Popularne

Wybierz wariant produktu
Heligen Neo to lek w formie kapsułek, który zawiera 40 mg substancji czynnej omeprazolu. Jest stosowany do leczenia różnych schorzeń żołądka, takich jak wrzody czy refluks żołądkowo-przełykowy. Zmniejsza on produkcję kwasu żołądkowego.
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Heligen Neo to lek dostępny w postaci kapsułek dojelitowych twardych, zawierających 40 mg omeprazolu. Omeprazol to substancja czynna należąca do grupy leków zwanych inhibitorami pompy protonowej. Działanie leku polega na zmniejszaniu ilości wydzielanego kwasu solnego w żołądku. Każda kapsułka ma białą, nieprzezroczystą obudowę żelatynową z napisem „OM 40″ i zawiera kuliste peletki z substancją czynną.
Lek jest przepisywany w wielu schorzeniach związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. U dorosłych znajduje zastosowanie w leczeniu owrzodzeń dwunastnicy i żołądka oraz zapobieganiu ich nawrotom. Jest również skuteczny w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz objawowej choroby refluksowej przełyku, a także w długotrwałym leczeniu podtrzymującym po wygojeniu zmian zapalnych w przełyku.
Heligen Neo stosuje się także w leczeniu owrzodzeń związanych z przyjmowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) oraz w zapobieganiu ich powstawaniu u osób narażonych na ryzyko. W połączeniu z odpowiednimi antybiotykami lek służy do eliminacji bakterii Helicobacter pylori, która jest częstą przyczyną choroby wrzodowej. Ponadto stosowany jest w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona.
U dzieci powyżej pierwszego roku życia o masie ciała co najmniej 10 kg lek może być stosowany w leczeniu refluksowego zapalenia przełyku oraz w łagodzeniu objawów zgagi i zarzucania kwaśnej treści żołądkowej. Dzieci powyżej 4 lat mogą otrzymywać Heligen Neo w skojarzeniu z antybiotykami w celu leczenia owrzodzenia dwunastnicy wywołanego przez bakterię Helicobacter pylori.
Omeprazol działa w bardzo specyficzny sposób, hamując tak zwaną pompę protonową w komórkach wyściółki żołądka odpowiedzialnych za wydzielanie kwasu. Jest to słaba zasada, która gromadzi się w kwaśnym środowisku komórek wydzielniczych żołądka, gdzie przekształca się w postać aktywną. Tam hamuje enzym odpowiedzialny za ostatni etap powstawania kwasu solnego.
Działanie leku jest szybkie i skuteczne przez całą dobę przy podawaniu zaledwie raz dziennie. Maksymalny efekt hamujący wydzielanie kwasu osiągany jest po około czterech dniach regularnego stosowania. Po podaniu dawki 20 mg na dobę u pacjentów z wrzodem dwunastnicy następuje zmniejszenie dobowego wydzielania kwasu średnio o około 80 procent. Lek utrzymuje pH w żołądku na poziomie równym lub wyższym niż 3 przez średnio 17 godzin w ciągu doby.
Dawkowanie leku jest uzależnione od rodzaju schorzenia oraz wieku pacjenta. W leczeniu owrzodzenia dwunastnicy zalecana dawka wynosi 20 mg raz na dobę, a gojenie zwykle następuje w ciągu dwóch tygodni. U pacjentów z chorobą oporną na leczenie stosuje się dawkę 40 mg raz na dobę, co prowadzi do wygojenia w ciągu czterech tygodni. W leczeniu owrzodzenia żołądka również stosuje się 20 mg na dobę, przy czym gojenie następuje zwykle w ciągu czterech tygodni.
W zapobieganiu nawrotom owrzodzeń zalecane jest stosowanie 20 mg na dobę, a w razie potrzeby dawka może zostać zwiększona do 40 mg. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku standardowa dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez cztery tygodnie, natomiast w ciężkich przypadkach stosuje się 40 mg na dobę przez okres do ośmiu tygodni.
W terapii eliminującej bakterię Helicobacter pylori omeprazol jest stosowany w skojarzeniu z antybiotykami. Najczęściej stosowany schemat to 20 mg omeprazolu dwa razy na dobę wraz z klarytromycyną i amoksycyliną przez jeden tydzień. W zespole Zollingera-Ellisona dawkę należy dobrać indywidualnie, zwykle rozpoczynając od 60 mg na dobę.
Sposób przyjmowania: Kapsułki należy przyjmować najlepiej rano, nie w trakcie posiłku, połykając je w całości i popijając połową szklanki wody. Nie należy ich żuć ani kruszyć. Osoby mające trudności z połykaniem mogą otworzyć kapsułkę i połknąć jej zawartość bezpośrednio z wodą lub po wymieszaniu z sokiem owocowym, musem jabłkowym lub wodą niegazowaną. Taką mieszankę należy wypić natychmiast po przygotowaniu.
