Lenalidomide Glenmark

Lenalidomide Glenmark to lek przeciwnowotworowy dostępny w postaci kapsułek twardych o mocy 15 mg. Każda kapsułka zawiera 15 mg substancji czynnej lenalidomidu oraz substancje pomocnicze, w tym laktozę (199,0 mg). Kapsułki mają charakterystyczny wygląd: matowy biały korpus i matowe niebieskie do jasnoniebieskiego wieczko, długość około 21,7 mm, oznaczone symbolem „L9NL” i „15″. Lek należy do grupy leków immunosupresyjnych o działaniu przeciwnowotworowym.

Lenalidomid wywiera swoje działanie przez bezpośrednie wiązanie się z białkiem cereblonem, co prowadzi do niszczenia nieprawidłowych komórek nowotworowych. Mechanizm działania jest wielokierunkowy – lek hamuje namnażanie się komórek nowotworowych, wywołuje ich samoistną śmierć (apoptozę), a jednocześnie wzmacnia naturalną odporność organizmu poprzez aktywację komórek odpornościowych (limfocytów T i komórek NK). Dodatkowo lenalidomid hamuje tworzenie nowych naczyń krwionośnych potrzebnych do wzrostu guza oraz zmniejsza produkcję substancji zapalnych. W zespołach mielodysplastycznych z delecją 5q lek wybiórczo niszczy nieprawidłowe komórki, a w chłoniakach zwiększa skuteczność innych leków przeciwnowotworowych, takich jak rytuksymab.

Lenalidomide Glenmark jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów krwi. W szpiczaku mnogim lek może być podawany jako monoterapia w leczeniu podtrzymującym po przeszczepie komórek macierzystych lub w skojarzeniu z innymi lekami (deksametazonem, bortezomibem i deksametazonem lub melfalanem i prednizonem) u pacjentów nowo zdiagnozowanych, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu. Jest również wskazany w leczeniu szpiczaka mnogiego u pacjentów, którzy otrzymali wcześniej co najmniej jeden schemat leczenia.

W zespołach mielodysplastycznych lenalidomid stosuje się u pacjentów z anemią wymagającą przetoczeń krwi, o niskim lub pośrednim-1 ryzyku, z nieprawidłowością genetyczną w postaci delecji 5q, gdy inne metody leczenia są niewystarczające. W chłoniaku z komórek płaszcza lek jest wskazany u pacjentów z nawracającą lub oporną na leczenie postacią choroby. W chłoniaku grudkowym lenalidomid stosuje się w skojarzeniu z rytuksymabem u pacjentów wcześniej leczonych.

Leczenie Lenalidomide Glenmark musi być prowadzone przez lekarza doświadczonego w terapii przeciwnowotworowej. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby, stanu pacjenta i funkcji nerek. Kapsułki należy połykać w całości, nie można ich otwierać, łamać ani rozgryzać. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez, mniej więcej o tej samej porze dnia.

W nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim po przeszczepie komórek macierzystych zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg raz na dobę, którą po trzech cyklach można zwiększyć do 15 mg. U pacjentów, którzy nie kwalifikują się do przeszczepu, dawkowanie zależy od schematu leczenia: w monoterapii z deksametazonem zwykle 25 mg przez 21 dni w 28-dniowym cyklu, w skojarzeniu z bortezomibem i deksametazonem 25 mg przez 14 dni w 21-dniowym cyklu, a w skojarzeniu z melfalanem i prednizonem 10 mg przez 21 dni w 28-dniowym cyklu.

W zespołach mielodysplastycznych zalecana dawka początkowa to 10 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowym cyklu. W chłoniaku z komórek płaszcza dawka wynosi 25 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowym cyklu, a w chłoniaku grudkowym 20 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowym cyklu (maksymalnie 12 cykli) w skojarzeniu z rytuksymabem.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek konieczne jest dostosowanie dawki: przy umiarkowanych zaburzeniach (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) dawka wynosi 10 mg, przy ciężkich zaburzeniach (klirens <30 ml/min bez dializowania) 7,5 mg lub 15 mg co drugi dzień, a u pacjentów dializowanych 5 mg raz na dobę (w dniach dializowania po zabiegu).

Lenalidomide Glenmark jest bezwzględnie przeciwwskazany w przypadku nadwrażliwości na lenalidomid lub inne składniki leku, u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają wszystkich warunków programu zapobiegania ciąży. Lek ma silne działanie teratogenne, podobne do talidomidu, i może powodować ciężkie wady wrodzone u płodu.

Program zapobiegania ciąży: Ze względu na ryzyko ciężkich wad wrodzonych u płodu, wszystkie kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Konieczne są regularne testy ciążowe. Mężczyźni stosujący lenalidomid muszą używać prezerwatyw podczas stosunków z kobietami w ciąży lub w wieku rozrodczym przez cały okres leczenia i przez 7 dni po jego zakończeniu.

Zaburzenia krwi: Lenalidomid może powodować poważne zmniejszenie liczby białych krwinek (neutropenia), płytek krwi (trombocytopenia) i czerwonych krwinek (niedokrwistość). Konieczne są regularne badania morfologii krwi: co tydzień przez pierwsze 8 tygodni, następnie co miesiąc. W razie znacznego spadku liczby krwinek lekarz może przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę.

Zakrzepica: Istnieje zwiększone ryzyko powstawania zakrzepów w żyłach i tętnicach, zwłaszcza u pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących lenalidomid w skojarzeniu z deksametazonem. Zaleca się profilaktyczne stosowanie leków przeciwzakrzepowych. Pacjenci powinni zgłaszać objawy takie jak duszność, ból w klatce piersiowej, obrzęki kończyn.

