Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Polhumin R to lek w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, który w swoim składzie zawiera ludzką insulinę neutralną. Jest to preparat krótkodziałający, którego początek działania występuje w ciągu 30 min, a działanie maksymalne między 1–3 godziną od podania. Lek Polhumin R jest stosowany w leczeniu cukrzycy wymagającej leczenia insuliną.
Ulotka Polhumin R dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Polhumin R – insulina ludzka do kontroli cukrzycy
Polhumin R to nowoczesny preparat insuliny ludzkiej, który pomaga w skutecznym leczeniu cukrzycy. Jest to bezbarwny, przezroczysty roztwór zawierający 100 jednostek międzynarodowych insuliny w każdym mililitrze. Produkt jest wytwarzany przy użyciu zaawansowanej technologii rekombinacji DNA z wykorzystaniem bakterii Escherichia coli, dzięki czemu uzyskiwana insulina jest identyczna z tą, którą naturalnie wytwarza ludzka trzustka.
Kiedy stosuje się Polhumin R?
Lek jest przeznaczony dla osób z cukrzycą, której leczenie wymaga stosowania insuliny. Może być używany zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Insulina pomaga organizmowi prawidłowo wykorzystywać glukozę (cukier) z krwi, zapobiegając jej nadmiernemu gromadzeniu się.
Jak działa insulina?
Insulina zawarta w preparacie Polhumin R działa na kilka sposobów, aby obniżyć poziom cukru we krwi. Po wstrzyknięciu łączy się ze specjalnymi receptorami na powierzchni komórek w wątrobie, mięśniach i tkance tłuszczowej. Dzięki temu:
- Hamuje wytwarzanie glukozy przez wątrobę.
- Ułatwia transport glukozy do wnętrza komórek mięśniowych i tłuszczowych.
- Zwiększa wykorzystanie glukozy wewnątrz komórek.
- Hamuje rozkład tłuszczów i zmniejsza powstawanie ciał ketonowych.
- Pobudza syntezę białek i zapobiega ich rozpadowi.
Jak szybko działa Polhumin R?
Po wstrzyknięciu pod skórę insulina zaczyna działać stosunkowo szybko. Efekt obniżania poziomu cukru we krwi pojawia się po około 30 minutach od podania. Największa siła działania występuje między pierwszą a trzecią godziną po wstrzyknięciu. Całkowity czas działania insuliny wynosi około 8 godzin, co oznacza, że przez ten okres pomaga ona kontrolować poziom glukozy we krwi.
Jak stosować Polhumin R?
Dawka insuliny jest zawsze dobierana indywidualnie dla każdego pacjenta. Lekarz uwzględnia wiele czynników, takich jak wiek, aktywność fizyczna, ogólny stan zdrowia (na przykład czy występują problemy z nerkami) oraz inne stosowane leki. Dokładną dawkę ustala się na podstawie regularnego sprawdzania poziomu cukru we krwi i w moczu.
Sposób podawania
Polhumin R we wkładach jest przeznaczony wyłącznie do podawania pod skórę za pomocą specjalnego wstrzykiwacza wielokrotnego użytku. Wstrzyknięcie wykonuje się w wybrane miejsca na ciele – najczęściej w okolicę brzucha, ud, pośladków lub górnej części ramienia. Bardzo ważne jest regularne zmienianie miejsca wkłucia, aby uniknąć powikłań skórnych, takich jak zgrubienia czy zapadnięcia tkanki podskórnej.
Zmiany w dawkowaniu
Kiedy zmienia się rodzaj insuliny (na przykład z innego preparatu na Polhumin R) lub producent leku, może być konieczna zmiana dawki. Taka zmiana powinna zawsze odbywać się pod kontrolą lekarza. U większości pacjentów przechodzących z innych wysokooczyszczonych insulin ludzkich lub wieprzowych nie przewiduje się znaczących zmian dawkowania poza rutynowymi dostosowaniami.
Szczególne grupy pacjentów
Dzieci: W leczeniu cukrzycy u dzieci dąży się do uzyskania prawidłowych wartości cukru we krwi. Najlepszą metodą jest tak zwana insulinoterapia czynnościowa, która pozwala na elastyczne dostosowanie dawek insuliny do posiłków i aktywności dziecka.
Pacjenci z problemami wątroby lub nerek: U osób z niewydolnością wątroby lub nerek insulina działa dłużej i może się gromadzić w organizmie. Dlatego w takich przypadkach lekarz zmniejsza dawkę insuliny, aby zapobiec zbyt dużemu obniżeniu poziomu cukru we krwi.
