Menu

koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji4 mg/5 ml

Zoledronic acid Actavis to lek występujący jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji. W swoim składzie zawiera substancję kwas zoledronowy- bisfosfonian hamujący osteoklastyczną resorpcję kości. Stosuje się go w celu zapobiegania powikłaniom kostnym u dorosłych pacjentów z zaawansowanym procesem nowotworowym z zajęciem kości, a także w leczeniu hiperkalcemii wywołanej chorobą nowotworową u dorosłych pacjentów.

Skład produktu

Wskazania do stosowania

Chcesz zadać pytanie o produkt ?

Zadaj je farmaceucie

Zapytaj

Reklama

Czym jest Zoledronic acid Actavis?

Zoledronic acid Actavis to lek zawierający kwas zoledronowy w dawce 4 mg w jednej fiolce o pojemności 5 ml. Jest to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, co oznacza, że przed podaniem musi być odpowiednio rozcieńczony i podawany dożylnie przez personel medyczny. Lek należy do grupy bisfosfonianów – substancji, które hamują nadmierną utratę tkanki kostnej.

Jak działa lek?

Kwas zoledronowy działa w bardzo specyficzny sposób – hamuje procesy niszczenia kości przez specjalne komórki zwane osteoklastami. Lek ma duże powinowactwo do tkanki kostnej, dzięki czemu działa selektywnie właśnie tam, gdzie jest potrzebny. Co ważne, nie wpływa negatywnie na tworzenie nowej kości, jej mineralizację ani wytrzymałość mechaniczną.

Oprócz ochrony kości, kwas zoledronowy wykazuje również właściwości przeciwnowotworowe. W organizmie zmienia mikrośrodowisko szpiku kostnego, czyniąc go mniej podatnym na wzrost komórek nowotworowych. Dodatkowo hamuje tworzenie nowych naczyń krwionośnych przez guzy (działanie antyangiogenne) oraz pomaga w łagodzeniu bólu.

W badaniach laboratoryjnych wykazano, że lek może hamować namnażanie się komórek nowotworowych, wywoływać ich śmierć oraz wzmacniać działanie innych leków przeciwnowotworowych.

Kiedy stosuje się ten lek?

Zoledronic acid Actavis jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach:

Zapobieganie powikłaniom kostnym

Lek stosuje się u pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową, która zajęła kości. Pomaga zapobiegać poważnym powikłaniom, takim jak:

  • Złamania patologiczne (złamania kości osłabionych przez nowotwór).
  • Złamania kompresyjne kręgów.
  • Konieczność napromieniania lub operacji kości.
  • Hiperkalcemię (zbyt wysokie stężenie wapnia we krwi) wywołaną chorobą nowotworową.

Leczenie hiperkalcemii nowotworowej

Lek jest również stosowany do leczenia wysokiego poziomu wapnia we krwi (powyżej 12,0 mg/dl lub 3,0 mmol/l), który może wystąpić u pacjentów z chorobą nowotworową. Hiperkalcemia może powodować poważne objawy, takie jak nudności, wymioty, senność czy zaburzenia rytmu serca.

Ważna informacja: Należy pamiętać, że lek zaczyna działać dopiero po 2-3 miesiącach od rozpoczęcia terapii, co lekarz musi uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o leczeniu.

Kiedy nie wolno stosować leku?

Zoledronic acid Actavis nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

  • Nadwrażliwość (uczulenie) na kwas zoledronowy, inne bisfosfoniany lub którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku.
  • Okres karmienia piersią – karmienie należy przerwać na czas leczenia.

Jak stosuje się lek?

Dawkowanie w zapobieganiu powikłaniom kostnym

Zalecana dawka to 4 mg kwasu zoledronowego co 3-4 tygodnie, podawana w infuzji dożylnej trwającej co najmniej 15 minut. Dodatkowo pacjent powinien codziennie przyjmować doustnie 500 mg wapnia i 400 jednostek międzynarodowych witaminy D.

Dawkowanie w leczeniu hiperkalcemii

W przypadku wysokiego poziomu wapnia we krwi podaje się jednorazową dawkę 4 mg kwasu zoledronowego.

Dawkowanie u osób z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych problemami z nerkami konieczne jest zmniejszenie dawki leku. Dawkę ustala się na podstawie wartości klirensu kreatyniny:

  • Klirens kreatyniny powyżej 60 ml/min: dawka 4,0 mg.
  • Klirens kreatyniny 50-60 ml/min: dawka 3,5 mg.
  • Klirens kreatyniny 40-49 ml/min: dawka 3,3 mg.
  • Klirens kreatyniny 30-39 ml/min: dawka 3,0 mg.

