Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
IPP 40 zawiera substancję czynną pantoprazol, który jest wybiórczym inhibitorem pompy protonowej. Działanie tego leku polega na zmniejszaniu ilości kwasu solnego wytwarzanego w żołądku. IPP 40 jest lekiem stosowanym w leczeniu chorób żołądka oraz jelit wywoływanych przez kwas solny.
Ulotka IPP 40 dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
IPP 40 – skuteczne leczenie problemów żołądkowych
IPP 40 to lek na receptę zawierający 40 mg pantoprazolu, substancji należącej do grupy inhibitorów pompy protonowej. Preparat dostępny jest w postaci żółtych, owalnych tabletek dojelitowych, które chronią substancję czynną przed zniszczeniem w kwaśnym środowisku żołądka. Każda tabletka ma wymiary około 11,7 x 6,0 mm i jest pokryta specjalną otoczką umożliwiającą uwolnienie leku we właściwym miejscu przewodu pokarmowego.
Jak działa pantoprazol?
Pantoprazol działa poprzez hamowanie wydzielania kwasu solnego w żołądku. Po połknięciu tabletki substancja czynna dociera do komórek okładzinowych żołądka, gdzie w kwaśnym środowisku przekształca się w formę aktywną. Następnie blokuje enzym zwany pompą protonową (H+, K+-ATPazę), który odpowiada za ostatni etap produkcji kwasu solnego. Działanie to jest zależne od dawki i dotyczy zarówno podstawowego, jak i pobudzonego wydzielania kwasu. Ważną zaletą pantoprazolu jest to, że działa niezależnie od tego, co pobudza wydzielanie kwasu – czy to posiłek, stres czy inne czynniki.
Efekt leczniczy utrzymuje się znacznie dłużej niż czas obecności leku we krwi, ponieważ pantoprazol wiąże się bezpośrednio z pompą protonową. U większości pacjentów zauważalna poprawa następuje już w ciągu pierwszych dwóch tygodni stosowania.
Kiedy stosuje się IPP 40?
Lek jest przeznaczony do leczenia różnych schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku:
U dorosłych i młodzieży od 12 lat:
- Refluksowe zapalenie przełyku – stan, w którym kwas żołądkowy cofa się do przełyku, powodując jego uszkodzenie i nieprzyjemne objawy takie jak zgaga czy trudności w połykaniu.
U dorosłych:
- Eradykacja bakterii Helicobacter pylori – lek stosuje się w połączeniu z odpowiednimi antybiotykami u pacjentów z wrzodami trawiennymi związanymi z zakażeniem tą bakterią. Helicobacter pylori to mikroorganizm, który może uszkadzać błonę śluzową żołądka i dwunastnicy.
- Choroba wrzodowa dwunastnicy lub żołądka – leczenie ran i uszkodzeń w obrębie żołądka lub dwunastnicy.
- Zespół Zollingera-Ellisona – rzadkie schorzenie, w którym guz wydzielający hormon gastrynę powoduje nadmierne wytwarzanie kwasu solnego.
- Inne zaburzenia z nadmiernym wydzielaniem kwasu – różne stany chorobowe charakteryzujące się nieprawidłowo dużą produkcją kwasu żołądkowego.
Jak stosować IPP 40?
Bardzo ważne: Tabletki należy połykać w całości, nie żując ani nie rozgryzając, popijając wodą. Najlepiej przyjmować je na godzinę przed posiłkiem.
Refluksowe zapalenie przełyku (dorośli i młodzież od 12 lat):
Standardowa dawka to jedna tabletka IPP 40 na dobę. W niektórych przypadkach, szczególnie gdy inne metody leczenia nie przyniosły efektu, lekarz może zwiększyć dawkę do dwóch tabletek dziennie. Zazwyczaj wyleczenie następuje po czterech tygodniach stosowania leku, choć czasem potrzebne są kolejne cztery tygodnie.
