Lercan

Lercan to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, czyli zbyt wysokiego ciśnienia krwi. Jego działanie opiera się na substancji czynnej zwanej lerkanidypiną, która należy do grupy leków nazywanych antagonistami wapnia. Leki z tej grupy działają poprzez rozszerzanie naczyń krwionośnych, co sprawia, że serce nie musi pracować tak intensywnie, aby pompować krew przez organizm. Dzięki temu ciśnienie tętnicze obniża się do prawidłowego poziomu.

Lek przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów powyżej 18 roku życia z łagodnym do umiarkowanego nadciśnieniem tętniczym. Regularne przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza pomaga utrzymać ciśnienie krwi na właściwym poziomie i zmniejsza ryzyko powikłań związanych z nadciśnieniem.

Lercan należy przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. Standardowa dawka to jedna tabletka 10 mg na dobę. Bardzo ważne jest, aby przyjmować lek o tej samej porze każdego dnia, najlepiej rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem. Jest to kluczowe, ponieważ jedzenie, szczególnie posiłki wysokotłuszczowe, znacząco zwiększają stężenie leku we krwi, co może prowadzić do zbyt silnego działania.

Jeśli lekarz uzna to za konieczne, może zwiększyć dawkę do 20 mg na dobę. Tabletki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody. Tabletka 10 mg posiada linię podziału, która ułatwia połknięcie, ale nie służy do dzielenia na równe dawki. Natomiast tabletkę 20 mg można podzielić na dwie równe części.

Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, nie bierz podwójnej dawki następnego dnia. Po prostu pomiń zapomnianą tabletkę i kontynuuj leczenie według normalnego schematu. Nigdy nie przerywaj przyjmowania leku bez konsultacji z lekarzem, ponieważ może to spowodować ponowny wzrost ciśnienia tętniczego.

Istnieje szereg sytuacji, w których nie można przyjmować tego leku. Przede wszystkim nie wolno go stosować, jeśli jesteś uczulony na lerkaniidypinę lub którykolwiek inny składnik preparatu.

Choroby serca

Lercan jest przeciwwskazany u osób z pewnymi schorzeniami serca, takimi jak zwężenie drogi odpływu krwi z serca, nieleczona niewydolność serca czy niestabilna dusznica piersiowa (gdy ból w klatce piersiowej występuje w spoczynku lub staje się coraz silniejszy). Nie można go również stosować, jeśli w ciągu ostatniego miesiąca przeszedłeś zawał serca.

Problemy z wątrobą i nerkami

Jeśli cierpisz na ciężką chorobę wątroby lub ciężką chorobę nerek, a także jeśli jesteś poddawany dializoterapii, nie możesz przyjmować leku Lercan.

Interakcje z innymi lekami

Nie wolno przyjmować leku Lercan jednocześnie z niektórymi innymi lekami, które mogą wchodzić w niebezpieczne interakcje. Dotyczy to leków przeciwgrzybiczych (takich jak ketokonazol czy itrakonazol), niektórych antybiotyków makrolidowych (erytromycyna, klarytromycyna), leków przeciwwirusowych (rytonawir) oraz cyklosporyny stosowanej po przeszczepach narządów.

Grejpfruty i sok grejpfrutowy

Podczas przyjmowania leku Lercan całkowicie zakazane jest spożywanie grejpfrutów i picie soku grejpfrutowego. Substancje zawarte w grejpfrutach mogą znacząco nasilić działanie leku i spowodować niebezpieczne obniżenie ciśnienia tętniczego.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lercan koniecznie poinformuj lekarza, jeśli masz jakiekolwiek choroby serca, wątroby lub nerek. W takich przypadkach lekarz będzie musiał zachować szczególną ostrożność, szczególnie na początku leczenia i podczas ewentualnego zwiększania dawki.

Ciąża i karmienie piersią

Lercan nie jest zalecany do stosowania podczas ciąży i nie należy go przyjmować w okresie karmienia piersią. Jeśli jesteś w ciąży, planujesz zajść w ciążę lub karmisz piersią, koniecznie skonsultuj się z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku.

Alkohol

Podczas leczenia lekiem Lercan nie należy spożywać alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie leku i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Prowadzenie pojazdów

Jeśli podczas przyjmowania leku wystąpią u Ciebie zawroty głowy lub senność, nie prowadź pojazdów ani nie obsługuj maszyn, dopóki objawy te nie ustąpią.

Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich lekach, które przyjmujesz, ponieważ Lercan może wchodzić w interakcje z wieloma preparatami, co może zmieniać jego działanie lub działanie innych leków.

Szczególnie istotne jest zgłoszenie lekarzowi, jeśli przyjmujesz:

• Leki stosowane w leczeniu padaczki (fenytoinę, fenobarbital, karbamazepinę).
• Ryfampicynę używaną w leczeniu gruźlicy.
• Leki przeciwalergiczne (astemizol, terfenadyna).
• Leki regulujące rytm serca (amiodaron, chinidynę, sotalol).
• Środki nasenne (midazolam).
• Digoksynę stosowaną w chorobach serca.
• Beta-adrenolityki, takie jak metoprolol, używane w leczeniu nadciśnienia i chorób serca.
• Cymetydynę w dawce powyżej 800 mg na dobę (lek na wrzody żołądka).
• Symwastatynę obniżającą cholesterol.
• Inne leki na wysokie ciśnienie tętnicze.

Jak każdy lek, Lercan może powodować działania niepożądane, choć nie u wszystkich osób one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemijająca, ale niektóre mogą wymagać pilnej interwencji lekarskiej.

Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji

Jeśli zauważysz którykolwiek z poniższych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem:

• Dławica piersiowa, czyli uczucie ucisku w klatce piersiowej spowodowane niedostatecznym dopływem krwi do serca.
• Reakcje alergiczne objawiające się swędzeniem, wysypką lub pokrzywką.
• Omdlenia.
• Obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła, który może powodować trudności w oddychaniu lub połykaniu.

U osób, które już wcześniej miały dławicę piersiową, podczas stosowania leku mogą wystąpić częstsze, dłuższe lub bardziej nasilone napady. W rzadkich przypadkach może dojść do zawału serca.

Częste działania niepożądane

Do najczęściej występujących działań niepożądanych (u mniej niż 1 na 10 osób) należą:

• Bóle głowy.
• Szybka czynność serca i kołatanie serca (uczucie szybkiej lub nierównej pracy serca).
• Nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej, zwane uderzeniami gorąca.
• Obrzęk okolicy kostek.

Inne działania niepożądane

Rzadziej mogą wystąpić zawroty głowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, zgaga, nudności, ból żołądka, wysypka skórna, świąd, ból mięśni, oddawanie dużej ilości moczu oraz uczucie osłabienia i zmęczenia. W pojedynczych przypadkach mogą pojawić się senność, wymioty, biegunka, obrzęk dziąseł czy ból w klatce piersiowej.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym te niewymienione w tej informacji, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Jeśli przypadkowo przyjąłeś większą dawkę leku niż zalecana, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala. Zabierz ze sobą opakowanie leku, aby personel medyczny wiedział dokładnie, co przyjąłeś.

Przedawkowanie może spowodować nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego oraz nieregularną lub przyspieszoną czynność serca, co wymaga pilnej pomocy medycznej.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Tabletki 10 mg należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu, natomiast tabletki 20 mg w temperaturze poniżej 25 stopni Celsjusza.

Nie wyrzucaj zużytych leków do kanalizacji ani pojemników na odpady domowe. Zapytaj farmaceutę, jak prawidłowo pozbyć się niepotrzebnych leków – takie postępowanie pomaga chronić środowisko naturalne.

Substancją czynną leku jest lerkanidypiny chlorowodorek. Jedna tabletka powlekana Lercan 10 mg zawiera 10 mg lerkanidypiny chlorowodorku, co odpowiada 9,4 mg czystej lerkanidypiny.

Dodatkowymi składnikami są: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, karboksymetyloskrobia sodowa, powidon, magnezu stearynian oraz substancje tworzące powłokę tabletki (hypromeloza, talk, tytanu dwutlenek, makrogol i żelaza tlenek żółty).

Uwaga dla osób z nietolerancją laktozy: Lek zawiera laktozę. Jeśli stwierdzono u Ciebie nietolerancję niektórych cukrów, skonsultuj się z lekarzem przed przyjęciem leku.

Lercan 10 mg to żółte, okrągłe tabletki powlekane o średnicy około 6,5 mm, wypukłe z obu stron, z linią podziału po jednej stronie. Linia ta ułatwia połknięcie tabletki, ale nie służy do dzielenia na równe dawki.