Lercan

Lercan to lek dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierających 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku (co odpowiada 18,8 mg lerkanidypiny). Jest to nowoczesny antagonista wapnia z grupy pochodnych dihydropirydyny, przeznaczony do długotrwałego leczenia nadciśnienia tętniczego u dorosłych. Dzięki swoim właściwościom produkt zapewnia skuteczną kontrolę ciśnienia krwi przez całą dobę po przyjęciu jednej dawki.

Wygląd tabletek

Tabletki Lercan 20 mg mają charakterystyczny różowy kolor i okrągły kształt. Są obustronnie wypukłe z rowkiem dzielącym po jednej stronie, który ułatwia połknięcie leku. Tabletka może być podzielona na równe dawki, jeśli istnieje taka potrzeba.

Lercan jest przeznaczony do leczenia łagodnego lub umiarkowanego nadciśnienia tętniczego samoistnego u osób dorosłych. Nadciśnienie tętnicze, potocznie nazywane wysokim ciśnieniem krwi, to stan, w którym ciśnienie w tętnicach jest stale podwyższone. Nieleczone może prowadzić do poważnych powikłań, takich jak choroby serca, udar mózgu czy problemy z nerkami. Lercan pomaga obniżyć ciśnienie krwi, zmniejszając napięcie w ścianach naczyń krwionośnych.

Lercanidypina, substancja czynna leku Lercan, należy do grupy antagonistów wapnia. Działa poprzez hamowanie transportu jonów wapnia do komórek mięśni gładkich naczyń krwionośnych. W praktyce oznacza to, że lek powoduje rozluźnienie i rozszerzenie naczyń krwionośnych, co zmniejsza opór, z jakim serce musi pompować krew. Dzięki temu ciśnienie krwi obniża się w sposób kontrolowany i stopniowy.

Ważną zaletą lerkanidypiny jest jej długotrwałe działanie mimo krótkiego okresu półtrwania w organizmie. Jest to możliwe dzięki bardzo dobremu wchłanianiu leku przez błony komórkowe. Działanie rozwija się stopniowo, co oznacza, że rzadko występują nagłe spadki ciśnienia czy odruchowe przyspieszenie akcji serca.

Zalecana dawka dobowa wynosi jedną tabletkę 10 mg lub 20 mg, przyjmowaną raz dziennie. Lek należy przyjmować doustnie, co najmniej 15 minut przed posiłkiem. Jest to bardzo ważne, ponieważ jedzenie, szczególnie tłuste pokarmy, może znacząco zwiększyć wchłanianie leku i nasilić jego działanie w nieprzewidywalny sposób.

Leczenie zwykle rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę. W zależności od odpowiedzi organizmu i skuteczności leczenia, lekarz może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę. Zwiększenie dawki powinno następować stopniowo, ponieważ pełny efekt przeciwnadciśnieniowy może pojawić się dopiero po około dwóch tygodniach stosowania.

Jeśli pomimo monoterapii nie udaje się osiągnąć zadowalającego obniżenia ciśnienia, Lercan można łączyć z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, takimi jak leki blokujące receptory beta-adrenergiczne, leki moczopędne czy inhibitory konwertazy angiotensyny. Decyzję o takiej terapii zawsze podejmuje lekarz.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby starsze: Chociaż zazwyczaj nie jest konieczne dostosowanie dawki u osób w podeszłym wieku, leczenie należy rozpoczynać ostrożnie i pod ścisłym nadzorem lekarza.

Pacjenci z problemami nerek lub wątroby: U osób z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek lub wątroby lek należy stosować ze szczególną ostrożnością. Zwiększanie dawki do 20 mg wymaga szczególnej rozwagi. Produkt jest całkowicie przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania leku u osób poniżej 18 roku życia z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie wiekowej.

Lercan nie może być stosowany w następujących sytuacjach:

• Uczulenie na lerkanidypinę, inne pochodne dihydropirydyny lub którykolwiek składnik leku.
• Ciąża i okres karmienia piersią.
• Kobiety w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznej antykoncepcji.
• Zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca.
• Nieleczona zastoinowa niewydolność serca.
• Niestabilna dusznica bolesna.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby.
• Świeży zawał mięśnia sercowego (oraz okres jednego miesiąca po jego wystąpieniu).
• Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami cytochromu CYP3A4 (jak ketokonazol, itrakonazol, rytonawir, erytromycyna).
• Jednoczesne stosowanie z cyklosporyną.
• Spożywanie grejpfrutów lub picie soku grejpfrutowego w trakcie leczenia.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lercan należy poinformować lekarza o wszystkich swoich schorzeniach, szczególnie dotyczących serca i naczyń krwionośnych.