Zawał serca: Zgłaszano przypadki zawału mięśnia sercowego, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka chorób serca. Należy minimalizować czynniki ryzyka, takie jak palenie, nadciśnienie i podwyższony cholesterol.

Zakażenia: Lenalidomid zwiększa ryzyko zakażeń bakteryjnych, wirusowych i grzybiczych. Pacjenci powinni natychmiast zgłaszać objawy zakażenia, takie jak gorączka, kaszel lub problemy z oddychaniem. Może dojść do reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca lub wirusem zapalenia wątroby typu B.

Drugie nowotwory pierwotne: Leczenie lenalidomidem zwiększa ryzyko wystąpienia drugich nowotworów, w tym ostrej białaczki szpikowej, zespołów mielodysplastycznych i raków skóry. Pacjenci powinni być regularnie monitorowani.

Reakcje alergiczne i skórne: Mogą wystąpić poważne reakcje skórne, w tym zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. W przypadku wystąpienia wysypki, pęcherzy lub innych objawów skórnych należy natychmiast przerwać leczenie i skonsultować się z lekarzem.

Zaburzenia czynności wątroby: Zgłaszano przypadki niewydolności wątroby, w tym śmiertelne. Konieczne jest monitorowanie czynności wątroby, szczególnie u pacjentów z chorobami wątroby w wywiadzie.

Nietolerancja laktozy: Kapsułki zawierają laktozę i nie powinny być stosowane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania lenalidomidu z:

• Czynnikami wpływającymi na erytropoezę i hormonalną terapią zastępczą – mogą zwiększać ryzyko zakrzepicy.
• Doustnymi środkami antykoncepcyjnymi – deksametazon podawany jednocześnie może zmniejszać ich skuteczność; zaleca się stosowanie innych metod antykoncepcji.
• Warfaryną – zaleca się ścisłe kontrolowanie parametrów krzepnięcia.
• Digoksyną – lenalidomid może zwiększać stężenie digoksyny we krwi; konieczne jest monitorowanie.
• Statynami – zwiększone ryzyko rabdomiolizy (rozpad mięśni); szczególnie w pierwszych tygodniach leczenia wskazana jest zwiększona kontrola.

Ciąża: Lenalidomid jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży. Lek ma działanie teratogenne i może powodować ciężkie, zagrażające życiu wady wrodzone u płodu, podobne do tych po talidomidzie (wady kończyn, narządów wewnętrznych). Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia, musi natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem specjalistą w zakresie teratologii.

Karmienie piersią: Nie wiadomo, czy lenalidomid przenika do mleka kobiecego. Podczas leczenia należy przerwać karmienie piersią.

Płodność: Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Mężczyźni muszą używać prezerwatyw przez cały okres leczenia i przez 7 dni po jego zakończeniu.

Najczęstsze działania niepożądane lenalidomidu obejmują:

Bardzo często (u więcej niż 1 na 10 pacjentów):

• Zaburzenia krwi: neutropenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), niedokrwistość, leukopenia, limfopenia
• Zakażenia: zapalenie płuc, zakażenia górnych dróg oddechowych, zapalenie oskrzeli
• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe: biegunka, zaparcie, nudności, wymioty, ból brzucha
• Zaburzenia skóry: wysypka, świąd, sucha skóra
• Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe: kurcze mięśni, ból pleców, ból stawów, ból mięśni
• Zaburzenia ogólne: zmęczenie, astenia, gorączka, obrzęki obwodowe
• Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, parestezje
• Zaburzenia metaboliczne: zmniejszone łaknienie, hipokaliemia

Często (u 1 do 10 pacjentów na 100):

• Zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna
• Gorączka neutropeniczna
• Zaburzenia czynności wątroby
• Niedoczynność lub nadczynność tarczycy
• Bezsenność, depresja
• Zaćma, niewyraźne widzenie
• Zawał mięśnia sercowego, migotanie przedsionków, niewydolność serca
• Nadciśnienie lub niedociśnienie tętnicze
• Duszność, kaszel, krwawienie z nosa
• Odwodnienie, zmniejszenie masy ciała
• Ból kończyn

Niezbyt często lub rzadko:

• Reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna
• Ciężkie reakcje skórne: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka
• Ostra niewydolność wątroby
• Nadciśnienie płucne
• Postępująca wieloogniskowa leukoencefalopatia
• Zespół rozpadu guza
• Drugie nowotwory pierwotne (ostra białaczka szpikowa, rak skóry)
• Perforacja przewodu pokarmowego

Pacjenci powinni natychmiast zgłaszać lekarzowi wszelkie niepokojące objawy, szczególnie: gorączkę, objawy zakażenia, krwawienia, siniaki, obrzęki kończyn, duszność, ból w klatce piersiowej, wysypki skórne, objawy neurologiczne.

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki lenalidomidu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Główne objawy przedawkowania dotyczą układu krwiotwórczego. Nie ma specyficznego antidotum, leczenie jest objawowe i wspomagające.

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Okres ważności wynosi 3 lata. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Kapsułek nie wolno otwierać ani łamać. W przypadku kontaktu proszku ze skórą należy natychmiast umyć ją dokładnie wodą z mydłem. Osoby obsługujące lek powinny nosić rękawiczki jednorazowe. Kobiety w ciąży lub podejrzewające ciążę nie powinny dotykać blistra ani kapsułki. Niewykorzystane resztki leku należy zwrócić do apteki w celu bezpiecznego usunięcia zgodnie z lokalnymi przepisami.

Lenalidomide Glenmark 15 mg jest dostępny w blistrach z folii OPA/Aluminium/PVC/Aluminium, w tekturowym pudełku zawierającym 7 lub 21 kapsułek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.