Menopur to silnie działający preparat hormonalny, który wymaga szczególnej uwagi i regularnego monitorowania podczas leczenia.
Zespół hiperstymulacji jajników (OHSS)
Jest to najpoważniejszy potencjalny efekt uboczny leczenia, który różni się od zwykłego powiększenia jajników. OHSS to stan o różnym stopniu nasilenia, charakteryzujący się wyraźnym powiększeniem jajników, wysokim poziomem hormonów płciowych we krwi oraz zwiększoną przepuszczalnością naczyń krwionośnych. Może to prowadzić do gromadzenia się płynu w jamie brzusznej, klatce piersiowej, a rzadko także wokół serca.
W ciężkich przypadkach mogą wystąpić: silny ból brzucha, rozdęcie brzucha, znaczne powiększenie jajników, zwiększenie masy ciała, duszność, zmniejszona ilość oddawanego moczu oraz objawy żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty i biegunka. Badania mogą ujawnić zagęszczenie krwi, zaburzenia równowagi elektrolitowej, obecność płynu w jamie brzusznej i klatce piersiowej, a także problemy z oddychaniem i zaburzenia zakrzepowo-zatorowe.
Ryzyko wystąpienia OHSS można znacznie zmniejszyć, jeśli nie podaje się hCG do wywołania owulacji. Dlatego w przypadku zbyt silnej reakcji jajników na leczenie, odstępuje się od podania hCG, a pacjentka powinna przez co najmniej 4 dni powstrzymać się od stosunków płciowych lub zastosować mechaniczną metodę antykoncepcji. OHSS może się szybko nasilać i dlatego pacjentki powinny pozostawać pod obserwacją przez co najmniej 2 tygodnie po podaniu hCG.
Ciąża mnoga
Podczas stymulacji owulacji gonadotropinami częstość występowania ciąż mnogich wzrasta w porównaniu z naturalnym zapłodnieniem. Większość z nich stanowią ciąże bliźniacze. Ciąża mnoga, szczególnie z dużą liczbą płodów, zwiększa ryzyko powikłań położniczych i okołoporodowych. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentkę należy poinformować o tym ryzyku.
Utrata ciąży i ciąża pozamaciczna
Częstość utraty ciąży wskutek niedonoszenia lub poronienia jest większa u pacjentek poddawanych stymulacji niż w normalnej populacji. Kobiety z chorobą jajowodów w wywiadzie narażone są także na zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej – po zapłodnieniu pozaustrojowym wynosi ono od 2% do 5%, w porównaniu z 1% do 1,5% w ogólnej populacji.
Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe
U kobiet z czynnikami ryzyka zaburzeń zakrzepowo-zatorowych, ujawnionymi w wywiadzie rodzinnym, znaczną otyłością (wskaźnik masy ciała powyżej 30) lub trombofilią, ryzyko wystąpienia zakrzepów w żyłach lub tętnicach może być większe podczas lub po zakończeniu leczenia. Należy pamiętać, że sama ciąża również zwiększa ryzyko takich zdarzeń.