Osoby starsze: U pacjentów powyżej 70 roku życia nie zawsze dąży się do osiągnięcia idealnie prawidłowych wartości cukru we krwi, ponieważ ryzyko zbyt dużego obniżenia poziomu glukozy jest większe. Często wystarcza utrzymanie cukru na poziomie, który nie powoduje jego wydalania z moczem.
Osoby z nadwagą: Pacjenci z otyłością mogą potrzebować większych dawek insuliny.
Jak prawidłowo wykonać wstrzyknięcie?
Przed każdym wstrzyknięciem należy sprawdzić wygląd roztworu insuliny we wkładzie. Powinien być bezbarwny, przezroczysty i mieć konsystencję wody. Jeśli wygląd się zmienił (pojawił się kolor, mętność lub cząsteczki), insuliny nie wolno używać.
Aby wykonać wstrzyknięcie, należy:
- Ująć skórę między dwa palce, tworząc fałd.
- Wbić igłę w fałd skóry pod kątem około 45 stopni.
- Wstrzyknąć insulinę pod skórę.
- Wyciągnąć igłę i lekko ucisnąć miejsce wstrzyknięcia na kilka sekund, aby zapobiec wyciekaniu insuliny.
Bardzo ważne jest, aby zmieniać miejsca wstrzyknięć zgodnie z zaleceniem lekarza. Należy wykonywać wkłucia w różne miejsca w obrębie jednego obszaru ciała, tak aby to samo miejsce nie było używane częściej niż raz na miesiąc. Zapobiega to powstawaniu zmian w tkance podskórnej, które mogą wpływać na wchłanianie insuliny.
Kiedy nie wolno stosować Polhumin R?
Produktu nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Gdy występuje uczulenie na insulinę lub którykolwiek inny składnik preparatu (chyba że jest to część specjalnego programu odczulania prowadzonego przez lekarza).
- Podczas hipoglikemii, czyli gdy poziom cukru we krwi jest już zbyt niski.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Kontrola poziomu cukru
Podczas leczenia konieczne jest systematyczne sprawdzanie poziomu glukozy we krwi i w moczu. Dodatkowo kilka razy w roku należy oznaczać hemoglobinę glikowaną (HbA1C), która pokazuje, jak dobrze kontrolowana była cukrzyca w ostatnich miesiącach.
Zmiany w miejscach wstrzyknięć
Pacjenci muszą pamiętać o ciągłej zmianie miejsca wstrzyknięcia, aby zmniejszyć ryzyko powstania zmian w skórze, takich jak lipodystrofia (zanik lub przerost tkanki tłuszczowej) czy amyloidoza skórna (odkładanie się nieprawidłowych białek). Po wstrzyknięciu insuliny w miejsca, gdzie występują takie zmiany, może być opóźnione wchłanianie insuliny i pogorszona kontrola poziomu cukru. Jeśli nagle zmieni się miejsce wstrzyknięcia na obszar bez zmian, może wystąpić hipoglikemia. Po takiej zmianie zaleca się częstszą kontrolę poziomu glukozy i ewentualne dostosowanie dawki.
Sytuacje wymagające szczególnej uwagi
W wielu stanach chorobowych i sytuacjach stresowych poziom cukru we krwi może znacznie się zmieniać. Może to prowadzić do hipoglikemii (zbyt niski poziom cukru) lub hiperglikemii (zbyt wysoki poziom cukru).
Podróże do innych stref czasowych
Przed podróżą do innej strefy czasowej pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, ponieważ mogą ulec zmianie pory posiłków i wstrzyknięć insuliny.
Możliwe działania niepożądane
Hipoglikemia – najczęstsze powikłanie
Najczęstszym problemem podczas stosowania insuliny jest hipoglikemia, czyli zbyt niski poziom cukru we krwi. Może ona wystąpić, gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do spożytych węglowodanów lub gdy pacjent nie zjadł posiłku po podaniu insuliny. Objawy hipoglikemii to między innymi: uczucie głodu, drżenie, pocenie się, kołatanie serca, bladość skóry, trudności z koncentracją, senność, a w ciężkich przypadkach utrata przytomości.
Reakcje alergiczne
Mogą wystąpić miejscowe reakcje alergiczne w miejscu wstrzyknięcia, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, swędzenie, ból lub siniak. Większość tych objawów jest przemijająca i ustępuje w trakcie dalszego leczenia. Bardzo rzadko mogą pojawić się uogólnione reakcje alergiczne obejmujące całe ciało, takie jak wysypka, swędzenie, poty, zaburzenia trawienne, obrzęki, trudności w oddychaniu, kołatanie serca, spadek ciśnienia i omdlenie. Takie reakcje są poważne i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.