Leczenie zakażenia Helicobacter pylori (tylko dorośli):
W tym przypadku pantoprazol stosuje się zawsze w połączeniu z dwoma antybiotykami. Lekarz dobierze odpowiedni zestaw leków w zależności od wrażliwości bakterii. Najczęściej stosowane schematy to:
- Jedna tabletka IPP 40 dwa razy dziennie plus amoksycylina (1000 mg dwa razy dziennie) plus klarytromycyna (500 mg dwa razy dziennie).
- Jedna tabletka IPP 40 dwa razy dziennie plus metronidazol lub tynidazol (400-500 mg dwa razy dziennie) plus klarytromycyna (250-500 mg dwa razy dziennie).
- Jedna tabletka IPP 40 dwa razy dziennie plus amoksycylina (1000 mg dwa razy dziennie) plus metronidazol lub tynidazol (400-500 mg dwa razy dziennie).
Podczas takiego leczenia drugą dawkę IPP 40 należy przyjmować na godzinę przed kolacją. Terapia trwa zazwyczaj siedem dni, choć może być przedłużona do maksymalnie dwóch tygodni.
Choroba wrzodowa żołądka (tylko dorośli):
Standardowa dawka to jedna tabletka IPP 40 dziennie. W razie potrzeby lekarz może zwiększyć dawkę do dwóch tabletek. Wyleczenie wrzodu żołądka zazwyczaj wymaga czterech tygodni leczenia, choć czasem potrzebne są kolejne cztery tygodnie.
Choroba wrzodowa dwunastnicy (tylko dorośli):
Standardowa dawka to jedna tabletka IPP 40 dziennie, z możliwością zwiększenia do dwóch tabletek. Wyleczenie wrzodu dwunastnicy następuje zwykle po dwóch tygodniach, a w razie potrzeby po kolejnych dwóch tygodniach stosowania.
Zespół Zollingera-Ellisona i podobne zaburzenia (tylko dorośli):
Leczenie rozpoczyna się od dawki 80 mg na dobę (dwie tabletki IPP 40). Lekarz może następnie dostosować dawkę na podstawie badań wydzielania kwasu. Dawki większe niż 80 mg dziennie należy podzielić i przyjmować dwa razy dziennie. W niektórych przypadkach może być konieczne okresowe stosowanie dawek większych niż 160 mg na dobę. Czas leczenia nie jest ograniczony i zależy od potrzeb pacjenta.
Szczególne grupy pacjentów:
- Pacjenci z ciężkimi chorobami wątroby: nie należy stosować więcej niż 20 mg pantoprazolu na dobę (jedna tabletka zawierająca 20 mg). Nie wolno stosować IPP 40 w leczeniu skojarzonym z antybiotykami u tych pacjentów.
- Pacjenci z chorobami nerek: nie trzeba zmieniać dawkowania, ale podobnie jak w przypadku chorób wątroby, nie należy stosować leczenia skojarzonego z antybiotykami.
- Osoby starsze: nie ma potrzeby zmiany dawkowania.
- Dzieci poniżej 12 roku życia: nie zaleca się stosowania ze względu na brak wystarczających danych.
Kiedy nie wolno stosować IPP 40?
Leku nie można stosować, jeśli pacjent ma uczulenie na pantoprazol, inne leki z grupy benzoimidazoli (np. omeprazol, lanzoprazol) lub którykolwiek składnik preparatu. Lek zawiera między innymi barwnik czerwień koszenilową (E124), który może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Pacjenci z chorobami wątroby:
U osób z ciężkimi problemami wątrobowymi konieczne jest regularne badanie aktywności enzymów wątrobowych podczas leczenia. Jeśli wartości tych enzymów wzrosną, należy przerwać stosowanie leku.
Ryzyko nowotworu żołądka:
Pantoprazol może maskować objawy raka żołądka. Jeśli wystąpią niepokojące objawy takie jak znaczna utrata wagi bez wyraźnej przyczyny, powtarzające się wymioty, trudności w połykaniu, wymioty z krwią, niedokrwistość lub czarny stolec, należy natychmiast zgłosić się do lekarza w celu wykluczenia nowotworu.