Zespół chorego węzła zatokowego

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zespołem chorego węzła zatokowego, którzy nie mają wszczepionego rozrusznika serca.

Problemy z sercem

Lercan należy stosować ostrożnie u osób z zaburzeniami czynności lewej komory serca oraz u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Chociaż lek nie pogarsza czynności komór serca, u niektórych pacjentów mogą wystąpić bóle w klatce piersiowej lub napady dławicy. Bardzo rzadko może dojść do zawału serca.

Interakcje z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, szczególnie:

• Lekach przeciwdrgawkowych (jak fenytoina, karbamazepina).
• Ryfampicynie.
• Digoksynie – może być konieczne monitorowanie stężenia tego leku.
• Beta-adrenolitykach – może być konieczne dostosowanie dawki Lercanu.

Alkohol

W trakcie leczenia należy unikać spożywania alkoholu, ponieważ może on nasilać rozszerzające działanie leku na naczynia krwionośne i zwiększać ryzyko nadmiernego spadku ciśnienia.

Laktoza

Jedna tabletka zawiera 60 mg laktozy jednowodnej. Osoby z nietolerancją laktozy lub innymi rzadkimi dziedzicznymi problemami związanymi z przyswajaniem cukrów nie powinny stosować tego leku.

Ciąża i karmienie piersią

Lercan jest całkowicie przeciwwskazany w czasie ciąży i karmienia piersią. Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące ten lek muszą stosować skuteczną antykoncepcję. Brak jest wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania lerkanidypiny u kobiet w ciąży, a badania na zwierzętach wykazały pewne niepokojące efekty.

Nie wiadomo, czy lek przenika do mleka kobiecego, jednak ze względu na jego właściwości chemiczne jest to bardzo prawdopodobne. Dlatego karmienie piersią w trakcie leczenia jest zabronione.

Jak każdy lek, Lercan może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Większość działań niepożądanych występuje u mniej niż 1% pacjentów.

Najczęstsze działania niepożądane (niezbyt często – u mniej niż 1 na 100 osób):

• Bóle i zawroty głowy.
• Obrzęki obwodowe (opuchlizna, zwłaszcza kostek i stóp).
• Przyspieszenie akcji serca (częstoskurcz).
• Uczucie kołatania serca.
• Nagłe zaczerwienienie skóry, szczególnie twarzy.

Rzadkie działania niepożądane (u mniej niż 1 na 1000 osób):

• Senność.
• Dławica piersiowa.
• Dolegliwości ze strony układu pokarmowego: ból brzucha, biegunka, niestrawność, nudności, wymioty.
• Wysypka.
• Ból mięśni.
• Częste oddawanie moczu.
• Osłabienie, zmęczenie.

Bardzo rzadkie działania niepożądane:

• Reakcje alergiczne.
• Omdlenia.

Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano również bardzo rzadko: przerost dziąseł, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, nadmierne obniżenie ciśnienia, zwiększoną częstość oddawania moczu oraz bóle w klatce piersiowej.

Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy lub działania niepożądane, które nie zostały wymienione, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą. Można również zgłaszać działania niepożądane bezpośrednio do Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku może dojść do nadmiernego rozszerzenia naczyń krwionośnych, co objawia się znacznym spadkiem ciśnienia krwi i odruchowym przyspieszeniem akcji serca. W ciężkich przypadkach może wystąpić bradykardia (zwolnienie akcji serca) i utrata przytomności.

Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala. Ze względu na długotrwałe działanie leku, konieczne jest monitorowanie układu sercowo-naczyniowego przez co najmniej 24 godziny.

Lercan ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak ze względu na możliwość wystąpienia zawrotów głowy, nadmiernego osłabienia, zmęczenia lub senności, w czasie leczenia należy zachować szczególną ostrożność podczas wykonywania czynności wymagających koncentracji i sprawności psychofizycznej.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Przechowuj tabletki w oryginalnym opakowaniu w temperaturze poniżej 25°C, aby chronić je przed wilgocią i światłem. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie potrzebujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

Substancja czynna: Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg lerkanidypiny chlorowodorku, co odpowiada 18,8 mg lerkanidypiny.

Substancje pomocnicze: Rdzeń tabletki zawiera laktozę jednowodną, celulozę mikrokrystaliczną, karboksymetyloskrobię sodową, powidon K30 oraz magnezu stearynian. Otoczka tabletek zawiera hypromielozę, talk, tytanu dwutlenek, makrogol 6000 oraz żelaza tlenek żółty.

Lercan 20 mg dostępny jest w blistrach z folii aluminiowej/PVC w tekturowych pudełkach. Opakowania mogą zawierać 7, 14, 28, 35, 42, 50, 56, 98 lub 100 tabletek powlekanych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.