U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy równe lub wyższe niż 400 µmol/l lub 4,5 mg/dl) nie zaleca się stosowania leku ze względu na potencjalny wpływ na czynność nerek i brak szczegółowych danych klinicznych.

Sposób podawania

Lek może być przepisywany i podawany wyłącznie przez lekarzy mających doświadczenie w dożylnym podawaniu bisfosfonianów. Przed podaniem koncentrat należy rozcieńczyć w 100 ml jałowego roztworu 0,9% chlorku sodu lub 5% roztworu glukozy. Nie wolno mieszać koncentratu z roztworami zawierającymi wapń lub inne kationy dwuwartościowe.

Infuzja powinna trwać co najmniej 15 minut. Przed i po podaniu leku pacjent musi być odpowiednio nawodniony, ale należy unikać przewodnienia u osób z ryzykiem niewydolności krążenia.

Najważniejsze środki ostrożności

Monitorowanie czynności nerek

Podczas leczenia istnieje ryzyko pogorszenia czynności nerek, dlatego przed podaniem każdej kolejnej dawki należy oznaczyć stężenie kreatyniny w surowicy. Szczególnie narażeni są pacjenci z istniejącymi zaburzeniami czynności nerek, odwodnieni lub przyjmujący inne leki potencjalnie szkodliwe dla nerek.

Jeśli podczas leczenia wystąpią oznaki pogorszenia czynności nerek, lek należy odstawić. Terapię można wznowić dopiero wtedy, gdy stężenie kreatyniny w surowicy powróci do wartości wyjściowych (z 10% odchyleniem).

Monitorowanie parametrów metabolicznych

Po rozpoczęciu leczenia należy dokładnie monitorować stężenie wapnia, fosforanów i magnezu w surowicy. W przypadku wystąpienia niedoborów (hipokalcemia, hipofosfatemia, hipomagnezemia) może być konieczne wprowadzenie krótkotrwałej suplementacji.

Nawodnienie

Przed podaniem leku należy upewnić się, że pacjent jest odpowiednio nawodniony. Należy jednak unikać przewodnienia u pacjentów z ryzykiem niewydolności krążenia.

Martwica kości szczęki

Podczas stosowania bisfosfonianów zgłaszano przypadki martwicy kości szczęki (ONJ), szczególnie u pacjentów z rakiem. Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z czynnikami ryzyka zaleca się:

  • Przeprowadzenie badania stomatologicznego.
  • Wykonanie niezbędnych zabiegów stomatologicznych przed rozpoczęciem terapii.
  • Odpowiednie leczenie zachowawcze.

Do czynników ryzyka martwicy kości szczęki należą: rozpoznanie raka, chemioterapia, radioterapia głowy i szyi, leczenie kortykosteroidami, palenie tytoniu, choroby zębów w przeszłości, nieodpowiednia higiena jamy ustnej, choroba przyzębia oraz inwazyjne zabiegi stomatologiczne (np. ekstrakcja zębów).

Podczas leczenia należy zachęcać pacjentów do należytego dbania o higienę jamy ustnej oraz natychmiastowego zgłaszania wszelkich objawów w obrębie jamy ustnej, takich jak ruchomość zębów, ból, obrzęk lub brak gojenia się ran.

Nietypowe złamania kości udowej

Zgłaszano przypadki nietypowych złamań podkrętarzowych i trzonu kości udowej u osób długotrwale leczonych bisfosfonianami. Należy poinformować pacjentów o konieczności zgłaszania bólu uda, biodra lub pachwiny.

Ból kości, stawów i mięśni

U niektórych pacjentów może wystąpić ból kości, stawów i/lub mięśni. Objawy te zwykle ustępują po zakończeniu leczenia.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Zoledronic acid Actavis może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane:

  • Niedokrwistość (zbyt mała liczba czerwonych krwinek).
  • Ból głowy.
  • Nudności i wymioty.
  • Brak łaknienia.
  • Bóle kości, mięśni i stawów.
  • Gorączka i objawy grypopodobne.
  • Zaburzenia czynności nerek.

Poważne działania niepożądane:

  • Martwica kości szczęki – wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem i stomatologiem.
  • Nietypowe złamania kości udowej – należy zgłosić lekarzowi każdy ból uda, biodra lub pachwiny.
  • Pogorszenie czynności nerek, w tym niewydolność nerek wymagająca dializ.
  • Martwica kości przewodu słuchowego.