Jednoczesne stosowanie z lekami przeciw HIV:
Nie zaleca się łączenia pantoprazolu z niektórymi lekami stosowanymi w leczeniu zakażenia wirusem HIV (takimi jak atazanawir), ponieważ może to znacząco zmniejszyć ich skuteczność.
Niedobór witaminy B12:
Podczas długotrwałego stosowania pantoprazol może zmniejszać wchłanianie witaminy B12, szczególnie u pacjentów z zespołem Zollingera-Ellisona. Należy to uwzględnić u osób z niedoborem tej witaminy lub czynnikami ryzyka jej niedoboru.
Niedobór magnezu:
U pacjentów leczonych inhibitorami pompy protonowej przez co najmniej trzy miesiące może wystąpić ciężki niedobór magnezu we krwi. Objawia się to zmęczeniem, skurczami mięśni, drżeniem, majaczeniem, zawrotami głowy czy zaburzeniami rytmu serca. U osób planujących długotrwałe leczenie lub przyjmujących jednocześnie digoksynę lub leki moczopędne lekarz powinien rozważyć regularne badanie poziomu magnezu.
Ryzyko złamań kości:
Długotrwałe stosowanie dużych dawek inhibitorów pompy protonowej (dłużej niż rok) może nieznacznie zwiększyć ryzyko złamania biodra, nadgarstka lub kręgosłupa, szczególnie u osób starszych. Pacjenci zagrożeni osteoporozą powinni otrzymywać odpowiednie dawki wapnia i witaminy D.
Zmiany skórne:
Jeśli podczas stosowania IPP 40 pojawią się zmiany na skórze, zwłaszcza w miejscach narażonych na słońce, wraz z bólem stawów, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Może to być objaw rzadkiego schorzenia zwanego podostrą postacią skórną tocznia rumieniowatego.
Zakażenia przewodu pokarmowego:
Pantoprazol może nieznacznie zwiększać ryzyko zakażeń bakteryjnych przewodu pokarmowego, takich jak zakażenia bakteriami Salmonella, Campylobacter czy Clostridioides difficile.
Badania laboratoryjne:
Pantoprazol może wpływać na wyniki badania chromograniny A, które służy do wykrywania guzów neuroendokrynnych. Przed wykonaniem tego badania należy przerwać stosowanie leku na co najmniej pięć dni.
Długotrwałe leczenie:
Podczas długotrwałego stosowania, szczególnie trwającego dłużej niż rok, należy regularnie kontrolować stan zdrowia pacjenta.
Interakcje z innymi lekami
Pantoprazol może wchodzić w interakcje z różnymi lekami. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.
Leki, których wchłanianie zależy od kwasowości żołądka:
Ponieważ pantoprazol zmniejsza wydzielanie kwasu żołądkowego, może zaburzać wchłanianie niektórych leków, takich jak ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol czy erlotynib.
Leki przeciwzakrzepowe (warfaryna, fenprokumon):
Chociaż pantoprazol zwykle nie wpływa na działanie tych leków, istnieją doniesienia o zwiększonym ryzyku krwawień u niektórych pacjentów. Może być konieczne częstsze kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.
Metotreksat:
Jednoczesne stosowanie dużych dawek metotreksatu i pantoprazolu może zwiększyć stężenie metotreksatu we krwi. W takich sytuacjach lekarz może rozważyć czasowe odstawienie pantoprazolu.
Leki metabolizowane w wątrobie:
Pantoprazol nie wykazuje istotnych interakcji z wieloma lekami metabolizowanymi w wątrobie, takimi jak karbamazepina, diazepam, glibenklamid, nifedypina czy doustne środki antykoncepcyjne.
Leki zobojętniające kwas żołądkowy:
Można je stosować jednocześnie z pantoprazolem bez obawy o interakcje.
Antybiotyki:
Nie stwierdzono istotnych interakcji z klarytromycyną, metronidazolem czy amoksycyliną stosowanymi w leczeniu zakażenia Helicobacter pylori.
Ciąża i karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku w czasie ciąży lub karmienia piersią należy poradzić się lekarza.