U dzieci w wieku od roku życia o masie ciała od 10 do 20 kg zalecana dawka wynosi 10 mg raz na dobę, którą w razie potrzeby można zwiększyć do 20 mg. Dzieci powyżej 2 lat o masie ciała powyżej 20 kg otrzymują 20 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 40 mg. W leczeniu refluksowego zapalenia przełyku terapia trwa od czterech do ośmiu tygodni, natomiast w leczeniu objawowym od dwóch do czterech tygodni.
Leku nie wolno stosować w przypadku uczulenia na omeprazol, inne leki z grupy benzoimidazoli lub na którykolwiek składnik preparatu. Heligen Neo nie może być podawany jednocześnie z nelfinawirem, lekiem stosowanym w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Nie zaleca się również równoczesnego stosowania z atazanawirem, chyba że jest to absolutnie konieczne i pod ścisłą kontrolą lekarską.
Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć obecność zmian nowotworowych w żołądku, szczególnie w przypadku występowania niepokojących objawów, takich jak niezamierzona utrata masy ciała, nawracające wymioty, trudności w połykaniu, wymioty krwawe lub smoliste stolce. Lek może bowiem łagodzić objawy i opóźniać prawidłowe rozpoznanie.
Podczas długotrwałego stosowania leku, szczególnie przez okres dłuższy niż rok, może nieznacznie wzrosnąć ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa. Dotyczy to zwłaszcza osób starszych oraz osób z innymi czynnikami ryzyka osteoporozy. U takich pacjentów zaleca się odpowiednie uzupełnianie witaminy D i wapnia.
U osób leczonych inhibitorami pompy protonowej przez co najmniej trzy miesiące może wystąpić hipomagnezemia, czyli zbyt niskie stężenie magnezu we krwi. Może to prowadzić do zmęczenia, tężyczki, zawrotów głowy, drgawek czy zaburzeń rytmu serca. U pacjentów wymagających długotrwałego leczenia lub przyjmujących jednocześnie digoksynę lub leki moczopędne, lekarz powinien rozważyć okresowe kontrolowanie stężenia magnezu.
Podczas leczenia omeprazolem może zmniejszyć się wchłanianie witaminy B12, co jest szczególnie istotne u osób ze zmniejszonymi rezerwami tej witaminy lub z czynnikami ryzyka jej niedoboru podczas długotrwałego leczenia.
Heligen Neo może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Nie należy go stosować jednocześnie z klopidogrelem, lekiem zapobiegającym zakrzepom, ponieważ omeprazol może zmniejszać jego skuteczność. Jednoczesne stosowanie z nelfinawirem jest przeciwwskazane, a z atazanawirem nie jest zalecane.
Lek może wpływać na wchłanianie substancji, których przyswajanie zależy od kwasowości żołądka. Dotyczy to między innymi pozakonazolu, erlotinibu, ketokonazolu i itrakonazolu – w przypadku dwóch pierwszych należy unikać jednoczesnego stosowania z omeprazolem. Podczas stosowania z digoksyną może zwiększyć się jego biodostępność, co wymaga dokładniejszego monitorowania.
Omeprazol może wpływać na metabolizm leków przetwarzanych przez enzymy wątrobowe, takich jak warfaryna, diazepam czy fenytoina. W przypadku fenytoiny zaleca się kontrolowanie jego stężenia we krwi podczas pierwszych dwóch tygodni leczenia omeprazolem oraz po zakończeniu terapii.
Badania nie wykazały niekorzystnego wpływu omeprazolu na ciążę ani na zdrowie płodu i noworodka, dlatego lek może być stosowany w okresie ciąży. Omeprazol przenika do mleka matki, jednak w dawkach terapeutycznych nie stanowi zagrożenia dla karmionego dziecka.
Heligen Neo zazwyczaj nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak w przypadku wystąpienia zawrotów głowy lub zaburzeń widzenia należy powstrzymać się od tych czynności do czasu ustąpienia objawów.
Jak każdy lek, Heligen Neo może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Do najczęstszych, występujących u 1 do 10 procent pacjentów, należą bóle głowy, bóle brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia oraz nudności i wymioty.
Częste działania niepożądane: ból głowy, dolegliwości brzucha, zaburzenia wypróżniania (zaparcia lub biegunka), wzdęcia, nudności, wymioty, łagodne polipy dna żołądka.
