Zalanzo

Zalanzo to lek dostępny w postaci kapsułek dojelitowych twardych, zawierających 30 mg lansoprazolu jako substancję czynną. Preparat należy do grupy inhibitorów pompy protonowej, które skutecznie hamują wydzielanie kwasu żołądkowego. Kapsułki zawierają białe lub prawie białe mikrogranulki zabezpieczone specjalną powłoką dojelitową, która chroni substancję czynną przed działaniem kwasu żołądkowego i umożliwia jej uwolnienie we właściwym miejscu.

Zalanzo jest przeznaczony do leczenia różnych schorzeń układu pokarmowego, w których konieczne jest ograniczenie wydzielania kwasu żołądkowego. Lek skutecznie pomaga w następujących przypadkach:

• Choroba wrzodowa dwunastnicy – pomaga w gojeniu ran w dwunastnicy wywołanych nadmiernym działaniem kwasu żołądkowego.
• Choroba wrzodowa żołądka – wspiera leczenie owrzodzeń błony śluzowej żołądka.
• Zakażenie bakterią Helicobacter pylori – w połączeniu z antybiotykami pomaga wyeliminować tę bakterię, która jest główną przyczyną wrzodów trawiennych.
• Refluksowe zapalenie przełyku – zarówno w leczeniu ostrego stanu, jak i w zapobieganiu nawrotom choroby.
• Owrzodzenia związane ze stosowaniem leków przeciwbólowych – pomaga w leczeniu i zapobieganiu owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy u osób, które muszą stale przyjmować niesteroidowe leki przeciwzapalne.
• Objawowa choroba refluksowa przełyku – łagodzi dolegliwości takie jak zgaga i pieczenie za mostkiem.
• Zespół Zollingera-Ellisona – rzadkie schorzenie charakteryzujące się nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego.

Lansoprazol, substancja czynna zawarta w leku Zalanzo, działa bezpośrednio na komórki okładzinowe żołądka, które są odpowiedzialne za produkcję kwasu solnego. Lek hamuje działanie tak zwanej pompy protonowej, czyli enzymu, który w ostatnim etapie wytwarza kwas żołądkowy. Działanie to jest bardzo precyzyjne i skuteczne.

Po przyjęciu kapsułki lek przedostaje się przez żołądek bez uszkodzenia dzięki specjalnej powłoce dojelitowej. Następnie jest wchłaniany do krwi i gromadzi się w komórkach okładzinowych żołądka, gdzie aktywuje się w kwaśnym środowisku. Tam łączy się z pompą protonową i blokuje jej działanie, co prowadzi do znacznego zmniejszenia produkcji kwasu żołądkowego.

Efekt jest imponujący – już po jednorazowym przyjęciu dawki 30 mg wydzielanie kwasu żołądkowego zmniejsza się o około osiemdziesiąt procent, a po tygodniu regularnego stosowania o około dziewięćdziesiąt procent. Dzięki temu dolegliwości, takie jak zgaga czy ból żołądka, mogą ustąpić już po zażyciu pierwszej dawki leku.

Zalanzo należy przyjmować raz na dobę, najlepiej rano lub wieczorem, na czczo. Kapsułki trzeba połykać w całości, popijając odpowiednią ilością wody. Nie wolno ich żuć ani kruszyć, ponieważ zniszczyłoby to specjalną powłokę ochronną.

Dawkowanie w zależności od schorzenia

W chorobie wrzodowej dwunastnicy standardowa dawka to 30 mg raz dziennie przez dwa tygodnie. Jeśli wrzód nie zagoi się w tym czasie, lekarz może przedłużyć leczenie o kolejne cztery tygodnie.

W chorobie wrzodowej żołądka zaleca się 30 mg raz dziennie przez cztery tygodnie, z możliwością przedłużenia kuracji o kolejne cztery tygodnie, jeśli będzie to konieczne.

W leczeniu zakażenia bakterią Helicobacter pylori stosuje się 30 mg dwa razy dziennie przez siedem dni, zawsze w połączeniu z antybiotykami przepisanymi przez lekarza. Taka terapia skojarzona pozwala wyeliminować bakterię w nawet dziewięćdziesięciu procentach przypadków.

W refluksowym zapaleniu przełyku dawka wynosi 30 mg raz dziennie przez cztery tygodnie. W leczeniu zapobiegającym nawrotom stosuje się mniejszą dawkę – 15 mg raz dziennie, którą w razie potrzeby można zwiększyć do 30 mg.

W leczeniu owrzodzeń związanych ze stosowaniem leków przeciwbólowych przyjmuje się 30 mg raz dziennie przez cztery tygodnie. W zapobieganiu takim owrzodzeniom u osób z grupy ryzyka stosuje się 15 mg raz dziennie, a w razie potrzeby dawkę można zwiększyć do 30 mg.

Co zrobić, gdy trudno połknąć kapsułkę?