Zmiany w tkance podskórnej
W miejscu wstrzyknięć mogą pojawić się zaniki lub przerosy tkanki tłuszczowej (lipodystrofia) oraz amyloidoza skórna (odkładanie się nieprawidłowych białek). Te zmiany mogą wpływać na wchłanianie insuliny. Regularna zmiana miejsca wkłucia znacznie zmniejsza ryzyko ich wystąpienia.
Co zrobić w przypadku przedawkowania?
Przedawkowanie insuliny prowadzi do hipoglikemii. Sposób postępowania zależy od nasilenia objawów:
Lekka i umiarkowana hipoglikemia
Należy natychmiast spożyć 2-5 kostek cukru rozpuszczonych w wodzie, łyżeczki cukru lub wypić szklankę słodkiego napoju zawierającego co najmniej 15 gramów węglowodanów. Poziom cukru powinien szybko się podnieść.
Ciężka hipoglikemia z utratą przytomności
Gdy pacjent traci przytomność, należy podać 1 miligram glukagonu pod skórę lub domięśniowo, albo glukozę dożylnie. Jeśli stan pacjenta nie poprawia się po podaniu glukagonu, należy również podać glukozę dożylnie. Po odzyskaniu przytomności zaleca się doustne podanie węglowodanów, aby zapobiec ponownemu obniżeniu poziomu cukru. Osobie nieprzytomnej nie wolno podawać jedzenia ani picia przez usta ze względu na ryzyko zachłyśnięcia.
Interakcje z innymi lekami
Wiele leków może wpływać na działanie insuliny i poziom cukru we krwi. Dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich stosowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.
Leki nasilające działanie insuliny
Niektóre leki mogą zwiększać efekt obniżania poziomu cukru przez insulinę, co zwiększa ryzyko hipoglikemii. Do takich leków należą:
- Leki beta-adrenolityczne (na przykład propranolol stosowany w chorobach serca).
- Inhibitory monoaminooksydazy.
- Salicylany (na przykład aspiryna).
- Analogi somatostatyny (na przykład oktreotyd).
- Alkohol.
Leki osłabiające działanie insuliny
Inne leki mogą zmniejszać skuteczność insuliny, co może prowadzić do podwyższenia poziomu cukru we krwi. Do tej grupy należą:
- Estrogeny, w tym doustne środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza.
- Hormony tarczycy.
- Związki litu.
- Danazol.
- Leki sympatykomimetyczne (na przykład epinefryna, terbutalina).
- Kwas nikotynowy.
- Glikokortykosteroidy (sterydy).
- Fenytoina.
Doustne leki przeciwcukrzycowe
Stosowanie doustnych leków przeciwcukrzycowych może zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Ciąża
Zarówno zbyt niski, jak i zbyt wysoki poziom cukru we krwi podczas ciąży zwiększają ryzyko uszkodzenia lub śmierci płodu. Dlatego u kobiet z cukrzycą, które planują ciążę lub są w ciąży, bezwzględnie konieczne jest utrzymanie prawidłowych wartości cukru we krwi poprzez odpowiednie leczenie insuliną.
Insulina nie przenika przez łożysko do krwi płodu, więc nie wpływa bezpośrednio na dziecko. Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się w trakcie ciąży – zmniejsza się w pierwszym trymestrze, a następnie wzrasta w drugim i trzecim trymestrze. Pod koniec ciąży potrzeba insuliny może być nawet dwukrotnie większa niż przed ciążą. Po porodzie zapotrzebowanie na insulinę szybko spada i wraca do poziomu sprzed ciąży.
Karmienie piersią
Insulina nie przenika do mleka matki, więc pacjentki leczone insuliną mogą bezpiecznie karmić piersią. Często jednak jest konieczna zmiana dawki insuliny w tym okresie.
Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn
Zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn może być upośledzona w kilku sytuacjach:
- Na początku leczenia insuliną.
- Podczas zmiany preparatu insuliny.
- W przypadku stresu psychicznego lub fizycznego.
- Gdy pacjent nie rozpoznaje objawów hipoglikemii.
Podczas prowadzenia pojazdów należy unikać sytuacji mogących prowadzić do wystąpienia hipoglikemii. Zalecana jest kontrola poziomu cukru we krwi przed jazdą, a podczas dłuższych podróży również w trakcie jazdy. Warto mieć przy sobie szybko działające węglowodany (na przykład cukier, sok) na wypadek nagłego obniżenia poziomu glukozy.