Ciąża:
Dostępne dane dotyczące stosowania pantoprazolu u kobiet w ciąży nie wskazują na ryzyko wad rozwojowych u dziecka. Mimo to dla zachowania ostrożności najlepiej unikać stosowania IPP 40 w czasie ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne.
Karmienie piersią:
Pantoprazol przenika do mleka matki. Decyzję o kontynuowaniu lub zaprzestaniu karmienia piersią albo kontynuowaniu lub zaprzestaniu leczenia należy podjąć po rozważeniu korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
IPP 40 nie wpływa lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane takie jak zawroty głowy czy zaburzenia widzenia. W takim przypadku nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ustąpienia objawów.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, IPP 40 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ocenia się, że dotyczą one około pięciu procent pacjentów.
Często występujące (u 1 do 10 na 100 pacjentów):
- Łagodne polipy dna żołądka.
- Bóle głowy.
- Zawroty głowy.
- Biegunka.
- Nudności lub wymioty.
- Wzdęcie brzucha i uczucie pełności.
- Zaparcie.
- Suchość w jamie ustnej.
- Ból brzucha i dyskomfort.
- Wysypka lub świąd skóry.
Niezbyt często występujące (u 1 do 10 na 1000 pacjentów):
- Zaburzenia snu.
- Zaburzenia smaku.
- Zaburzenia widzenia lub niewyraźne widzenie.
- Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych.
- Pokrzywka.
- Obrzęk naczynioruchowy (nagły obrzęk skóry lub błon śluzowych).
- Zwiększone stężenie tłuszczów we krwi.
- Zmiana masy ciała.
- Osłabienie, zmęczenie i złe samopoczucie.
Rzadko występujące (u 1 do 10 na 10000 pacjentów):
- Zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia).
- Zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość).
- Reakcje alergiczne, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne.
- Obniżone stężenie sodu we krwi (hiponatremia).
- Depresja lub jej zaostrzenie.
- Mrowienie skóry (parestezje).
- Zwiększone stężenie bilirubiny we krwi.
- Bóle stawów.
- Bóle mięśni.
- Powiększenie piersi u mężczyzn (ginekomastia).
- Zwiększona temperatura ciała.
- Obrzęki obwodowe (np. kostek).
Bardzo rzadko występujące (u mniej niż 1 na 10000 pacjentów):
- Agranulocytoza (ciężki niedobór białych krwinek).
- Pancytopenia (niedobór wszystkich rodzajów komórek krwi).
- Dezorientacja lub splątanie, szczególnie u osób predysponowanych.
- Omamy.
- Ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy zespół Lyella.
- Rumień wielopostaciowy.
- Nadwrażliwość na światło.
- Podostra postać skórna tocznia rumieniowatego.
- Skurcze mięśni.
- Uszkodzenie wątroby, żółtaczka, niewydolność wątroby.
- Śródmiąższowe zapalenie nerek mogące prowadzić do niewydolności nerek.
Częstość nieznana (nie można określić na podstawie dostępnych danych):
- Obniżone stężenie magnezu we krwi (hipomagnezemia), które może prowadzić do zmęczenia, skurczów mięśni, drżenia, majaczenia, zawrotów głowy czy zaburzeń rytmu serca.
- Obniżone stężenie wapnia we krwi (hipokalcemia).
- Obniżone stężenie potasu we krwi (hipokaliemia).
- Złamania kości biodra, nadgarstka lub kręgosłupa.
- Mikroskopowe zapalenie jelita grubego.
- Wysypka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespół DRESS).
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepokojące lub nasilające się, należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy, języka lub gardła) należy natychmiast wezwać pogotowie ratunkowe.