Jeśli masz problem z połykaniem kapsułek, możesz je otworzyć i wysypać zawartość do łyżki z sokiem jabłkowym, a następnie natychmiast połknąć. Ważne jest, aby używać właśnie soku jabłkowego, ponieważ jego kwasowość chroni lek przed zniszczeniem. Pamiętaj jednak, że mikrogranulek nie wolno żuć ani kruszyć – należy je połknąć w całości.

Nie możesz przyjmować tego leku, jeśli jesteś uczulony na lansoprazol lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Zalanzo nie może być również stosowany jednocześnie z atazanawirem – lekiem przeciwwirusowym używanym w leczeniu zakażenia wirusem HIV, ponieważ lansoprazol znacząco zmniejsza skuteczność tego leku.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Zalanzo lekarz powinien wykluczyć obecność nowotworu złośliwego żołądka, ponieważ lek może maskować objawy tej poważnej choroby i opóźnić jej rozpoznanie. Jest to szczególnie ważne u osób z wrzodami żołądka.

Osoby z chorobami wątroby

Jeśli masz problemy z wątrobą, poinformuj o tym lekarza. U osób z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki leku o połowę i regularne kontrole.

Zakażenie bakterią Helicobacter pylori

U pacjentów z chorobą wrzodową lekarz powinien zawsze rozważyć możliwość zakażenia bakterią Helicobacter pylori jako przyczynę choroby. Jeśli zakażenie zostanie potwierdzone, konieczne będzie leczenie skojarzone z antybiotykami.

Długotrwałe stosowanie leku

Jeśli stosujesz lek Zalanzo dłużej niż rok, lekarz powinien regularnie kontrolować Twój stan zdrowia i oceniać, czy korzyści z dalszego leczenia przewyższają potencjalne ryzyko. Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej, szczególnie w dużych dawkach i przez okres dłuższy niż rok, może nieznacznie zwiększać ryzyko złamań kości, szczególnie u osób starszych. Jeśli należysz do grupy ryzyka osteoporozy, lekarz może zalecić Ci przyjmowanie odpowiednich dawek witaminy D i wapnia.

Niedobór magnezu

Długotrwałe stosowanie leku (co najmniej trzy miesiące, a zwłaszcza dłużej niż rok) może prowadzić do obniżenia poziomu magnezu we krwi. Objawy niedoboru magnezu mogą obejmować zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientację, zawroty głowy czy zaburzenia rytmu serca. Jeśli planujesz długotrwałe leczenie lub przyjmujesz jednocześnie leki moczopędne lub digoksynę, lekarz może zlecić okresowe badania poziomu magnezu we krwi.

Zmiany skórne

W rzadkich przypadkach stosowanie inhibitorów pompy protonowej może wiązać się z wystąpieniem zmian skórnych przypominających toczeń rumieniowaty, szczególnie w miejscach narażonych na słońce. Jeśli zauważysz takie zmiany, zwłaszcza jeśli towarzyszą im bóle stawów, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

Biegunka

Jeśli w czasie leczenia wystąpi u Ciebie ciężka lub uporczywa biegunka, skontaktuj się z lekarzem. W bardzo rzadkich przypadkach może to być objaw zapalenia okrężnicy, które wymaga przerwania leczenia.

Zalanzo może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych przez Ciebie preparatach, zarówno na receptę, jak i bez recepty.

Leki, których nie wolno łączyć z Zalanzo

Nie wolno stosować leku Zalanzo jednocześnie z atazanawirem – lekiem stosowanym w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Lansoprazol może znacząco zmniejszyć skuteczność atazanawiru.

Leki wymagające szczególnej ostrożności

Ketokonazol i itrakonazol – leki przeciwgrzybicze. Zalanzo może zmniejszać ich wchłanianie i skuteczność, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania tych leków.

Digoksyna – lek nasercowy. Zalanzo może zwiększać stężenie digoksyny we krwi, co wymaga regularnych badań kontrolnych i ewentualnego dostosowania dawki.

Teofilina – lek stosowany w chorobach płuc. Lansoprazol może zmniejszać jej stężenie we krwi i osłabiać działanie.

Takrolimus – lek immunosupresyjny. Zalanzo może znacząco zwiększać jego stężenie we krwi, co wymaga ścisłej kontroli.

Fluwoksamina – lek przeciwdepresyjny. Może zwiększać stężenie lansoprazolu we krwi nawet czterokrotnie, dlatego może być konieczne zmniejszenie dawki Zalanzo.

Ryfampicyna i ziele dziurawca – mogą znacznie zmniejszać stężenie lansoprazolu we krwi i osłabiać jego działanie.

Leki zobojętniające kwas żołądkowy i sukralfat – mogą zmniejszać wchłanianie lansoprazolu. Zalanzo należy przyjmować co najmniej godzinę po zażyciu tych leków.