Przechowywanie i okres ważności
Nieotwarte wkłady z insuliną należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8 stopni Celsjusza. Nie wolno zamrażać insuliny. Preparat powinien być przechowywany w oryginalnym opakowaniu, aby chronić go przed światłem.
Po pierwszym otwarciu wkład można przechowywać w temperaturze poniżej 25 stopni Celsjusza przez maksymalnie 28 dni. Nie należy go trzymać w lodówce po rozpoczęciu użytkowania.
Okres ważności nieotwartego produktu wynosi 2 lata.
Skład preparatu
Każdy mililitr roztworu zawiera 100 jednostek międzynarodowych biosyntetycznej insuliny ludzkiej jako substancję czynną. Jeden wkład zawiera 3 mililitry roztworu, co odpowiada 300 jednostkom insuliny.
Substancje pomocnicze
Preparat zawiera również:
- Fenol (3 miligramy) – jako środek konserwujący.
- Glicerol (16 miligramów).
- Kwas solny i wodorotlenek sodu (do regulacji pH).
- Wodę do wstrzykiwań.
Opakowanie
Polhumin R dostępny jest w opakowaniu zawierającym 5 wkładów po 3 mililitry każdy, umieszczonych w blistrze. Wkłady wykonane są ze szkła neutralnego, bezbarwnego, wewnętrznie silikonowanego, zamknięte z obu stron tłoczkiem gumowym i kapslem aluminiowym z dyskiem gumowym.
Usuwanie zużytych materiałów
Nie wolno ponownie używać zużytych igieł. Igłę należy usunąć w bezpieczny sposób, najlepiej do specjalnego pojemnika na ostre odpady medyczne. Nie należy dzielić się igłami i wstrzykiwaczami z innymi osobami, aby uniknąć ryzyka przeniesienia zakażeń.
Wkład można stosować aż do wykorzystania całej jego zawartości, a następnie należy go usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji odpadów medycznych.
Zamienniki Polhumin R
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Polhumin R, roztwór do wstrzykiwań, 100 j.m./ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Polhumin R dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Polhumin R stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Polhumin R to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 j.m./ml |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Polhumin R jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Polhumin R są Gensulin R, Humulin R i Insuman Rapid |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Polhumin R
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Polhumin R w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Polhumin R?
FAQ
Jak szybko zaczyna działać Polhumin R?
Polhumin R zaczyna obniżać poziom cukru we krwi po około 30 minutach od wstrzyknięcia pod skórę. Największa siła działania występuje między pierwszą a trzecią godziną, a całkowity czas działania wynosi około 8 godzin.
Dlaczego muszę zmieniać miejsca wstrzyknięć insuliny?
Regularna zmiana miejsca wkłucia zapobiega powstawaniu zmian w tkance podskórnej, takich jak zaniki lub przerosy tkanki tłuszczowej oraz amyloidoza skórna. Te zmiany mogą opóźniać wchłanianie insuliny i pogarszać kontrolę poziomu cukru we krwi.
Co zrobić gdy zapomniałem wstrzyknąć insulinę?
W przypadku pominięcia dawki insuliny należy skontaktować się z lekarzem w celu ustalenia dalszego postępowania. Nie należy podwajać następnej dawki bez konsultacji lekarskiej. Ważne jest również sprawdzenie poziomu cukru we krwi.
Czy mogę stosować Polhumin R podczas ciąży?
Tak, insulina jest bezpieczna w ciąży i nie przenika przez łożysko do płodu. Właściwa kontrola poziomu cukru we krwi podczas ciąży jest bardzo ważna. Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się w trakcie ciąży, dlatego konieczna jest ścisła współpraca z lekarzem.
Jakie są objawy zbyt niskiego poziomu cukru po insulinie?
Objawy hipoglikemii to: uczucie głodu, drżenie, pocenie się, kołatanie serca, bladość skóry, trudności z koncentracją i senność. W takim przypadku należy natychmiast spożyć szybko działające węglowodany, na przykład 2-5 kostek cukru lub szklankę słodkiego napoju.
Czy mogę prowadzić samochód podczas leczenia insuliną?
Tak, ale należy zachować ostrożność, szczególnie na początku leczenia lub po zmianie preparatu. Przed jazdą zaleca się sprawdzenie poziomu cukru we krwi. Podczas prowadzenia pojazdu należy unikać sytuacji mogących prowadzić do hipoglikemii i mieć przy sobie szybko działające węglowodany.
Nie daj się jesieni