Przedawkowanie
Nie są znane objawy przedawkowania pantoprazolu u ludzi. Dawki do 240 mg podawane dożylnie były dobrze tolerowane. Ze względu na silne wiązanie pantoprazolu z białkami krwi, nie można go skutecznie usunąć przez dializę. W razie przedawkowania z objawami należy zastosować leczenie objawowe i podtrzymujące. Jeśli podejrzewasz przedawkowanie, skontaktuj się z lekarzem lub zgłoś się do najbliższego szpitala.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca. Lek można przechowywać przez trzy lata od daty produkcji. Po pierwszym otwarciu pojemnika z HDPE lek należy zużyć w ciągu sześciu miesięcy. Nie ma specjalnych wymagań dotyczących temperatury przechowywania.
Utylizacja
Nie należy wyrzucać leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Skład leku
Każda tabletka dojelitowa zawiera 40 mg pantoprazolu w postaci pantoprazolu sodowego półtorawodnego jako substancję czynną. Lek zawiera również substancje pomocnicze, w tym barwnik czerwień koszenilową (E124), która może wywoływać reakcje alergiczne u wrażliwych osób. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu w tabletce, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.
Dostępność opakowania
IPP 40 dostępny jest w różnych wielkościach opakowań – w blistrach zawierających od 7 do 168 tabletek oraz w pojemnikach z HDPE zawierających od 14 do 500 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w aptekach.
Zgłaszanie działań niepożądanych
Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tym opisie, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Zgłaszanie działań niepożądanych pomaga w gromadzeniu informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.
Zamienniki IPP 40
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| IPP 40, tabletki dojelitowe, 40 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek IPP 40 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | IPP 40 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w IPP 40 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 40 mg |
| Postać | Tabletki dojelitowe |
| Producent | Producentem IPP 40 jest |
| Zamienniki | Zamiennikami IPP 40 są Anesteloc, Controloc 40 i Contix |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka IPP 40
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena IPP 40 w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania IPP 40
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej IPP 40?
FAQ
Jak długo trwa leczenie refluksowego zapalenia przełyku pantoprazolem?
Zazwyczaj wyleczenie refluksowego zapalenia przełyku wymaga około 4 tygodni stosowania leku. Jeśli ten okres nie jest wystarczający, wyleczenie uzyskuje się zwykle w ciągu kolejnych 4 tygodni.
Czy pantoprazol można stosować w ciąży?
Dla zachowania ostrożności najlepiej unikać stosowania pantoprazolu w czasie ciąży. Dostępne dane nie wskazują na ryzyko wad rozwojowych, ale decyzję o stosowaniu leku powinien podjąć lekarz po rozważeniu korzyści i ryzyka.
Czy podczas przyjmowania pantoprazolu można pić alkohol?
Pantoprazol nie wchodzi w interakcje z alkoholem. Jednak alkohol może podrażniać żołądek i nasilać objawy choroby, dlatego jego spożycie powinno być ograniczone.
Czy można stosować pantoprazol długotrwale?
Tak, pantoprazol może być stosowany długotrwale, szczególnie w zespole Zollingera-Ellisona. Jednak podczas długotrwałego leczenia (dłuższego niż rok) należy regularnie kontrolować stan zdrowia, poziom magnezu i rozważyć suplementację wapnia i witaminy D.
Co zrobić jeśli zapomnę przyjąć dawkę pantoprazolu?
Jeśli zapomnisz przyjąć dawkę, weź ją jak najszybciej, gdy sobie o tym przypomnisz. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, pomiń pominiętą dawkę i kontynuuj normalne dawkowanie. Nie należy stosować dawki podwójnej.
Czy pantoprazol może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych?
Tak, pantoprazol może zwiększać stężenie chromograniny A we krwi, co może zakłócać badania wykrywające guzy neuroendokrynne. Należy przerwać stosowanie leku na co najmniej 5 dni przed takimi badaniami.
Czy pantoprazol można łączyć z lekami przeciwbólowymi?
Pantoprazol nie wykazuje istotnych interakcji z większością leków przeciwbólowych. Można go bezpiecznie stosować z paracetamolem. W przypadku niesteroidowych leków przeciwzapalnych (jak ibuprofen) nie ma przeciwwskazań, ale zawsze warto skonsultować się z lekarzem.
Nie daj się jesieni