Jak każdy lek, Zalanzo może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiamy możliwe działania niepożądane uporządkowane według częstości występowania.

Działania niepożądane występujące często (u więcej niż jednej na sto osób)

• Bóle i zawroty głowy – mogą wystąpić bóle głowy oraz uczucie zawrotów głowy.
• Dolegliwości ze strony układu pokarmowego – nudności, biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia, suchość w jamie ustnej lub gardle.
• Łagodne polipy dna żołądka – nieszkodliwe naroślą w żołądku.
• Zmiany w badaniach krwi – zmniejszenie liczby płytek krwi, białych krwinek, zwiększenie liczby eozynofili, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych.
• Reakcje skórne – pokrzywka, świąd, wysypka.
• Bóle stawów i mięśni – mogą wystąpić dolegliwości bólowe w stawach lub mięśniach.
• Ogólne objawy – uczucie zmęczenia, zaburzenia widzenia, depresja.

Działania niepożądane występujące niezbyt często (u więcej niż jednej na tysiąc osób)

• Zaburzenia neurologiczne – bezsenność, omamy, splątanie, niepokój, zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, mrowienie, senność, drżenie mięśni, ospałość.
• Zaburzenia trawienne – zapalenie języka, kandydoza przełyku (infekcja grzybicza), zapalenie trzustki, zaburzenia smaku.
• Problemy z wątrobą – zapalenie wątroby, żółtaczka.
• Zmiany skórne – wybroczyny, plamica, utrata włosów, rumień wielopostaciowy, nadwrażliwość na światło, nadmierna potliwość.
• Problemy z nerkami – śródmiąższowe zapalenie nerek.
• Zaburzenia hormonalne – powiększenie piersi u mężczyzn, wydzielanie mleka z piersi.
• Niedokrwistość – zmniejszenie liczby czerwonych krwinek.

Działania niepożądane występujące rzadko (u więcej niż jednej na dziesięć tysięcy osób)

• Ciężkie zaburzenia krwi – agranulocytoza (bardzo niski poziom białych krwinek), pancytopenia (niedobór wszystkich rodzajów komórek krwi).
• Zaburzenia trawienne – zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, czarne zabarwienie języka.
• Złamania kości – złamania kości biodrowej, nadgarstka lub kręgosłupa.
• Omamy wzrokowe – widzenie rzeczy, które nie istnieją.

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (u mniej niż jednej na dziesięć tysięcy osób)

• Ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczno-rozpływna martwica naskórka (bardzo poważne, zagrażające życiu choroby skóry).
• Toczeń rumieniowaty skórny – choroba autoimmunologiczna objawiająca się zmianami skórnymi.
• Wstrząs anafilaktyczny – nagła, ciężka reakcja alergiczna zagrażająca życiu.

Działania niepożądane o nieznanej częstości

• Niedobór magnezu we krwi – hipomagnezemia.
• Zaburzenia gospodarki lipidowej – zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów.
• Niedobór sodu we krwi – hiponatriemia.

Ważne! Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, zwłaszcza ciężką biegunkę, wysypkę, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub języka, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do szpitala. Mogą to być objawy poważnej reakcji alergicznej wymagającej natychmiastowej pomocy medycznej.

Jeśli jesteś w ciąży, planujesz ciążę lub karmisz piersią, przed zastosowaniem leku skonsultuj się z lekarzem.

Ciąża: Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lansoprazolu u kobiet w ciąży. Chociaż badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na przebieg ciąży i rozwój płodu, nie zaleca się stosowania leku Zalanzo w okresie ciąży.

Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy lansoprazol przenika do mleka kobiecego. Badania na zwierzętach wykazały, że lek przenika do mleka. Lekarz powinien rozważyć korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści ze stosowania leku dla matki i na tej podstawie podjąć decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią bądź leczenia.

Zalanzo może powodować działania niepożądane takie jak zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zaburzenia widzenia czy senność. Jeśli wystąpią u Ciebie takie objawy, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, ponieważ Twoja zdolność do reagowania może być obniżona.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Temperatura przechowywania nie powinna przekraczać dwudziestu pięciu stopni Celsjusza. Lek należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia podanego miesiąca.

Każda kapsułka Zalanzo 30 mg zawiera trzydzieści miligramów lansoprazolu jako substancję czynną. Pozostałe składniki to: sacharoza, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, meglumina, mannitol, hypromeloza, makrogol 6000, talk, polisorbat 80, tytanu dwutlenek oraz specjalny polimer tworzący powłokę dojelitową. Otoczka kapsułki składa się z żelatyny, tytanu dwutlenku i wody oczyszczonej.

Lek Zalanzo 30 mg dostępny jest w opakowaniach zawierających dwadzieścia osiem kapsułek umieszczonych w blistrach z folii aluminiowej.

Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani do domowych pojemników na śmieci. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.