Niezbyt częste działania niepożądane: bezsenność, zawroty głowy, mrowienie, senność, niewyraźne widzenie, podwyższona aktywność enzymów wątrobowych, zmiany skórne (zapalenie skóry, swędzenie, wysypka, pokrzywka), złamania kości (biodra, nadgarstka, kręgosłupa), złe samopoczucie, obrzęki.
Rzadkie działania niepożądane: zaburzenia krwi (leukopenia, trombocytopenia), reakcje alergiczne, zmniejszone stężenie sodu we krwi, zaburzenia smaku, suchość w ustach, zapalenie jamy ustnej, kandydoza przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło, bóle stawów i mięśni, zapalenie nerek.
Bardzo rzadkie działania niepożądane: agranulocytoza, pancytopenia, pobudzenie, dezorientacja, depresja, agresja, omamy, ciężkie reakcje skórne (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna martwica naskórka), osłabienie siły mięśniowej, ginekomastia.
W przypadku wystąpienia ciężkiej hipomagnezemii mogą pojawić się zmęczenie, tężyczka, majaczenie, drgawki, zawroty głowy i zaburzenia rytmu serca. Jeśli wystąpią zmiany skórne, szczególnie w miejscach narażonych na działanie słońca, wraz z bólem stawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.
Informacje o przedawkowaniu omeprazolem są ograniczone. Opisywano przypadki przyjęcia dawek do 2400 mg jednorazowo. Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, zawroty głowy, bóle brzucha, biegunkę, bóle głowy, a w pojedynczych przypadkach apatię, depresję i dezorientację. Wszystkie objawy były przemijające i nie powodowały poważnych następstw. W razie przedawkowania leczenie jest wyłącznie objawowe.
Każda kapsułka Heligen Neo 40 mg zawiera 40 mg omeprazolu jako substancję czynną oraz około 75,20 do 86,01 mg sacharozy jako substancję pomocniczą. Inne substancje pomocnicze to między innymi skrobia kukurydziana, hypromeloza, talk, dwutlenek tytanu oraz żelatyna w otoczce kapsułki. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu w kapsułce, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.
Warunki przechowywania zależą od rodzaju opakowania. Produkt w butelce należy przechowywać w szczelnie zamkniętym pojemniku w celu ochrony przed wilgocią, bez specjalnych wymagań dotyczących temperatury. Blistry aluminiowe należy przechowywać w temperaturze poniżej 30 stopni Celsjusza, a blistry PVC-PVDC w temperaturze poniżej 25 stopni Celsjusza, w oryginalnym opakowaniu chroniącym przed wilgocią. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Heligen Neo to lek na receptę przeznaczony do leczenia schorzeń związanych z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego w żołądku. Należy go stosować wyłącznie zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy przekraczać zalecanej dawki ani samodzielnie przerywać leczenia. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości lub pytań dotyczących stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.
Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego leku ze względu na zawartość sacharozy.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Heligen Neo, kapsułki dojelitowe, twarde, 40 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Heligen Neo dostępny jest w opakowaniach:
|
| Wskazania stosowania | Heligen Neo stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Heligen Neo to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 40 mg |
| Postać | kapsułki dojelitowe |
| Producent | Producentem Heligen Neo jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Heligen Neo są Prenome, Ultop i Omeprazole Genoptim |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Czas leczenia zależy od schorzenia. W owrzodzeniu dwunastnicy zwykle wynosi 2-4 tygodnie, w owrzodzeniu żołądka 4-8 tygodni, a w refluksowym zapaleniu przełyku 4-8 tygodni. Leczenie podtrzymujące lub w zespole Zollingera-Ellisona może trwać znacznie dłużej, zgodnie z zaleceniami lekarza.
Heligen Neo może wchodzić w interakcje z wieloma lekami. Nie należy go łączyć z klopidogrelem, nelfinawirem, a ostrożności wymaga stosowanie z atazanawirem, digoksyną, warfaryną i fenytoíną. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Można otworzyć kapsułkę i wymieszać jej zawartość z sokiem owocowym, musem jabłkowym lub wodą niegazowaną. Mieszankę należy wypić natychmiast po przygotowaniu i popić połową szklanki wody. Nie należy żuć peletek znajdujących się w kapsułce.
Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej, zwłaszcza przez okres dłuższy niż rok i w dużych dawkach, może nieznacznie zwiększyć ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa, szczególnie u osób starszych. Pacjenci z ryzykiem osteoporozy powinni przyjmować odpowiednie dawki witaminy D i wapnia.
Zaleca się przyjmowanie kapsułek rano, najlepiej nie w trakcie posiłku, popijając je połową szklanki wody. Kapsułki należy połykać w całości, nie żując ani nie kruszając ich.

Nie daj się jesieni