godzin.

Przed pierwszym użyciem

• Przechowuj w lodówce w temperaturze 2-8°C.
• Nie zamrażaj.
• Przechowuj w oryginalnym opakowaniu, aby chronić przed światłem.
• Lek można przechowywać przez 3 lata.

Po pierwszym otwarciu

• Przechowuj w temperaturze poniżej 25°C.
• Możesz używać wkładu maksymalnie przez 28 dni.

Lek dostępny jest w wkładach szklanych zawierających po 3 ml zawiesiny (300 jednostek insuliny). W opakowaniu znajduje się 5 wkładów umieszczonych w blistrach. Każdy wkład zawiera 2 szklane kulki, które pomagają w dokładnym wymieszaniu zawiesiny przed użyciem.

• Jeśli wygląd zawartości wkładu uległ zmianie, nie stosuj insuliny.
• Nie używaj ponownie zużytych igieł.
• Igłę usuń w bezpieczny sposób.
• Nie dziel się igłami i wstrzykiwaczami z innymi osobami.
• Wkład można stosować do całkowitego wykorzystania jego zawartości, a następnie należy go bezpiecznie usunąć.
• Do wkładu z insuliną nie można wprowadzać innych produktów.
• Insuliny nie należy podawać z innymi lekami w jednej strzykawce.
• Produktów insuliny w zawiesinie nie należy rozcieńczać w płynach infuzyjnych.