Interakcje z innymi lekami

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania Zoledronic acid Actavis z:

  • Antybiotykami aminoglikozydowymi – mogą dodatkowo obniżać stężenie wapnia w surowicy.
  • Innymi lekami potencjalnie szkodliwymi dla nerek – zwiększa się ryzyko pogorszenia czynności nerek.
  • Talidomidu – może zwiększać ryzyko pogorszenia czynności nerek.
  • Lekami antyangiogennymi – donoszono o przypadkach martwicy kości szczęki przy jednoczesnym stosowaniu.

Ważne: Pacjenci leczeni preparatem nie powinni jednocześnie otrzymywać innych leków zawierających kwas zoledronowy ani innych bisfosfonianów, ponieważ łączne skutki działania tych leków nie są znane.

Ciąża i karmienie piersią

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania kwasu zoledronowego u kobiet w ciąży. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany w okresie ciąży.

Karmienie piersią jest bezwzględnie przeciwwskazane podczas leczenia tym preparatem.

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania należy dokładnie monitorować pacjenta ze względu na ryzyko:

  • Zaburzeń czynności nerek.
  • Nieprawidłowych stężeń elektrolitów w surowicy, szczególnie wapnia.

W przypadku hipokalcemii (zbyt niskiego poziomu wapnia) należy podać glukonian wapnia w infuzji.

Co dzieje się z lekiem w organizmie?

Wchłanianie

Po rozpoczęciu infuzji stężenie kwasu zoledronowego w osoczu gwałtownie zwiększa się, osiągając wartość maksymalną pod koniec infuzji.

Dystrybucja

Lek wiąże się w niewielkim stopniu z białkami osocza (60-77%). Wykazuje słabe powinowactwo do elementów morfotycznych krwi.

Metabolizm

Kwas zoledronowy nie jest metabolizowany w organizmie.

Eliminacja

Lek jest wydalany przez nerki w formie niezmienionej. Eliminacja odbywa się trójfazowo:

  • Szybkie, dwufazowe usuwanie leku z krążenia (okres półtrwania 0,24 h i 1,87 h).
  • Długa faza eliminacji z okresem półtrwania wynoszącym 146 godzin.

W ciągu pierwszych 24 godzin około 39% podanej dawki pojawia się w moczu, podczas gdy pozostała część wiąże się z tkanką kostną. Z kości lek uwalnia się bardzo powoli do krążenia ogólnego i jest następnie wydalany przez nerki.

Nie stwierdzono kumulacji kwasu zoledronowego w osoczu po wielokrotnym podaniu co 28 dni.

Skład leku

Jedna fiolka zawierająca 5 ml koncentratu zawiera 4 mg kwasu zoledronowego (w postaci jednowodzianu). Oznacza to, że 1 ml koncentratu zawiera 0,8 mg kwasu zoledronowego.

Przechowywanie

Lek należy przechowywać zgodnie z zaleceniami producenta, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Podsumowanie

Zoledronic acid Actavis to skuteczny lek w zapobieganiu powikłaniom kostnym u pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową oraz w leczeniu hiperkalcemii wywołanej nowotworem. Wymaga jednak ścisłego monitorowania pacjentów, szczególnie pod kątem czynności nerek i potencjalnych działań niepożądanych, takich jak martwica kości szczęki czy nietypowe złamania kości udowej. Lek może być przepisywany i podawany wyłącznie przez doświadczonych lekarzy w warunkach szpitalnych.

Charakterystyka Zoledronic acid Actavis

Tabela charakterystyki leku

Zoledronic acid Actavis, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, 4 mg/5 ml
Dostępne opakowania Lek Zoledronic acid Actavis dostępny jest w opakowaniach:
Wskazania do stosowania Zoledronic acid Actavis stosuj na:
Skład Substancje czynne zawarte w Zoledronic acid Actavis to:
Kategorie
Moc Dawka 4 mg/5 ml
Postać Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji
Producent Producentem Zoledronic acid Actavis jest Actavis Group
Zamienniki Zamiennikami Zoledronic acid Actavis są Zoledronic Acid Noridem i Zomikos
Dostępność Lek dostępny na receptę (RX)
Lekoludek z uniesionym kciukiem.

Opinie o Zoledronic acid Actavis

Jak pacjenci oceniają ten produkt?

Średnia ocena produktu:

Ten produkt jeszcze nie został przez nikogo oceniony.
Dodaj własną opinię jako pierwszy!

Zamienniki Zoledronic acid Actavis
oraz produkty podobne

Poradniki dla pacjenta

Powiązane wg kategorii

Producentem Zoledronic acid Actavis jest
firma Actavis Group

W portfolio producenta Actavis Group znajduje się więcej produktów:

Nie daj się jesieni

Nie daj się jesieni

Sprawdź